“Dat geloof je toch niet, wat een rare onderzoeksresultaten, riep ik tegen mijn vriendin. Toen ik verder las, bleek dat de onderzoeker zijn eigen resultaten eerst net zo ongeloofwaardig vond als ik.

“Weet je wat de conclusie van het onderzoek is?” zei ik tegen haar.  “Niet mijn cholesterolwaarden en andere gezondsheidsindicatoren voorspellen het beste hoe oud ik word, maar de mate waarin ik tevreden ben over mijn relatie(s)! En vergelijkbare onderzoeken tonen zelfs aan dat sociale isolatie een gezondheidsrisico vormt dat vergelijkbaar kan zijn met roken of obesitas.”

“Nou, dan kunnen we vanavond beter over onze relatie gaan praten dan naar die dansworkout gaan. Tenminste, als je gezond oud wilt worden”, antwoordde m’n vriendin. Dat wilde ik nu net niet horen. Want ik had veel meer zin in dansen dan praten. Maar in haar opmerking zat wel een kern van waarheid. 

Harvard-onderzoeker Robert Waldinger vat de uitkomsten als volgt samen:

“De mensen die het gelukkigst waren – zij die het gezondst bleven naarmate ze ouder werden en die het langst leefden – waren de mensen die de warmste en meest betekenisvolle relaties met anderen hadden.”

De les die ik nooit op school kreeg

Als goede relaties zo belangrijk zijn voor gezondheid en geluk, zou ik verwachten dat we daar veel aandacht aan besteden. Maar vanuit school en andere overheidsinstanties werd ik juist bedolven met informatie over voeding, bewegen en gezondheid. Dat vind ik achteraf eigenlijk best wel raar.

Ik heb op geen enkele school iets geleerd over hoe ik een duurzame intieme relatie aan kan gaan. Terwijl dat dus volgens de Harvardonderzoekers het meeste effect heeft op geluk en gezondheid.

Ik had wel graag op mijn middelbare school geleerd hoe een gezonde relatie eruitziet. Dan was ik me waarschijnlijk veel eerder bewust geweest van mijn neigingen tot aantrekken en afstoten in mijn eerste relatie. Dan hadden mijn toenmalige vriendinnetjes en ik misschien wel rustig over ons gedrag kunnen praten.

In plaats daarvan gingen we elkaar van alles verwijten, ruziën en het keer op keer uitmaken. Gelukkig had ik al jong interesse in psychologie en relaties. Daardoor ben ik veel van deze onderwerpen zelf gaan onderzoeken en begrijpen.

Wat heb jij eigenlijk geleerd over liefde?

Maar hoe zit het met jou? Toen je van school kwam, kon je, net als ik, goed rekenen, schrijven, sporten en zelfs een vak uitoefenen. Maar heb jij ooit geleerd om: 

  • emotioneel beschikbaar te zijn,
  • conflicten op te lossen,
  • intimiteit op te bouwen,
  • gezonde grenzen te stellen,
  • hechtingspatronen te herkennen?

Terwijl juist die vaardigheden bepalend zijn voor een van de belangrijkste delen van het leven: onze relaties. Misschien kun jij deze dingen van nature al of via je opvoeding. Maar zeker de helft van de mensen had zich deze vaardigheden en inzichten nog niet eigen gemaakt zodra ze de wijde wereld introkken.

Hoe staat het met jouw relaties?

Misschien herken je dat wel. Dan mis je dus de belangrijkste vaardigheden en inzichten om gelukkig en oud te worden. Misschien is het dan goed om, net als ik, ook eens op jezelf te reflecteren? Hoe goed zijn of waren mijn liefdesrelaties? Hoe goed zijn mijn beste vriendschappen? Wat kan ik daar nog beter in doen om de kwaliteit, intimiteit en verbinding te vergroten? 

Misschien is werken aan je relaties wel één van de meest onderschatte vormen van persoonlijke ontwikkeling. Niet alleen omdat je betere relaties krijgt, maar ook omdat onderzoek laat zien dat het een van de beste investeringen is in je gezondheid, geluk en levenskwaliteit. Mij heeft die investering uiteindelijk een veel betere liefdesrelatie en intiemere vriendschappen opgeleverd. En daarmee een belangrijk deel van mijn levensgeluk.

Zin om aan je geluk en gezondheid te werken?

Als jij ook aan (nog) betere relaties wilt werken en daarmee gelukkiger wilt worden, zet dan deze zomer nog een belangrijke stap en ga met ons mee met onze singlevakantie “Inspiratie voor een nieuwe relatie” van 4 tm 11 juli op het landgoed Preau! 

Liever één-op-één coaching? Kijk eens naar ons coachingsprogramma en vraag een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

Timo heeft een lastig probleem dat ervoor zorgt dat hij maar geen relatie kan krijgen. Hij baalt daar enorm van. Al zijn vrienden zijn inmiddels gesetteld en de gesprekken gaan tegenwoordig vaker over luiers dan over voetbal. Ook hij wil nog graag een gezinnetje.  En als hij niet opschiet, dan gaat iedereen denken dat hij de opa van zijn toekomstige kinderen is, in plaats van de vader.

Wat doet hij dan verkeerd?

Maar wat is het probleem dan met Timo? Onzeker? Nee hoor, hij blaakt van zelfvertrouwen. Hij heeft eigenhandig een succesvol marketingbedrijf opgebouwd. Onaantrekkelijk? Absoluut niet. Als hij geen ondernemer was geworden, had hij vast een succesvolle modellencarrière gehad. Sociaal onhandig misschien? Dat is het ook niet, hij windt de mooiste, meest aantrekkelijke vrouwen compleet om zijn vinger.

Timo laat me heel regelmatig foto’s zien van de meest aantrekkelijke vrouwen waarmee hij aan het daten is. Maar waar gaat het mis dan met hem? Nou, Timo is dus gewoon zo knap, rijk, sociaal vaardig en intelligent, dat hij enorm veel aanbod heeft. Hij heeft zelfs zoveel keuze, dat hij niet kan kiezen.

Soms lijkt het wel alsof hij niet op zoek is naar een partner, maar naar een tweedehands Ferrari, waarbij zelfs het kleinste krasje reden is om verder te zoeken. Met elke prachtige vrouw met wie hij aan het daten is, is dus wel iets. De een is te afstandelijk, met de ander heeft hij een geweldige klik, maar die heeft weer geen perfect lichaam. En ga zo maar door. 

Te veel keuze

Ik ben erg blij dat ik zelf dit probleem van te knap, te rijk, te succesvol, etc. nooit heb gehad, want anders was ik misschien ook nog single geweest. Maar Timo staat hierin niet alleen. Ik kom dit probleem regelmatig tegen bij andere knappe, succesvolle mannen. De keuze uit vrouwen in die luxepositie is dan te groot. Ze zouden zo een lotgenotencontactgroep kunnen beginnen.

De angst achter al die twijfel

Maar hoe succesvol Timo ook is, onder al die twijfels zit gewoon dezelfde angst die veel singles kennen: bang zijn om de verkeerde keuze te maken. Misschien herken jij dat ook wel. Om die angst te hebben, hoef je niet eens superknap en succesvol te zijn.

Dat doet me denken aan het beroemde jam-experiment (Lyengar & Lepper, 2000) waarbij de proefpersonen moeten kiezen uit verschillende smaken jam. Als ze kunnen kiezen uit zes smaken jam, is de keuze snel gemaakt en zijn ze blij met hun keuze. Als er opeens 24 verschillende smaken voor hun neus staan, wordt de keuze heel moeilijk en twijfelen ze vaak achteraf of ze wel de allerlekkerste jam op hun croissantje hebben gesmeerd.

Gaan voor het maximaal haalbare

Zo is het ook met de selectie van een partner. Hoe meer keuze je hebt, hoe groter de kans dat je eindigt met helemaal niets. Datingapps hebben daar zelfs een compleet verdienmodel van gemaakt.

Als knappe, succesvolle heteroman wil je (onbewust) wel de allerleukste, knapste, meest sociale en sportieve vrouw die je kunt krijgen. En achteraf ook geen spijt hebben van je keuze. En als je maar lang genoeg zoekt, vind je misschien altijd nog wel een vrouw die een heel klein beetje knapper of leuker is. Voor je het weet blijf je de rest van je leven zoeken, twijfelen en… alleen.

Hebben vrouwen dit ook?

En hoe zit het met de vrouwen als ze heel knap, sociaal en aantrekkelijk zijn? Ook zij hebben hier last van. Ook zij gaan vaak op zoek naar die perfecte man die alles heeft. 

En wat als je gaat daten met een knappe, succesvolle man of vrouw die voortdurend denkt dat er nog iets beters voorbij kan komen? Dan loop je dus het risico dat je aan de kant wordt gezet, of aan het lijntje wordt gehouden omdat ze toch niet echt voor een duurzame relatie gaan.

Wanneer goed is goed genoeg is

Timo is uiteindelijk tot het besef gekomen dat “goed” goed genoeg is. Dat het draait om een fijne klik, fijne seksuele intimiteit, een mooie diepe, verbinding en liefde. Niet om het perfecte plaatje. Een perfecte relatie bestaat immers niet, want daarvoor moeten beide partners perfect zijn. En als de perfecte man of vrouw al bestond, dan was hij of zij al lang door iemand anders ingepikt.

Uiteindelijk komt een mooie relatie niet tot stand doordat je de perfecte partner kiest, maar doordat twee mensen besluiten om samen iets moois op te bouwen.

Blijf jij ook eindeloos vergelijken, twijfelen of zoeken naar iemand die nóg beter bij je past?

Dan is het misschien tijd om te onderzoeken wat je werkelijk tegenhoudt. Precies dat doen we in onze singleweek van 4 t/m 11 juli in Frankrijk. In deze week ontdek je alles  over het aangaan van een fijne duurzame relatie. Ga je mee?

Liever één-op-één coaching? Kijk eens naar ons coachingsprogramma en vraag een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

Ontdek welke praktische handvatten jouw kunnen helpen in je beslissing

Met twee vrouwen tegelijk daten: toen ik het zelf voor de eerste keer deed in mijn jongen jaren, voelde ik me best wel schuldig. Terwijl ik dan gezellig met de ene vrouw zat te kletsen op onze date, moest ik af en toe ook denken aan die andere vrouw. Die tweede vrouw met wie ik dan twee dagen later op een gezellige date ging. Ik was bang dat als mijn date erachter kwam dat ze niet de enige zou zijn, ze haar glas wijn in mijn gezicht zou gooien en woedend weg zou lopen.

Laat het gesprek alsjeblieft niet over daten gaan

Als het gespreksonderwerp dan ook maar enigszins richten daten ging, deed ik er alles aan om het gesprek op een ander onderwerp te krijgen. Stel je voor dat ze het aan me ging vragen: “Ben je ook nog met andere vrouwen aan het daten?” Liegen is niet mijn beste kwaliteit, dus dan moest ik toegeven dat het zo was. Of ik zou compleet door de mand vallen als ik me eruit probeerde te praten. En daarna zou er vast een enorme scene ontstaan: op het terras met al die mensen om ons heen… 

Mijn eerste keer was dus ook gelijk mijn laatste keer

Hoe verstandig en ethisch is het om met meerdere mensen tegelijk te daten?

In mijn coachingspraktijk heb ik bijna wekelijks wel een gesprek over multidaten: kun je het maken om met meerdere mensen tegelijk te daten? 

Neem nu bijvoorbeeld Milan. Hij is al vijf keer op date geweest met Feline. Hij heeft een hele fijne klik met haar, ze hebben heerlijk gezoend en voelt al een beginnende vonk. Maar na de tweede date met Feline, kreeg hij ook nog een match met Puck. Alleen… Puck ging kort na hun match drie weken met vakantie. Het app-contact met Puck was echter steeds erg leuk.

Milan is na drie weken appen enorm nieuwsgierig naar hoe Puck in het echt is en of ze misschien niet nog iets leuker is dan Feline. Dus vraagt Milan aan mij: “Moet ik ook nog op date met Puck, of kan ik beter met haar stoppen? 

Handvatten die je helpen om te beslissen of je moet stoppen of doorgaan met multidaten

Dit zijn uiteraard lastige beslissingen. Omdat we dit soort vragen regelmatig krijgen, hebben we hiervoor wat handvatten die mogelijk ook jou kunnen helpen als je in zo’n situatie verzeild raakt.

Allereerst vind ik het helemaal ok om in de beginfase van het daten met meerdere mensen tegelijk te daten. Je kent elkaar immers nog niet of nauwelijks in de beginfase. Dus de kans dat het geen match is en je weer opnieuw moet beginnen is groot. Door met meerdere mensen tegelijk te daten, gaat het vinden van een passende match een stuk sneller.

Meerdere dates tegelijk gaat sneller

Vergelijk het met solliciteren. Als je maar bij één werkgever tegelijk zou mogen solliciteren, ben je na een afwijzing vele weken of zelfs maanden kwijt en moet je weer helemaal opnieuw beginnen. Op meerdere banen tegelijk reageren is daarom veel efficiënter. Voor veel mensen geldt dat ook bij het vinden van een passende partner, alhoewel dat bij de liefde wel wat gevoeliger ligt.

Maar wanneer stop je je andere dates?

Alleen is dan de vraag: “Wanneer ga je met één persoon verder en stop je je andere dates?” In de eerste oriënterende fase kan het best gezond zijn om meerdere mensen te daten. Zeker als je elkaar nog nauwelijks kent. Als je wat meer aan de kant van verlatingsangst, zit kan het zelfs rust geven doordat je niet alle hoop en aandacht op één persoon projecteert. 

Maar als de band zich emotioneel verdiept of het wordt fysiek wat intiemer, dan wordt het ingewikkeld als je met meerdere mensen tegelijk aan het daten bent. Door emotionele en/of fysieke intimiteit ga je je hechten en dan kan multidaten voor veel onrust, onzekerheid of wantrouwen zorgen.

Hoogsensitiviteit en multitdaten

Bij veel mensen merk ik dat multidaten niet goed werkt. Zelfs niet in de oriënterende fase. Met name als ze hoog-sensitief zijn is het daten voor hen veel intenser. Multidaten is dan vaak te onrustig en voelt incongruent. Als dat zo ook voor jou voelt, moet je er dus niet aan beginnen.

Multidaten als manier om anderen op afstand te houden 

Maar multidaten kan ook een manier zijn om kwetsbaarheid uit te stellen, geen keuzes te hoeven maken, van veel kanten bevestiging te krijgen of te hopen dat er nog een betere komt. Op deze manier voorkom je dat je je gaat hechten en eindig je uiteindelijk met niets. Dit zie ik vooral gebeuren bij mensen die bindingsangst hebben.

Elke situatie is uniek

En Milan? Die was zich al aan het hechten aan Feline, en heeft aan Puck uitgelegd wat er speelde en haar veel succes gewenst bij het vinden van een andere man. Ik moet toegeven dat ik zelf na mijn eerste ervaring niet meer gemultidatet heb. Door mijn hoogsensitiviteit kreeg ik er ‘een flinke error’ van in mijn hoofd, dus bij mij past het niet.

En jij? Elke persoon en situatie is uniek. Hopelijk kun je met deze handvatten beter bepalen wat het beste bij jou past.

Wil je nog veel meer praktische handvatten voor het vinden van een liefdevolle relatie?

Hoe zou het zijn om nog meer handvatten te krijgen zodat jij ook je eigen pad kunt vinden in de liefde? En je daarbij laten begeleiden door een ervaren singlecoach?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. Dan kijken we of ons coachingsprogramma “Laat de liefde werken” ook jou kan helpen naar een fijne én veilige, duurzame relatie.

“Dat wordt echt niks met mij in zo’n groep,” zei ik tegen mijn vriendin Lonneke. Terwijl ik dit zo zei, hoorde ik zelf hoe onzeker het eigenlijk klonk. Ze stelde voor om met een groep en gids de vulkaan Etna te beklimmen, helemaal naar de topkrater. 

“Dat is vanaf 2.900 meter nog 450 meter omhoog door sneeuw en rokende lavavelden, met allemaal van die jonkies die normaal elke dag in de sportschool staan.” Met deze argumenten probeerde ik me er onderuit te praten.

Te oud en te traag

Ik zag ons – dik in de 50 – al helemaal achteraan en half buiten adem die berg op klimmen. De rest van de groep zat dan natuurlijk elk kwartier geïrriteerd op ons te wachten. En ik kom ook nooit in de sportschool, dus dan heb ik natuurlijk ook niet veel om met die anderen over te praten. Ik vond wandelen van de parkeerplaats naar een Italiaans terras eerlijk gezegd al voldoende lichaamsbeweging voor een vakantiedag.

Alsof ik op singlevakantie moest

“Het lijkt wel alsof je met een singlevakantie mee moet,” zei Lonneke op een bepaald moment. Daar had ze helemaal gelijk in. Ik merkte dat ik precies dezelfde angsten had als de mensen die de vorige jaren met onze singlevakanties meegingen. 

Ik kreeg allemaal gedachten als: “Past dit wel bij mij? Wat als ik niet in de groep pas? Wat als ik de mensen in die groep niet leuk vind? Welke sukkel gaat er nu met een groep mee? Dat kun je toch zelf wel.”

Soms ontkom je niet aan goede begeleiding

Zelf naar de top van de vulkaan Etna klimmen bleek een heel slecht idee. Er was geen duidelijk wandelpad en zo’n actieve vulkaan kan elk moment voor ‘leuke’ verrassingen zorgen. Dus je hebt echt een gids nodig om je veilig naar boven en beneden te begeleiden. Uiteindelijk vond ik het nog steeds spannend om te gaan, maar had ik toch de moed om me samen met Lonneke aan te melden voor de tocht.

Kan ik nog weg?

Toen we op de dag van de beklimming de groep zagen, hadden we gelijk door dat we veruit de oudsten waren. De moed zakte me al een beetje in mijn bergschoenen. 

Alsnog begon ik vrolijk een gesprekje met een jonge vrouw. Ik vroeg haar op een bepaald moment: “Heb je nog getraind voor die klim van bijna 450 meter door de sneeuw?” “Nee, dat vond ik niet nodig. Ik loop een paar keer per jaar de halve marathon” zei ze. Daarna begon ik stiekem te kijken of ik ongezien weer weg kon glippen…

Hoe je angsten helemaal ongegrond blijken te zijn

Gelukkig ben ik toch gewoon mee naar boven gegaan. Toen we na een uurtje in een skilift en tocht met terreinwagens naar 2.900 meter gebracht waren, begon een prachtige klim door uitgestrekte sneeuwvelden, langs gestolde lavastromen en dampende scheuren in de vulkaanwand. Na enkele uren klimmen stonden we uiteindelijk met de hele groep op de rand van de rokende krater.

We liepen inderdaad regelmatig achteraan en de groep moest af en toe even wachten op ons. Maar de enige die zich stoorde aan onze leeftijd en conditie… was ik zelf. We hadden met de gidsen en de andere deelnemers juist hele leuke gesprekken en veel plezier. En we voelden juist steun vanuit de groep. Doordat iedereen elkaar hielp en niemand hoefde te bewijzen hoe sterk of sportief hij was, voelde ik me verrassend snel op mijn gemak.

Zo gaat het ook op singlevakantie

Dat is ook precies hoe het gaat op onze singlevakantie op Preau in Frankrijk. Iedereen die zaterdags aankomt vindt het spannend, is soms bang geen aansluiting te vinden in de groep of schaamt zich zelfs een beetje dat hij/zij begeleiding nodig heeft voor het krijgen van een relatie. 

En altijd weer ontstaat er al heel snel een hechte, fijne en veilige groep waar iedereen zich thuis voelt en elkaar helpt mooie stappen te zetten. En zien de deelnemers dat er geen sukkels in de groep zitten, maar juist moedige mensen die naar zichzelf durven te kijken. 

Mensen die zichzelf willen ontwikkelen in plaats van maar in dezelfde situatie te blijven steken. O ja, en dezelfde ‘sukkels’ die met een groep meegaan, blijken uiteindelijk wel de leukste week van het jaar te hebben.

Heb jij ook de moed om een flinke stap vooruit te zetten?

Misschien herken jij die stem in jezelf ook wel. Die stem die zegt dat je niet in de groep past, te oud of te jong bent of het zelf moet kunnen. Terwijl juist daar waar schaamte, onzekerheid of weerstand zit, vaak de grootste groei mogelijk is. Misschien is onze singlevakantie dan wel precies de stap die je nu wilt zetten.

Waarom het goed voelt… maar toch nergens toe leidt

Je zit tegenover iemand en alles lijkt te kloppen.

Het gesprek loopt, jullie lachen, het voelt goed.

En toch… voel je ergens dat het niet écht binnenkomt.

Dat de ander iets op afstand blijft.

Een paar dagen later weet je het zeker: hij of zij haakt af.

Alweer…

Fien: alles mee… en toch geen relatie

Fien is zo’n vrouw waar dit speelt: 32 jaar, aantrekkelijk uiterlijk, goede baan bij een financiële instelling, leuk appartement in het centrum van de stad, fijne vriendenkring en super sportief.

Maar… ook haar lukt het niet of nauwelijks om dates te krijgen. En als ze een date heeft, haakt de ander na een à twee dates alweer af. Om wanhopig van te worden. 

Wat er écht speelt onder de oppervlakte

Ik maak dit als singlecoach vaker mee. Ik vind dat zelf ook super frustrerend. Alles klopt bij iemand. Als je het rationeel bekijkt, is het in alle opzichten een aantrekkelijk persoon. En toch wil niemand een relatie met haar of hem. Dan speelt er kennelijk nog iets anders mee. Iets wat minder zichtbaar is, maar wel subtiel voelbaar.

Toen ik zelf in precies dezelfde valkuil stapte

Ik moet eerlijk bekennen dat ik zo’n zelfde situatie ook meegemaakt heb. Nadat mijn eerste – wat langere – relatie uit was, ging ik op een bepaald moment weer naarstig op zoek naar een nieuwe vlam. Maar het lukte maar niet om iemand te vinden, wat ik ook deed. Op een bepaald moment was ik er wel een beetje klaar mee.

Ik richtte me weer op plezier maken met mijn vrienden, werk en andere leuke dingen. Die sterke wens naar een relatie verdween naar de achtergrond. Je ja, je raadt het al, toen stond opeens mijn tweede vlam voor mijn neus! Een aantal dates verder had ik opeens weer een nieuwe relatie.

Als ik terugkijk naar wat er toen met mij aan de hand was, dan is het dat ik “te graag” wilde. Dat zorgde voor (onbewuste) druk bij mij.

De subtiele druk die je onbewust uitstraalt

Bij Fien blijkt hetzelfde aan de hand te zijn. De druk zorgt ervoor dat ze te snel wil, net iets te beschikbaar is en het allemaal veel te serieus wordt. De speelsheid is er helemaal af.

En dat is nog niet het enige. Via micro-expressies (hele korte gezichtsuitdrukkingen) verraadt ze haar emoties. Haar date voelt daardoor haar enorme verlangen, angst en onzekerheid. Dat geeft haar date het gevoel van: “Jij moet mij iets geven en mij leuk vinden” in plaats van “laten we eens kijken of we het leuk kunnen hebben samen”. Ik hoef je vast niet te vertellen wat dit met je doet, als je tegenover iemand zit die dit naar jou uitstraalt.

Die “ik wil iets van jou”-houding lekt ook door naar je datingapps. In de foto’s en teksten die je voor je profiel gebruikt, de manier waarop je swipet en tijdens de appjes die je vervolgens uitwisselt. Alles straalt heel subtiel uit: “ik wil heel erg graag, het gaat niet om jou maar om een relatie”.

De nieuwe mindset die alles verandert

Fien kwam tot de volgende oplossing tijdens onze coaching: haar mindset veranderen. Wat ging ze doen? Allereerst probeerde ze die relatie nét wat minder belangrijk te maken en meer te genieten van alle andere dingen in haar leven. 

Daarnaast stopte ze met proberen iemand te “krijgen”: ze ging weer ontmoeten in plaats van “halen”. Haar aandacht gaat nu van “vind mij leuk” naar “vind ik jou leuk en passen we wel bij elkaar?”. Het belangrijkste doel van de date voor haar is nu om samen een leuke tijd te hebben en te genieten.

De liefde ontstaat niet op het moment dat je haar probeert te halen… maar als je weer echt durft te ontmoeten.

Wil jij je datingleven ook weer vlottrekken?

Loop je ook vast bij het daten of krijgen van een fijne, passende relatie? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Van kroeg naar swipe: hoe daten veranderde

Hoe heb jij je laatste date gevonden? In de Verenigde Staten vindt al meer dan de helft van de stellen elkaar online. In Nederland zal dat waarschijnlijk niet veel anders zijn. 

Dat is best een verandering als je het vergelijkt met zo’n 15 jaar geleden. Toen werd in uitgaansgelegenheden nog volop geflirt en spraken mensen elkaar gewoon aan, ook als ze elkaar nog niet kenden. Tegenwoordig lijkt dat wel “not done”, zeker bij de jongere generaties. 

Ook op het werk en in de vriendenkring wordt beduidend minder geflirt. Kortom: we zijn steeds meer aangewezen op de online manieren om elkaar te ontmoeten. 

De dopamine achter je datingapp

Toen ik zelf een aantal jaren geleden op een datingapp zat, was ik verbaasd over wat ik daar meemaakte. Zodra ik inlogde, kreeg ik direct de meest aantrekkelijke vrouwen op mijn scherm. Dat gaf me hoop en ook het gevoel dat ik die allemaal kon krijgen, ook zouden ze me in het echte leven straal voorbijlopen. 

Soms had ik even heel veel matches, en dan weer heel weinig. Als het dan wel even goed ging, kreeg ik al snel een dopaminekick. Ik bleef dan swipen, hopen en had het idee dat ik op een bepaald moment zelfs licht verslaafd aan het raken was. 

Het verdienmodel achter jouw liefdesleven

Achteraf gezien zat daar een mechanisme achter. Datingapps zijn er niet primair op gericht om jou zo snel mogelijk een goede relatie te laten vinden. Ze doen er alles aan om je zo lang mogelijk actief te houden. Dan verdienen ze immers het meest aan je.

Waarom online daten je verlatingsangst triggert

Wat me ook opviel, is dat online daten bepaalde gevoelens kan versterken die je misschien al een beetje hebt.

Ik was alweer bijna vergeten hoe verlatingsangst ook alweer voelde, totdat ik actief ging online daten. Dan had ik eindelijk weer een leuke match, maar reageerde ze niet. Of ik deelde best persoonlijk dingen en werd ik vervolgens geghost. Dat onvoorspelbare — en de herhaalde kleine afwijzingen — triggerde mijn verlatingsangst.

Online daten kan ervoor zorgen dat je flink gaat twijfelen aan jezelf. Zeker als je al gevoelig bent voor bevestiging of afwijzing.

De illusie van oneindige keuze

Datingapps triggeren niet alleen verlatingsangst, maar ook bindingsangst.  Ze zijn de perfecte omgeving om nabijheid te vermijden. Ideaal als je je bindingsangst een boost wilt geven. Er staat immers honderdduizenden potentiële partners op de apps. En als het te close wordt, ben je met één klik weer weg zonder vervelende gevolgen voor jezelf. 

Bovendien kan het niet anders dat er altijd nog wel een betere te vinden is. Iemand die een paar kilometers dichterbij woont en niet die verkeerde schoenen aanheeft. Daardoor kan het lastiger worden om de band te verdiepen en ergens echt voor te kiezen.

Kortom, als je bindingsangst of verlatingsangst hebt, dan wordt dit door een datingapp nog eens extra versterkt.

Zo voorkom je dat je jezelf verliest in het swipen

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er al vrij snel schoon genoeg van had. Ik heb na een paar weken de apps er weer afgegooid en ben leuke dansfeestjes gaan bezoeken. Dat voelde voor mij veel natuurlijker. En daar was het al snel raak.

Dat betekent niet dat datingapps per definitie verkeerd zijn. Maar het helpt wel om ze bewust te gebruiken. Als je merkt dat je er onrustig of afhankelijk van wordt, kan het helpen om je gebruik te beperken. Bijvoorbeeld door niet continu te checken en niet al je aandacht op één persoon te richten. Eén à twee keer per dag die app openen is echt genoeg.

Voor mensen met verlatingsangst is het belangrijk om te beseffen dat geen reactie of een match die verdwijnt niets zegt over hoeveel jij waard bent. Het zegt vaak meer over hoe vluchtig contact op apps kan zijn.

Voor mensen met bindingsangst kan het helpen om minder kritisch te zijn. Iemand echt leren kennen lukt niet via een app. Dus blijf niet hangen in het swipen en appen, en ga sneller over naar een echte ontmoeting. Pas dan krijg je een goed beeld van iemand.

Uiteindelijk gaat het er niet om hoeveel matches je hebt, maar of je de moed hebt om met één iemand echt verbinding te maken.

Swipen en daten zonder stress? 

Heb jij ook genoeg van de stress bij het swipen en daten door bindings- en verlatingsangst? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Ik weet alles al over daten en relaties!”

Dat is een opmerking die ik regelmatig hoor. Laatst zei Danique ook precies deze zin tegen me tijdens een kennismakingsgesprek. Ze had alles gelezen over hechting, patronen en daten. En ik moet toegeven… ik kon haar weinig nieuws meer vertellen.

Dus ik stelde haar één simpele vraag: “En… lukt het ook om dit allemaal in de praktijk toe te passen?”

De denkfout die veel singles maken (en ik ook)

En het grappige is, die denkfout maak ik zelf ook regelmatig. Dat ik alles over een onderwerp weet, en dan denk dat ik het automatisch ook goed ga aanpakken. Enige tijd geleden is mijn vader overleden. Hij was bijna 90 en in mijn ogen al stokoud. Ik was me er heel bewust van dat zijn leven elk moment afgelopen kon zijn. Maar toen hij binnen een week enorm aftakelde en overleed, kwam de klap nog best hard aan.

Ik weet best veel van rouwverwerking. Ik begeleid bijna wekelijks coachklanten die hun ex maar moeilijk los kunnen laten. En help hen daarna met het rouwproces dat volgt als het loslaten lukt. Dus rouwen, dat moet ik dan ook wel zelf kunnen en doe ik effe, was mijn gedachte.

Toen ik zelf vastliep in wat ik anderen leer

Mijn lijf dacht daar duidelijk anders over. Tijdens het hele proces van stervensbegeleiding en regelen van de begrafenis voelde ik me snipverkouden en was ik regelmatig een beetje ziek. Alle onverwerkte verdriet en frustratie zochten een andere uitweg. Maar dat was niet de gezonde manier: via het uiten van mijn emoties. 

Na de begrafenis kon ik mezelf gelukkig wel wat meer laten gaan. Ik knapte daarna snel weer op. Echter…twee weken later begon de keelpijn weer op te komen. Ik was gelijk bang dat ik weer ziek zou worden en baalde flink.

De spiegel die ik nodig had

Lonneke, mijn vriendin zag me worstelen en sprak me erop aan. “Je bent je emoties weer aan het onderdrukken Hans. Je staat weer helemaal in het standje doorpakken. Je praat weer heel mooi over je gevoel, maar niet met je gevoel. Ik zie je gevoel niet. En door je emoties niet te laten zien, sluit je mij ook buiten.” 

Ik werd even stil… Daar had ze helemaal gelijk in. Weten en doen waren dus helemaal niet in lijn met elkaar.  En inderdaad, als ik mijn partner emotioneel niet toelaat of buitensluit, houd ik haar op afstand.

Van begrijpen naar ervaren

Herken je dit? Dat je precies weet wat je zou moeten doen en het toch niet werkt? Ik ben snel met mijn eigen coach aan de slag gegaan om te doen wat ik allemaal al lang wist maar niet deed: mijn eigen rouwverwerking goed in gang zetten.

Doordat verwerkingsproces in te gaan en mijn emoties toe te laten, kon ik Lonneke ook weer emotioneel dichtbij laten. Emoties zijn immers de sleutel tot verbinding. En na een goede nacht slaap was de keelpijn ook weer weg en voelde ik me weer helemaal gezond.

Waarom inzicht geen verandering is

Tegenwoordig is alle kennis beschikbaar via (zelfhulp)boeken, Google en AI. Maar toepassen is een heel ander verhaal. Danique verwoordde het aan het eind van ons gesprek heel mooi: “Ja, ik zie net als leren fietsen. Je kunt er alles over lezen of op Youtube zien hoe je het moet doen. Maar het zelf voor het eerst ervaren is toch heel anders. Als je het leert, is het toch fijn als iemand je in het begin even vasthoudt en begeleid.”

Niet wat je weet bepaalt of je een fijne relatie krijgt— maar of je het succesvol toe kunt passen!

Herken je dit bij jezelf?

Weet jij ook alles al over daten en het aangaan van relaties, maar wil je het nu eindelijk eens echt succesvol toepassen? Dan is de kans groot dat je jezelf nog steeds in de weg zit — en dat is precies waar wij je bij helpen. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Ik zat met Cathy, een vriendin, aan een bar gezellig wat te drinken. Ze is single en vertelde over haar dates met Evert: “De eerste twee dates waren heel leuk, maar na de derde date begon hij steeds meer appjes te sturen. Hij wilde ook de hele tijd afspreken. Alsof ik niks anders te doen heb! Ik ga het morgen via de app beëindigen. Ik kom ook steeds de verkeerde mannen tegen.”

Ik heb gewoon pech

Ik opperde voorzichtig of zij hier misschien ook een aandeel in had. Dat ze misschien zelf telkens de voor haar verkeerde mannen uitzoekt. Maar toen antwoordde ze resoluut: “Nee, ik heb gewoon pech. Als ik de juiste man tegenkom, gaat het allemaal soepeltjes en is er helemaal niks aan de hand.”

Ik moest inwendig een beetje lachen en dacht aan de tijd toen ik net was afgestudeerd en aan mijn eerste baan was begonnen in een nieuwe stad. Want die overtuiging van haar herkende ik maar al te goed. Ik vertelde haar daarover.

Als ik verhuis wordt alles weer beter

Aan het eind van mijn studententijd vond ik de stad waar ik woonde niet meer leuk. Ik had niet zoveel aansluiting meer met mijn vrienden daar, omdat ik door mijn afstuderen alleen nog maar op mijn studie was gericht. Ik voelde me in deze stad daardoor niet meer helemaal happy en dacht: “Als ik ga verhuizen naar een andere stad kom ik allemaal nieuwe mensen tegen en wordt het weer supergezellig en leuk.”

Een half jaar nadat ik verhuisd was naar de nieuwe stad waar ik werk had gevonden, viel het me op dat ik nog steeds datzelfde gevoel had. Ook daar voelde ik me niet helemaal happy. Ik was flink gefrustreerd en weet nog dat ik dacht: hoe kan dit nou? Alles is toch anders hier?

Je neemt jezelf mee

Toen ik daar met anderen over sprak kwam ik tot de ontdekking dat ik iets belangrijks meeverhuisd had naar deze nieuwe stad, namelijk: mezelf. Ik had nog steeds dezelfde mindset en hetzelfde gedrag. Blijkbaar dacht ik dat een nieuw postcodegebied automatisch ook een nieuwe persoonlijkheid zou opleveren. Ik had nu een hyperfocus op mijn werk in plaats van een studie. Het was dan ook niet raar dat ik ook in deze stad weinig aansluiting met nieuwe vrienden kreeg. 

Wat is jouw aandeel?

Het ligt voor de hand dat als iets niet lekker loopt in je leven, je eerst buiten jezelf de oorzaak zoekt, net als ik. “Als de omstandigheden anders waren…”, ”Als ik de juiste persoon tegenkom…” Maar als iets zich telkens op dezelfde manier ontvouwt, dan is het ook goed om te kijken wat je eigen aandeel hierin is. 

Ben je telkens ongelukkig op een bepaalde plek, bij een bepaalde werkgever of met een date of partner? Kijk dan of je een patroon kunt ontdekken om te zien wat jouw aandeel is. Omstandigheden en andere mensen zijn vaak lastig te veranderen. Aan jezelf werken is dan vaak de kortste en gemakkelijkste weg om te bereiken wat je wilt.

Op welke rode knop wordt er telkens gedrukt?

En weet je wat ik nog meer ontdekt heb? De date of partner die je tegenkomt is precies de juiste partner voor jou. “Hoezo?” denk je misschien. Niet omdat het continu gezellig is, maar omdat hij of zij onbewust feilloos weet waar jouw rode knoppen zitten. En daar ook per ongeluk steeds op drukt. 

Kortom: door bij je date of relatie te kijken waar je bij de ander het meest last van hebt, ontdek je tevens je eigen belangrijkste ontwikkelpunt. Respecteert je date bijvoorbeeld je grenzen niet en loopt hij/zij over je heen? Dan mag je leren beter je grenzen aan te geven. Zodra je dat kunt krijg je meer respect van je huidige date, of je krijgt een nieuwe date die goed rekening houdt met jouw grenzen.

Ga aan jezelf werken in plaats van telkens te vluchten

En Cathy? Zij mocht leren om over de zaken waar ze last van had met haar date het gesprek aan te gaan en haar eigen behoeften duidelijk in te brengen in plaats van gelijk weg te rennen. En ikzelf in die nieuwe stad? Ik was lekker eigenwijs en hardleers en moest eerst nóg een keertje verhuizen om erachter te komen dat ik toch echt zelf uit moest reiken naar nieuwe mensen. 

Wat zijn jouw patronen en wat mag jij daarvan leren?

Wil je meer inzicht in wat jouw patronen zijn? Wil je onderzoeken waarom jij telkens maar niet de juiste tegenkomt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Hans, wat vind je van mensen die elkaar ontmoeten, de vonk slaat over en na precies één dag gaan ze al samenwonen?” Ik keek een beetje verbaasd naar Yvonne, de nieuwe vriendin van Arthur, een vriend van me. We zaten lekker te dineren bij mij thuis en toen Yvonne ontdekte dat ik singlecoach was, was dit een van haar eerste vragen.

Wanneer verlangen naar zekerheid het tempo bepaalt

Bij het horen van die vraag, moest ik meteen denken aan de periode waarin ik nog verlatingsangst had. De datefase vond ik toen best spannend: “Stel je voor dat ze me tijdens het daten afwijst!”. Dus stuurde ik al snel aan op een relatie. Die veilige haven van een relatie voelde veel prettiger. Alleen… die dating fase is er niet voor niets. Want ergens wil je toch een beetje ontdekken of je goed bij elkaar past voordat je allerlei grote stappen zet.

Mijn selectiecriteria waren in die tijd heel simpel. Vind ik haar aantrekkelijk, hebben we plezier met elkaar en vallen er niet te veel stiltes? Dan zit het wel goed. Of iemand aan deze drie criteria voldoet, ontdek je al als je een dag met elkaar omgaat. Maar of iemand goed genoeg past om samen een relatie aan te gaan, of zelfs te gaan samenwonen? Dat is een heel ander verhaal. Dan spelen er nog diverse andere criteria een belangrijke rol. In die tijd kwam ik er meerdere keren pas in de relatiefase achter dat we veel te verschillend waren, met alle gevolgen van dien.

Door schade en schande wijs geworden

Om op de vraag van Yvonne terug te komen: wat vind je ervan om al na één dag samen te gaan wonen? Toen ik nog in mijn verlatingsangstige periode zat, had me dat een fantastisch idee geleken. Maar inmiddels, door schade en schande wijs geworden en na vele gelijksoortige verhalen van mijn coachklanten aangehoord te hebben, weet ik wel beter. Mijn antwoord op Yvonne’s vraag was dan ook: “Ik vind dat heel onverstandig!”

Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem

Toen vertelde Yvonne: “ Arthur en ik hebben elkaar ontmoet op een trainingsdag waar we elkaar veel opzochten. Ik voelde gelijk dat Arthur een bijzondere man is. We spraken af dat we de volgende dag uit eten zouden gaan in Amsterdam. Die volgende dag sneeuwde het hard, mijn trein strandde en ik stond daar op een ijskoud winderig perron. Arthur bood gelijk aan om me op te halen en voor me te koken. Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem. Dus we kennen elkaar nu 26 dagen en wonen daarvan 25 dagen samen.”

De functie van de datingfase

Ik vind het een mooi en bijzonder verhaal dat Yvonne vertelde. Alleen, het gaat wel in tegen alle principes van op een gezonde manier een relatie op te bouwen. Natuurlijk hoop ik dat zij de uitzondering zijn die de regel bevestigen, maar die datingfase is er niet voor niets. In die fase ontdek je pas echt of je bij elkaar past of niet. Dat gaat verder dan aantrekkingskracht, verliefdheid, een gezellig gesprek en plezier met elkaar.

Wat tijd zichtbaar maakt

Daar spelen bijvoorbeeld ook zaken als: voel ik me veilig bij jou? Zijn we gelijkwaardig? Kunnen we onze gevoelens en emoties met elkaar delen? Ben je er echt voor mij als ik het moeilijk heb? Is er stabiliteit (i.p.v. aantrekken en afstoten) en gaan we goed met verschillen en conflicten om? Dit ontdek je zeker niet in een dag. Daarom is het verstandig om die datingfase een tijdje te laten duren en elkaar echt goed te leren kennen voordat je grote stappen zet.

Hoe lang is lang genoeg?

Nu vraag je je misschien af: na hoeveel tijd het dan wél goed is om samen te gaan wonen. Dat is natuurlijk per stel anders. Wij kijken in onze coaching in de eerste plaats of de interacties tussen jullie – oftewel jullie relatiewaarden – allemaal kloppen. Vervolgens hebt je echt minimaal 4 tot 6 maanden nodig voordat je elkaar echt door en door kent. Dan pas weet je of je nog samen door een deur kunt als de eerste conflicten geweest zijn, ken je ook elkaars minpunten en heb je de roze bril alweer grotendeels afgezet.

Mijn vriendin en Ik hebben er 3 jaar over gedaan voordat we het besluit namen om samen een huis te gaan kopen. We merkten in die periode dat we al min of meer aan het samenwonen waren in onze beide huizen. En dat het gesleep met koffers en tassen bloedirritant werd. Natuurlijk kan dat ook eerder, maar voor ons was het een natuurlijke overgang. Ik ben heel benieuwd of Yvonne en Arthur de uitzondering zijn die de regel bevestigen als het gaat om het overslaan van de datingfase. Ik hoop het van harte voor ze!

Wil jij ook leren hoe je van een leuke date naar een fijne relatie komt?

Wil je leren omgaan met verbinding, spanning en ook met twijfels en onzekerheid  — zonder te snel te gaan of meteen af te haken? Dan is het fijn als je een steuntje in de rug krijgt. Kijk eens naar onze geheel vernieuwde training over dating. Of kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

De perfecte relatie. Heb jij daar ook wel eens van gedroomd? Ik wel, zeker toen ik nog single was. Dan kreeg ik allerlei beelden van samen één zijn, de ultieme verbinding, elkaar 100% aanvoelen zonder maar één woord, altijd geweldige seks en het was natuurlijk nooit saai. En we hoefden nooit samen een IKEA-kast in elkaar te zetten. 

Je gelooft het misschien niet, maar ik denk dat de perfecte relatie tegenwoordig gewoon mogelijk is! Verderop in deze blog leg ik uit hoe je die perfecte relatie kunt krijgen.

Waarom de werkelijkheid altijd tegenvalt

Maar voordat ik hier verder op in ga, hoe ziet de praktijk wat betreft mijn relatie er op dit moment uit? Ik vind het geweldig om een relatie te hebben, maar in werkelijkheid klopt er natuurlijk niet veel van die ideale denkbeelden. Een relatie is gewoon hard werken, ook voor mij. Je moet er veel (kwaliteits)tijd en energie insteken om je relatie goed krijgen en ook te houden.

Alle dingen die ik echt belangrijk vind in een relatie kloppen voor mijn relatie met Lonneke. Maar er zijn ook vele dingen die minder belangrijk zijn, maar  wel dagelijks irritaties en soms zelfs flinke meningsverschillen veroorzaken. Mijn relatie lijkt dus verre van perfect, net als Lonneke en ik verre van perfect zijn.

Als twijfel het overneemt

Als je bindingsangst hebt, zijn irritaties en verschillen al snel een grote bron van twijfel over je relatie. Zodra je bij elkaar bent, gaat het vaak nog wel. Maar in de dagen dat je elkaar niet ziet, gaat je hoofd malen en malen… Dat gaat bijvoorbeeld zo: “Ze pakt de afwasmachine niet goed in. Dan kan er minder in. Dat is slecht voor het milieu. Dan vindt ze het milieu blijkbaar niet zo belangrijk en hebben we verschillende normen en waarden. Maar dan passen we toch niet bij elkaar?”

De verleiding van perfectie

Hoe zou het dan zijn als je relatie wel perfect was? Als dat zo zou zijn hoef je niet meer te twijfelen. Deze persoon is altijd super empathisch, begrijpt je altijd, reageert altijd precies zoals jij het fijn vindt en is super sexy. 

En nu komt het: maar liefst 28% van de Amerikanen geeft aan een dergelijke romantische relatie te hebben!

Hoe ze dat doen? Nou gewoon, met een Artificial Intelligence (AI) chatbot. Kies het perfecte uiterlijk en het perfecte karakter en ga ervoor! Niks meer om over te twijfelen, geen aantrekken of afstoten meer, want hij of zij is altijd perfect. 

In Nederland is zelfs het eerste “huwelijk” al gesloten tussen een AI-chatbot en een man. Dit fenomeen groeit snel. Alleen is de seksualiteit (voorlopig) niet fysiek maar vooral iets mentaals en emotioneels. Maar aan de andere kant: de seksualiteit is volledig veilig en controleerbaar, geen prestatiedruk en geen onzekerheid of afwijzing. Je zou toch bijna je vriend of vriendin inruilen voor de “perfecte relatie” met een AI-chatbot!

Waarom imperfectie nodig is om te groeien

Alleen…, die AI-chatbod die je “als perfect” kunt configureren, heeft geen eigen behoeften, grenzen en verlangen. Je leert bijvoorbeeld in een AI-relatie niet om af te stemmen je verlangens uit te stellen en om om te gaan met verschillen, afwijzing, teleurstelling en conflicten. 

Dit betekent dat je ook geen mogelijkheid hebt om te groeien. Want om te groeien heb je relationele spanning nodig. En die  spanning ontstaat juíst door die verschillen, irritaties, verschil van inzicht, afwijkende behoeften en conflicten.

Durf jij te kiezen voor een echte relatie?

Als je de rest van je leven in een virtuele AI-omgeving door wilt brengen die je helemaal naar je eigen hand kunt zetten, is een relatie met een AI-chatbot ideaal. Je hoeft dan ook nooit meer te twijfelen als je bindingsangst hebt. Je partner voldoet immers aan al je wensen. 

Maar als je jezelf wilt ontwikkelen als mens, wilt groeien in het aangaan van relaties en relationeel volwassen wilt worden, dan is de relatie met een echt imperfect mens jouw perfecte relatie. Je wordt er een veel mooier en beter mens door, al is het niet de gemakkelijkste weg. Ik spreek uit ervaring, want ik oefen het nog elke dag.

Dus geef mij maar de echte imperfecte Lonneke. En wat zie jij als jouw perfecte relatie?

Zijn de hobbels op jouw relatie-groeipad net iets te hoog?

Wil je leren omgaan met twijfel, verschillen en spanning — zonder meteen de nooduitgang te zoeken? Dan is het fijn als je iemand hebt die je daarbij kan helpen. Kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.