Een veelbelovende date

Thomas (47), een coachee van me, heeft een tijdje fijn gedatet met Mirjam. Tijdens de vorige coachsessie vertelde hij glunderend dat dit écht potentie had om een fijne relatie te worden. Ik kijk hem deze sessie daarom verwachtingsvol aan… maar dit keer staat zijn gezicht op onweer.

 “Ik ga ermee stoppen”, zegt hij.

Van verliefd naar ‘geclaimd’

Thomas vertelt dat hij helemaal gek wordt van het ‘geclaim’ van Mirjam. En als ik doorvraag, kan ik me in zijn beleving wel iets voorstellen. Mirjam is namelijk erg verliefd. In haar enthousiasme heeft ze een foto van hun romantische strandwandeling op Instagram gezet. En nu weet de hele wereld dat ze een stelletje zijn. Gevolg: allerlei uitnodigingen van haar vrienden en familie om “gezellig samen langs te komen”. Daar was Thomas nog helemáál niet aan toe.

Wanneer liefde te snel gaat

Ook “overstelpt ze hem” (Thomas’ woorden) met lieve berichtjes. Ook tijdens werktijd. Laatst stuurde ze een foto van het cafeetje waar ze samen hadden gezeten: “Ik liep hier langs en moest aan je denken.” Probleem: Mirjam denkt door haar verliefdheid ongeveer 32 keer per dag aan Thomas. En Thomas krijgt dus 32 foto’s, smileys en updates.

De druppel

De druppel voor Thomas was het moment waarop Mirjam vroeg of het niet eens tijd werd om zijn kinderen te ontmoeten. Voor Thomas ongeveer het liefdesequivalent van: “Zal ik alvast een trouwdatum prikken?” Zijn kinderen wil hij pas met zijn liefdesleven ‘belasten’ als hij zeker weet dat het goed zit. En hiermee eindigde hun romantische etentje in een halve ruzie.  

Bindingsangst versus behoefte aan nabijheid

Thomas en ik hebben het al een paar keer gehad over zijn “vermijdende hechtingstijl”.  Hij heeft regelmatig last van bindingsangst en heeft al veel vrouwen afgewezen omdat hij zich benauwd voelde. Als hij een foutje aan hen ontdekte, serveerde hij hen keer op keer snel af. 

Maar nu verwacht hij van mij dat ik hem ga bevestigen dat het dit keer niet aan hem ligt. “Want zó geclaimd worden: dat is toch niet normaal?!”

Wat is ‘normaal’ in een relatie?

Hoewel ik snap dat Thomas het gedrag van Mirjam lastig vindt, kan ik hem die bevestiging toch niet geven. Want wat is “normaal” in een liefdesrelatie? 

Waar de één (zeker boven de 40) denkt: “Het leven is kort! Gas erop!” Denkt de ander: “We hebben alle tijd! Iedereen heeft een rugzakje, laten we het rustig ontdekken. Wie heeft er gelijk?”

Het echte probleem: niet praten

In een relatie gaat het er niet om wat “normaal” is, maar of je er samen uit kan komen als je verschillend over zaken denkt. Dat je eerlijk met elkaar kan bespreken wat belangrijk voor je is en waar je behoefte aan hebt. En dat je beiden bereid bent daarnaar te luisteren en te kijken of er oplossingen mogelijk zijn die voor beiden prettig of acceptabel zijn.

Dat is toch raar!

In dit geval zou het heel goed kunnen dat Mirjam denkt: “Je kinderen zijn de belangrijkste mensen in je leven — ik heb ze niet eens gezien! Dat is toch raar?”

Als ik vraag of Thomas hierover al met Mirjam heeft gepraat, bekent hij dat hij dit tot nu toe niet gedaan heeft. “Ik wilde de sfeer niet verpesten.” En – de klassieke single gedachte -: “En als ze echt bij me past… dan snapt ze dat toch wel?” Nee helaas. Niemand snapt zomaar vanzelf wat jij nodig hebt.

De grootste misvatting van singles

Dus voor iedereen die zich herkent in Thomas of Mirjam: schrap de zin “Als de ander echt bij me past… dan snapt hij/zij dit wel” onmiddellijk uit je vocabulaire. Niemand snapt zomaar wat jij wilt of voelt. Dus zeker niet in het begin als je elkaar nog nauwelijks kent. En uit ervaring kan ik zeggen: ook na tien jaar niet 😊.

En nu?

Thomas is na de sessie weggegaan met het voornemen om met Mirjam te gaan praten en het wél te benoemen. Te vragen of Mirjam bereid is het iets rustiger aan te doen. En te kijken of het verschil in snelheid te overbruggen is.

Ik ben benieuwd…

Verder komen in het daten

Wil jij je eigen overtuigingen rondom daten en relaties eens onder de loep nemen? En kijken of je iets kan doorbreken waardoor jij die fijne, duurzame relatie vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Ik heb toch geen last van bindingsangst?” vraagt Marin voorzichtig. Ze zit tegenover mij voor een kennismakingsgesprek, en kijkt me angstig aan. Alsof ze bang is dat ik zo direct een diagnose ga stellen. En ook nog een diagnose die gaat bevestigen dat er iets grondig mis met haar is… 

Die angst herken ik maar al te goed. Toen ik rond de dertig was en zelf onderzocht waarom mijn relaties nooit echt duurzaam werden, vreesde ik óók dat er iets met mij mis was. Het kostte me flink wat tijd om daar anders naar te leren kijken.

Het ligt niet alleen aan pech (of aan de ander)

Eerst moest ik accepteren dat het niet gewoon pech was dat de relaties  die ik had strandden. Daarna moest ik erkennen dat het niet alleen aan de mannen lag die ik uitzocht. Ik had zelf óók een aandeel. 

En toen kwam misschien wel het lastigste stuk: mezelf overtuigen dat er niet fundamenteel iets mis was met mij. Dat ik best wat last had van bindingsangst of verlatingsangst (afhankelijk van de fase in de relatie en het gedrag van de ander), maar dat dat me geen minder leuk mens maakte.

Pas toen ik dat allemaal kon laten zijn, werd het makkelijker om dingen echt te veranderen. Dus ik snap heel goed waarom Marin nu wat zenuwachtig op mijn bank zit.

Bindingsangst is geen diagnose (en je bent niet raar)

Wat ik haar vertelde, deel ik hier ook:

1.       Bindingsangst is geen psychologische diagnose.
Het is een angst, net als vliegangst: heel vervelend als je ermee wordt geconfronteerd, maar verder kun je prima functioneren.

2.       Je bent niet de enige.
Bijna 40% van de mensen heeft last van bindingsangst en/of verlatingsangst. En dat zijn cijfers uit ouder Amerikaans onderzoek. In onze individualistische, maakbare maatschappij ligt dat percentage waarschijnlijk alleen nog maar hoger.

3.       Het maakt je geen minder mens.
Bindingsangst en verlatingsangst zijn in essentie stressreacties. Iets levert stress op, en de menselijke reactie daarop is vechten of vluchten.

Wat stress oplevert: échte verbinding

In dit geval is hetgeen wat je stress oplevert: een échte diepe verbinding aangaan met een ander mens. En dan kunnen er dus een van de twee reacties ontstaan: 

·      Je krijgt bindingsangst en je gaat vluchten (oftewel afstand nemen). 

·      Je krijgt verlatingsangst en je gaat vechten voor wat je hebt (oftewel alles doen om de ander bij je te houden). 

Jouw vroegere ervaringen bepalen in welke mate die nieuwe verbinding stress oplevert en wat jouw overlevingsstrategie in dat geval is: vechten of vluchten. Een normale stressreactie dus, maar helaas in dit geval gekoppeld aan de verkeerde situatie: het aangaan van een relatie. Want die verbinding wil je natuurlijk eigenlijk ook juist wél. 

Goed nieuws: met je stressreactie kun je leren omgaan

Als singlecoaches helpen Hans en ik mensen om die stressreactie te herkennen, begrijpen en vervolgens anders te kiezen. Niet wegvluchten of vastklampen, maar verbinden op een manier die wérkt en duurzaam is.

Daarom helpt het benoemen van bindingsangst of verlatingsangst juist: niet als enge diagnose, maar als kompas. Je bent dus niet stuk, maar een mens met een ongemak dat soms opspeelt.

Ook aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst? 

Marin durfde het aan om hiermee aan de slag te gaan. Wil jij dat ook? Kijk eens naar onze online training over dit onderwerp. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Singles op het podium

Onlangs zat ik bij een optreden van de finalisten van het Camarettenfestival. Door ziekte viel één van de cabaretiers uit en werd hij vervangen door de comedian Jelle Brouwer*. En dat was beslist geen straf, want Jelle’s optreden ging over … zijn leven als single. 

Te klein voor de datingapp

Sinds zijn relatie van negen jaar was stukgelopen, had Jelle zich voor het eerst op datingapps gewaagd. Dat leverde vooral frustraties op. Want Jelle is 1,72m. En kleinere mannen… daar wordt in swipe-land nauwelijks op gereageerd.

Tot er op een dag tóch een berichtje binnenkwam. Van een dame van 1,83m. Hij was blij verbaasd. Maar op de dag van hun date appte ze ineens: ze had zijn lengte “over het hoofd gezien” 😊 en twijfelde alsnog.

Humor als superpower

Hoe Jelle reageerde vond ik briljant. Hij stuurde terug:
“met 1,83 ben je niet de langste vrouw waarmee ik ooit gedate heb, maar voor jou wil ik mijn lat best wat lager leggen”

De dame in kwestie vond dit zo’n grappige reply, dat ze toch besloot op date te gaan. 

Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Jelle last had van één van zijn eigenschappen (zijn lengte), maar dit compenseerde met één van zijn kwaliteiten: zijn humor. In plaats van te fixeren op wat hij níet was, gebruikte hij wat hij wél had.

Het ‘minpuntenmonster’

Dit is iets waar ik het vaak over heb met mijn coachees. Veel van hen zijn ontzettend leuke mensen, maar denken dat één minpunt alles verpest. Dat ze daardoor nooit een relatie krijgen. Dat niemand hen “goed genoeg” vindt.

Noor bijvoorbeeld is knap, slim en gevoelig — maar overtuigd dat niemand haar wil daten als ze weten dat ze last heeft van haaruitval.
Jorn is charmant, sociaal en heeft een interessante baan — maar denkt dat hij afschrikt zodra hij vertelt dat hij ooit is opgenomen na een depressie.
En Kim is empathisch, idealistisch en grappig — maar verzwijgt op dates dat ze onzeker is en daarom onder haar niveau werkt.

Allemaal vergroten ze dat ene minpunt gigantisch uit, en vergeten ze wat ze verder allemaal in huis hebben.

Een kleine focus-shift

Misschien herken je dit. Dat je enorm focust op dat ene minpunt van jezelf en denkt dat dat de reden is dat jij geen leuke relatie kan krijgen. Hoe zou het dan zijn als je die focus op je minpunten eens achterlaat in 2025, en in 2026 de nadruk gaat leggen op wat jij te bieden hebt? Niet dat je ermee hoeft te pochen. Maar gewoon: beseffen wat er al wél is. Dat je kwaliteiten hebt en dat je leuk bent. Dat je iets te brengen hebt op je dates en in een relatie.

Het daten lichter maken

Hoe zou daten voelen als je jezelf beschouwt als iemand met aantrekkelijke eigenschappen — en niet als iemand die iets te verbergen heeft? Misschien kun je je dan voorstellen dat het een stuk lichter wordt! En als jouw date je minpunt toch onoverkomelijk vindt? Dan is hij of zij gewoon niet de juiste voor jou. Pech voor die ander! 

Perfectie is een minpunt

Single zijn betekent niet dat je perfect moet zijn voordat je mag daten. Het vraagt vooral dat je durft staan voor wie je bént: pluspunten, minpunten en alles ertussenin. Dat maakt je een veel leukere catch dan iemand die zichzelf voortdurend op zijn minpuntjes staat af te rekenen.

Wat ondersteuning?

Wil jij ook weer met zelfvertrouwen een relatie aangaan? Voelen dat je goed genoeg bent? Kom dan naar onze training Stevig staan in de liefde

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek

* Benieuwd geworden naar Jelle Brouwer? Voor zijn speeldata kijk je op zijn site of op instagram.

Wanneer relaties steeds opnieuw stranden

Ik was ergens in de 30 toen ik mijn toenmalige relatie uitmaakte. Dat ging me niet in de koude kleren zitten. Ik hield wel van deze man en regelmatig hadden we het nog steeds heel gezellig samen. Aan de andere kant was ik al maanden en maanden aan het twijfelen. We waren zo verschillend en er waren zoveel dingen waar we elkaar niet in konden vinden. Uiteindelijk heb ik er een punt achter gezet: iets waar ik achteraf nooit spijt van heb gehad. 

Ik was daarna echter wel intens verdrietig. Omdat ik hem miste. Maar ook omdat ik alwéér een relatie zag stranden. Waar ging het fout?

De roze wolk die je zicht vertroebelt

Natuurlijk kan het zo zijn dat je in een langere relatie uit elkaar groeit. Dat een van de twee verandert en dat de ander niet meeverandert. Punt was alleen dat de zaken waar we tegen aan liepen er bijna allemaal vanaf het begin al waren. Ik had ze alleen moedwillig aan de kant geschoven. 

Vanaf het moment dat ik hem ontmoette voelde ik aantrekkingskracht. We hadden een paar fijne avonden, een goede zoen… en ik was verkocht. Als ik al een minpunt zag, zette ik dat snel uit mijn hoofd: het was leuk samen en verder zagen we wel waar het schip zou stranden… 

Rode vlaggen worden roze

Ik ben niet de enige die zich in die beginfase door verliefdheidshormonen laat leiden. Verliefdheid is een heerlijk gevoel en het is heel fijn als je iemand tegenkomt waar je de liefde mee kunt delen. Rode vlaggen worden roze en grenzen vervagen. Waarom zou je dan gaan zitten piekeren of het allemaal wel klopt? 

Als je merkt dat je telkens niet gelukkig wordt van jouw relatie, is het zinvol om eens te kijken naar jouw patronen. Val je steeds op dezelfde soort partner? Iemand die je niet kan geven wat je nodig hebt? Of iemand die juist te veel of juist te weinig nabijheid zoekt?

Als je steeds op “hetzelfde type” valt: hoe doorbreek je dit patroon?

Het is dan misschien toch tijd om in een eerdere fase in te grijpen. Om juist in het begin iets meer je hoofd erbij te houden. Om je niet zomaar ergens in te storten, maar ook te kijken wat je op langere termijn belangrijk vindt. Voorkomen is in dit geval écht beter dan genezen. 

Hoe je dat kunt doen?

1. Maak een kort lijstje met jouw belangrijkste relatiewaarden

Niet met honderd eigenschappen, maar met een paar kernwaarden die voor jóu essentieel zijn. Denk aan gelijkwaardigheid, veiligheid, steun, emotionele beschikbaarheid of fijne gesprekken.

Zie dit lijstje als jouw innerlijke kompas: het helpt je koers houden, ook als de verliefdheid begint te kriebelen.

2. Leer iemand écht kennen vóór je er vol induikt

Ontmoet je iemand? Houd je aan je lijstje. Stort je er pas in als je een beeld hebt of je date of beginnende relatie aan jouw lijstje voldoet.

3. Betrek je vrienden erbij

Vraag je vriend(inn)en om eerlijk mee te kijken. Zij kennen jouw patronen en durven kritische vragen te stellen. “Jij vond stabiliteit toch belangrijk? Zie je dat bij hem/haar terug?”

4. Doorbreek je eigen patronen

Als je weet dat je steeds valt op iemand die je op lange termijn niet gelukkig maakt, gaat dat zelden “toevallig” mis. Vaak ligt er een oud patroon of hechtingsstijl onder. Doorbreek je die? Dan trek je vanzelf andere partners aan: partners die wél bij je passen.

Is het bovenstaande gelukt? Dan kun je je verstand weer lekker op nul zetten, je hart weer laten spreken en je gevoel weer lekker laten stromen! Zo creëer je stap voor stap een liefde die niet alleen goed voelt, maar ook écht goed is.

Wil jij de juiste partner leren herkennen?

Kun jij wel wat hulp gebruiken? De online training “Welke partner past bij mij” helpt je om op een rijtje te zetten wat écht belangrijk is en geeft je handvatten hoe jij de juiste partner kunt selecteren. 

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek

Kerst: gewoon wat vrije dagen?

“Kerst is gewoon een vrije dag met meer films dan normaal”, bromde mijn vriendin, terwijl ze nog een extra zakje chocolaatjes uit het schap pakte. Het was december zo’n twintig jaar terug, en ik liep met haar door de stad om kerstinkopen te doen.

We waren allebei single, en ik had haar zojuist gevraagd of ze tweede kerstdag samen wilde vieren. Eerste kerstdag vierde ik bij mijn ouders. Maar hoe lief ze ook waren, ik had niet veel zin om de tweede kerstdag ook met hen door te brengen.

Op mijn vraag aan mijn vriendin kreeg ik echter een resoluut “nee”. Zij was van plan zich de hele dag onder haar dekentje te verstoppen, films te kijken en rustig te wachten “tot iedereen weer normaal deed”.

Wanneer het kerstplaatje drukt

Ik snapte haar helemaal, want twintig jaar geleden was het plaatje – kerst vier je met familie en je geliefde – misschien nog wel prominenter dan nu. Zelf had ik echter weinig zin om die tweede kerstdag alleen door te brengen.

Maar wat nu? “Leuren met mezelf” en vragen of mijn vrienden die een relatie hadden nog een plaatsje aan de kersttafel hadden, voelde ook niet heel goed.

De reddingslijn uit Amsterdam

Net toen ik besloot me maar te berusten in het feit dat het toch een dag film kijken werd, kwam de oplossing. Een vriendin uit Amsterdam belde. Ze vertelde dat ze een single-dinertje had georganiseerd op tweede kerstdag en of ik ook wilde komen.

Ik weet nog hoe opgelucht en blij ik was! Als dit een kerstfilm was geweest, zou er dan ook nog een onwijs grappige sexy single man tegenover mij hebben gezeten. En zouden wij de hele avond geanimeerd gepraat hebben waarna hij mij naar huis bracht… Dat was niet het geval, maar ik had wél een ontzettend gezellige avond.

Als single in december: je bent niet de enige

Misschien herken je als single ook dat je wat opziet tegen de feestdagen. En misschien heb jij geen single vriend(in) die je plotseling redt en een leuk voorstel doet. Daarom heb ik hier een paar tips voor je. 

1. Organiseer zelf iets leuks (ja, jij mag ook het initiatief nemen)

Organiseer zelf zo’n gezellig dinertje of een andere activiteit, met single- of niet-single vrienden. Lukt tweede kerstdag niet? Doe het op derde of vierde kerstdag. Je hebt dan iets leuks om naar uit te kijken.

2. Geen spontane vrienden? Google is je vriend

Heb je niet zoveel spontane vrienden? Google dan eens op single events. In de jaren 90 waren ze er nog nauwelijks in de kerstperiode, maar nu zijn ze er in grote getale. 

3. Durf te zeggen dat je het lastig vindt

Stel je kwetsbaar op naar je omgeving. Vertel dat je het een lastige periode vindt. Hoewel ik die wijsheid nog niet had twintig jaar geleden, is er niets mis met hulp of steun vragen. Het is fijn om te delen en je zult zien dat ook mensen die wel in een relatie zitten echt wel open staan om samen iets leuks te doen. 

4. Relativeer: niet iedereen zit romantisch onder de boom

Veel stellen zitten echt niet zo innig knuffelend bij het haardvuur als je denkt. Vaak zijn ze gewoon gestrest aan het ruziemaken — alleen zie je dat niet op hun socials.

Zin in meer? Webinar: Single in december

Op 16 december geef ik in samenwerking met Holistik het webinar Single in december: zo maak je het fijn met jezelf én vergroot jij je liefdeskans in 2026. Hier krijg je nog veel meer tips én kijken we naar hoe je in 2026 wél die leuke relatie kan krijgen. Als je meedoet aan het webinar ontvang je bovendien een aantal mooie reflectievragen op dit thema. 

Kun je niet op 16 december? Je kunt het webinar in je eigen tijd terugkijken. Leuk voor in de kerstvakantie!

Liever 1-op-1 coaching?

Maak dan een afspraak voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Hij kent me toch?”

“Waarom heb je dat niet metéen gedaan!?” Ik ben met mijn partner aan het kissebissen. Hoe kan het nou dat hij niet begreep dat ik op tijd bij mijn ouders wilde zijn? En dat we echt geen tijd meer hadden voor het extra koffietje dat hij zojuist besteld had. Hij kent me toch?

“Dat had je dan moeten zeggen”, zegt mijn partner geïrriteerd. Pas als ik het even laat bezinken besef ik dat hij gelijk heeft. Hoe graag ik na al die jaren ook wil dat hij meteen snapt wat wel of niet belangrijk voor me is, ik kan nog steeds niet verwachten dat hij alles kan ruiken.

De illusie van de perfecte klik

Toch merk ik dat veel mensen eigenlijk al bij het eerste contact verwachten dat de ander aanvoelt wat hij of zij prettig vindt. Zelfs al vanaf de eerste date. Hoe realistisch is dat?

Serena en Pieter: te veel van het goede

Ik noem als voorbeeld mijn coachklant Serena: “Toen ik contact kreeg met Pieter op een datingapp, was hij meteen heel enthousiast. Ik kreeg het er een beetje benauwd van, maar de eerste date bleek ontzettend leuk. We konden echt met elkaar lachen en hadden veel overeenkomsten. Maar na die date ging hij helemaal los! Hij appte me elke dag bij het wakker worden en het naar bed gaan. Ik werd er gek van. Ik heb het toen toch maar afgekapt, hier heb ik in dit stadium echt nog geen zin in!”

Serena verwachtte dat Pieter wel aanvoelde dat zij hier niet op zat te wachten. De kans om dit met hem te delen en te kijken of hij rustiger aan kon doen, had ze laten schieten.

Als hij het niet aanvoelt, past hij dan niet bij me?

Ook dit is niet ongebruikelijk. Niet alleen verwachten we vaak dat de ander ons vanaf het begin aanvoelt, ook trekken we zware conclusies als dat niet het geval is. “Als hij dat niet doet, dan past hij niet bij me!”

Als we geloven dat er iemand rondloopt die vanaf het begin precies hetzelfde verwacht en wil als wij, dan komen we bedrogen uit. Waar vind je die partner die precies dezelfde hobby’s heeft, dezelfde kledingstijl, dezelfde waarden, dezelfde politieke voorkeur, dezelfde achtergrond? En die daarnaast ook nog vanaf de eerste date precies even vaak wil afspreken, evenveel wil appen en even enthousiast is over jou als jij over hem of haar?

Dat beeld is perfect voor een romantische film. Maar als jij daadwerkelijk met iemand oud wil worden, zou ik die illusie snel loslaten.

Weg met het perfecte plaatje

Toen ik in een ver verleden mensen coachte met hun loopbaan, zei ik weleens: 70% van je werk moet leuk zijn. De rest moet je erbij nemen. Als ik mijn eigen bedrijf wil, met een leuk onderwerp en leuke klanten, moet ik het doen van mijn financiële administratie en het ontbreken van een helpdesk die mijn pc in orde maakt, er allemaal bij nemen.

Stel dat we datzelfde principe nu ook eens op onze potentiële partner toepassen? Weg met die perfecte plaatjes waarbij die ander aan al jouw eisen en wensen moet voldoen. Gewoon: 70% moet leuk en aantrekkelijk zijn en de rest neem ik erbij!

Jij kiest wat telt in jouw 70%

Het voordeel is dat jij mag kiezen welke 70% je het belangrijkste vindt. Jij kan zoeken naar iemand die evenveel van fietsen houdt als jij, dezelfde normen en waarden heeft, en elke week met je mee wil naar je ouders. Dat hij of zij dan net iets minder knap is, neem je op de koop toe.

Of jij gaat voor een woest aantrekkelijke adonis of godin van 10 jaar jonger met wie je fantastische gesprekken kan voeren tot diep in de nacht. Dat hij of zij net wat anders in het leven staat en ook nog wel eens met anderen flirt, neem je dan voor lief.

Durf te zeggen wat je nodig hebt

De vraag is dus waar jij de nadruk op wilt leggen bij die beginfase. Misschien is het feit dat zij net iets te weinig appt wel overkomelijk als zij op andere vlakken goed matcht. En is het feit dat hij net iets te hard van stapel loopt, wel overbrugbaar als hij bereid is rekening te houden met jouw moeilijke karakter en rare ex.

Misschien kun je er bij dit soort kwesties zomaar gewoon uitkomen, door te benoemen wat je prettig vindt. Dan kun je meteen zien of hij of zij ook rekening wil houden met jouw behoeften. En jij met die van de ander…

Uiteindelijk draait liefde niet om dat de ander je aanvoelt zonder woorden, maar om de bereidheid om elkaar te willen begrijpen. De mooiste relaties ontstaan dan ook niet omdat twee mensen precies bij elkaar passen, maar omdat ze elkaars verschillen met nieuwsgierigheid en mildheid tegemoet durven treden.

Wij begeleiden jou

Wil jij wat hulp om te kijken wie er bij je past en wat  je echt belangrijk vindt? Of wil je verdere begeleiding in het vinden van een fijne, duurzame relatie? Kom dan eens met ons praten. Plan gerust een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

Durf jij die eerste stap te zetten?

“Ik wil graag aantrekkelijker worden voor mannen.” Dat zegt Kim, als ik haar tijdens een kennismakingsgesprek vraag wat ze hoopt te bereiken met het coachingsprogramma. Er gaan twee gedachten tegelijk door me heen. De eerste: Ja, ik kan je helpen. En de tweede: Maar dit is niet de juiste vraag.

De ander binnen hengelen en dan gelukkig worden

Kim denkt namelijk dat als ze zich maar op de juiste manier presenteert, ze die leuke man wel kan “binnen hengelen”. En dat, zodra ze hem eenmaal heeft, alles vanzelf goedkomt. Dat ze dan eindelijk weer gelukkig is, “normaal”, en kan meedoen met de rest.

Maar onder dat verlangen ligt iets diepers: het gevoel niet goed genoeg te zijn. Ze schaamt zich dat ze nog single is, terwijl haar vriendinnen allemaal in een relatie zitten. Ze gelooft dat ze pas gelukkig zal zijn als iemand haar kiest: als een man bevestigt dat ze de moeite waard is.

Dus doet ze haar uiterste best tijdens elke date. Ze kleedt zich prachtig, lacht, luistert, stelt vragen, probeert zichzelf van haar beste kant te laten zien. En toch mislukt het telkens weer.

De paradox van aantrekkelijk willen zijn

Wat Kim niet doorheeft, is dat haar overtuiging  “ik ben pas goed genoeg als iemand me wil”  precies het gedrag oproept dat haar minder aantrekkelijk maakt. Ze wordt behoeftig. Needy.

Ze past zich aan. Of probeert zich zelfverzekerder en onafhankelijker voor te doen dan ze zich voelt en laat daarmee onbedoeld gemixte signalen zien. En dan gebeurt er steeds hetzelfde: de man haakt af na een paar dates, of wil wel seks maar geen relatie.

Misschien herken je dat ook wel. Dat je enorm je best gaat doen. Dat je alles laat afhangen van de goedkeuring van je date of relatie. Dat je de mening van de ander over jou belangrijker vindt dan wat je over jezelf denkt. Zélfs als je die ander eigenlijk niet eens zo leuk vindt.

Aantrekkelijk worden begint bij zelfliefde

Mijn advies aan Kim is dan ook simpel, maar niet gemakkelijk: Begin niet met aantrekkelijker worden voor de ander, begin met liever worden voor jezelf. Dat is eigenlijk niet wat ze wilde horen. Maar toch besloot ze met me in zee te gaan. 

We werkten aan haar zelfbeeld, aan het vertrouwen dat ze al goed genoeg is, ook zonder bevestiging van buitenaf. En ja, haar dates zijn nu écht anders: Kim is relaxter, opener, en veel meer zichzelf.

Wat kun jij nú al doen?

Misschien denk je: Ja, mooi hoor, maar wat kan ik vandaag al doen?
Dan heb ik vier tips voor je:

1. Doe dingen die jij écht leuk vindt.

Daar word je blijer — en vanzelf aantrekkelijker — van.

2. Besef dat een relatie niet je geluk bepaalt.

Onderzoek laat zien dat mensen in een relatie gemiddeld maar iets gelukkiger zijn dan singles; het verschil is vaak kleiner dan 10%.” 

3. Focus niet alleen op of de ander jóu leuk vindt.

Vraag je net zo goed af of jíj die ander leuk vindt. Maak bijvoorbeeld een lijstje met jouw relatiewaarden en kijk tijdens dates of dat bij jullie past. Zo ben je vanzelf minder bezig met een goede indruk maken. 

4. Vraag je af waarom je bevestiging zoekt van een vreemde.

Besef hoe merkwaardig het eigenlijk is dat je vanuit de mond van “een vreemde” wil horen dat jij de moeite waard bent. Maak eens een lijstje van wat je zelf leuk vindt aan jezelf en plak dat op je spiegel. Zo herinner je jezelf eraan dat jij de moeite waard bent — ook zonder dat iemand anders het zegt.

Wanneer je niet meer probeert indruk te maken, maar echt contact maakt, ontstaat iets wat geen trucje kan evenaren: echte aantrekkingskracht. Die komt van binnenuit. Zonder er iets voor te hoeven doen. Gewoon als jezelf.

Wil jij ook meer als jezelf gaan daten?

Herken je het gevoel hebt dat je wéér te hard je best doet, of dat het daten je meer onzeker maakt dan blij? Tijdens het coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’

helpen we singles zoals jij om die shift te maken: van bevestiging zoeken naar écht verbinding maken. Wil je ontdekken wat dat voor jou kan betekenen? Plan gerust een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken hoe jij jezelf kan zijn en daarmee die leuke relatie kan vinden!

De avond die mijn kijk op liefde veranderde

Ik weet het nog goed: ik zat op de middelbare school en was een avond uit. Bijna de hele avond bracht ik door met een leuke jongen die ik vaag kende van school. We lachten, hadden goede gesprekken en op de dansvloer was het overduidelijk: we waren aan het flirten.

Aan het einde van de avond gebeurde er echter iets totaal onverwachts. Opeens zat hij naast mijn vriendin — en probeerde haar te zoenen.

Ik snapte er niets van. Hij had nauwelijks met haar gepraat, zij leek niet bijzonder geïnteresseerd… er was eigenlijk maar één verklaring: ze was bloedmooi. En op dat moment zette zich een overtuiging vast in mijn hoofd: als het om de liefde gaat, draait het vooral om uiterlijk.

Het uiterlijk telt — maar niet zoals we denken

Nu, jaren later, kan ik ook vanuit mijn beroep als singlecoach niet ontkennen dat uiterlijk nog steeds een grote rol speelt in partnerkeuze. Wanneer er een prachtige vrouw of man een ruimte binnenloopt, draaien veel hoofden zich automatisch om. En online is het effect nog sterker: ongeveer tien procent van de mensen — vrouwen én mannen — krijgt meer dan 85% van alle reacties, puur op basis van hun foto’s.

Je zou bijna denken dat alleen mensen met een knap uiterlijk een partner vinden. Maar gelukkig is dat niet waar.

Wat moet je dan zonder dat knappe koppie?

Wat is het geval? Onderzoek laat zien dat mensen meestal een partner krijgen die ongeveer even aantrekkelijk is als zijzelf. Dat komt vooral door twee psychologische mechanismen:

  1. We willen niet afgewezen worden.
    Daarom kiezen we (vaak onbewust) voor iemand die haalbaar voelt — en dat is zelden dat onbereikbare fotomodel.
  2. We hechten aan andere eigenschappen.
    Uiterlijk trekt onze aandacht, maar uiteindelijk kiezen we voor andere dingen. Wat echt telt bij de meeste mensen zijn veel diepgaandere kenmerken, zoals warmte, acceptatie, humor, loyaliteit en herkenning.
                 

Uiteindelijk vallen we dus voor mensen die op ons lijken — in waarden, energie of levenservaring.

De valkuil van onrealistische verwachtingen

Toch zie ik dat het in de praktijk ook regelmatig misgaat. Soms zit er een man tegenover me die gefrustreerd is omdat hij online nooit reacties krijgt. Als ik dan meekijk, zie ik vaak dat hij alleen reageert op bloedmooie vrouwen van minimaal tien jaar jonger. Tja — die vrouwen reageren meestal niet op een man van tien jaar ouder, maar op iemand van hun eigen leeftijd.

En denk nu niet dat die uiterlijke gerichtheid alleen voor mannen geldt. Ook vrouwen kunnen blijven hangen in het “uiterlijk-dingetje”. Ze zuchten op een feestje dat er “geen leuke mannen” zijn, maar bedoelen dan eigenlijk: ik zie geen knappe, charmante, zelfverzekerde man die me meteen van mijn sokken blaast.

Tijd voor eerlijke zelfreflectie

Als jij merkt dat je vastloopt bij het zoeken van een partner, omdat je niemand aantrekkelijk genoeg vindt: je bent niet de enige. Maar stel jezelf wel een paar eerlijke vragen:

  • Heb ik een realistisch beeld van wat ik van een partner kan verwachten? Soms verwachten we te veel van de ander: het perfecte uiterlijk, of misschien zelfs een in alle opzichten perfecte partner. Kunnen we dat zelf waarmaken?
  • Kijk ik bij de selectie van mijn partner vooral naar uiterlijk? Misschien maken we uiterlijk iets te belangrijk en kijken we te weinig naar eigenschappen die op de lange termijn belangrijk zijn.
  • Vind ik het misschien spannend om me écht te binden? Soms verschuilen we ons achter ‘kritisch zijn’, terwijl we diep van binnen gewoon bang zijn voor afwijzing of intimiteit.

Liefde vraagt verbinding — niet perfectie

De waarheid is simpel: duurzame liefde draait niet om een perfect uiterlijk, maar om échte verbinding. Om iemand die je ziet, hoort, en bij wie je jezelf mag zijn. Uiterlijk mag de eerste vonk zijn, maar het is nooit het vuur dat blijft branden.

Wil jij ook een fijne relatie met echte verbinding? 

Wil jij je ook openstellen voor iemand waarmee je echte verbinding kan maken? En merk je dat dat in de praktijk lastig is? Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kunnen we kijken of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ iets voor je is. 

Durf jij die eerste stap te zetten?

Enige tijd geleden was ik met een vriendin op een van de Waddeneilanden. Zij was al een tijdje single en zat wat minder lekker in haar vel. Het deed me goed om te zien hoe haar gezicht oplichtte toen ze die avond aan de praat raakte met een leuke man. Ze straalde en lachte weer — het was zó fijn om haar weer te zien genieten.

Later die avond, toen we op onze huurfietsen naar ons huisje terugreden, vroeg ik: “Gaan jullie elkaar nog vaker zien?” Ze haalde haar schouders op. “Ik denk het niet. Hij begon er niet over, en ik ook niet.” Ik voelde haar frustratie — en eerlijk gezegd, ook een beetje de mijne. Het was te spannend, te eng geweest om dit te vragen. Maar wat als…?

Een tweede kans

De volgende dag gebeurde er iets onverwachts: Bij de boot zagen we hem weer! “Dit kan geen toeval zijn,” riep ik enthousiast. “Ga ervoor!” (Al weet je op zo’n klein eiland natuurlijk nooit hoe toevallig dit echt is.)

Toch zag ik de twijfel weer bij haar opkomen. Wat we ook gisteravond besproken hadden, de angst sloeg onmiddellijk weer toe.  En ik besefte : het is makkelijk praten van de zijlijn — de beste stuurlui staan aan wal. Maar toch kon ik het niet nalaten om op haar in te praten. 

Toen gebeurde het. Ze stond plots op. “Ik doe het gewoon,” zei ze vastberaden, en liep naar zijn tafeltje. 

De vijf minuten die volgden duurden eindeloos. Ik zat daar, duimend en hopend. Ik zag het al helemaal voor me: het leuke verhaal dat ze later zouden vertellen over hoe ze elkaar hadden ontmoet.

Maar toen ze terugkwam, zag ik het meteen aan haar gezicht. Geen blijdschap, maar teleurstelling. Hij vond het heel leuk dat ik het vroeg,” zei ze zacht, “maar hij is al aan het daten.” Ze zuchtte. “Hoe stom kan ik zijn. Ik schaam me echt.”

Afwijzing of overwinning?

Ik leefde enorm met haar mee, maar tegelijkertijd dacht ik: wat bijzonder dat mensen zich schamen voor iets dat juist zo dapper is. Ze had juist iets durven doen wat zóveel mensen niet durven: zichzelf laten zien, risico nemen, haar hart volgen.

En toen gebeurde er iets moois. In de loop van de dag maakte de schaamte langzaam plaats voor iets anders — trots. “Ik heb het maar wél mooi gedaan,” zei ze. “Anders had ik altijd blijven denken of ik mijn kans gemist had.”

Ze had helemaal gelijk. Het cliché is waar: mensen hebben vaker spijt van wat ze níet hebben gedaan dan van wat ze wél hebben gedaan. Tuurlijk, ze voelde zich op korte termijn teleurgesteld en zelfs beschaamd. Maar op de lange termijn gaf haar actie haar juist meer zelfvertrouwen.

Een afwijzing is geen ramp zoals we vaak denken — het is een bewijs van moed. Als je eenmaal ervaart dat je een afwijzing kunt overleven, merk je dat risico’s nemen en dingen die je eng vindt tóch doen, je sterker maken!

Durf de stap te zetten

Vind jij het ook spannend om die eerste stap te zetten? Maar weet je diep van binnen dat, als je het wél zou doen, je je kansen op liefde enorm zou vergroten? Dan is dit hét moment om te oefenen. Kom naar de workshop Leer flirten en contact leggen in één middag’ (nog 2 plaatsen beschikbaar voor vrouwen!).

Hoe kunnen wij je verder helpen?

Misschien werk je liever aan je zelfvertrouwen via het coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’. Interesse? Plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek.  

Hoe je rode vlaggen herkent zonder de leuke kansen te missen

Emma, een coachklant van mij, belt me in paniek op: 

“Ik heb zaterdag een date, maar ik weet niet of ik het door moet laten gaan. Ik heb volgens mij een dikke ‘red flag’ gezien.”

Wat is er aan de hand? Emma heeft de neiging om op mannen met bindingsangst te vallen. En nu is ze doodsbang dat ze weer in dezelfde valkuil stapt. Ze is enorm alert op eventuele rode vlaggen.

Emma’s laatste date heeft er flink ingehakt. De man in kwestie had haar twee maanden lang de mooiste vrouw van de wereld genoemd. Hij had plannen gemaakt voor de toekomst, zelfs gezegd dat ze de eerste vrouw was bij wie hij zich helemaal thuis voelde. 

En toen… maakte hij het ineens uit. Omdat hij het ‘toch niet echt voelde’.

Emma kwam daarna bij mij, omdat ze dit nooit meer wilde meemaken. Dat snap ik helemaal.

Van bewustzijn naar overalert zijn

Nadat ze eerst haar wonden had gelikt, hebben we samen gekeken wat ze zelf kon doen om dit soort situaties in de toekomst te voorkomen. We hebben besproken wat maakt dat ze zich zo aangetrokken voelt tot mannen met bindingsangst, en hoe ze signalen daarvan eerder kan herkennen.

Maar nu is Emma overalert. Ze is zo bang om opnieuw gekwetst te worden, dat ze in elke man een potentieel gevaar ziet. Kort geleden had ze contact met een leuke man via een datingsite. Maar toen hij appte: “We zien wel waar het schip strandt”, raakte ze opnieuw in paniek. Was dit een teken dat hij geen commitment wilde?

Bewustzijn is goed, maar genieten ook

Ik zie dit bij veel klanten. Bewustwording is belangrijk. Maar overal gevaar zien en elk risico willen vermijden, maakt het daten een stuk minder leuk. Want het genieten verdwijnt op deze manier.

Belangrijk om te beseffen: je kunt pas zien of iemand de moeite waard is, als je met hem of haar in contact bent:

  • Pas als je je kwetsbaar opstelt, zie je of iemand empathisch reageert.
  • Pas als je je grenzen aangeeft, merk je of de ander ze respecteert.
  • Pas als jij open communiceert over je behoeftes en verwachtingen, merk je of de ander dat ook doet.
  • En pas als jij jezelf laat zien, zie je of de ander dat ook doet.

En voelt het dan niet goed? Breng het ter sprake. Als er geen opening komt, is het helemaal oké om je gevoel te volgen en het contact te verbreken.

En Emma?

Gelukkig was stoppen met deze man in Emma’s geval niet nodig. Ze besloot hem een kans te geven. En wat blijkt? Het is een hele leuke man, die zeker bereid is voor haar te gaan – toen hij eenmaal merkte hoe leuk hij Emma vond.

Liefde vinden betekent ook het risico nemen dat je gekwetst wordt. Durf jij dat risico aan?

Wanneer weet je of iemand de moeite waard is?

Twijfel jij ook wanneer iemand een goede partner voor jou is? Ben je onzeker wanneer je even door moet zetten of wanneer je de date af moet breken? Goede begeleiding kan je verder helpen. Kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek in en ontdek hoe ons coachingsprogramma jou kan helpen.