BLOG Coach Meinou over … Schaamte

Diane, mijn coachklant, belt met een rood hoofd aan voor een afspraak. “Wat is er?” vraag ik. “Ik kwam net een bekende tegen!” vertelt ze. “Gelukkig kan hij op je deur niet zien dat je singlecoach bent, dan was ik door de grond gegaan!” Diana zou zich erg beschaamd voelen als een bekende had gezien dat ze naar een singlecoach ging. En ze is niet de enige. Toegeven dat het zelf niet lukt met de relaties, is maar wat moeilijk!

Ik denk terug aan toen ik zelf begin 30 was. Ik was overspannen en ging naar een bedrijfspsycholoog. Ik schaamde me kapot: ik als psycholoog die zelf naar een psycholoog moest! Nu denk ik daar gelukkig anders over, want ik heb nog heel wat opleidingen, begeleiding en coaching doorlopen. Maar ik heb wel wat moeten overwinnen voordat ik makkelijk durfde te praten over mijn eigen kwetsbaarheden. Mijn overtuiging dat ik het allemaal maar moest kunnen, werkte me behoorlijk tegen. 

Ik vraag ik me af waarom die schaamte zo hardnekkig kan zijn als het gaat om hulp zoeken. Toegeven dat je iets niet zelf kan, iets moeilijk vindt, is blijkbaar nog steeds heel lastig. Ook al is het percentage van de Nederlanders dat een coach, psycholoog, of andere therapeut heeft bezocht vele malen hoger dan het percentage dat dat niet heeft gedaan. 

Schaamte is een lastige emotie. Uiteraard heeft deze emotie van oudsher een functie, net als alle emoties. Mensen zijn groepsdieren, en vroeger was het voorkomen dat je buiten de stam of groep viel een zaak van leven of dood. Schaamte zorgde ervoor dat je geen rare dingen deed, en behoedde je zo om buiten de groep te vallen. Maar in deze huidige tijd: schamen we ons niet veel te snel? Wat willen we allemaal graag “normaal” zijn! 

Ik denk terug aan de afgelopen tijd: Allereerst de jongen die zich schaamde dat hij nog nooit een vriendin gehad had. Zo erg dat hij tijdens dates nooit op zijn gemak was en de hele tijd op gespannen wijze onderwerpen aandroeg om dit onderwerp maar te vermijden. En dan was er de dame die zich zó schaamde voor haar buikje dat ze intimiteit bleef uitstellen. Net zolang tot de man in kwestie het uitmaakte. 

Ook coachte ik een vrouw die zich schaamde voor het feit dat ze altijd zulke korte relaties had. En omdat ze daar met niemand over durfde te praten had ze een vreselijk minderwaardigheidscomplex ontwikkeld. Ze had ondertussen hele theorieën over wat er allemaal mis met haar was, maar durfde dat bij niemand te checken. En dat is nog maar een deel van alle schaamtegevoelens die voorbijkwamen. Schaamtegevoelens die mij ook vaak genoeg heel bekend voorkwamen!

Wat mooi zou het zijn als we allemaal iets minder graag “normaal” zouden willen zijn. Want feitelijk betekent normaal niets meer dan gemiddeld. En het is toch saai om alleen maar gemiddeld te zijn? Bovendien levert openheid over onze “rariteiten” op dat we ons minder alleen voelen. Ik ga vandaag meteen deze koe bij de horens vatten, en met mijn vriend eens wat schaamtevolle momenten delen!

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en je wordt regelmatig geattendeerd op nieuwe blogs en artikelen.

Ben je het met mij eens of juist oneenst, geeft hieronder je commentaar.

2019-11-07T12:13:13+00:00

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.