“Ik weet alles al over daten en relaties!”

Dat is een opmerking die ik regelmatig hoor. Laatst zei Danique ook precies deze zin tegen me tijdens een kennismakingsgesprek. Ze had alles gelezen over hechting, patronen en daten. En ik moet toegeven… ik kon haar weinig nieuws meer vertellen.

Dus ik stelde haar één simpele vraag: “En… lukt het ook om dit allemaal in de praktijk toe te passen?”

De denkfout die veel singles maken (en ik ook)

En het grappige is, die denkfout maak ik zelf ook regelmatig. Dat ik alles over een onderwerp weet, en dan denk dat ik het automatisch ook goed ga aanpakken. Enige tijd geleden is mijn vader overleden. Hij was bijna 90 en in mijn ogen al stokoud. Ik was me er heel bewust van dat zijn leven elk moment afgelopen kon zijn. Maar toen hij binnen een week enorm aftakelde en overleed, kwam de klap nog best hard aan.

Ik weet best veel van rouwverwerking. Ik begeleid bijna wekelijks coachklanten die hun ex maar moeilijk los kunnen laten. En help hen daarna met het rouwproces dat volgt als het loslaten lukt. Dus rouwen, dat moet ik dan ook wel zelf kunnen en doe ik effe, was mijn gedachte.

Toen ik zelf vastliep in wat ik anderen leer

Mijn lijf dacht daar duidelijk anders over. Tijdens het hele proces van stervensbegeleiding en regelen van de begrafenis voelde ik me snipverkouden en was ik regelmatig een beetje ziek. Alle onverwerkte verdriet en frustratie zochten een andere uitweg. Maar dat was niet de gezonde manier: via het uiten van mijn emoties. 

Na de begrafenis kon ik mezelf gelukkig wel wat meer laten gaan. Ik knapte daarna snel weer op. Echter…twee weken later begon de keelpijn weer op te komen. Ik was gelijk bang dat ik weer ziek zou worden en baalde flink.

De spiegel die ik nodig had

Lonneke, mijn vriendin zag me worstelen en sprak me erop aan. “Je bent je emoties weer aan het onderdrukken Hans. Je staat weer helemaal in het standje doorpakken. Je praat weer heel mooi over je gevoel, maar niet met je gevoel. Ik zie je gevoel niet. En door je emoties niet te laten zien, sluit je mij ook buiten.” 

Ik werd even stil… Daar had ze helemaal gelijk in. Weten en doen waren dus helemaal niet in lijn met elkaar.  En inderdaad, als ik mijn partner emotioneel niet toelaat of buitensluit, houd ik haar op afstand.

Van begrijpen naar ervaren

Herken je dit? Dat je precies weet wat je zou moeten doen en het toch niet werkt? Ik ben snel met mijn eigen coach aan de slag gegaan om te doen wat ik allemaal al lang wist maar niet deed: mijn eigen rouwverwerking goed in gang zetten.

Doordat verwerkingsproces in te gaan en mijn emoties toe te laten, kon ik Lonneke ook weer emotioneel dichtbij laten. Emoties zijn immers de sleutel tot verbinding. En na een goede nacht slaap was de keelpijn ook weer weg en voelde ik me weer helemaal gezond.

Waarom inzicht geen verandering is

Tegenwoordig is alle kennis beschikbaar via (zelfhulp)boeken, Google en AI. Maar toepassen is een heel ander verhaal. Danique verwoordde het aan het eind van ons gesprek heel mooi: “Ja, ik zie net als leren fietsen. Je kunt er alles over lezen of op Youtube zien hoe je het moet doen. Maar het zelf voor het eerst ervaren is toch heel anders. Als je het leert, is het toch fijn als iemand je in het begin even vasthoudt en begeleid.”

Niet wat je weet bepaalt of je een fijne relatie krijgt— maar of je het succesvol toe kunt passen!

Herken je dit bij jezelf?

Weet jij ook alles al over daten en het aangaan van relaties, maar wil je het nu eindelijk eens echt succesvol toepassen? Dan is de kans groot dat je jezelf nog steeds in de weg zit — en dat is precies waar wij je bij helpen. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

“Mijn date was een narcist.”

“Mijn ex was een borderliner.”

Ik hoor het regelmatig. En als je inderdaad een relatie hebt gehad met iemand met ernstige persoonlijkheidsproblematiek, kan dat enorm ondermijnend zijn.

Aan de andere kant… plakken we deze labels tegenwoordig niet erg snel op de ander als de date of relatie eindigt in een flinke teleurstelling? Zien we niet elk ongewenst gedrag meteen als een rode vlag?

De angst om opnieuw gekwetst te worden

Sommige van mijn klanten gaan tegenwoordig niet meer op date zonder hun mentale lijstje met rode vlaggen in hun achterhoofd. Ze willen immers nooit meer iemand tegenkomen die net zo dominant, grensoverschrijdend of bindingsangstig is als hun vorige partner. Dat is op zich heel begrijpelijk. Zeker als je in het verleden flink gekwetst bent, is het logisch dat je dat in de toekomst wilt vermijden.

Maar wat als jouw voorzichtigheid niet vóór je, maar tégen je gaat werken? Wat als je in alles wat de ander doet en wat jij niet prettig vindt, meteen een rode vlag ziet? En je daarmee voorkomt dat je überhaupt nog een relatie kunt aangaan?

Wanneer is iets écht een rode vlag?

Mijn coachee Elske bijvoorbeeld, heeft een ex die vreemdging. Ook haar vader ging vreemd. Zij is er ergens van overtuigd geraakt dat mannen niet te vertrouwen zijn. Toen een man — met wie ze al een aantal leuke dates had gehad — haar vertelde dat hij nog contact had gehad met zijn ex, was ze diep gekwetst. 

Ze wist zeker dat het slechts een kwestie van tijd was voordat hij ook vreemd zou gaan. “Dit was een rode vlag!” zo redeneerde ze meteen. Ze kapte het contact dus maar snel af. Terecht… of zonde?

Wanneer is het gedrag van de ander écht een rode vlag, en wanneer is het je eigen angst die je dwarszit?

Deze vraag is niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Zeker niet als je vanuit je jeugd of eerdere relaties gewend bent geraakt aan onveilig gedrag. Wat is werkelijk onveilig, en wat is simpelweg gedrag dat jij niet prettig vindt?

Vier vuistregels om onderscheid te maken

Hier zijn een paar helpende richtlijnen:

1. Eén zwaluw maakt nog geen zomer

Zoals één zwaluw nog geen zomer maakt, maakt één signaal nog geen foute liefde. Iedereen doet wel eens iets onhandigs of onprettigs. Kijk vooral of het gedrag van de ander structureel is. Zie je een patroon? Zijn er meerdere signalen die samen iets zeggen?

2. Ken je eigen pijnpunten

Weet waar jouw gevoeligheden zitten en welke overtuigingen jij hebt over liefde. Ben jij bijvoorbeeld bang dat iemand over je grenzen gaat? Ga er dan niet automatisch vanuit dat iemand die daadkrachtig optreedt meteen een volgende ‘foute’ man of vrouw is. Onderzoek eerst eens of er bij jou iets geraakt wordt en wat je eigen patronen zijn in de liefde.

3. Check je verhaal bij een eerlijk klankbord

Twijfel je of het gedrag van de ander echt onveilig is? Bespreek het met een goede vriend of vriendin. Let er wel op dat dit iemand is die niet automatisch met je meepraat. Je hebt het meeste aan iemand die eerlijk en objectief durft te zijn.

4. Praat erover met de ander

En het allerbelangrijkste: ga het gesprek aan met de persoon in kwestie. Als het iemand is met zelfreflectie, die bereid is samen te kijken naar wat voor jullie beiden prettig is, hoeft het echt geen rode vlag te zijn.

Laat iemand na een date bijvoorbeeld niets meer horen? Check eerst wat de reden is voordat je conclusies trekt. Pas als de ander jouw vraag onzin vindt, enorm defensief reageert of ook daarna niets meer laat horen, weet je dat je mogelijk wél met een rode vlag te maken hebt.

De kunst is niet om rode vlaggen te vermijden, maar om ze goed te lezen

Liefde vraagt moed. Het is zaak niet te naïef te zijn, maar ook niet over-beschermend. Natuurlijk, als je hart ooit gekwetst is, wil je jezelf beschermen. Maar wanneer bescherming verandert in wantrouwen, kan het je juist weghouden van de liefde waar je naar verlangt.

De centrale vraag is dus: Is dit een mogelijke rode vlag bij de ander… of spreekt hier mijn oude pijn? Hoe beter je deze vraag kunt beantwoorden, hoe meer die fijne relatie in het verschiet ligt!

Wil jij hulp bij het onderscheiden van rode vlaggen? 

Vind jij het lastig om te beslissen wanneer je wel of niet door wilt gaan met daten? Spelen jouw oude pijn of jouw oude ervaringen hier nog een grote rol? Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Ik zat met Cathy, een vriendin, aan een bar gezellig wat te drinken. Ze is single en vertelde over haar dates met Evert: “De eerste twee dates waren heel leuk, maar na de derde date begon hij steeds meer appjes te sturen. Hij wilde ook de hele tijd afspreken. Alsof ik niks anders te doen heb! Ik ga het morgen via de app beëindigen. Ik kom ook steeds de verkeerde mannen tegen.”

Ik heb gewoon pech

Ik opperde voorzichtig of zij hier misschien ook een aandeel in had. Dat ze misschien zelf telkens de voor haar verkeerde mannen uitzoekt. Maar toen antwoordde ze resoluut: “Nee, ik heb gewoon pech. Als ik de juiste man tegenkom, gaat het allemaal soepeltjes en is er helemaal niks aan de hand.”

Ik moest inwendig een beetje lachen en dacht aan de tijd toen ik net was afgestudeerd en aan mijn eerste baan was begonnen in een nieuwe stad. Want die overtuiging van haar herkende ik maar al te goed. Ik vertelde haar daarover.

Als ik verhuis wordt alles weer beter

Aan het eind van mijn studententijd vond ik de stad waar ik woonde niet meer leuk. Ik had niet zoveel aansluiting meer met mijn vrienden daar, omdat ik door mijn afstuderen alleen nog maar op mijn studie was gericht. Ik voelde me in deze stad daardoor niet meer helemaal happy en dacht: “Als ik ga verhuizen naar een andere stad kom ik allemaal nieuwe mensen tegen en wordt het weer supergezellig en leuk.”

Een half jaar nadat ik verhuisd was naar de nieuwe stad waar ik werk had gevonden, viel het me op dat ik nog steeds datzelfde gevoel had. Ook daar voelde ik me niet helemaal happy. Ik was flink gefrustreerd en weet nog dat ik dacht: hoe kan dit nou? Alles is toch anders hier?

Je neemt jezelf mee

Toen ik daar met anderen over sprak kwam ik tot de ontdekking dat ik iets belangrijks meeverhuisd had naar deze nieuwe stad, namelijk: mezelf. Ik had nog steeds dezelfde mindset en hetzelfde gedrag. Blijkbaar dacht ik dat een nieuw postcodegebied automatisch ook een nieuwe persoonlijkheid zou opleveren. Ik had nu een hyperfocus op mijn werk in plaats van een studie. Het was dan ook niet raar dat ik ook in deze stad weinig aansluiting met nieuwe vrienden kreeg. 

Wat is jouw aandeel?

Het ligt voor de hand dat als iets niet lekker loopt in je leven, je eerst buiten jezelf de oorzaak zoekt, net als ik. “Als de omstandigheden anders waren…”, ”Als ik de juiste persoon tegenkom…” Maar als iets zich telkens op dezelfde manier ontvouwt, dan is het ook goed om te kijken wat je eigen aandeel hierin is. 

Ben je telkens ongelukkig op een bepaalde plek, bij een bepaalde werkgever of met een date of partner? Kijk dan of je een patroon kunt ontdekken om te zien wat jouw aandeel is. Omstandigheden en andere mensen zijn vaak lastig te veranderen. Aan jezelf werken is dan vaak de kortste en gemakkelijkste weg om te bereiken wat je wilt.

Op welke rode knop wordt er telkens gedrukt?

En weet je wat ik nog meer ontdekt heb? De date of partner die je tegenkomt is precies de juiste partner voor jou. “Hoezo?” denk je misschien. Niet omdat het continu gezellig is, maar omdat hij of zij onbewust feilloos weet waar jouw rode knoppen zitten. En daar ook per ongeluk steeds op drukt. 

Kortom: door bij je date of relatie te kijken waar je bij de ander het meest last van hebt, ontdek je tevens je eigen belangrijkste ontwikkelpunt. Respecteert je date bijvoorbeeld je grenzen niet en loopt hij/zij over je heen? Dan mag je leren beter je grenzen aan te geven. Zodra je dat kunt krijg je meer respect van je huidige date, of je krijgt een nieuwe date die goed rekening houdt met jouw grenzen.

Ga aan jezelf werken in plaats van telkens te vluchten

En Cathy? Zij mocht leren om over de zaken waar ze last van had met haar date het gesprek aan te gaan en haar eigen behoeften duidelijk in te brengen in plaats van gelijk weg te rennen. En ikzelf in die nieuwe stad? Ik was lekker eigenwijs en hardleers en moest eerst nóg een keertje verhuizen om erachter te komen dat ik toch echt zelf uit moest reiken naar nieuwe mensen. 

Wat zijn jouw patronen en wat mag jij daarvan leren?

Wil je meer inzicht in wat jouw patronen zijn? Wil je onderzoeken waarom jij telkens maar niet de juiste tegenkomt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen”

Marit zit voor me te snikken. En terwijl de tranen over haar wangen lopen, zegt ze: “Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen.”

We hebben een kennismakingsgesprek en Marit vertelt hoe moe ze is van haar voortdurend strandende dates en relaties. Natuurlijk is het begrijpelijk dat ze daar geëmotioneerd over is. Maar wat me raakt, is dat ze zich bijna verontschuldigt voor haar tranen. Alsof huilen iets is wat je moet voorkomen.

Marit is niet de enige. Veel mensen vinden het ongemakkelijk om hun emoties te laten zien als ze me nog niet goed kennen. Zelfs niet in de veilige sfeer van mijn praktijkruimte. En hoe iemand hier met emoties omgaat, zegt vaak al veel over hoe hij of zij dat tijdens dates doet.

Het muurtje dat je niet ziet

Waar de één laat zien hoe gefrustreerd, verdrietig of eenzaam hij of zij soms is, blijft de ander achter een subtiel muurtje. “Ik mis wel eens iets, maar ik heb een heel mooi leven”, hoor ik dan bijvoorbeeld.  

En natuurlijk – dat kan helemaal waar zijn. Maar géén emoties voelen bij zo’n beladen onderwerp? Niemand voelt niets als het om de liefde gaat.

Wat ik vaak zie bij hoger opgeleide, reflectieve singles is het volgende: Ze kunnen uitstekend praten over hun gevoelens. Ze analyseren, duiden zichzelf, begrijpen waarom ze zich zo voelen. Maar ze laten zichzelf niet echt zien.

Ik schaamde me voor mijn kwetsbaarheid

Ik herken het overigens maar al te goed: het verbergen van mijn echte emoties. Van huis uit had ik niet meegekregen om mijn gevoelens vrijelijk te uiten. Tijdens mijn studie psychologie leerde ik ze beter te verwoorden. Maar het bleef vaak reflectief. Beheerst.

Als ik in een relatie uit de bocht vloog en emotioneel werd, schaamde ik me achteraf. Hoe had ik me zo kunnen laten gaan? Boos worden, of huilen om zoiets kleins?

En natuurlijk is het goed om je emoties niet onbeheerst uit te leven. Maar alleen rationeel praten over wat je voelt, creëert geen verbinding. De ander kan pas echt meeleven als hij of zij ziet en ervaart wat je voelt. Als de spiegelneuronen aangaan. Dán ontstaat er verbinding.

Gecontroleerde kwetsbaarheid

Ik noem het fenomeen “gecontroleerde kwetsbaarheid”: wel vertellen wat je voelt, maar zó netjes dat de ander het niet echt hoeft te voelen. Het is kwetsbaarheid zonder risico.

Waarom het bij daten vaak misgaat

En precies daar gaat het bij daten vaak mis. Veel van mijn coachees hebben leuke gesprekken, maar stellen zich niet echt kwetsbaar op.  

Stel dat je date zegt “Ik ben best zelfstandig.” Je neemt het tot je. “Een goede eigenschap”, denk je misschien. En mogelijk vraag je je af wat dat voor een eventuele relatie met die ander zou betekenen. 

Maar wat zou er gebeuren als die ander toevoegt: “Ik vind het soms lastig om hulp te vragen.” Of zelfs: “Ik ben ergens bang dat als ik echt leun, iemand me te veel vindt.” Opeens ga je wat voelen. Misschien voel je empathie, herkenning of op zijn minst nieuwsgierigheid. Dat is het begin van verbinding! 

Kwetsbaarheid begint waar er iets op het spel staat. Als er een emotie voelbaar wordt. 

Als er steeds ‘niets’ wordt gevoeld

Merk jij dat dates na een tijdje stuklopen omdat één van jullie ‘niets voelt’? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt. Er is dan te weinig échte emotionele uitwisseling ontstaan. Misschien herken je dat je het lastig vindt om jezelf echt te laten zien. Dat je denkt:
“Wat als de ander het raar vindt?” Of: “Stel dat ik word afgewezen?”

Juist dan is het waardevol om de proef op de som te nemen.

Als het ergste gebeurt en de ander wijst je af, dan is dat misschien maar goed ook – liever vroeg dan laat. Want je wilt geen relatie waarin je je altijd groot moet houden en je gevoelens geen plek hebben.

Maar het kan ook anders uitpakken. Misschien ontstaat er juist échte verbinding. En monden je dates ineens uit in een mooie, duurzame relatie.

Van date naar relatie

Kun jij goed praten op een date, maar blijft het vaak bij “leuk gesprek”? Hoor je regelmatig dat er “geen echte klik” was? Of dat iemand “het niet genoeg voelde”? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt.

In de vernieuwde training Van Date Naar Relatie leer je hoe je van leuke gesprekken naar echte emotionele verbinding gaat — zonder jezelf te verliezen of dramatisch te worden.

Wil je liever een op-een-begeleiding?  Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

“Hans, wat vind je van mensen die elkaar ontmoeten, de vonk slaat over en na precies één dag gaan ze al samenwonen?” Ik keek een beetje verbaasd naar Yvonne, de nieuwe vriendin van Arthur, een vriend van me. We zaten lekker te dineren bij mij thuis en toen Yvonne ontdekte dat ik singlecoach was, was dit een van haar eerste vragen.

Wanneer verlangen naar zekerheid het tempo bepaalt

Bij het horen van die vraag, moest ik meteen denken aan de periode waarin ik nog verlatingsangst had. De datefase vond ik toen best spannend: “Stel je voor dat ze me tijdens het daten afwijst!”. Dus stuurde ik al snel aan op een relatie. Die veilige haven van een relatie voelde veel prettiger. Alleen… die dating fase is er niet voor niets. Want ergens wil je toch een beetje ontdekken of je goed bij elkaar past voordat je allerlei grote stappen zet.

Mijn selectiecriteria waren in die tijd heel simpel. Vind ik haar aantrekkelijk, hebben we plezier met elkaar en vallen er niet te veel stiltes? Dan zit het wel goed. Of iemand aan deze drie criteria voldoet, ontdek je al als je een dag met elkaar omgaat. Maar of iemand goed genoeg past om samen een relatie aan te gaan, of zelfs te gaan samenwonen? Dat is een heel ander verhaal. Dan spelen er nog diverse andere criteria een belangrijke rol. In die tijd kwam ik er meerdere keren pas in de relatiefase achter dat we veel te verschillend waren, met alle gevolgen van dien.

Door schade en schande wijs geworden

Om op de vraag van Yvonne terug te komen: wat vind je ervan om al na één dag samen te gaan wonen? Toen ik nog in mijn verlatingsangstige periode zat, had me dat een fantastisch idee geleken. Maar inmiddels, door schade en schande wijs geworden en na vele gelijksoortige verhalen van mijn coachklanten aangehoord te hebben, weet ik wel beter. Mijn antwoord op Yvonne’s vraag was dan ook: “Ik vind dat heel onverstandig!”

Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem

Toen vertelde Yvonne: “ Arthur en ik hebben elkaar ontmoet op een trainingsdag waar we elkaar veel opzochten. Ik voelde gelijk dat Arthur een bijzondere man is. We spraken af dat we de volgende dag uit eten zouden gaan in Amsterdam. Die volgende dag sneeuwde het hard, mijn trein strandde en ik stond daar op een ijskoud winderig perron. Arthur bood gelijk aan om me op te halen en voor me te koken. Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem. Dus we kennen elkaar nu 26 dagen en wonen daarvan 25 dagen samen.”

De functie van de datingfase

Ik vind het een mooi en bijzonder verhaal dat Yvonne vertelde. Alleen, het gaat wel in tegen alle principes van op een gezonde manier een relatie op te bouwen. Natuurlijk hoop ik dat zij de uitzondering zijn die de regel bevestigen, maar die datingfase is er niet voor niets. In die fase ontdek je pas echt of je bij elkaar past of niet. Dat gaat verder dan aantrekkingskracht, verliefdheid, een gezellig gesprek en plezier met elkaar.

Wat tijd zichtbaar maakt

Daar spelen bijvoorbeeld ook zaken als: voel ik me veilig bij jou? Zijn we gelijkwaardig? Kunnen we onze gevoelens en emoties met elkaar delen? Ben je er echt voor mij als ik het moeilijk heb? Is er stabiliteit (i.p.v. aantrekken en afstoten) en gaan we goed met verschillen en conflicten om? Dit ontdek je zeker niet in een dag. Daarom is het verstandig om die datingfase een tijdje te laten duren en elkaar echt goed te leren kennen voordat je grote stappen zet.

Hoe lang is lang genoeg?

Nu vraag je je misschien af: na hoeveel tijd het dan wél goed is om samen te gaan wonen. Dat is natuurlijk per stel anders. Wij kijken in onze coaching in de eerste plaats of de interacties tussen jullie – oftewel jullie relatiewaarden – allemaal kloppen. Vervolgens hebt je echt minimaal 4 tot 6 maanden nodig voordat je elkaar echt door en door kent. Dan pas weet je of je nog samen door een deur kunt als de eerste conflicten geweest zijn, ken je ook elkaars minpunten en heb je de roze bril alweer grotendeels afgezet.

Mijn vriendin en Ik hebben er 3 jaar over gedaan voordat we het besluit namen om samen een huis te gaan kopen. We merkten in die periode dat we al min of meer aan het samenwonen waren in onze beide huizen. En dat het gesleep met koffers en tassen bloedirritant werd. Natuurlijk kan dat ook eerder, maar voor ons was het een natuurlijke overgang. Ik ben heel benieuwd of Yvonne en Arthur de uitzondering zijn die de regel bevestigen als het gaat om het overslaan van de datingfase. Ik hoop het van harte voor ze!

Wil jij ook leren hoe je van een leuke date naar een fijne relatie komt?

Wil je leren omgaan met verbinding, spanning en ook met twijfels en onzekerheid  — zonder te snel te gaan of meteen af te haken? Dan is het fijn als je een steuntje in de rug krijgt. Kijk eens naar onze geheel vernieuwde training over dating. Of kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Op 14 februari stond ik in dagblad Trouw. Een goede reden om de rest van de krant ook eens door te spitten. En dat bleek een uitstekend idee, want op deze dag ging het uiteraard over… de liefde.

En wat zo leuk is: Trouw heeft sinds een jaar de goede oude contactadvertenties in een nieuw jasje gestoken. En dat was een doorslaand succes. Nu, een jaar later, interviewden ze een aantal koppels over hoe zij via deze advertenties de liefde gevonden hadden.

Hartverwarmend én hoopgevend

Wat een hartverwarmende en hoopvolle gesprekken waren dat! Wat me vooral raakte, was hoe echt de mensen waren. Datingapps hebben natuurlijk voordelen, maar ze geven ook veel singles stress: Hoeveel moet je appen? Wat kun je wel en niet zeggen? En hoe moet je met je toch al kwetsbare ego omgaan als je afgewezen wordt… of erger: geghosted? 

Hier: niets van dat alles. Dit waren oprechte ontmoetingen. Met nog die prille hoop en verliefdheid, alsof je weer even achttien bent.

Van vingerhoedjes tot “ik hou van je”

Zo was er een man in de zeventig die vertelde dat hij het zo leuk vond dat de nieuwe liefde in zijn leven vingerhoedjes bleek te sparen. Dat was precies dezelfde hobby als van zijn overleden vrouw. Hoe bijzonder is dat? 

En er was een dame van 39 die pas net had ontdekt dat ze op vrouwen viel. Haar date had zich zó voorgenomen om het rustig aan te doen… maar riep toch al op de tweede date: “Ik hou van je!”. Iets wat totaal tegen alle datingregels ingaat. Maar in haar geval leidde het juist tot een mooie liefde.

En dáár wringt het soms in mijn werk…

Dit is precies wat mijn beroep soms lastig maakt. Veel singles die ik coach vragen zich af hoe ze succesvol kunnen daten. En het liefst gaan ze naar huis met een duidelijk lijstje datingregels.

En begrijp me niet verkeerd: natuurlijk zijn er dingen die handig zijn om te doen als je iemand net leert kennen. 

Maar tegelijk wil je ook gewoon jezelf kunnen zijn. Zonder continu te hoeven nadenken of je wel handelt volgens de nieuwste datingetiquette. Je wilt niet meteen iemand afserveren, of zelf afgeserveerd worden, omdat iemand “iets verkeerds” zegt of doet.

Dus… hoe blijf je authentiek zonder je date te verpesten?

Zonder in regels te vervallen, heb ik toch een paar suggesties:

1.      Wees jezelf… maar check af en toe even bij de ander

Wees jezelf, maar check af en toe of de ander wat jij doet ook prettig vindt. Als jij het bijvoorbeeld fijn vindt om veel te appen na een date, is het vervelend om jezelf de hele tijd in te moeten houden. Maar aan de andere kant wil je ook niet dat de ander zich verstikt voelt en het daarom voor gezien houdt. Even checken dus, zelfs als het wat van de romantiek afhaalt. 

2. Denk in matches, niet in “goed of fout”

Als jij iemand niet als jouw levenspartner ziet, betekent dat niet dat diegene geen waardevol mens is.

En dat geldt andersom net zo. En als je dát uitgangspunt pakt, wordt het eigenlijk ook makkelijker om jezelf te zijn. Want als jij de ideale date probeert te spelen om de ander te pleasen… moet je die rol daarna je hele leven blijven volhouden. Of word je twee maanden later alsnog afgewezen als je dan uiteindelijk besluit jezelf te laten zien. Geen aantrekkelijk vooruitzicht, toch? 

3. Doe alsof je met een vriend(in) aan tafel zit

Vind jij het lastig om jezelf te zijn tijdens het daten? Stel je dan eens voor dat de ander een goede vriend(in) is… die je toevallig nog niet kent. Hoe praat je met je vrienden? Hoe ben je als je ontspannen bent? Dát is je basis. En natuurlijk: op een gegeven moment mag je er best een vleugje romantiek overheen strooien 😊.

Conclusie: minder strategie, meer verbinding

Wat ik zo mooi vond aan die contactadvertenties uit Trouw, was dit: er zat geen datingstrategie achter. Geen spel, geen perfecte timing, geen 48-uursregel. Gewoon twee mensen die elkaar durfden te ontmoeten. En misschien is dat wel precies waar dating uiteindelijk om draait.

Niet om alles goed doen. Maar om jezelf durven laten zien, mét je enthousiasme, onzekerheid, rare hobby’s en soms iets te snelle “ik hou van jou”.

Hulp bij het daten?

Wil jij ook begeleiding in hoe je jezelf kunt zijn tijdens het daten? Wil je leren hoe je bij jezelf kunt blijven in de wirwar van datingregels en -normen? Kijk eens naar onze training Van Date Naar Relatie op 11 april. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past én hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Een veelbelovende date

Thomas (47), een coachee van me, heeft een tijdje fijn gedatet met Mirjam. Tijdens de vorige coachsessie vertelde hij glunderend dat dit écht potentie had om een fijne relatie te worden. Ik kijk hem deze sessie daarom verwachtingsvol aan… maar dit keer staat zijn gezicht op onweer.

 “Ik ga ermee stoppen”, zegt hij.

Van verliefd naar ‘geclaimd’

Thomas vertelt dat hij helemaal gek wordt van het ‘geclaim’ van Mirjam. En als ik doorvraag, kan ik me in zijn beleving wel iets voorstellen. Mirjam is namelijk erg verliefd. In haar enthousiasme heeft ze een foto van hun romantische strandwandeling op Instagram gezet. En nu weet de hele wereld dat ze een stelletje zijn. Gevolg: allerlei uitnodigingen van haar vrienden en familie om “gezellig samen langs te komen”. Daar was Thomas nog helemáál niet aan toe.

Wanneer liefde te snel gaat

Ook “overstelpt ze hem” (Thomas’ woorden) met lieve berichtjes. Ook tijdens werktijd. Laatst stuurde ze een foto van het cafeetje waar ze samen hadden gezeten: “Ik liep hier langs en moest aan je denken.” Probleem: Mirjam denkt door haar verliefdheid ongeveer 32 keer per dag aan Thomas. En Thomas krijgt dus 32 foto’s, smileys en updates.

De druppel

De druppel voor Thomas was het moment waarop Mirjam vroeg of het niet eens tijd werd om zijn kinderen te ontmoeten. Voor Thomas ongeveer het liefdesequivalent van: “Zal ik alvast een trouwdatum prikken?” Zijn kinderen wil hij pas met zijn liefdesleven ‘belasten’ als hij zeker weet dat het goed zit. En hiermee eindigde hun romantische etentje in een halve ruzie.  

Bindingsangst versus behoefte aan nabijheid

Thomas en ik hebben het al een paar keer gehad over zijn “vermijdende hechtingstijl”.  Hij heeft regelmatig last van bindingsangst en heeft al veel vrouwen afgewezen omdat hij zich benauwd voelde. Als hij een foutje aan hen ontdekte, serveerde hij hen keer op keer snel af. 

Maar nu verwacht hij van mij dat ik hem ga bevestigen dat het dit keer niet aan hem ligt. “Want zó geclaimd worden: dat is toch niet normaal?!”

Wat is ‘normaal’ in een relatie?

Hoewel ik snap dat Thomas het gedrag van Mirjam lastig vindt, kan ik hem die bevestiging toch niet geven. Want wat is “normaal” in een liefdesrelatie? 

Waar de één (zeker boven de 40) denkt: “Het leven is kort! Gas erop!” Denkt de ander: “We hebben alle tijd! Iedereen heeft een rugzakje, laten we het rustig ontdekken. Wie heeft er gelijk?”

Het echte probleem: niet praten

In een relatie gaat het er niet om wat “normaal” is, maar of je er samen uit kan komen als je verschillend over zaken denkt. Dat je eerlijk met elkaar kan bespreken wat belangrijk voor je is en waar je behoefte aan hebt. En dat je beiden bereid bent daarnaar te luisteren en te kijken of er oplossingen mogelijk zijn die voor beiden prettig of acceptabel zijn.

Dat is toch raar!

In dit geval zou het heel goed kunnen dat Mirjam denkt: “Je kinderen zijn de belangrijkste mensen in je leven — ik heb ze niet eens gezien! Dat is toch raar?”

Als ik vraag of Thomas hierover al met Mirjam heeft gepraat, bekent hij dat hij dit tot nu toe niet gedaan heeft. “Ik wilde de sfeer niet verpesten.” En – de klassieke single gedachte -: “En als ze echt bij me past… dan snapt ze dat toch wel?” Nee helaas. Niemand snapt zomaar vanzelf wat jij nodig hebt.

De grootste misvatting van singles

Dus voor iedereen die zich herkent in Thomas of Mirjam: schrap de zin “Als de ander echt bij me past… dan snapt hij/zij dit wel” onmiddellijk uit je vocabulaire. Niemand snapt zomaar wat jij wilt of voelt. Dus zeker niet in het begin als je elkaar nog nauwelijks kent. En uit ervaring kan ik zeggen: ook na tien jaar niet 😊.

En nu?

Thomas is na de sessie weggegaan met het voornemen om met Mirjam te gaan praten en het wél te benoemen. Te vragen of Mirjam bereid is het iets rustiger aan te doen. En te kijken of het verschil in snelheid te overbruggen is.

Ik ben benieuwd…

Verder komen in het daten

Wil jij je eigen overtuigingen rondom daten en relaties eens onder de loep nemen? En kijken of je iets kan doorbreken waardoor jij die fijne, duurzame relatie vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

De perfecte relatie. Heb jij daar ook wel eens van gedroomd? Ik wel, zeker toen ik nog single was. Dan kreeg ik allerlei beelden van samen één zijn, de ultieme verbinding, elkaar 100% aanvoelen zonder maar één woord, altijd geweldige seks en het was natuurlijk nooit saai. En we hoefden nooit samen een IKEA-kast in elkaar te zetten. 

Je gelooft het misschien niet, maar ik denk dat de perfecte relatie tegenwoordig gewoon mogelijk is! Verderop in deze blog leg ik uit hoe je die perfecte relatie kunt krijgen.

Waarom de werkelijkheid altijd tegenvalt

Maar voordat ik hier verder op in ga, hoe ziet de praktijk wat betreft mijn relatie er op dit moment uit? Ik vind het geweldig om een relatie te hebben, maar in werkelijkheid klopt er natuurlijk niet veel van die ideale denkbeelden. Een relatie is gewoon hard werken, ook voor mij. Je moet er veel (kwaliteits)tijd en energie insteken om je relatie goed krijgen en ook te houden.

Alle dingen die ik echt belangrijk vind in een relatie kloppen voor mijn relatie met Lonneke. Maar er zijn ook vele dingen die minder belangrijk zijn, maar  wel dagelijks irritaties en soms zelfs flinke meningsverschillen veroorzaken. Mijn relatie lijkt dus verre van perfect, net als Lonneke en ik verre van perfect zijn.

Als twijfel het overneemt

Als je bindingsangst hebt, zijn irritaties en verschillen al snel een grote bron van twijfel over je relatie. Zodra je bij elkaar bent, gaat het vaak nog wel. Maar in de dagen dat je elkaar niet ziet, gaat je hoofd malen en malen… Dat gaat bijvoorbeeld zo: “Ze pakt de afwasmachine niet goed in. Dan kan er minder in. Dat is slecht voor het milieu. Dan vindt ze het milieu blijkbaar niet zo belangrijk en hebben we verschillende normen en waarden. Maar dan passen we toch niet bij elkaar?”

De verleiding van perfectie

Hoe zou het dan zijn als je relatie wel perfect was? Als dat zo zou zijn hoef je niet meer te twijfelen. Deze persoon is altijd super empathisch, begrijpt je altijd, reageert altijd precies zoals jij het fijn vindt en is super sexy. 

En nu komt het: maar liefst 28% van de Amerikanen geeft aan een dergelijke romantische relatie te hebben!

Hoe ze dat doen? Nou gewoon, met een Artificial Intelligence (AI) chatbot. Kies het perfecte uiterlijk en het perfecte karakter en ga ervoor! Niks meer om over te twijfelen, geen aantrekken of afstoten meer, want hij of zij is altijd perfect. 

In Nederland is zelfs het eerste “huwelijk” al gesloten tussen een AI-chatbot en een man. Dit fenomeen groeit snel. Alleen is de seksualiteit (voorlopig) niet fysiek maar vooral iets mentaals en emotioneels. Maar aan de andere kant: de seksualiteit is volledig veilig en controleerbaar, geen prestatiedruk en geen onzekerheid of afwijzing. Je zou toch bijna je vriend of vriendin inruilen voor de “perfecte relatie” met een AI-chatbot!

Waarom imperfectie nodig is om te groeien

Alleen…, die AI-chatbod die je “als perfect” kunt configureren, heeft geen eigen behoeften, grenzen en verlangen. Je leert bijvoorbeeld in een AI-relatie niet om af te stemmen je verlangens uit te stellen en om om te gaan met verschillen, afwijzing, teleurstelling en conflicten. 

Dit betekent dat je ook geen mogelijkheid hebt om te groeien. Want om te groeien heb je relationele spanning nodig. En die  spanning ontstaat juíst door die verschillen, irritaties, verschil van inzicht, afwijkende behoeften en conflicten.

Durf jij te kiezen voor een echte relatie?

Als je de rest van je leven in een virtuele AI-omgeving door wilt brengen die je helemaal naar je eigen hand kunt zetten, is een relatie met een AI-chatbot ideaal. Je hoeft dan ook nooit meer te twijfelen als je bindingsangst hebt. Je partner voldoet immers aan al je wensen. 

Maar als je jezelf wilt ontwikkelen als mens, wilt groeien in het aangaan van relaties en relationeel volwassen wilt worden, dan is de relatie met een echt imperfect mens jouw perfecte relatie. Je wordt er een veel mooier en beter mens door, al is het niet de gemakkelijkste weg. Ik spreek uit ervaring, want ik oefen het nog elke dag.

Dus geef mij maar de echte imperfecte Lonneke. En wat zie jij als jouw perfecte relatie?

Zijn de hobbels op jouw relatie-groeipad net iets te hoog?

Wil je leren omgaan met twijfel, verschillen en spanning — zonder meteen de nooduitgang te zoeken? Dan is het fijn als je iemand hebt die je daarbij kan helpen. Kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

“Ik heb toch geen last van bindingsangst?” vraagt Marin voorzichtig. Ze zit tegenover mij voor een kennismakingsgesprek, en kijkt me angstig aan. Alsof ze bang is dat ik zo direct een diagnose ga stellen. En ook nog een diagnose die gaat bevestigen dat er iets grondig mis met haar is… 

Die angst herken ik maar al te goed. Toen ik rond de dertig was en zelf onderzocht waarom mijn relaties nooit echt duurzaam werden, vreesde ik óók dat er iets met mij mis was. Het kostte me flink wat tijd om daar anders naar te leren kijken.

Het ligt niet alleen aan pech (of aan de ander)

Eerst moest ik accepteren dat het niet gewoon pech was dat de relaties  die ik had strandden. Daarna moest ik erkennen dat het niet alleen aan de mannen lag die ik uitzocht. Ik had zelf óók een aandeel. 

En toen kwam misschien wel het lastigste stuk: mezelf overtuigen dat er niet fundamenteel iets mis was met mij. Dat ik best wat last had van bindingsangst of verlatingsangst (afhankelijk van de fase in de relatie en het gedrag van de ander), maar dat dat me geen minder leuk mens maakte.

Pas toen ik dat allemaal kon laten zijn, werd het makkelijker om dingen echt te veranderen. Dus ik snap heel goed waarom Marin nu wat zenuwachtig op mijn bank zit.

Bindingsangst is geen diagnose (en je bent niet raar)

Wat ik haar vertelde, deel ik hier ook:

1.       Bindingsangst is geen psychologische diagnose.
Het is een angst, net als vliegangst: heel vervelend als je ermee wordt geconfronteerd, maar verder kun je prima functioneren.

2.       Je bent niet de enige.
Bijna 40% van de mensen heeft last van bindingsangst en/of verlatingsangst. En dat zijn cijfers uit ouder Amerikaans onderzoek. In onze individualistische, maakbare maatschappij ligt dat percentage waarschijnlijk alleen nog maar hoger.

3.       Het maakt je geen minder mens.
Bindingsangst en verlatingsangst zijn in essentie stressreacties. Iets levert stress op, en de menselijke reactie daarop is vechten of vluchten.

Wat stress oplevert: échte verbinding

In dit geval is hetgeen wat je stress oplevert: een échte diepe verbinding aangaan met een ander mens. En dan kunnen er dus een van de twee reacties ontstaan: 

·      Je krijgt bindingsangst en je gaat vluchten (oftewel afstand nemen). 

·      Je krijgt verlatingsangst en je gaat vechten voor wat je hebt (oftewel alles doen om de ander bij je te houden). 

Jouw vroegere ervaringen bepalen in welke mate die nieuwe verbinding stress oplevert en wat jouw overlevingsstrategie in dat geval is: vechten of vluchten. Een normale stressreactie dus, maar helaas in dit geval gekoppeld aan de verkeerde situatie: het aangaan van een relatie. Want die verbinding wil je natuurlijk eigenlijk ook juist wél. 

Goed nieuws: met je stressreactie kun je leren omgaan

Als singlecoaches helpen Hans en ik mensen om die stressreactie te herkennen, begrijpen en vervolgens anders te kiezen. Niet wegvluchten of vastklampen, maar verbinden op een manier die wérkt en duurzaam is.

Daarom helpt het benoemen van bindingsangst of verlatingsangst juist: niet als enge diagnose, maar als kompas. Je bent dus niet stuk, maar een mens met een ongemak dat soms opspeelt.

Ook aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst? 

Marin durfde het aan om hiermee aan de slag te gaan. Wil jij dat ook? Kijk eens naar onze online training over dit onderwerp. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

De eerste sneeuw: enthousiasme en ontsporing

Die sneeuw van de afgelopen maand: heb je ervan genoten of vond je het vreseijk? Als de eerste sneeuw valt, voel ik me altijd als een koe die in de lente voor het eerst de wei weer in mag. 

Lekker sneeuwballen gooien, wandelen over de witte heide en stoer glibberen met mijn fiets en auto over de weg. Heerlijk! Totdat de sneeuw ervoor zorgde dat die ene bocht veel te ruim werd en onbeheerst de stoeprand raakte… Maar gelukkig liep dit incident zonder schade af.

En afgezien van die te ruime bocht zorgde die sneeuw ook voor andere dompers op de feestvreugde. Diverse coachingsafspraken werden afgezegd of moesten online plaatsvinden. Al mijn dansavondjes waar ik me na de winterstop zo op verheugd had, gingen niet door. De grootste teleurstelling was dat een goede vriend, die eindelijk na lange tijd weer zou komen eten, de afspraak op het laatste moment afzegde. 

Wanneer je gevoel ‘nee’ zegt, maar de werkelijkheid iets anders laat zien

Toen ik op het moment dat ik zijn appje kreeg naar buiten keek, zag ik prachtige, schone wegen zonder sneeuw of ijs. Er was die dag en avond ook geen sneeuw of ijzel voorspeld. Voor hem voelde het echter gewoon niet goed om in deze sneeuwperiode de weg op te gaan.

Ik moet heel eerlijk bekennen: op dat moment vond ik daar wel van alles van… Maar eerlijk gezegd is het ook niet goed om je gevoel dan te negeren en vervolgens 60 km lang met angst en vrezen in je auto te zitten. 

Je gevoel serieus nemen: noodzakelijk voor psychische gezondheid

Dit voorval zette me wel aan het denken over hoe serieus je je gevoel moet nemen. Er wordt gezegd dat je goed naar je gevoel moet luisteren en je gevoel serieus moet nemen. Vaak klopt dat, je lichaam vertelt je precies wanneer je te veel stress hebt, angstig bent, jezelf overbelast of overprikkeld bent. Dat gevoel serieus nemen en daarnaar handelen zorgt dat je (psychisch) gezond blijft.

Maar wat als je gevoel je misleidt?

Maar toch is het ook goed kritisch te blijven ten aanzien van je eigen gevoelens. Soms zetten ze je ook compleet op het verkeerde been. Neem bijvoorbeeld Safira. Ze was onlangs bij me voor een kennismakingsgesprek. Safira had regelmatig enorm veel twijfels over haar relatie met Eline. 

Als Safira en Eline elkaar een paar dagen niet gezien hadden, verlangde Safira enorm naar Eline. Maar als ze langer dan twee dagen bij elkaar waren, dan begon ze zich te ergeren aan Eline, kwamen er veel twijfels en voelde ze druk op haar borst.

Safira had dit met een hulpverlener besproken en zijn advies was: “Wat zegt je gevoel? Luister daarnaar en neem dat serieus.” “Nou”, vertelt Safira: “Op dat moment was ik net een weekendje weggeweest met Eline.  Ik voelde heel veel druk bij mijn borst en dat gevoel schreeuwde alleen maar heel hard: MAAK HET NU UIT met Eline. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want na drie dagen weinig contact miste ik haar weer. 

Bindingsangst voelt als waarheid

Toen we iets dieper de relatiegeschiedenis van Safira doken, wees alles op een vermijdende hechting, oftewel bindingsangst. Na een bepaalde hoeveelheid contact met haar vriendin wordt haar bindingsangst geactiveerd. En bindingsangst schreeuwt om afstand. Als je dat gevoel heel serieus neemt, kom je in een emotionele rollercoaster van aantrekken en afstoten terecht.

Neem je gevoel serieus, maar volg deze niet blindelings

De tips die ik Safira heb meegegeven, is om bij benauwdheid en twijfels het zeker niet meteen uit te maken, maar liefdevol een korte time-out van een paar uurtjes te nemen. En natuurlijk ook om structureel aan haar bindingsangst te gaan werken. Ze moet haar gevoel dus wel serieus nemen, maar de boodschap die zij eruit haalt niet blindelings volgen. 

Net als ik. Als “koe in een malse lentewei” kun je ook wel een beetje doorslaan in de sneeuw als je je enthousiaste blindelings volgt. En die te ruime bocht met m’n auto? Dat was flink schrikken toen mijn voorwiel hard de stoeprand raakte, maar gelukkig liep dit helemaal goed af.

Dus: je gevoel serieus nemen is belangrijk, maar pas als je weet dat je je gevoel juist interpreteert, voorkom je dat je gevoel je telkens weer uit verbinding stuurt (of uit de bocht vliegt).

Wil jij ook leren welke gevoelens je serieus moet nemen en welke je misleiden?

Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.