Mijn coachklant Finn en ik snapten er niks van. Hij zat er helemaal doorheen na een heftige week. Maar toen hij dat aan zijn nieuwe vriendin vertelde, had zij nauwelijks empathie getoond. Laat staan dat ze tijd voor hem vrijmaakte.
“Als het zo moet, dan hoeft het voor mij niet meer. Ze lijkt wel een kille koelkast,” zei Finn stoer.
Finn had sinds een week een lastig conflict met zijn naaste collega. Daarnaast had zijn moeder te horen gekregen dat ze ernstig ziek was. Hij had op dat moment dus extra steun, warmte en liefde van zijn vriendin nodig. Maar die gaf niet thuis.
Uit de verhalen die Finn eerder over zijn nieuwe vriendin had verteld, kon ik niet echt opmaken dat het hier om een afstandelijk ijskonijn ging. Dus ik vroeg hem:
“Vraag eens op dezelfde manier aan mij om steun zoals je dat aan je vriendin hebt gedaan.”
Ik kreeg een omslachtig verhaal te horen, waarin niet echt een duidelijke vraag om steun zat. En hij vertelde het ook nog met een lieve, maar koele glimlach.
Wat Finn mij liet zien, daar was ik zelf vroeger ook heel goed in. Ik praatte over mijn emoties alsof ik de gebruiksaanwijzing van een IKEA-kast voorlas: technisch correct, maar zonder enige beleving. Ik vond mezelf al snel een aansteller of watje als ik mijn emoties écht zou laten zien.
Op die manier kreeg ik dan ook weinig begrip en empathie. Iedereen dacht altijd dat het wel meeviel met wat me overkwam. Dat maakte me af en toe ook best eenzaam.
Mijn eigen wake-up call
Toen een van mijn eerste vriendinnetjes het na een paar stormachtige maanden uit wilde maken, was ik daar helemaal kapot van. Maar ik kreeg er niet meer uit dan een koel: “Oké, jammer, succes verder dan.”
Mijn vriendinnetje reageerde verbijsterd: “Jij lijkt wel een robot! Boeit het je dan helemaal niks?!”
Emoties voelen en tonen maakt het grote verschil
Toen ik vervolgens samen met Finn zijn gesprek met zijn vriendin analyseerde, besefte hij dat hij wél degelijk angst, wanhoop en verdriet had gevoeld. Maar zijn gewoonte om zijn emoties te rationaliseren en weg te lachen, zorgde ervoor dat het leek alsof het hem koud liet. Zijn vriendin dacht waarschijnlijk daardoor dat de dingen die hem overkwamen, eigenlijk wel meevielen.
Toen we nog een laagje dieper doken, viel het kwartje: hij had zichzelf nooit toegestaan om echt verdriet, wanhoop of angst te voelen, laat staan te tonen.
Dus wil je dat iemand je écht begrijpt en met je meeleeft? Durf dan ook te laten zien wat je van binnen voelt.
Wil jij ook leren hoe je échte verbinding maakt door te voelen en je helemaal te laten zien?
Kijk dan eens naar onze training Succesvol daten: verbinding & aantrekkingskracht of kom langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.