Een zeven kiest een andere zeven

Het is algemeen bekend dat uiterlijk één van de factoren is waarop mensen hun partner selecteren. Er is veel onderzoek gedaan naar wat men het ideale uiterlijk vindt. Mannen met een brede kaaklijn en een brede (maar niet te brede!) schouderpartij bijvoorbeeld, en vrouwen van een jaar of 25 met een zandloper figuur. Toch hebben maar een klein aantal mensen het “type fotomodel” naast zich lopen. Sterker nog, de meeste mensen gaan voor een partner die qua uiterlijk ongeveer even aantrekkelijk is. Iemand die je qua uiterlijk een rapportcijfer zeven zou geven, kiest dus een andere zeven. Bij grote verschillen wordt vaak gecompenseerd op andere kenmerken (denk aan de rijke man met de knappe vrouw). Uit onderzoek komt zelfs naar voren dat relaties tussen partners met een sterk verschillende “aantrekkelijkheidswaarde” minder stabiel zijn en vaker op de klippen lopen!

De twee hamvragen

Dat brengt mij op twee vragen:
1. Draait bij internetdating alles om uiterlijk?
2. En zo ja, kiest men dan degene met het knapste uiterlijk of is het principe van selectie op basis van gelijkwaardige aantrekkelijkheid ook hier van toepassing?

Ik lees pas het profiel als de foto’s bevallen

Om de eerste vraag maar meteen ongenuanceerd te beantwoorden: ja. In ieder geval veel meer dan in het dagelijks leven. Als ik om mij heen vraag hoor ik het volgende: “Ik scan eerst door de foto’s en als ik een leuke zie, dan lees ik de rest van het profiel”. Ook uit onderzoek blijkt dat uiterlijk bij internetdating inderdaad veel belangrijker is. Omdat je andere informatie mist, maar ook door “keuzeblindheid”. Men heeft zoveel te kiezen dat men de rationele criteria veel meer uitschakelt dan normaal, en een in het oog springend onderdeel (het uiterlijk) laat bepalen.

Vrouwen gaan voor de mooiste man

De tweede vraag is lastiger te beantwoorden. Op de vraag of men op het meest mooie of het meest gelijkwaardige uiterlijk kiest is in onderzoek minder eenduidigheid te vinden. Eén onderzoek geeft aan dat met name vrouwen (!) selecteren op een knap uiterlijk, ongeacht of ze zelf knap zijn. Ander onderzoek laat zien dat men al snel bijstelt naar eigen niveau, omdat nu eenmaal niemand afwijzing leuk vindt. Men gaat eerst voor de knapste hunk of de mooiste chick, maar stelt dan bij.

Maak toch maar een zo mooi mogelijke foto

Sonja zou ik in ieder geval aanraden om een leuke foto van haarzelf te laten maken, mocht ze internetdating toch weer een kans willen geven. En natuurlijk om ook zelf niet enkel op die superknappe “George Clooney” te reageren, dan is de kans op afwijzing immers veel groter.

Voor jou de vraag: waar selecteer jij op bij internetdating?

Hoe erg is het echt?

Als we het onderzoek naar internetdaten moeten geloven, danlukt het 1 op de 14 mensen om er een duurzame relatie uit te halen. Dat is nietveel. De meeste mensen vinden hun partner nog steeds via hun eigen sociale netwerk, werk of hobby’s. Toch ken ik zelf diverse mensen die wel via internet een leuke, langdurige relatie hebben gevonden. Het kan dus wel degelijk! Het zal me niet verbazen als jij ook mensen kent die het wel gelukt
is.

Wat is het probleem met internetdaten?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik persoonlijk geen enkele ervaring met internetdaten heb. Toen ik aan het daten was, schreven we nog “contactadvertenties”. Maar ik kijk wel over de schouders van diverse mensen mee. Ik merk dat het grootste probleem is dat je via een datingsite eigenlijk maar heel weinig informatie over iemand krijgt. Alleen wat foto’s en een profielbeschrijving zeggen maar heel weinig over wie iemand echt is. Foto’s lijken regelmatig niet goed (en ja, meestal valt dat in het voordeel van de foto uit). En als profielbeschrijvingen al gelezen worden, dan blijken ze lang niet altijd betrouwbaar: niet iedereen lukt het immers om zichzelf echt neer te zetten zoals hij of zij is. Mailtjes en een telefoontje geven al meer informatie, maar nog lang niet zoveel als wanneer je iemand in levende lijve ontmoet. Dan pas krijg je een indruk hoe iemand echt is. En ik hoor dat de werkelijkheid heel vaak tegen valt …

Waarom valt iemand in werkelijkheid zo vaak tegen?

Je hersenen willen graag een gebrek aan informatie aanvullen. Dit betekent dat je (onbewust) graag een volledig beeld van iemand wilt hebben. Informatie die ontbreekt over iemand ga je dus zelf invullen. Hoe langer je wacht met iemand te ontmoeten, hoe meer je het beeld over die persoon gaat aanpassen aan jouw wensen. Als je hem of haar dan in het echt ontmoet, komt dat beeld bijna nooit overeen met je fantasie. Voordat je het weet ga je de in je fantasie opgebouwde “checklist” afwerken. De werkelijkheid valt dan
bijna altijd tegen. Die ander kan nooit aan al die verwachtingen voldoen en zal dus snel afvallen.

Wat kun je anders doen?

Maar wat doen die mensen dan die het wel lukt om een duurzame relatie aan internet over te houden?  Als ik met hen praat, dan merk ik dat zij het simpelweg anders aanpakken. Zij gaan de eerste ontmoeting niet in met een lange eisenlijst die in gedachten afgevinkt wordt. Wat zij wel doen, is hun verwachtingen laag houden en moeite doen om iemand echt te leren kennen. Zij onderzoeken wie iemand echt is. Mijn advies: laat die lijst met eisen dus eens een keertje los bij je volgende date!

Relatiewaarden in plaats van kenmerken afvinken

Kijk in plaats daarvan vooral of iemand voldoet aan een beperkt aantal belangrijke “relatiewaarden”. Dit zijn zaken waarvan je echt gelukkig wordt in een relatie. De eis dat iemand van Picasso moet houden of geen simpele actiefilms mag kijken, gaat echt niet heel veel toevoegen aan je relatiegeluk. Je geluk in een relatie haal je uit hele andere dingen. Voel je je veilig bij elkaar? Ga je de verbinding met elkaar aan? Heb je voldoende aandacht en respect voor elkaar? Enzovoorts. In plaats van je “checklist” af te werken en iemand snel te diskwalificeren kun je iemand ook bij voorbaat “kwalificeren”. Pas als iemand bewijst niet aan jouw “relatiewaarden” te voldoen, valt hij of zij af.

Verwacht geen liefde op het eerste gezicht

Ook komen we veel mensen tegen die binnen een uur willen dat de vonk overslaat of er sprake is van “chemie”. Uiteraard moet je wel een klik hebben, elkaar aardig en leuk vinden. Liefde op het eerste gezicht bestaat zeker (heb ik zelf ervaren), maar komt niet zo heel vaak voor. Voordat je verliefd wordt op iemand uit je sociale netwerk, werk of hobbyclubje, ben je vaak ook een aardig aantal ontmoetingen verder. Zo werkt het ook met iemand die je via internet leert kennen. Geef elkaar dus de tijd. Liefde groeit meestal
langzaam.

Vergeet vooral niet te genieten

Als je via internet je levenspartner probeert te vinden, moet je je realiseren dat dat veel tijd kost. Met de juiste instelling vergroot je je kansen behoorlijk. Vergeet vooral niet van de “weg ernaar toe” te genieten. Als je belangrijkste doel van een date is om de ander goed te leren kennen en een leuke avond te hebben, ga je er veel meer plezier aan beleven.

Er zijn meerdere verklaringen voor het feit dat deze vrouwen zeggen dat er geen leuke mannen meer zijn. Ze vallen vaak in een van onderstaande categorieën:

1. Ik kom alleen maar vrouwen tegen

Een kleine categorie komt simpelweg niet in een omgeving waar zij mannen ontmoeten. Zij werken in een vrouwenomgeving of zitten vaak thuis, hebben als hobby “bodybalance bij de sportschool” of “handwerken” en gaan op stap naar de speeltuin met hun getrouwde vriendinnen met kinderen. Als internetdating dan niet hun manier is, is de kans dat ze met leuke mannen in aanraking komen erg klein.

De oplossing lijkt simpel: neem initiatief en zoek activiteiten waar je mannen tegenkomt.

2. Ik kom alleen maar “sukkels” tegen

Een tweede categorie singlevrouwen gaat er wel degelijk op uit om mannen te ontmoeten. Zij gaan op singlevakantie, naar een singlefeest of doen mee aan single-activiteiten. Zij geven echter regelmatig aan dat de mannen daar niet leuk zijn (de bovengenoemde sukkels?), en als er al een leuke man tussenzit, dat òf de gelukkig getrouwde journalist is die een artikel over singles schrijft, òf een verdwaalde leuke man is waar vervolgens minstens dertig net zo leuke, vlotte, single-concurrentes meteen bovenop springen.

Tja, misschien is dat waar en gaan de mannen die jij leuk vindt minder naar dit soort activiteiten. Zaak is dan om uit te zoeken waar die leuke mannen wel hun tijd besteden. Je hoeft misschien niet meteen dagelijks op de kartbaan te hangen of een peleton met een bevriende groep mannelijke wielrenners te achtervolgen, maar sommige activiteiten trekken nu eenmaal meer mannen aan en misschien is er iets te vinden wat jij ook leuk vindt. En maak gebruik van je vriendenkring! De meeste mensen komen hun partner nog steeds tegen via vrienden, hun werk of hun hobby.

3. Ik heb een lange lijst met hoge eisen

Een derde categorie vrouwen heeft inderdaad een aanzienlijke eisenlijst, die soms niet helemaal realistisch is. Zij houden vast aan het idee dat zij eerder toch ook wel eens die charmante, ambitieuze, slimme, knappe, lange, sociaal vaardige, rijke, grappige, zelfstandige en tikje dominante man ontmoet hebben, maar vergeten dat hij ook een ontzettende rokkenjager was, zich niet snel kon binden en alleen tijd maakte als het hem uitkwam.

Het is goed om dan eens te kijken welke waarden voor jou belangrijk zijn. Als in dit lijstje bijvoorbeeld betrouwbaarheid, zorgzaamheid, eerlijkheid en het willen van een huisje-boompje-beestje-toekomst voorkomen, is de vraag of hij echt alle van die eerdere eigenschappen moet hebben of dat je misschien op andere zaken moet selecteren.

4. Ik voel het niet meer

Een laatste categorie vrouwen wordt simpelweg niet meer verliefd. Zij zijn, soms door eerdere (vervelende) ervaringen,het contact met hun gevoel enigszins kwijt en kunnen alleen nog maar nadenken (en niet meer voelen) of zij de ander een geschikte partner vinden. Al snel valt hij af, omdat hij witte sokken draagt, omdat hij toch een beetje anders dacht over iets wat zij best wel belangrijk vind, of hij een vervelende kat heeft die ook nog op bed mag slapen.

Voor deze vrouwen is het belangrijk om weer contact te krijgen met hun gevoel en misschien te beseffen dat angst ook een factor is in de afwijzing van deze mannen.

Kritisch of zelfkritisch

Uiteraard spelen meer zaken een rol. Ben jij een “kritische” singlevrouw, kijk dan eens of je in bovenstaande categorieën herkent, of onderzoek waar het hem bij jou in zit. Singlecoaching kan je daarbij helpen. Want kritisch zijn mag, maar een beetje zelfkritisch zijn brengt je wellicht verder!

Ook singles in mijn omgeving zijn vaak zeer geïnteresseerd: wie komen er dan voor coaching bij mij? En wat voor types gaan naar die workshops die ik geef, die met die prins en die kikker enzo? Met name als het om de workshop gaat, vliegen ook de vooroordelen soms al snel over tafel: Iedereen komt daar zeker om elkaar te versieren! Of: Dat zijn zeker contactgestoorde, eenzame mensen! Over een ding zijn ze het eens: Heel leuk idee, maar niets voor mij!

Schaamte

Zo’n tien jaar geleden was hetzelfde aan de hand met betrekking tot het hebben van een coach voor je werkzame leven. Je schaamde je enigszins om een coach te hebben, want het betekende dat je het niet zelf kon. In 2011 heb ik soms het idee dat iedereen bijna wel een coach (gehad) heeft om effectiever te worden in zijn/haar werk en zichzelf te ontwikkelen. Sterker nog: in sommige kringen hoor je er niet bij als je nog geen coach hebt om jezelf eens stevig onder de loep te nemen!

Het heft in eigen handen

In de workshops die ik samen met mijn collega Hans Gierkink geef, denk ik dan ook dat ik veel van onze deelnemers vooral initiatiefrijke mensen zijn, de trendsetters zeg maar. Het zijn mensen die het heft in eigen handen willen nemen om een juiste partner te vinden, en niet bang zijn om naar hun eigen aandeel te kijken als het gaat om het “ongewenst single zijn”. Het zijn mensen die alleen naar een zaaltje in Utrecht durven te komen, met aanvankelijk vreemden hun relatiepatronen durven te bespreken en om zichzelf durven te lachen (en hier een daar een traantje te laten).

Eerlijk gezegd moet ik bekennen dat ik zelf misschien niet eens tot die groep zou behoren als ik single zou zijn. Toen ik zelf een aantal jaar geleden single was vond ik dat in eerste instantie leuk. Wat een vrijheid! En al die mannen die daar vrij rondliepen en misschien wel de nieuwe ware zouden worden! Ik was met recht een happy single. Toen mijn volgende relatie daarna weer uit ging vond ik het echter veel minder leuk. Ik wilde heel graag weer die vertrouwdheid en intimiteit van een vaste relatie en verlangde ernaar weer een leuke partner te ontmoeten. Maar om daar hulp bij te zoeken… dan gaf ik misschien wel aan de buitenwereld toe dat ik zo niet gelukkig was en niet in staat was zelf een leuke kerel te vinden. En dan was er vast iets met mij aan de hand!

Dus ja, misschien duurt het nog wel even voordat het gewoon wordt om je een handje laten helpen bij iets was soms vanzelf gaat maar soms ook heel ingewikkeld kan zijn: een leuke partner vinden die goed bij je past. Zelf kan ik uiteraard niet wachten totdat mensen zeggen: Heb je nog geen singlecoach, dan hoor je er echt niet bij!

Meinou Lambeck