Hoopvol loop ik naar het café. Ik heb afgesproken met P, die ik heb gevonden op een datingsite. Zijn profiel klinkt veelbelovend: zijn tekst is adrem, zijn foto aantrekkelijk en hij is net als ik psycholoog, dus diepgang is er vast ook.

Anderhalf uur later stap ik teleurgesteld het café weer uit. Wat een desillusie! Goed, hij was vriendelijk, en zelfs geïnteresseerd. Maar ook was hij wat sullig, een stuk minder aantrekkelijk dan op de foto én wat ik erg onaantrekkelijk vond… hij was aan het pleasen en wilde veel te graag!

Kort daarna laat ik hem weten dat ik het weliswaar gezellig vond, maar het verder niet voel. Om daarna al vrij snel de brui te geven aan het online daten: niets voor mij!

Ik oordeelde meteen

Nu, zo’n twintig jaar later, kijk ik met enige schaamte terug op deze ervaring. Ik gaf het helemaal geen kans. Wat oordeelde ik snel!

Waarschijnlijk was deze man niet sullig, maar gewoon zenuwachtig. Dat hij zijn voordeligste foto’s online had gezet, was niet zo gek. En dat hij zo graag wilde? Dat was misschien wel een stuk beter dan de man die ik daarna wél een kans gaf.  Die man was minder “eager” en hield een stuk meer afstand, wat ik in eerste instantie wel comfortabel vond. Maar dat hij dat bléef doen – en schreeuwende bindingsangst bleek te hebben – was toch een stuk minder prettig.

Achteraf denk ik dat ik in die tijd veel te hard in die charmante droomprins geloofde. En met al die afstandelijke plaatjes op een datingsite, kon ik daar nog even van blijven dromen. Tot ik de mannen in kwestie live ontmoette en ik geconfronteerd werd met realiteit. En die realiteit was dat ik gewone mensen trof en niet meteen die enorme vonk voelde. En dat ik het contact geen tijd gaf om te ontwikkelen.

Wat bedoel je eigenlijk met ‘ik voel het niet’?

Bij mijn klanten zie ik regelmatig hetzelfde euvel. Als ik mijn coachees hoor zeggen dat ze het bij de eerste ontmoeting gewoon “niet voelden”, is het tijd om door te vragen.

Soms is er inderdaad niets te voelen: het gesprek loopt stroef, je hebt totaal geen raakvlakken of merkt dat je beiden totaal anders in het leven staat. Maar soms betekent “Ik voel het niet” het volgende:

“Ik voel wel iets, maar dat is vooral teleurstelling. Teleurstelling omdat jij niet voldoet aan het plaatje dat ik vooraf in mijn hoofd gevormd had. En dat maakt dat ik niet meer opensta voor andere gevoelens”.

Of:

“Ik heb best een leuke tijd met je. Maar ik kan me gewoon nog niet voorstellen dat ik met jou later intieme momenten zal beleven. Dat ik jou mee zou nemen naar mijn familie of dat wij voor elkaar zouden zorgen in mindere tijden”.

Of:

Ik vind je een aardig persoon, maar ik hoopte te voelen dat ik vuur en vlam zou staan. Dat ik verliefdheid, of op zijn minst zinderende aantrekkingskracht, zou voelen. En dat voel ik nu niet”

Droom of werkelijkheid

In alle gevallen is het een botsing tussen de droom en de werkelijkheid.

Het is namelijk heel logisch dat je je met deze wildvreemde, waarmee je nog totaal niet bent afgestemd en nog niets hebt gedeeld, nog geen toekomst kan voorstellen.

Daarnaast is het evenmin gek dat je de aantrekkingskracht niet meteen voelt. Bij een charmante, knappe Casanova die precies weet hoe hij iemand moet inpakken, of een prachtige femme fatale zal het ongetwijfeld eerder het geval zijn. Maar bij een normaal, leuk persoon, die wat minder bedreven is in flirten en versieren, moet dat gevoel gewoon groeien.

Niet te snel verliefd worden is een pré!

Iedereen blijft graag geloven in dat romantische beeld van die droomprins(es), waarbij de vonk meteen overslaat en je meteen verliefd wordt. Maar de wetenschap is hierover duidelijk: hardlopers zijn vaker doodlopers. Neuropsycholoog Erik Scherder is hier in ieder geval heel helder over. Hij verwijst naar een onderzoek dat aangeeft dat mensen die niet meteen volledig verliefd zijn, gemiddeld vaker minstens vier jaar bij hun partner blijven dan mensen die direct hoteldebotel raken.  

De kans op een leuke, duurzame relatie is een stuk groter als je wat realisme in dat plaatje brengt.

Wat zou ik nu anders doen?

Als ik nu opnieuw tegenover P. in dat café zou zitten, zou ik hem waarschijnlijk nog een kans geven. Niet omdat iedere aardige man een potentiële partner is, maar omdat ik inmiddels weet dat echte verbinding tijd nodig heeft. Het daarbij horende gevoel moet gewoon groeien!

Met andere verwachtingen op weg naar die leuke relatie!

Wil jij ook die duurzame relatie krijgen? En wil jij zorgen dat onrealistische verwachtingen of andere belemmeringen niet langer in de weg zitten? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP

Toen ik in mijn jonge jaren begon met daten, was het wel heel duidelijk waarom het mij niet lukte om een fijne duurzame relatie te krijgen. Ik maakte er een enorm zootje van. De gesprekken die ik had met mijn dates waren heel feitelijk en voor hen bloedsaai, om het nog maar niet te hebben over alle ongemakkelijke stiltes die vielen.

Ik vond destijds emoties maar stom en ongemakkelijk, dus die gevoelsklik met mijn date was ver te zoeken. Ten slotte werd ik ook nog eens telkens gefriendzoned als ik het eindelijk wel tot een paar dates met dezelfde dame schopte. Gelukkig heb ik heel veel bijgeleerd sinds die tijd.

Waar zit de verborgen blokkade?

Af en toe krijg ik een coachklant die ook vanaf de basis datevaardigheden moet leren, net als ik toen. Maar bij het over grote deel van mijn coachklanten is het op het eerste gezicht een groot raadsel waarom het niet lukt om die fijne relatie te krijgen. Als ik ze voor het eerst ontmoet, zie ik iemand die er goed uitziet, sociaal vaardig is, met een leuke baan en een uitgebreid sociaal leven. Het enige dat ontbreekt is dus een fijne duurzame relatie.

En dan wordt het voor mij extra interessant. Als een echte ‘Sherlock Holmes’ ga ik dan speuren waar de verborgen blokkade kan zitten. En het gebeurt maar heel zelden dat mijn zoektocht niets oplevert.

‘Ik ben helemaal klaar met haar’ — of toch niet?

Eén van de zaken die ik check, is de band met hun ex. Als een coachklant nog emotioneel aan een ex vastzit, dan kan hij of zij een nieuwe relatie wel op de buik schrijven.

Ik neem als voorbeeld Ricardo. Hij is alweer een tijdje single en bij mij in coaching. Zijn vorige vlam heeft het maar liefst drie keer uitgemaakt, dus hij is helemaal klaar met haar en wil haar nooit meer zien. Ze heeft hem diep gekwetst en hij is, vooral na de derde keer, wel vijf maanden bezig geweest om weer een beetje normaal te functioneren.

Maar mijn ‘Sherlock Holmes speurbrein’ gaat aan als zijn ogen beginnen te glimmen als hij vertelt hoe fijn ze het hebben gehad. Hij had zich nog nooit zo gezien gevoeld. Ze pasten heel goed bij elkaar en konden enorm veel plezier hebben samen. Hij wilde weer precies zo’n relatie. Alleen… niet met een vrouw die het telkens uitmaakt als het emotioneel wat intiemer wordt.

De hoop die hem bleef vasthouden

Een ander belangrijk signaal voor mij is dat hij nog steeds dagelijks vele malen aan haar – en hun fijne relatie – denkt. Dat werd ook niet minder door de tijd heen. Als ik dan aan Ricardo vraag of hij hoopte dat het nog goed komt, zegt hij: “Nee, natuurlijk niet, ze heeft me drie keer gedumpt en me ontzettend pijn gedaan. Maar stiekem hoop ik wel dat ze inziet wat ze verkeerd gedaan heeft, dat ze daardoor verandert en het alsnog goed komt. Want het was zo fijn samen…”

Ricardo heeft dus nog wat hoop, ook al zegt zijn gezonde verstand dat het ijdele hoop is. En hoop richting je ex, ook al is het maar een ieniemienie sprankje, is fataal als je een nieuwe relatie wilt. Hoop houdt het verlangen, het denken aan je ex en dus de verbinding met die ander in stand. Dat is vergelijkbaar met een verslaving. Dus samen hebben we alle hoop die Ricardo nog had radicaal de grond in geboord, anders kan hij niet verder.

De behoefte om erkend te worden

Maar dat is nog niet het enige. Ook heeft hij nog erkenning van haar nodig, namelijk erkenning dat hij er mag zijn en waardevol is. Door het drie keer uit te maken heeft ze dat tot nu toe nog niet bepaald gedaan. Die enorme behoefte aan erkenning komt voort uit zijn opvoeding. Ricardo’s vader gaf Ricardo niet de erkenning waar hij zo naar verlangde. Door zijn drukke internationale baan had hij nooit tijd voor Ricardo en wees hem daarom keer op keer af.

Door hier dieper op in te gaan, komen we erachter dat Ricardo zijn oude kindpatroon van afgewezen worden aan het herhalen is via zijn ex. Zijn ex moet hem nu de erkenning geven waar hij zo naar verlangt, en die hij nooit van zijn vader gehad heeft.

Begrijpen wat er tussen hen gebeurde

Ten slotte had hij het ook nog nodig om te begrijpen waarom zijn ex hem drie keer gedumpt heeft, terwijl hun relatie toch zo fijn was. Door dat onbegrip blijft hij maar piekeren over wat hij fout gedaan had en kan hij haar moeilijk loslaten. Na wat doorvragen over zijn ex ontdekken we wel acht regelmatig herhalende kenmerken bij haar die bij vermijdende hechting horen, oftewel bindingsangst. Als Ricardo dat beseft, kan hij het piekeren ook onder controle krijgen.

Opnieuw daten met meer inzicht

Zonder valse hoop, inzicht dat zijn ex ook een aandeel had en met het gevoel dat hij er wél mocht zijn, is Ricardo weer gaan daten. Nu met een dame met wie de klik zeker zo goed is als met zijn ex, maar dan zonder die acht kenmerken van bindingsangst. Dus ik heb het vertrouwen dat het nu wat langer goed zal gaan dan telkens twee maanden.

Heb jij ook geen idee waarom het jou niet lukt?

Heb jij misschien ook moeite om je ex los te laten? Of loop je telkens vast bij het daten of het aangaan van een nieuwe relatie zonder te weten waarom? In een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek onderzoeken we samen wat er bij jou speelt en of ons  coachingsprogramma bij je past.

Geschreven door Hans Gierkink, Singlecoach

Toen ik jong was, werd ik regelmatig aangesproken door mannen. In de kroeg, op een feestje of waar dan ook. Er bestonden nog geen mobiele telefoons en de #MeToo-beweging was nog ver weg. Dus live contact leggen en flirten was dé manier om iemand nieuws tegen te komen.

Soms vond ik het leuk om door een vreemde man te worden aangesproken. Maar soms was het ook behoorlijk opdringerig. Ik wist destijds niet goed hoe ik op dat laatste moest reageren. Ik wilde niet onaardig doen en bleef regelmatig beleefd en vriendelijk, terwijl ik het eigenlijk vervelend vond. Achteraf begrijp ik dat ik hiermee ook niet duidelijk was. Mijn vriendelijkheid kon de indruk wekken dat ik wel interesse had, terwijl dat helemaal niet zo was.

Ze werd een “bitch” genoemd

Mijn vriendin pakte het heel anders aan. Zij was bloedmooi en werd bijna elke dag wel aangesproken. Om daarvan af te zijn, reageerde ze allesbehalve vriendelijk. In mijn ogen was ze vaak ronduit onbeleefd: ze negeerde de man in kwestie of zei iets bits terug.

Regelmatig kreeg ze na zo’n afwijzing te horen dat ze ‘een bitch’ was. Wat haar alleen maar bevestigde in haar idee dat die mannen maar op één ding uit waren en dat het charmante gevlei in het begin slechts een masker was.

Opdringerig of grensoverschrijdend gedrag daargelaten, vind ik het nog steeds weleens lastig om te zeggen dat ik niet op contact of aandacht zit te wachten. Omdat ik ondertussen een trouwring om mijn vinger heb – en vooral ook een jaartje (of wat 😊) ouder ben geworden – heb ik hier veel minder mee te maken. Maar ook in andere situaties vind ik het soms lastig om duidelijk te zijn, zonder de ander te kwetsen.

Vriendelijk én duidelijk: hoe doe je dat?

Als het om gewone pogingen tot contact gaat, zie je dat met name vrouwen het lastig kunnen vinden om hun grenzen aan te geven. Vriendelijk én duidelijk zijn is dan de sleutel. Maar wat is de goede mix?

Te vriendelijk zijn kan leiden tot gemengde signalen. Terwijl een al te botte afwijzing de ander onnodig kan kwetsen. Natuurlijk hoef je niet op iedere toenaderingspoging vriendelijk te reageren, zeker niet als iemand over je grenzen gaat. Maar als iemand op een leuke en respectvolle manier contact probeert te leggen, kan een afwijzing toch ook vriendelijk zijn?

Want bij zo’n poging tot contact zijn natuurlijk twee mensen betrokken. En terwijl de één het lastig vindt om iemand af te wijzen, vindt de ander het misschien minstens zo lastig om het risico van die afwijzing te nemen.

En wie durft dan nog de eerste stap te zetten?

Want minstens zo lastig is het voor degene die zijn best doet om het eerste contact te maken en zijn interesse probeert te laten blijken.

Als het om heterorelaties gaat, verwachten vrouwen soms nog steeds dat mannen het eerste contact leggen en hen aanspreken. Voor de mannen in kwestie is het vaak best lastig om te laten zien dat ze interesse hebben. De echte casanova’s en mannen met een bord voor hun kop daargelaten, kan de angst voor afwijzing een reden zijn om maar helemaal geen initiatief meer te nemen.

Dan maar een dating-app? 

Dat is wél jammer. Want zo ontstaat een situatie waarin de één bang is om ongewenste aandacht te krijgen en de ander bang is om ongewenste aandacht te geven.

Op een datingapp iemand tegenkomen voelt dan misschien een stuk veiliger. Dan weet je in ieder geval dat de ander ook openstaat voor contact. (Of diegene vervolgens in jou geïnteresseerd is, is natuurlijk nog maar de vraag.)

Terwijl een spontane ontmoeting voor allebei juist heel leuk kan zijn!

Zijn we gedoemd om het flirten af te zweren?

Is het dan de enige oplossing dat we elkaar voortaan alleen nog maar via een schermpje leren kennen? Nee, gelukkig niet! Je kunt nog steeds heel goed contact leggen met een vreemde – en zelfs flirten – zonder dat je meteen in dit soort ongemakkelijke situaties terechtkomt.

De kunst is niet om geen initiatief meer te nemen, maar om beter aan te voelen of de ander daarvoor openstaat. En om zelf ook duidelijker te laten merken wat je wel en niet prettig vindt.

En een van de belangrijkste manieren daarvoor is: signalen geven, herkennen én afstemmen!

Mensen geven vaak onbewust allerlei non-verbale signalen af waaruit blijkt of ze iets prettig vinden of niet. En ook voordat er überhaupt contact is, laten ze vaak al merken of ze wel of niet openstaan voor contact. Hoe is het oogcontact? Kijkt iemand terug en glimlacht diegene? Is de houding open of juist gesloten? En wat gebeurt er als je het eerste contact legt? Krijg je korte antwoorden of stelt de ander ook vragen terug?

Natuurlijk betekent een glimlach niet automatisch dat iemand met je wil flirten. Juist daarom is het zo belangrijk om niet alleen signalen te geven, maar ook te kijken hoe de ander daarop reageert.

Als je deze signalen goed leert geven én opvangen, wordt contact leggen een stuk gemakkelijker. En vooral: een stuk leuker voor allebei!

Zelf leren flirten en contact leggen?

Wil jij ook leren hoe je op een leuke en ontspannen manier contact legt, interesse laat blijken en signalen kan geven én herkennen? Kom dan naar de workshop ‘Leer flirten en contact leggen in één middag’ a.s. zaterdagmiddag 17 oktober.

LET OP: Alleen voor vrouwen zijn er nog twee plekken (Voor mannen een wachtlijst). Gebruik de kortingscode ‘Nieuwsbriefflirten’ en krijg €20,- korting.

1-op-1 begeleiding: ons coachingsprogramma 

Wil je liever uitgebreider aan de slag om die fijne relatie te vinden? Dan is ons coachingsprogramma misschien iets voor jou. Je bent van harte welkom om eens kennis te maken en samen te kijken wat jou verder kan helpen.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP

Ik moet er nog vaak aan terugdenken, dat ene moment op die bergwei in mijn zomervakantie. Ik lag samen met mijn vriendin uitgeput en puffend in een de het gras. We waren bij aan het komen van een wandeling naar een bergtop op 2.980 meter hoogte. Toen ik na een kwartiertje weer een beetje energie terugkreeg, draaide ik mijn hoofd opzij om te genieten van het uitzicht. Maar mijn uitzicht werd belemmerd door stervormige, witte, fluweelzachte blaadjes met gele bloemhoofdjes. Het symbool voor liefde en moed: edelweiss. 

Na 20 jaar bergwandelen had ik ze eindelijk gevonden! Ik was er al diverse malen voor omgelopen, maar ondanks alle tips van andere bergwandelaars had ik ze nooit eerder gezien. En nu zomaar, toevallig, zonder er extra moeite voor te doen. Al hielp het natuurlijk wel dat ik eerst bijna drieduizend meter omhoog was gelopen. Zelfs toeval vraagt soms behoorlijk wat inspanning.

Als ik er klaar voor ben, komt hij vanzelf

Toen ik afgelopen zaterdag op een feestje met Isabel stond te praten, moest ik aan dit voorval terugdenken. We hadden het over het vinden van een fijne, passende partner. Isabel vertelde: “Ik heb al heel veel aan mezelf gewerkt. Ik ben nu wel over mijn verlatingsangst heen en heb ook veel meer zelfvertrouwen in de liefde. Ik hoef alleen nog maar te wachten op de juiste partner. Ik ga ook niet zoeken of moeite doen. Ik leef gewoon mijn leventje met mijn vriendinnen en dan komt hij wel op mijn pad.” 

Isabel is zeker niet de enige. Deze stelling hoor ik heel regelmatig: “Als ik er klaar voor ben, dan komt hij of zij vanzelf wel.” Als je in spirituele kringen verkeert, zul je vast wel eens van mensen hebben gehoord die zeggen dat zij hun partner “manifesteren”. Een combinatie van de gewenste situatie visualiseren en voelen alsof je het al hebt. Of als je in gelovige kringen verkeert, dat als je bidt en gelooft, de Schepper of God je alles geeft wat je nodig hebt en wat goed voor je is. 

Wachten op de liefde kan lang duren

Maar wie erop vertrouwt dat de juiste partner vanzelf verschijnt en ondertussen weinig nieuwe mensen ontmoet, blijft vaak binnen hetzelfde vertrouwde kringetje ronddraaien. Vaak sta je dan ook niet open voor contact. Dan kun je dus lang blijven wachten op die ene ware. 

En te hard zoeken werkt ook niet

Aan de andere kant zit er ook een kern van waarheid in de stelling van Isabel. Als je te fanatiek aan het zoeken bent en een goed resultaat te belangrijk wordt, kom je al snel needy over. Voor je het weet, ben je dan op elk feestje of bij iedere gelegenheid waar nieuwe mensen zijn, de ruimte aan het scannen. Nog voordat je jas uit is, heb je de aanwezigen al verdeeld in ‘bezet’, ’te jong’, ‘mogelijk interessant’ en ‘waarom kijkt hij/zij niet naar mij?’ En straal je vervolgens iets uit van “Vind mij alsjeblieft leuk.” Dat maakt je ook niet bepaald aantrekkelijk. 

Je vindt geen edelweiss op je vensterbank

Maar wat is dan wel de juiste mindset? Bij het zoeken naar edelweiss is het net als bij het zoeken naar de juiste partner. Edelweiss kom je ook niet tegen op je vensterbank, in je tuin of midden op de Veluwe. Je moet wel naar de juiste plekken gaan. Wat hoger de bergen in. Aan de andere kant: met een hyperfocus op dat ene bloemetje geniet je veel minder van je bergwandelingen. Als je dan bij terugkomst geen edelweiss gezien hebt, ben je ook nog eens flink teleurgesteld. 

Wat wel werkt? Genieten van je tochten, precies weten wat je zoekt en met een open houding op pad gaan. Dan kan het zomaar opduiken, precies voor je neus.

Datzelfde geldt voor het tegenkomen van de juiste partner. Geniet van wat je doet, want dat maakt je aantrekkelijker. Dat zorgt ervoor dat je ontspannen en betrokken bent en meer warmte, nieuwsgierigheid en positieve emoties uitstraalt. Maar weet ondertussen wel wat echt belangrijk voor je is in het contact (relatiewaarden). En heb een open houding tegenover nieuwe mensen. 

Wees regelmatig aanwezig op plekken waar je potentiële partners tegen kunt komen en wees ook actief op datingapps. Doseer het daten zo dat je nieuwsgierig en beschikbaar kunt blijven. Neem tijdelijk gas terug wanneer je uitgeput of cynisch raakt, maar gebruik ongemak niet automatisch als reden om je weer helemaal terug te trekken.

En manifesteren of bidden? Je kunt natuurlijk iedere avond visualiseren of bidden dat er een aantrekkelijke partner voor je deur staat. Maar de kans blijft klein dat PostNL hem of haar bezorgt. Beide kunnen helpen om stil te staan bij je verlangen, hoop te houden en je intenties helder te krijgen. Maar welke overtuiging je ook hebt, na het manifesteren of bidden moet je wel degelijk zelf in actie komen.

Blijf dus niet op je bank hangen en naar de deur staren tot de liefde wordt bezorgd. Maar trek je wandelschoenen aan en ga eropuit naar plekken om nieuwe mensen te ontmoeten. Geniet van de reis en kijk onderweg goed om je heen. Want toeval laat zich niet afdwingen, maar je kunt het wel een handje helpen.

Wil jij de liefde een handje helpen?

Je hoeft niet harder te zoeken, maar misschien wil je wel ontdekken waar jij nieuwe mensen kunt ontmoeten en hoe je van daaruit in een fijne relatie komt. In een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek kijken we samen wat jou daarbij kan helpen en of ons  coachingsprogramma bij je past.

Geschreven door Hans Gierkink, Singlecoach

Bindingsangst heeft vele gezichten. Dat is mij in de loop van mijn jaren als singlecoach steeds duidelijker geworden…  

Als mensen aan bindingsangst denken, denken ze vaak aan iemand die afstand neemt zodra een relatie serieus wordt. Aan iemand die bang is voor intimiteit en diepe verbinding. Maar de afgelopen tijd viel mij bij meerdere coachklanten een ander patroon op: ze waren niet bang voor de intimiteit van de relatie. Ze waren bang om zichzelf kwijt te raken.

Wat gebeurt er als je nooit hebt geleerd “nee” te zeggen?

Stel je eens voor dat je nooit geleerd hebt om je eigen behoeftes, wensen en grenzen aan te geven. Dat als iemand je iets voorstelt, je niet in staat bent om aan te geven dat je dat niet wilt. Dat je nooit geleerd hebt om compromissen te sluiten of oplossingen te bedenken die voor beiden naar tevredenheid zijn. Wat doe je dan?  

In zo’n geval blijven er eigenlijk maar twee strategieën over:

  1. Je past je voortdurend aan en raakt jezelf langzaam kwijt;
  2. Je vertrekt zodra het spannend wordt.

Ik deed precies hetzelfde

Ik denk meteen terug aan hoe ik dat laatste zelf ooit deed in een werkrelatie: ik was jong en net aangenomen als coach bij een opleidingsinstituut. Ik had er helemaal zin in. Maar net toen ik begon, besloot mijn nieuwe leidinggevende ermee te stoppen…

De leidinggevende die ik ervoor in de plaats kreeg, vond het een minder goed idee om mij op deze jonge leeftijd ervaren medewerkers te laten coachen. Hij zette mij enkel op het doen van assessments.

Aanpassen of vertrekken

Ik was toen nog niet erg in staat om assertief op te treden. Mijn pogingen te vertellen dat ik dit niet wilde, verzandden in een paar “halfbakken tegenwerpinkjes” tijdens een werkoverleg. Al vrij snel probeerde ik me aan te passen aan de situatie. Maar met het enkel uitvoeren van assessments, werd ik enorm ongelukkig. Dus wat er gebeurde was dat ik snel weer vertrok: binnen een jaar zocht ik een andere baan.

Achteraf denk ik wel eens aan hoe het zou zijn als ik gebleven was. Wat als ik duidelijker verteld had wat ik wel en niet wilde? Het bedrijf was eigenlijk hartstikke leuk…

“Ik ben bang dat ik mezelf weer kwijtraak”

Hoewel dit een werkrelatie was, was er bij mij sprake van precies hetzelfde mechanisme dat ik bij veel van mijn coachklanten zie in hun liefdesrelaties. Zodra ik het gevoel kreeg mezelf kwijt te raken, koos ik voor vertrek in plaats van het gesprek.

Als het gaat om een date of relatie kun je je namelijk dezelfde vraag stellen: Wat als je niet meteen de date of relatie achter je laat zodra het niet gaat zoals je wilt? Maar in plaats daarvan kan aangeven wat je wel prettig vindt en waar je grenzen liggen? Misschien wordt het dan wel heel anders!

Remko stopte elke keer als het serieus werd 

Een voorbeeld hiervan is mijn coachklant Remko. Remko stopte steeds met daten zodra het serieuzer werd. Bij de intake stelde ik hem een simpele vraag: “Waar ben je eigenlijk bang voor?” Het bleef opvallend lang stil. Toen zei hij: “Ik ben bang dat ik mezelf weer kwijtraak.”

Waarom was Remko hier zo bang voor? Hij had vroeger een erg dominante vader, die bepaalde wat Remko wel of niet mocht. Door zich te voegen en zijn eigen wil uit te schakelen, zorgde hij dat hij geen klappen kreeg. Zo was uiteindelijk zelfs zijn studierichting voor hem bepaald.

Toen Remko zijn studie had afgerond en eindelijk vrij was om kiezen wat hij wilde, kwam hij al snel in een langdurige relatie terecht. Het zal je niet verbazen: Ook hier werd hij behoorlijk ondergesneeuwd. Ondertussen is hij 5 jaar gescheiden.

Van “doodeng” naar “vrij”

Remko kwam met daten niet verder. Pas in de coaching kwam hij erachter dat hij het doodeng vond zich weer in een relatie te storten. Want een relatie betekende voor hem: stoppen met kunnen doen wat hij wilde. Hij associeerde “een relatie” met “zich weer moeten voegen naar de ander”. Geen wonder dat hij bindingsangst kreeg zodra de ander iets van hem ging verwachten!

In de coaching oefenden we met het voelen en uitspreken van zijn behoeftes. Pas toen Remko dit ging beheersen, was een relatie mogelijk.

De vrijheid zit niet in alleen blijven

Remko is daarin zeker niet de enige. Bij veel coachees zie ik hetzelfde patroon. Herken jij het ook, dat je het spannend vindt om je te binden? Vraag jezelf daarom eens af: durf jij tijdens het daten eigenlijk te zeggen wat je wilt, wat je nodig hebt en waar jouw grens ligt? Want juist daar begint de vrijheid binnen een relatie.

Oftewel: Zorg dat je verbonden blijft. Niet alleen met de ander, maar ook met jezelf.

Wil jij begeleiding richting die fijne relatie?

Wil je wat hulp bij het goed bij jezelf blijven tijdens het daten of in een relatie?  Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen of ons  coachingsprogramma wat voor je is.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP

Is alleen-zijn een bewuste keuze, of iets wat je overkomt? In Zin Magazine vertelt psycholoog en singlecoach Meinou Lambeck over de verschillende kanten van alleen-zijn. Over de behoefte aan verbinding én autonomie, het verschil tussen alleen zijn en je eenzaam voelen, en waarom een goede relatie met jezelf zo belangrijk is.

Een mooi artikel over single-zijn, vrijheid, verbinding en de kunst van het alleen-zijn.

Lees hieronder het volledige artikel uit Zin Magazine.

In Nederland was de zon op 12 augustus voor ongeveer 90% verduisterd. In Italië, waar ik door de Dolomieten wandelde, was het met 92% net ietsje meer. Maar… het verschil tussen ‘net niet’ en ‘volledig’ is enorm groot bij een zonsverduistering. De Amerikaanse schrijfster Annie Dillard zei het heel mooi: “Een gedeeltelijke zonsverduistering meemaken in vergelijking met een totale, is als het verschil tussen iemand kussen en met diegene trouwen.”

Het verschil tussen ‘net niet’ en ‘helemaal’

‘Net niet helemaal’ maakt ook voor het aangaan van een relatie een enorm verschil. En dan vooral als er bindingsangst in het spel is. Je kunt bijvoorbeeld iemand best dichtbij laten komen, maar dan net dat laatste stukje jezelf niet helemaal geven. Je houdt die ander op een klein afstandje. Ook daar lijkt het verschil klein, maar is het effect enorm.

Het effect van ‘net niet’

Coachklant Jack vertelde me een tijdje geleden over zijn beginnende relatie met Denise: “Ik vind haar een fantastische vrouw, maar het is vaak moeilijk om hoogte van haar te krijgen. Als ik vraag wat zij graag wil, blijft ze meestal wat vaag. Ook vindt ze het erg moeilijk haar gevoelens over ons samenzijn en onze relatie te uiten. Ik doe wel erg mijn best haar te stimuleren om zichzelf meer te laten zien.  Maar juist dan valt ze stil en neemt ze vaak extra afstand.”

Ondanks dat ze het samen best goed hadden, heeft Denise de relatie drie maanden later beëindigd. Ze durfde niet voor de volle 100% te kiezen voor de relatie. Ook voelde ze zich onder druk gezet door de regelmatige vragen van Jack naar haar verlangens en gevoelens.

Voor Jack maakte het een enorm verschil dat Denise voor zijn gevoel voor 90% in de relatie stond in plaats van voor de volle 100%. Het verschil leek klein, maar het voelde totaal anders. Het zorgde voor afstand en de dynamiek van aantrekken en afstoten. Hij voelde zich daardoor regelmatig onzeker en eenzaam.

Je hoeft niet perfect te zijn, maar kies wel echt

Als je echt van een relatie wilt genieten en je er allebei helemaal goed en veilig bij wilt voelen, is het belangrijk dat jullie, net als bij een zonsverduistering, allebei voor de volle 100% voor de relatie kiezen. Je hoeft in een goede relatie echt niet voor 100% perfect, volledig veilig gehecht, of altijd open te zijn. Maar er is wel een groot verschil tussen twijfels en angsten hébben, en die twijfels en angsten steeds gebruiken om met één been buiten de relatie te blijven staan.

Jack heeft inmiddels een vrouw gevonden die ook helemaal gecommitteerd is aan de relatie, net als hij. Hij vertelde me dat hij nu pas kan ervaren wat ‘echte verbinding’ is.

Een echt goede relatie vraag ook een investering van jezelf

En voor wie nu denkt dat dit vooral iets is van mensen zoals Jack en Denise: ik ken die 90% ook zelf maar al te goed. Toen ik zelf besloot dat ik helemaal klaar was met het “voor 90%” in een relatie staan, en voor 100% koos, kwam ik mezelf behoorlijk tegen. Ik werd geconfronteerd met mijn bindingsangst, verlatingsangst, angst om mijn emoties te uiten, spanning om grenzen aan te geven en matige communicatie. Dat betekende dus niet alleen 100% kiezen voor een goede relatie, maar ook veel commitment om mijn eigen hobbels te overwinnen.

Om consultant en later singlecoach te worden heb ik jarenlang gestudeerd en trainingen gevolgd. Maar niemand leerde me hoe je je werkelijk hecht aan iemand. Hoe je gevoelens uitspreekt, grenzen stelt, op een gezonde manier conflicten aangaat en dichtbij blijft als het spannend wordt. Terwijl juist dát de competenties zijn die bepalen of je relatie krijgt met echte verbinding.

Gelukkig heb ik doorgezet en ben ik wel voor die 100% commitment blijven gaan, net als Jack en veel van mijn veel van mijn andere coachklanten. Het voelt nu totaal anders, veel veiliger, opener en meer verbonden.

Als je voorbij die grens gaat, wordt de beleving opeens compleet anders

En wat die 92% zonsverduistering in de Dolomieten betreft: ook dat voelde niet goed. Dus we zijn toch naar Noord-Spanje afgereisd, waar de zonsverduistering wel volledig was.

Die extra lange reis was het helemaal waard. De beleving was fantastisch. De natuur die helemaal stil wordt, het licht dat langzaam verdwijnt alsof de zon op totaal het verkeerde moment ondergaat. En dan de zon die zich volledig verstopt achter de maan alsof je even van je levensbron afgesloten wordt. Enkele minuten later keert het daglicht terug alsof er niets is gebeurd, maar door die intense beleving was ik niet meer helemaal dezelfde.

Achteraf begreep ik nog beter waarom de vergelijking van een zonsverduistering met relaties me zo raakte. Sommige ervaringen veranderen niet geleidelijk wanneer je van 90 naar 100% gaat. Er lijkt een grens te bestaan waarna het gevoel en de beleving opeens compleet anders worden.

Wil jij ook voorbij die grens?

Wil jij ook ervaren hoe het is om in een relatie te zijn waarin jullie allebei voor de volle 100% voor elkaar kiezen?  En kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen of ons  coachingsprogramma wat voor je is.

Geschreven door Hans Gierkink, Singlecoach 

Ik was 33 jaar toen mijn relatie – die zeven jaar duurde – uitging. Ik was verdrietig, maar toch ging het best oké. Het was min of meer een gezamenlijk besluit en de relatie was gewoon op. 

Toen ik daarna weer iemand tegenkwam, zag ik de toekomst weer helemaal rooskleurig tegemoet. Toch verbrak hij uiteindelijk binnen een jaar de relatie. Ik zag het totaal niet aankomen en was totaal van de kaart. Ik snapte er niets van: het was toch zo fijn? Al met al had ik heel wat tijd nodig om het te verwerken! 

Dat zette me aan het denken: waarom kan het verbreken van een relatie van een paar maanden soms meer pijn doen dan een relatie van zeven jaar? 

In tranen na 3 maanden daten

Ik moest hieraan denken toen ik mijn coachklant Tara sprak. Tara zat in tranen voor me. Ze had drie maanden gedatet met een geweldige man. Maar nu was het voorbij. 

Tara vertelde dat de dates enorm romantisch waren. Ze hadden samen gelachen en hadden fantastische uitjes gehad. Ook hadden ze meteen heel veel met elkaar gepraat en veel persoonlijke dingen gedeeld. En de seks… was fantastisch. 

Toch maakte hij ineens, na nog geen drie maanden, een terugtrekkende beweging. Hij gaf aan dat hij het heel druk had. En nog eens twee weken later gaf hij aan dat hij het toch niet voelde, en er mee wilde stoppen. Via de app. Daarna bleef het stil…

Tara vertelde dat ze alleen maar lag te huilen. Alle scenario’s over wat er mis was gegaan – en vooral wat zij fout had gedaan – speelden door haar hoofd. 

Verdriet en schaamte

Maar wat haar ook enorm raakte, waren de reacties uit haar omgeving: “Kom op, hier hoef je toch niet je hoofd over te laten hangen: je kende hem nog maar net!” En “Je had nog niet eens een relatie met hem.” Tara besloot haar gevoelens maar niet meer te delen. Ze schaamde zich dat ze zoveel verdriet had, terwijl het nog geen drie maanden geduurd had.

Misschien heb jij dit ook wel eens meegemaakt. Dat het je enorm pijn doet als je date of beginnende relatie weer over is. Er zijn wel degelijk goede redenen waarom het beëindigen van een relatief korte “liefde” zoveel pijn kan doen. Hier zijn ze:

Je vond de ander leuk

De eerste reden is simpel: je vindt de ander leuk. Het stroomde tussen jullie en je voelde verbinding. Als dat ineens wordt afgebroken, mis je het contact met die persoon. 

Je verliest het gevoel verliefd te zijn

De tweede reden heeft minder met de ander te maken, maar meer met wat de ander in jou opriep. Er was iemand die oprecht geïnteresseerd in je was, die je aandacht gaf en jou even de leukste persoon op aarde liet voelen. Er was lichamelijk contact, een arm om je heen, spanning, verlangen en intimiteit. Dat valt allemaal ineens weg.

Je verliest de toekomst die je al voor je zag

De derde reden doet misschien wel nog meer pijn: je droomde weer van de liefde. Je had misschien een toekomstplaatje voor je en ineens bestond er een reële mogelijkheid dat dat uit zou komen. Je zag weer voor je hoe je gelukkig zou zijn in een relatie, met alles erop en eraan. Die hele toekomstdroom verdwijnt in één klap.   

Eenzijdige afwijzing raakt je hard

De ‘manier waarop’ kan veel pijn kan veroorzaken. In Tara’s geval maakte de man in kwestie het heel plotseling uit. Door dit via de app te doen en daarna geen contact meer te zoeken, sloot hij haar ineens buiten. 

Dit eenzijdig afbreken van een contact is extra pijnlijk. Je wil uitleg, het begrijpen, wat nu niet mogelijk is. Je brein wil het verhaal nu eenmaal rond maken. En door het eenzijdig afsluiten heb je totaal geen controle. Je kunt niet zoeken naar een oplossing: de deur zit bij de ander al dicht.  

Het raakt oude overtuigingen

Tara bleef maar nadenken over wat zij verkeerd had gedaan. Daarmee raakte deze afwijzing ook oude overtuigingen: Zie je wel, ik ben niet de moeite waard. En: Blijkbaar ben ik iemand met wie je geen relatie wilt. Wanneer een afwijzing zulke oude onzekerheden raakt, gaat het verdriet vaak over veel meer dan alleen deze ene persoon.

Afwijzing doet letterlijk pijn

Tot slot: afwijzing veroorzaakt nu eenmaal pijn. Onderzoek laat zien dat sociale afwijzing zelfs dezelfde hersengebieden activeert als fysieke pijn! Daarom kan het bijna voelen als een fysieke klap in je gezicht. Je voelt de pijn niet alleen emotioneel, maar bijna in je hele lichaam.

Wees mild en neem de tijd

Al met al niet raar dat Tara zich zo verdrietig voelde. Ook ik had dat in mijn jonge jaren beter willen begrijpen. En misschien heb jij ook weleens gedacht: “Waarom ben ik hier na een paar dates nog steeds niet overheen?” Of heb je je, net als Tara, zelfs een beetje geschaamd voor je verdriet.

Verdriet laat zich niet meten in weken, maanden of jaren. Wees daarom voorzichtig met het bagatelliseren van je eigen verdriet – of dat van iemand anders. Soms is een korte liefde lang genoeg om diep te raken. En juist als je begrijpt waarom het zoveel pijn doet om die liefde en hoop weer kwijt te raken, kun je ook milder naar jezelf worden. Die mildheid is vaak de eerste stap om het uiteindelijk weer los te kunnen laten.

Toch weer open stellen voor de liefde

Heb jij ook pijn ervaren na een eerdere breuk, maar wil je je toch weer open stellen voor de liefde? En kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen of ons  coachingsprogramma wat voor je is.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP

De zomer is dé tijd om nieuwe mensen te ontmoeten. En als je dan daadwerkelijk met die leuke persoon afspreekt, wil je natuurlijk ook dat de vonk overslaat. Daarbij willen we jou helpen! En daarom hebben we nog één keer die magische methode van stal gehaald. Dé manier om meteen die klik te krijgen.

Kun je verliefd worden door een gesprek?

Hoe kun je in één date al zo’n enorme klik krijgen dat je zelf verliefd wordt? Misschien heb je er al wel eens van gehoord: Dr. Arthur Aron deed in 1997 een spraakmakend wetenschappelijk onderzoek naar die klik: “The Experimental Generation of Interpersonal Closeness”. Zijn onderzoeksvraag: kan je zorgen dat iemand in een heel korte tijd (zelfs in een paar uur) heel “close” met je wordt? En zelfs verliefd op je wordt? Het antwoord was: ja, dat kan!

36 vragen die steeds persoonlijker worden

Aron liet twee complete vreemden elkaar tijdens een ontmoeting 36 vragen beantwoorden. De vragen werden stap voor stap persoonlijker en intiemer. Ze begonnen luchtig, met vragen als: “Zou je beroemd willen worden?” en eindigden bij onderwerpen als: “Hoe ervaar je de relatie met je moeder?”

Wat bleek: mensen die de antwoorden op deze 36 vragen met elkaar deelden, voelden na afloop diepe vriendschap en werden soms zelfs verliefd!

De kracht van kwetsbaarheid

Waarom werken deze vragen zo goed?

Omdat ze je uitnodigen om niet alleen je leukste, grappigste of meest succesvolle kant te laten zien, maar juist ook iets van jezelf te delen dat kwetsbaar is. En juist die openheid zorgt voor veiligheid, vertrouwen en verbondenheid. De ander leert niet alleen de buitenkant kennen, maar ook wie jij werkelijk bent. Dat is precies de voedingsbodem waarop die klik ontstaat.

Waarom een perfect plaatje niet werkt

Tijdens een eerste date proberen veel mensen hun beste versie te laten zien. Dat is heel begrijpelijk, maar het heeft ook een nadeel. Als iemand alleen verliefd wordt op jouw perfecte plaatje, wat gebeurt er dan zodra je gewoon jezelf bent? Iedereen heeft onzekerheden, eigenaardigheden en minder mooie kanten. Juist als die verborgen moeten blijven, wordt het moeilijk om een ontspannen en duurzame relatie op te bouwen.

Bovendien kost het veel energie om voortdurend een masker op te houden. Je blijft bang dat de ander ontdekt wie je ‘echt’ bent. Terwijl een goede relatie juist ontstaat wanneer je merkt dat je jezelf kunt zijn én de ander dat ook mag zijn.

Durf jij het experiment aan?

Via de link onderaan deze blog zie alle 36 vragen die Dr. Arthur Aron’s gebruikt heeft voor zijn onderzoek en waardoor sommigen zelfs verliefd werden op elkaar. Je kunt ze gebruiken als inspiratie en een aantal vragen als gespreksonderwerp inbrengen tijdens je date.

Maar misschien durf jij het experiment wel echt aan te gaan. En kun je je date uitdagen om ze alle 36 te gaan bespreken. Stel elkaar om de beurt een vraag, en beantwoord de vragen zo eerlijk mogelijk. Je kan de vragen eventueel over meerdere dates verspreiden. Eén ding is zeker: ze zorgen ervoor dat je elkaar heel goed leert kennen en een goede band krijgt!

Extra stap: kijk elkaar 4 minuten in de ogen

Na Arons oorspronkelijke onderzoek is het experiment meerdere keren herhaald. Daarbij werd soms nog een extra stap toegevoegd: nadat de vragen waren besproken, keken de deelnemers elkaar vier minuten lang zwijgend in de ogen.

Dat klinkt misschien ongemakkelijk, maar langdurig oogcontact versterkt gevoelens van verbondenheid en intimiteit. Intiem oogcontact is nu eenmaal een belangrijke factor voor het krijgen van een diepe emotionele band. Uitproberen dus!

Je bent gewaarschuwd!

We zeiden het al: deze 36 vragen werken zo goed dat enkele datende stellen tijdens het onderzoek zelfs verliefd werden op elkaar. Dr. Arthur Aron werd als dank dan ook uitgenodigd voor hun huwelijk. 

Of het jullie ook overkomt, weten we natuurlijk niet. Maar één ding durven we wel te voorspellen: als je elkaar op deze manier leert kennen, wordt het gegarandeerd een heel andere date dan de standaardgesprekken over werk, vakanties en hobby’s. En wie weet… slaat die vonk dan inderdaad deze zomer over.

Check hier de 36 vragen van Aaron: 

Onderaan deze pagina vind je de 36 vragen! 

Verder hulp bij het starten van een liefdevolle relatie

Wil jij verdere begeleiding bij het vinden van die fijne, duurzame relatie? Kom dan eens langs voor een gratis vrijblijvend kennismakingsgesprek met de singlecoaches. Samen kijken we of ons coachingsprogramma jou kan helpen jouw wens te verwezelijken.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP 

Een van de meest gevleugelde uitspraken op onze singlevakantie in Frankrijk ging niet over liefde, chemie of aantrekkingskracht. Het was: “Ga voor de middenman… of middenvrouw”. Nou, zul je wel denken, dat klinkt niet heel sexy, misschien zelfs middelmatig en saai, dus: “Zo’n man/vrouw hoef ik niet.” Maar zelfs onze meest vasthoudende deelnemer was donderdag helemaal om.

Maar wat is dan een ‘middenman/-vrouw’?

We kwamen op deze term omdat onze deelnemers klaar waren met de super aantrekkelijke – maar ‘gevaarlijke’ – mannen en vrouwen waar ze op vielen. Diegenen waarbij in eerste instantie hun hart meteen op hol ging, maar die later telkens dezelfde pijnlijke relatiepatronen bleken op te roepen.

Aan de andere kant wilden ze ook geen onaantrekkelijke partner. En zeker niet iemand die zo onaantrekkelijk was dat je dacht: “Was de 1,5-meterafstandregel nog maar van toepassing.” 

Als je die twee types niet wilt, dan kom je dus in het midden uit… bij de middenman/-vrouw. Iemand die best aantrekkelijk is, maar niet zo erg dat het gevaarlijk wordt. Eigenlijk iemand die voldoende veilig gehecht is, de veilige haven.

Maar hoe zit dat dan met die woest aantrekkelijke (onveilige) man/vrouw die je vertrouwde, maar niet-helpende patronen activeert?

Dat zijn de personen waar je extra aantrekkingskracht voelt, juist omdat je onbewust patronen herkent uit je jeugd. Ons onbewuste heeft soms een opmerkelijke smaak. Het zegt: ‘Weet je nog hoe ingewikkeld het vroeger thuis was? Heerlijk vertrouwd! Doe daar nog maar eentje van.’

Denk bijvoorbeeld aan die charmante partner die geen verantwoordelijkheid neemt voor de relatie, de man/vrouw die straalt van zelfvertrouwen en over al jouw grenzen heen dendert, de onbereikbare partner, of de lieve partner die al zijn of haar problemen op jouw schouders legt. Kortom: de voor jouw verkeerde, of beter gezegd ‘foute partner’, maar waar je wel van ‘aan gaat’. 

Zo iemand is dus woest aantrekkelijk voor jou, maar niet de partner waarmee je een duurzame stabiele relatie kan opbouwen. Als je niet wilt dat je relatie in veel drama eindigt, is een “middenman/vrouw” dus een veel betere optie. 

Weerstand!

Onze deelnemers van de singlevakantie hadden in het begin veel weerstand tegen de middenman/-vrouw. “Die is saai”, “Ik wil gelijk verliefd worden en dat gebeurt niet bij een middenman/-vrouw” en “Daar ga ik niet meteen van aan” kregen we dan van de deelnemers terug. Maar in feite is zo iemand helemaal niet saai. Wat ontbreekt is de emotionele achtbaan in de relatie.

Hoe ik zelf een middenvrouw leerde waarderen

Ik heb inmiddels zelf al een tijdje ervaring met de ‘middenvrouw’. Daarvoor ging ik helemaal aan van afstandelijke vrouwen of het patroon van aantrekken en afstoten. Een spannende achtbaan, waar ik na een tijdje toch flink misselijk van werd.

Mijn huidige partner is niet super spannend. Ze heeft ook niet meteen mijn hart heftig in vuur en vlam gezet. Maar ze is wel betrouwbaar, toegewijd, zoekt verbinding, heeft zelfreflectie en gaat met mij in gesprek als er wrijving ontstaat, in plaats van afstand te nemen. Ondertussen is mijn vlam hevig gaan branden, niet die heftige verliefdheid maar wel een sterk houden van. En het belangrijkste: ik word nauwelijks meer getriggerd in oude, niet helpende patronen.

Sommige mensen zijn verslaafd aan aantrekken en afstoten in een relatie of aan telkens ruzie maken en het daarna weer goedmaken. Dan is zo’n middenman/-vrouw heel kalm en rustig, soms kan het zelfs saai voelen. Maar ik vind mijn middenvrouw inmiddels super aantrekkelijk. De spanning in ons leven halen we wel uit boeiende activiteiten buiten onze relatie in plaats van gedoe in onze relatie.

Waar vind je die aantrekkelijke middenman/-vrouw?

We hebben tijdens onze singleweek in Frankrijk met de deelnemers gekeken aan welke criteria hun partner moet voldoen om er gelukkig mee te kunnen zijn. De centrale vraag die je jezelf dan moet stellen is niet: “Aan welke criteria moet mijn nieuwe partner voldoen?”. Maar wel: “Aan welke criteria moet mijn nieuwe relatie voldoen?”

Uiteindelijk voelde de middenman/vrouw als een heel fijn – en haalbaar – alternatief. De conclusie van onze week: De liefde van je leven is niet degene waarbij je hart direct op hol slaat, maar juist degene bij wie je eindelijk tot rust komt.

Wil jij ook liefdevol tot rust komen bij een middenman/-vrouw?

Dan kan ik je aanraden, om net als onze deelnemers van de singlevakantie, op zoek te gaan naar jouw relatiewaarden. Dat kun je doen via onze online training Welke partner past bij mij? Wil je nog een stap verder en eindelijk eens een fijne duurzame liefdesrelatie zonder gedoe? Kijk eens naar ons coachingsprogramma en vraag een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

P.S.: We zijn zelf nog niet helemaal tevreden over de term “middenman/-vrouw” Weet je een betere? Mail ons dan.

Geschreven door Hans Gierkink, Singlecoach