Waarom goedbedoelde adviezen van je omgeving niet altijd helpend zijn

“Als het goed zit, dan voel je het meteen!” Ik zit op een verjaardag en aan het woord is Pieter, een van de gasten. Vol vuur vertelt hij hoe zijn hart meteen op hol sloeg toen hij zijn huidige vrouw ontmoette. Om af te sluiten met “Als je de ware nog niet ontmoet hebt, moet je gewoon geduld hebben. Als hij of zij het is, voel je het wel en gaat alles vanzelf!”

Ik moet even op mijn tong bijten. Ik vind niets mooiers dan horen hoe anderen elkaar ontmoet hebben. En vraag er ook regelmatig naar. Anders wordt het als mensen door hun eigen liefdesgeluk ineens denken precies te weten hoe anderen het moeten doen. En dat is bij Pieter het geval. 

Anja had “toxische relaties”

Want naast Pieter zit Anja. En Anja heeft net verteld dat ze aan het daten is. Ze gaf aan dat ze deze man – op wie ze niet meteen stapelverliefd was – een kans wil geven. Zij onthult dat ze al een paar keer in een toxische relatie is terechtgekomen. En dat ze nu probeert open te staan voor een ander soort man. 

Anja vertelt dat ze op de huidige man weliswaar niet stapelverliefd is, maar dat hij lief en zorgzaam is en dat ze zich echt rustig bij hem voelt. Ik zie haar echter twijfelen door Pieters woorden: Is ze dan toch verkeerd bezig? 

Betweterige liefdesexpert 

Ik weet wel beter dan op een verjaardag de liefdesexpert te gaan uithangen. Voor je het weet ben ik betweterig aan het oreren over mijn werk. Of raak ik weer verzeild in een gratis coachingsgesprek. Maar toch kan ik het niet laten om Anja bij het weggaan nog even een hart onder de riem te steken: goed bezig Anja, geef hem gewoon nog een kans!

Het lastige aan ‘het oude vertrouwde’

Waarom denk ik dat Anja goed bezig is? Omdat mij in al deze jaren singlecoaching alleen maar duidelijker is geworden hoe mensen patronen herhalen. Patronen, al zo vroeg geleerd, maar zo moeilijk afgeleerd. 

De hamvraag is elke keer weer: Wat heb je vroeger geleerd over liefde? Hoe was het contact met je ouders en andere belangrijke hechtingsfiguren? Was er een liefdevolle, ontvankelijke omgeving of was het minder veilig? Wat voelt voor jou vertrouwd? 

Reken maar dat je in liefdesrelaties onbewust op zoek gaat naar wat vertrouwd voelt, ook als dat helemaal níet fijn was. Patronen herhalen zich, ook in de liefde. 

Wat doe jij om liefde te krijgen? 

En de tweede vraag: wat deed jij in die omgeving om liefde te krijgen en te voorkomen dat je werd afgewezen? Ging je goed je best doen, je aanpassen en pleasen? Of je juist afzonderen, het ‘wel alleen doen’ en niemand toelaten? Of had je nog andere onbewuste strategieën?

Reken maar dat je deze strategieën ook inzet in (nieuwe) liefdesrelaties. 

Misschien werkt jouw kompas net anders

Dus het is zomaar mogelijk dat Pieter een relatief veilige jeugd heeft gehad met liefdevolle ouders, broers en zussen en klasgenoten. En dat hij, door zijn onbewuste impulsen te volgen en te gaan voor wat vertrouwd voelt, meteen bij een geweldige partner uitkwam. En dat hij door zich te gedragen hoe het hij vroeger geleerd had, een fijne liefdevolle relatie kon opbouwen. 

Maar mijn gok is dat Anja een wat minder veilige omgeving heeft gekend. En dat zij – als zij puur ‘haar gevoel’ volgt – zo weer in de armen van de volgende ‘foute’ partner loopt. Iemand die vertrouwd voelt, maar waar geen goede relatie uit voortkomt. En iemand waarbij zij zich – net als vroeger – wellicht gaat aanpassen, onzichtbaar maken of andere niet helpende strategieën gaat hanteren. 

Niet ieder liefdesadvies past bij iedereen

Nu ik dus niet op een verjaardag zit, kan ik het gewoon verkondigen: ken je eigen patronen. En volg daarna je eigen pad en doe wat voor jou het beste is. Laat je niet automatisch van de wijs brengen door goedbedoelde adviezen van je omgeving. 

Tenzij ze echt oog voor jouw situatie hebben, zullen ze meestal noemen wat voor hén goed werkte. En dat kan zomaar anders zijn dan voor jou. 

En ben je zelf de goedbedoelende liefdesadviseur? Neem dan de situatie van de betreffende persoon in ogenschouw. Misschien is het wachten tot de ware vanzelf op je pad komt, of puur op je verliefdheid afgaan, niet voor iedereen het beste pad. 

Voor sommigen is het goed om zowel je hart als je hoofd te gebruiken. En zo vindt uiteindelijk iedereen op zijn eigen manier ‘de ware’.

Je eigen pad volgen, met advies

Wil jij je eigen pad vinden in de liefde? En je daarbij laten begeleiden door een ervaren singlecoach? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. Dan kijken we of ons coachingsprogramma “Laat de liefde werken” ook jou kan helpen naar een fijne én veilige, duurzame relatie.

Waarom we (onbewust) op zoek gaan naar verkeerde spanning in relaties

Toen ik Elco vroeg waarom hij niet verder wilde daten met Tamar, hoefde hij niet lang te denken. “Op papier heeft ze alles wat ik zou willen, maar ze is zo… saai,” antwoordde hij. 

Soms betekent “saai” iets heel anders

Als coachklanten het woord “saai” uitspreken, is dat voor mij altijd een teken om goed door te vragen. Wat bedoelen ze met saai? Is het iemand die niets te melden heeft? Dan snap ik dat. En als het gaat om iemand die alleen maar thuis op de bank naar series wil kijken: begrijpelijk. 

Maar soms is er iets heel anders aan de hand…

Alles klopt… behalve het gevoel

Elco formuleerde het als volgt: Tamar was gewoon rustig en betrouwbaar. Ja, ze hadden goede gesprekken. En ja, de seks was ook heerlijk geweest. En ja, ze dachten over heel veel hetzelfde. Maar hij voelde geen sterke verliefdheid. Het was misschien een beetje … kabbelend. 

De aantrekkingskracht van onvoorspelbaarheid

Wat Elco voorheen gewend was, waren dames met heel onvoorspelbaar gedrag. Zijn ex bijvoorbeeld, zei regelmatig dat ze niets liever wilde dan bij hem zijn. Maar als hij iets zei wat haar niet zinde, kon ze woedend worden. Vaak vertrok ze dan meteen naar haar eigen huis, om vervolgens dagenlang niets meer van zich te laten horen.

Soms kreeg hij alleen nog een berichtje waarin stond dat ze hem nooit meer wilde zien. Maar als ze zich weer bedacht had en hem weer toeliet, hadden ze vaak wilde goedmaakseks en voelde het weer fantastisch.   

Elco werd hier uiteindelijk heel ongelukkig van, maar het was allesbehalve saai

Van diepe dalen naar euforische pieken

Ook zijn relaties daarvoor hadden een soortgelijk patroon. Vaak waren er diepe dalen met hevige ruzies en pijn. En altijd was er de spanning: zou het goedkomen en zou zijn liefde weer beantwoord worden? De hoogtes – als alles weer even goed was – voelden dan geweldig: dit was waar hij naar had verlangd! 

Waarom rust onwennig kan voelen

In de coaching kwamen we erachter dat Elco eigenlijk niet anders kende. In zijn jeugd was Elco’s vader al vroeg weggegaan bij het gezin. Elco bleef als enig kind achter bij zijn moeder. Zijn moeder – met een borderline persoonlijkheidsstoornis – was doorgaans enorm lief voor hem. Maar zorgde ook voor veel onveiligheid, als ze weer een woede-uitbarsting had. Ook kon ze hem dagenlang negeren als hij iets verkeerds gedaan had.

Geen wonder dus dat het veilige gedrag van date Tamar door Elco als “saai” werd betiteld. Haar voorspelbare en liefdevolle manier van reageren was Elco vreemd; het zorgde niet voor de stress die hij zo goed kende. En Elco verwarde de stress en spanning door de heftige relatiedynamieken in eerdere relaties – én de geweldige endorfine die door zijn lijf stroomde als het weer goed was – met verliefdheid.

Je patroon herkennen is de eerste stap

Pas toen Elco zijn dynamiek onder ogen kon zien en kon voelen wat hij vroeger gemist had, kon hij zijn patroon doorbreken. Elco kon op een gegeven moment voelen dat hij dit in zijn liefdesrelaties écht niet meer wilde. Langzaam begon hij te wennen aan het opbouwen van een meer veilige liefdesrelatie. Een relatie waar hij zichzelf kon zijn. En waarin hij soms onhandige dingen kon zeggen of doen, zonder dat het meteen vreselijke consequenties had. 

Maak je relatie spannend (maar op de juiste manier)

Nog steeds vindt Elco zijn beginnende relatie soms een beetje saai. Maar mijn advies is dan: máák het spannend.

Ga samen iets nieuws doen. Ga bungeejumpen, verras de ander met een spannend uitje, experimenteer in bed, doe iets wat je nog nooit hebt gedaan. Maar zoek de spanning niet meer in conflict en onveiligheid.

Herken jij dit en wil je er iets aan doen? 

Herken jij dat je net als Elco (onbewust) op zoek gaat naar de verkeerde spanning in relaties? Of dat je veel van je dates maar saai vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. En ontdek hoe je wel een fijne én veilige, duurzame relatie opbouwt. 

Of kom aankomende zaterdag naar onze training Overwin bindingsangst en verlatingsangst en ga direct aan de slag om oude patronen te doorbreken. Voor nieuwsbrieflezers is er nog een interessante korting. Wil je daar gebruik van maken? Mail dan naar team@singlecoaching.nl.

“Steeds meer singles willen geen relatie meer – wat vind jij daarvan?” Het is al de tweede journaliste die deze stelling aan me voorlegt. Ik word vaker door de pers benaderd als het over singles gaat, maar de laatste tijd gaat het steeds vaker over “nieuwe trends” onder singles.

Ik vroeg me in eerste instantie af of deze trend echt klopte, of dat het slechts een verzonnen verhaal was, dat de media gretig van elkaar overnam. Totdat er onlangs een onderzoek naar buiten kwam van EenVandaag, waaruit blijkt dat inderdaad steeds meer singles zeggen dat ze bewust single willen blijven. Bij vrouwen is dat zelfs een percentage van 48%!  

Ineens hoor je het overal: “Ik hoef geen relatie”

Ook in interviews wordt er driftig ingesprongen op het fenomeen van “de bewuste single”. Zoals het geval is bij Carolien Spaans, die in haar nieuwe boek schrijft dat ze geen nieuwe relatie meer wil. Zij wordt overstelpt door media-aandacht en mag steeds opnieuw uitleggen waarom zij denkt beter af te zijn zonder man in haar leven.

Die ene vraag waar elke single jeuk van krijgt

Wat ik goed vind aan deze specifieke “nieuwe trend”, is dat het idee dat je ook (een tijdje) alleen door het leven kunt gaan, genormaliseerd wordt. Dat je ook als single gewoon een gelukkig leven kunt leiden.

Wat had ik in mijn tijd als single een hekel aan de vraag “hoe het kan dat zo’n leuke vrouw als jij nog steeds alleen is.” Alsof er toch iets mis met mij was, dat ik ter plekke zou moeten gaan verklaren aan de vraagsteller. Alsof ik pas een compleet mens was met een partner aan mijn zijde.

Ik juich dus alleen maar toe dat je op een verjaardagsfeest gewoon kunt vertellen dat je single bent, zonder dat er nog een wenkbrauw wordt opgetrokken.

Perfectie-denken

Er zit echter wat mij betreft ook een nadeel aan dit nieuwe beeld van de single. Het stimuleert namelijk ook het idee dat er maar twee keuzes zijn: een perfecte relatie met iemand die in alle opzichten voldoet, of alleen blijven. Dat je een relatie hebt met iemand die zijn plussen en minnen heeft, en dat het soms hard werken is in een relatie, lijkt steeds minder een optie. 

Van ‘zielig single’ naar ‘verplicht gelukkig alleen’?

Daarnaast geeft het de suggestie dat als je single bent, je een happy single moet zijn die daar bewust voor gekozen heeft. Dat je moet bewijzen dat je absoluut niet zielig – of nog erger: needy – bent.

Maar wat als je single bent en je hebt er níet bewust voor gekozen? Ben je dan pas écht hopeloos? Ook dat ken ik maar al te goed uit mijn eigen single-verleden: dat ik voortdurend aan het bewijzen was dat ik heel gelukkig was zonder partner. Dat ik het heerlijk had met mijn vrienden en me absoluut niet eenzaam voelde.

Mag je nog gewoon zeggen: ik wil een relatie?

De vraag die ik zou willen stellen is: mag je ook nog gewoon zeggen dat je single bent én er naar verlangt om weer met iemand samen te zijn? 

Dat het helemaal niet “desperate”, maar gewoon menselijk is om dat verlangen te hebben?

Dat ieder mens behoefte heeft aan verbondenheid, aan fysiek contact, aan iemand die jou helemaal kent en accepteert. En dat je dat natuurlijk ook bij iemand anders dan een liefdespartner kunt vinden, maar dat het vanzelfsprekende van die ene speciale persoon toch wel heel prettig is.

En wat als je daar ook echt naar op zoek bent…

En mag je dan ook nog zeggen dat je op zoek bent? Dat als je initiatief neemt om dat wat je wilt te bewerkstelligen, dat niet zielig en behoeftig is, maar gewoon een kwestie van je kans vergroten?

Ik heb er persoonlijk een hekel aan dat er altijd verkondigd wordt – vooral trouwens door mensen met een relatie – dat je juist niet op zoek moet zijn en dat de ware dán op je pad komt. Ik vraag me altijd af of deze mensen hun werk ook zo benaderen: “Ik wil wel een nieuwe baan, maar ik mag er niet actief naar zoeken. Ik moet wachten tot die prachtbaan vanzelf op mijn pad komt, want anders ben ik te needy.”

Misschien is dit wel de enige regel die wél klopt in de liefde

Mijn conclusie: ik zou ervoor willen pleiten dat je alles mag zijn wat je wilt. Single met of zonder wens voor een partner, een actief zoekende single of een single die gewoon wacht tot het vanzelf komt.

Want uiteindelijk gaat het niet om hoe je single bent, maar of je jezelf toestaat eerlijk te zijn over wat je verlangt. En om daar dan naar te handelen.  

Kom eens langs

Ben jij single en verlang jij naar een fijne relatie? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Twee leuke mannen. Meerdere leuke dates. En tóch geen relatie. Hoe kan dat? Sanne zit gedesillusioneerd tegenover me in mijn coachruimte. Ze weet het echt niet meer. Hoe kon het dat het met beide mannen niets geworden is?

De leuke sportieve man

De eerste man was Jasper. Jasper was een aardige, vriendelijke, sportieve man. Ze hadden veel overeenkomsten: allebei hielden ze van lezen, sporten, en allebei waren ze politiek geïnteresseerd. Ze hadden goede gesprekken en raakten de eerste dates niet uitgepraat.

Maar dat was niet het enige. Omdat ze allebei aan het trainen waren voor een halve marathon, gingen ze zelfs op de derde date samen hardlopen.

Toch gebeurde er… niets. Er was geen aanraking, geen flirt, niets wat erop wees dat ze meer waren dan vrienden. Uiteindelijk besloten ze na vier dates dat er helaas geen chemie tussen hen ontstond.

De spannende man

Na weer wat “saaie chats” op haar datingapp kwam ze Jeroen tegen. Jeroen wist meteen haar aandacht te trekken met zijn eerste openingszin. En ook daarna bleven de berichten grappig, uitdagend en spannend, zonder dat ze plat werden.

Ook de eerste date was ongewoon. Toen Sanne vertelde dat ze die avond ging dansen met vriendinnen, zei Jeroen meteen: “Ik kom ook.” Hun eerste ontmoeting was midden op de dansvloer. Ze wisselden niet veel woorden, maar dansten samen de sterren van de hemel. De avond eindigde met een gepassioneerde zoen.

Niet veel later volgde een tweede romantische date in een knus restaurantje. Hun gesprekken waren spannend en speels, en de avond eindigde met het nodige vuurwerk in bed.

Sanne was ervan overtuigd dat ze eindelijk die leuke, knappe, spannende man had gevonden waar ze zo op hoopte. De teleurstelling was dan ook enorm toen ze na de derde date ineens niets meer hoorde van Jeroen. Na een paar appjes van haar kant kwam er nog een kort berichtje dat hij het heel druk had. Daarna bleef het stil…

Hoe kon dit gebeuren? Wat was er aan de hand?

Wat hier écht gebeurde

Wat hier gebeurt, zie ik continu bij singles die aan het daten zijn: er ontbreekt een belangrijk element. Bij Sanne zag je precies dé twee essentiële aspecten van daten… maar helaas verdeeld over twee verschillende mannen.

En die twee aspecten zijn: verbinden en verleiden.

Beide zijn nodig om van een date naar een relatie te komen.

Verbinden zonder verleiding… blijft vriendschap

Bij Jasper was er duidelijk verbinding. Ze konden goed praten, hadden overeenkomsten, voelden zich op hun gemak bij elkaar. Maar het verleidingsaspect bleef volledig achterwege. Er was geen spanning, geen spel en geen lichamelijke toenadering. En zonder die aantrekking ontstaat er zelden romantische chemie.

Verleiding zonder verbinding… blijft vluchtig

Bij Jeroen was het precies andersom. Daar spatte de verleiding ervan af. Het was spannend, speels en fysiek. Maar de echte verbinding – het stukje waarin je jezelf laat zien, iets van je binnenwereld deelt, de ander echt leert kennen – bleef uit. En zonder die basis blijft het vaak oppervlakkig en vluchtig.

Waarom het bij veel singles hier misgaat

En dat is precies waarom veel leuke dates toch niet verder komen. Mensen leunen vaak op wat al goed gaat – verbinden óf verleiden – en laten het andere liggen. Terwijl juist de combinatie maakt dat iemand blijft.

Dus merk jij ook dat het steeds “gezellig maar geen vonk” is? Dan mis je waarschijnlijk iets in het verleiden. En als het juist snel intens is maar weer dooft? Kijk dan eens naar hoeveel je écht van jezelf laat zien.

En dan ontstaat die ene mooie combinatie waar je misschien net als Sanne naar op zoek bent: iemand bij wie het én veilig voelt… én het een beetje spannend blijft.

Van Date naar Relatie 

Wil jij ook dat je dates tot een leuke relatie leiden? Kom dan aanstaande zaterdag 11 april naar de training “Van date naar relatie”. We hebben nog 2 plekjes! 

Wil je liever met een coachingsprogramma onderzoeken hoe jij wel die leuke relatie krijgt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

“Mijn date was een narcist.”

“Mijn ex was een borderliner.”

Ik hoor het regelmatig. En als je inderdaad een relatie hebt gehad met iemand met ernstige persoonlijkheidsproblematiek, kan dat enorm ondermijnend zijn.

Aan de andere kant… plakken we deze labels tegenwoordig niet erg snel op de ander als de date of relatie eindigt in een flinke teleurstelling? Zien we niet elk ongewenst gedrag meteen als een rode vlag?

De angst om opnieuw gekwetst te worden

Sommige van mijn klanten gaan tegenwoordig niet meer op date zonder hun mentale lijstje met rode vlaggen in hun achterhoofd. Ze willen immers nooit meer iemand tegenkomen die net zo dominant, grensoverschrijdend of bindingsangstig is als hun vorige partner. Dat is op zich heel begrijpelijk. Zeker als je in het verleden flink gekwetst bent, is het logisch dat je dat in de toekomst wilt vermijden.

Maar wat als jouw voorzichtigheid niet vóór je, maar tégen je gaat werken? Wat als je in alles wat de ander doet en wat jij niet prettig vindt, meteen een rode vlag ziet? En je daarmee voorkomt dat je überhaupt nog een relatie kunt aangaan?

Wanneer is iets écht een rode vlag?

Mijn coachee Elske bijvoorbeeld, heeft een ex die vreemdging. Ook haar vader ging vreemd. Zij is er ergens van overtuigd geraakt dat mannen niet te vertrouwen zijn. Toen een man — met wie ze al een aantal leuke dates had gehad — haar vertelde dat hij nog contact had gehad met zijn ex, was ze diep gekwetst. 

Ze wist zeker dat het slechts een kwestie van tijd was voordat hij ook vreemd zou gaan. “Dit was een rode vlag!” zo redeneerde ze meteen. Ze kapte het contact dus maar snel af. Terecht… of zonde?

Wanneer is het gedrag van de ander écht een rode vlag, en wanneer is het je eigen angst die je dwarszit?

Deze vraag is niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Zeker niet als je vanuit je jeugd of eerdere relaties gewend bent geraakt aan onveilig gedrag. Wat is werkelijk onveilig, en wat is simpelweg gedrag dat jij niet prettig vindt?

Vier vuistregels om onderscheid te maken

Hier zijn een paar helpende richtlijnen:

1. Eén zwaluw maakt nog geen zomer

Zoals één zwaluw nog geen zomer maakt, maakt één signaal nog geen foute liefde. Iedereen doet wel eens iets onhandigs of onprettigs. Kijk vooral of het gedrag van de ander structureel is. Zie je een patroon? Zijn er meerdere signalen die samen iets zeggen?

2. Ken je eigen pijnpunten

Weet waar jouw gevoeligheden zitten en welke overtuigingen jij hebt over liefde. Ben jij bijvoorbeeld bang dat iemand over je grenzen gaat? Ga er dan niet automatisch vanuit dat iemand die daadkrachtig optreedt meteen een volgende ‘foute’ man of vrouw is. Onderzoek eerst eens of er bij jou iets geraakt wordt en wat je eigen patronen zijn in de liefde.

3. Check je verhaal bij een eerlijk klankbord

Twijfel je of het gedrag van de ander echt onveilig is? Bespreek het met een goede vriend of vriendin. Let er wel op dat dit iemand is die niet automatisch met je meepraat. Je hebt het meeste aan iemand die eerlijk en objectief durft te zijn.

4. Praat erover met de ander

En het allerbelangrijkste: ga het gesprek aan met de persoon in kwestie. Als het iemand is met zelfreflectie, die bereid is samen te kijken naar wat voor jullie beiden prettig is, hoeft het echt geen rode vlag te zijn.

Laat iemand na een date bijvoorbeeld niets meer horen? Check eerst wat de reden is voordat je conclusies trekt. Pas als de ander jouw vraag onzin vindt, enorm defensief reageert of ook daarna niets meer laat horen, weet je dat je mogelijk wél met een rode vlag te maken hebt.

De kunst is niet om rode vlaggen te vermijden, maar om ze goed te lezen

Liefde vraagt moed. Het is zaak niet te naïef te zijn, maar ook niet over-beschermend. Natuurlijk, als je hart ooit gekwetst is, wil je jezelf beschermen. Maar wanneer bescherming verandert in wantrouwen, kan het je juist weghouden van de liefde waar je naar verlangt.

De centrale vraag is dus: Is dit een mogelijke rode vlag bij de ander… of spreekt hier mijn oude pijn? Hoe beter je deze vraag kunt beantwoorden, hoe meer die fijne relatie in het verschiet ligt!

Wil jij hulp bij het onderscheiden van rode vlaggen? 

Vind jij het lastig om te beslissen wanneer je wel of niet door wilt gaan met daten? Spelen jouw oude pijn of jouw oude ervaringen hier nog een grote rol? Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

“Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen”

Marit zit voor me te snikken. En terwijl de tranen over haar wangen lopen, zegt ze: “Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen.”

We hebben een kennismakingsgesprek en Marit vertelt hoe moe ze is van haar voortdurend strandende dates en relaties. Natuurlijk is het begrijpelijk dat ze daar geëmotioneerd over is. Maar wat me raakt, is dat ze zich bijna verontschuldigt voor haar tranen. Alsof huilen iets is wat je moet voorkomen.

Marit is niet de enige. Veel mensen vinden het ongemakkelijk om hun emoties te laten zien als ze me nog niet goed kennen. Zelfs niet in de veilige sfeer van mijn praktijkruimte. En hoe iemand hier met emoties omgaat, zegt vaak al veel over hoe hij of zij dat tijdens dates doet.

Het muurtje dat je niet ziet

Waar de één laat zien hoe gefrustreerd, verdrietig of eenzaam hij of zij soms is, blijft de ander achter een subtiel muurtje. “Ik mis wel eens iets, maar ik heb een heel mooi leven”, hoor ik dan bijvoorbeeld.  

En natuurlijk – dat kan helemaal waar zijn. Maar géén emoties voelen bij zo’n beladen onderwerp? Niemand voelt niets als het om de liefde gaat.

Wat ik vaak zie bij hoger opgeleide, reflectieve singles is het volgende: Ze kunnen uitstekend praten over hun gevoelens. Ze analyseren, duiden zichzelf, begrijpen waarom ze zich zo voelen. Maar ze laten zichzelf niet echt zien.

Ik schaamde me voor mijn kwetsbaarheid

Ik herken het overigens maar al te goed: het verbergen van mijn echte emoties. Van huis uit had ik niet meegekregen om mijn gevoelens vrijelijk te uiten. Tijdens mijn studie psychologie leerde ik ze beter te verwoorden. Maar het bleef vaak reflectief. Beheerst.

Als ik in een relatie uit de bocht vloog en emotioneel werd, schaamde ik me achteraf. Hoe had ik me zo kunnen laten gaan? Boos worden, of huilen om zoiets kleins?

En natuurlijk is het goed om je emoties niet onbeheerst uit te leven. Maar alleen rationeel praten over wat je voelt, creëert geen verbinding. De ander kan pas echt meeleven als hij of zij ziet en ervaart wat je voelt. Als de spiegelneuronen aangaan. Dán ontstaat er verbinding.

Gecontroleerde kwetsbaarheid

Ik noem het fenomeen “gecontroleerde kwetsbaarheid”: wel vertellen wat je voelt, maar zó netjes dat de ander het niet echt hoeft te voelen. Het is kwetsbaarheid zonder risico.

Waarom het bij daten vaak misgaat

En precies daar gaat het bij daten vaak mis. Veel van mijn coachees hebben leuke gesprekken, maar stellen zich niet echt kwetsbaar op.  

Stel dat je date zegt “Ik ben best zelfstandig.” Je neemt het tot je. “Een goede eigenschap”, denk je misschien. En mogelijk vraag je je af wat dat voor een eventuele relatie met die ander zou betekenen. 

Maar wat zou er gebeuren als die ander toevoegt: “Ik vind het soms lastig om hulp te vragen.” Of zelfs: “Ik ben ergens bang dat als ik echt leun, iemand me te veel vindt.” Opeens ga je wat voelen. Misschien voel je empathie, herkenning of op zijn minst nieuwsgierigheid. Dat is het begin van verbinding! 

Kwetsbaarheid begint waar er iets op het spel staat. Als er een emotie voelbaar wordt. 

Als er steeds ‘niets’ wordt gevoeld

Merk jij dat dates na een tijdje stuklopen omdat één van jullie ‘niets voelt’? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt. Er is dan te weinig échte emotionele uitwisseling ontstaan. Misschien herken je dat je het lastig vindt om jezelf echt te laten zien. Dat je denkt:
“Wat als de ander het raar vindt?” Of: “Stel dat ik word afgewezen?”

Juist dan is het waardevol om de proef op de som te nemen.

Als het ergste gebeurt en de ander wijst je af, dan is dat misschien maar goed ook – liever vroeg dan laat. Want je wilt geen relatie waarin je je altijd groot moet houden en je gevoelens geen plek hebben.

Maar het kan ook anders uitpakken. Misschien ontstaat er juist échte verbinding. En monden je dates ineens uit in een mooie, duurzame relatie.

Van date naar relatie

Kun jij goed praten op een date, maar blijft het vaak bij “leuk gesprek”? Hoor je regelmatig dat er “geen echte klik” was? Of dat iemand “het niet genoeg voelde”? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt.

In de vernieuwde training Van Date Naar Relatie leer je hoe je van leuke gesprekken naar echte emotionele verbinding gaat — zonder jezelf te verliezen of dramatisch te worden.

Wil je liever een op-een-begeleiding?  Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Op 14 februari stond ik in dagblad Trouw. Een goede reden om de rest van de krant ook eens door te spitten. En dat bleek een uitstekend idee, want op deze dag ging het uiteraard over… de liefde.

En wat zo leuk is: Trouw heeft sinds een jaar de goede oude contactadvertenties in een nieuw jasje gestoken. En dat was een doorslaand succes. Nu, een jaar later, interviewden ze een aantal koppels over hoe zij via deze advertenties de liefde gevonden hadden.

Hartverwarmend én hoopgevend

Wat een hartverwarmende en hoopvolle gesprekken waren dat! Wat me vooral raakte, was hoe echt de mensen waren. Datingapps hebben natuurlijk voordelen, maar ze geven ook veel singles stress: Hoeveel moet je appen? Wat kun je wel en niet zeggen? En hoe moet je met je toch al kwetsbare ego omgaan als je afgewezen wordt… of erger: geghosted? 

Hier: niets van dat alles. Dit waren oprechte ontmoetingen. Met nog die prille hoop en verliefdheid, alsof je weer even achttien bent.

Van vingerhoedjes tot “ik hou van je”

Zo was er een man in de zeventig die vertelde dat hij het zo leuk vond dat de nieuwe liefde in zijn leven vingerhoedjes bleek te sparen. Dat was precies dezelfde hobby als van zijn overleden vrouw. Hoe bijzonder is dat? 

En er was een dame van 39 die pas net had ontdekt dat ze op vrouwen viel. Haar date had zich zó voorgenomen om het rustig aan te doen… maar riep toch al op de tweede date: “Ik hou van je!”. Iets wat totaal tegen alle datingregels ingaat. Maar in haar geval leidde het juist tot een mooie liefde.

En dáár wringt het soms in mijn werk…

Dit is precies wat mijn beroep soms lastig maakt. Veel singles die ik coach vragen zich af hoe ze succesvol kunnen daten. En het liefst gaan ze naar huis met een duidelijk lijstje datingregels.

En begrijp me niet verkeerd: natuurlijk zijn er dingen die handig zijn om te doen als je iemand net leert kennen. 

Maar tegelijk wil je ook gewoon jezelf kunnen zijn. Zonder continu te hoeven nadenken of je wel handelt volgens de nieuwste datingetiquette. Je wilt niet meteen iemand afserveren, of zelf afgeserveerd worden, omdat iemand “iets verkeerds” zegt of doet.

Dus… hoe blijf je authentiek zonder je date te verpesten?

Zonder in regels te vervallen, heb ik toch een paar suggesties:

1.      Wees jezelf… maar check af en toe even bij de ander

Wees jezelf, maar check af en toe of de ander wat jij doet ook prettig vindt. Als jij het bijvoorbeeld fijn vindt om veel te appen na een date, is het vervelend om jezelf de hele tijd in te moeten houden. Maar aan de andere kant wil je ook niet dat de ander zich verstikt voelt en het daarom voor gezien houdt. Even checken dus, zelfs als het wat van de romantiek afhaalt. 

2. Denk in matches, niet in “goed of fout”

Als jij iemand niet als jouw levenspartner ziet, betekent dat niet dat diegene geen waardevol mens is.

En dat geldt andersom net zo. En als je dát uitgangspunt pakt, wordt het eigenlijk ook makkelijker om jezelf te zijn. Want als jij de ideale date probeert te spelen om de ander te pleasen… moet je die rol daarna je hele leven blijven volhouden. Of word je twee maanden later alsnog afgewezen als je dan uiteindelijk besluit jezelf te laten zien. Geen aantrekkelijk vooruitzicht, toch? 

3. Doe alsof je met een vriend(in) aan tafel zit

Vind jij het lastig om jezelf te zijn tijdens het daten? Stel je dan eens voor dat de ander een goede vriend(in) is… die je toevallig nog niet kent. Hoe praat je met je vrienden? Hoe ben je als je ontspannen bent? Dát is je basis. En natuurlijk: op een gegeven moment mag je er best een vleugje romantiek overheen strooien 😊.

Conclusie: minder strategie, meer verbinding

Wat ik zo mooi vond aan die contactadvertenties uit Trouw, was dit: er zat geen datingstrategie achter. Geen spel, geen perfecte timing, geen 48-uursregel. Gewoon twee mensen die elkaar durfden te ontmoeten. En misschien is dat wel precies waar dating uiteindelijk om draait.

Niet om alles goed doen. Maar om jezelf durven laten zien, mét je enthousiasme, onzekerheid, rare hobby’s en soms iets te snelle “ik hou van jou”.

Hulp bij het daten?

Wil jij ook begeleiding in hoe je jezelf kunt zijn tijdens het daten? Wil je leren hoe je bij jezelf kunt blijven in de wirwar van datingregels en -normen? Kijk eens naar onze training Van Date Naar Relatie op 11 april. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past én hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Een veelbelovende date

Thomas (47), een coachee van me, heeft een tijdje fijn gedatet met Mirjam. Tijdens de vorige coachsessie vertelde hij glunderend dat dit écht potentie had om een fijne relatie te worden. Ik kijk hem deze sessie daarom verwachtingsvol aan… maar dit keer staat zijn gezicht op onweer.

 “Ik ga ermee stoppen”, zegt hij.

Van verliefd naar ‘geclaimd’

Thomas vertelt dat hij helemaal gek wordt van het ‘geclaim’ van Mirjam. En als ik doorvraag, kan ik me in zijn beleving wel iets voorstellen. Mirjam is namelijk erg verliefd. In haar enthousiasme heeft ze een foto van hun romantische strandwandeling op Instagram gezet. En nu weet de hele wereld dat ze een stelletje zijn. Gevolg: allerlei uitnodigingen van haar vrienden en familie om “gezellig samen langs te komen”. Daar was Thomas nog helemáál niet aan toe.

Wanneer liefde te snel gaat

Ook “overstelpt ze hem” (Thomas’ woorden) met lieve berichtjes. Ook tijdens werktijd. Laatst stuurde ze een foto van het cafeetje waar ze samen hadden gezeten: “Ik liep hier langs en moest aan je denken.” Probleem: Mirjam denkt door haar verliefdheid ongeveer 32 keer per dag aan Thomas. En Thomas krijgt dus 32 foto’s, smileys en updates.

De druppel

De druppel voor Thomas was het moment waarop Mirjam vroeg of het niet eens tijd werd om zijn kinderen te ontmoeten. Voor Thomas ongeveer het liefdesequivalent van: “Zal ik alvast een trouwdatum prikken?” Zijn kinderen wil hij pas met zijn liefdesleven ‘belasten’ als hij zeker weet dat het goed zit. En hiermee eindigde hun romantische etentje in een halve ruzie.  

Bindingsangst versus behoefte aan nabijheid

Thomas en ik hebben het al een paar keer gehad over zijn “vermijdende hechtingstijl”.  Hij heeft regelmatig last van bindingsangst en heeft al veel vrouwen afgewezen omdat hij zich benauwd voelde. Als hij een foutje aan hen ontdekte, serveerde hij hen keer op keer snel af. 

Maar nu verwacht hij van mij dat ik hem ga bevestigen dat het dit keer niet aan hem ligt. “Want zó geclaimd worden: dat is toch niet normaal?!”

Wat is ‘normaal’ in een relatie?

Hoewel ik snap dat Thomas het gedrag van Mirjam lastig vindt, kan ik hem die bevestiging toch niet geven. Want wat is “normaal” in een liefdesrelatie? 

Waar de één (zeker boven de 40) denkt: “Het leven is kort! Gas erop!” Denkt de ander: “We hebben alle tijd! Iedereen heeft een rugzakje, laten we het rustig ontdekken. Wie heeft er gelijk?”

Het echte probleem: niet praten

In een relatie gaat het er niet om wat “normaal” is, maar of je er samen uit kan komen als je verschillend over zaken denkt. Dat je eerlijk met elkaar kan bespreken wat belangrijk voor je is en waar je behoefte aan hebt. En dat je beiden bereid bent daarnaar te luisteren en te kijken of er oplossingen mogelijk zijn die voor beiden prettig of acceptabel zijn.

Dat is toch raar!

In dit geval zou het heel goed kunnen dat Mirjam denkt: “Je kinderen zijn de belangrijkste mensen in je leven — ik heb ze niet eens gezien! Dat is toch raar?”

Als ik vraag of Thomas hierover al met Mirjam heeft gepraat, bekent hij dat hij dit tot nu toe niet gedaan heeft. “Ik wilde de sfeer niet verpesten.” En – de klassieke single gedachte -: “En als ze echt bij me past… dan snapt ze dat toch wel?” Nee helaas. Niemand snapt zomaar vanzelf wat jij nodig hebt.

De grootste misvatting van singles

Dus voor iedereen die zich herkent in Thomas of Mirjam: schrap de zin “Als de ander echt bij me past… dan snapt hij/zij dit wel” onmiddellijk uit je vocabulaire. Niemand snapt zomaar wat jij wilt of voelt. Dus zeker niet in het begin als je elkaar nog nauwelijks kent. En uit ervaring kan ik zeggen: ook na tien jaar niet 😊.

En nu?

Thomas is na de sessie weggegaan met het voornemen om met Mirjam te gaan praten en het wél te benoemen. Te vragen of Mirjam bereid is het iets rustiger aan te doen. En te kijken of het verschil in snelheid te overbruggen is.

Ik ben benieuwd…

Verder komen in het daten

Wil jij je eigen overtuigingen rondom daten en relaties eens onder de loep nemen? En kijken of je iets kan doorbreken waardoor jij die fijne, duurzame relatie vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

“Ik heb toch geen last van bindingsangst?” vraagt Marin voorzichtig. Ze zit tegenover mij voor een kennismakingsgesprek, en kijkt me angstig aan. Alsof ze bang is dat ik zo direct een diagnose ga stellen. En ook nog een diagnose die gaat bevestigen dat er iets grondig mis met haar is… 

Die angst herken ik maar al te goed. Toen ik rond de dertig was en zelf onderzocht waarom mijn relaties nooit echt duurzaam werden, vreesde ik óók dat er iets met mij mis was. Het kostte me flink wat tijd om daar anders naar te leren kijken.

Het ligt niet alleen aan pech (of aan de ander)

Eerst moest ik accepteren dat het niet gewoon pech was dat de relaties  die ik had strandden. Daarna moest ik erkennen dat het niet alleen aan de mannen lag die ik uitzocht. Ik had zelf óók een aandeel. 

En toen kwam misschien wel het lastigste stuk: mezelf overtuigen dat er niet fundamenteel iets mis was met mij. Dat ik best wat last had van bindingsangst of verlatingsangst (afhankelijk van de fase in de relatie en het gedrag van de ander), maar dat dat me geen minder leuk mens maakte.

Pas toen ik dat allemaal kon laten zijn, werd het makkelijker om dingen echt te veranderen. Dus ik snap heel goed waarom Marin nu wat zenuwachtig op mijn bank zit.

Bindingsangst is geen diagnose (en je bent niet raar)

Wat ik haar vertelde, deel ik hier ook:

1.       Bindingsangst is geen psychologische diagnose.
Het is een angst, net als vliegangst: heel vervelend als je ermee wordt geconfronteerd, maar verder kun je prima functioneren.

2.       Je bent niet de enige.
Bijna 40% van de mensen heeft last van bindingsangst en/of verlatingsangst. En dat zijn cijfers uit ouder Amerikaans onderzoek. In onze individualistische, maakbare maatschappij ligt dat percentage waarschijnlijk alleen nog maar hoger.

3.       Het maakt je geen minder mens.
Bindingsangst en verlatingsangst zijn in essentie stressreacties. Iets levert stress op, en de menselijke reactie daarop is vechten of vluchten.

Wat stress oplevert: échte verbinding

In dit geval is hetgeen wat je stress oplevert: een échte diepe verbinding aangaan met een ander mens. En dan kunnen er dus een van de twee reacties ontstaan: 

·      Je krijgt bindingsangst en je gaat vluchten (oftewel afstand nemen). 

·      Je krijgt verlatingsangst en je gaat vechten voor wat je hebt (oftewel alles doen om de ander bij je te houden). 

Jouw vroegere ervaringen bepalen in welke mate die nieuwe verbinding stress oplevert en wat jouw overlevingsstrategie in dat geval is: vechten of vluchten. Een normale stressreactie dus, maar helaas in dit geval gekoppeld aan de verkeerde situatie: het aangaan van een relatie. Want die verbinding wil je natuurlijk eigenlijk ook juist wél. 

Goed nieuws: met je stressreactie kun je leren omgaan

Als singlecoaches helpen Hans en ik mensen om die stressreactie te herkennen, begrijpen en vervolgens anders te kiezen. Niet wegvluchten of vastklampen, maar verbinden op een manier die wérkt en duurzaam is.

Daarom helpt het benoemen van bindingsangst of verlatingsangst juist: niet als enge diagnose, maar als kompas. Je bent dus niet stuk, maar een mens met een ongemak dat soms opspeelt.

Ook aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst? 

Marin durfde het aan om hiermee aan de slag te gaan. Wil jij dat ook? Kijk eens naar onze online training over dit onderwerp. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Singles op het podium

Onlangs zat ik bij een optreden van de finalisten van het Camarettenfestival. Door ziekte viel één van de cabaretiers uit en werd hij vervangen door de comedian Jelle Brouwer*. En dat was beslist geen straf, want Jelle’s optreden ging over … zijn leven als single. 

Te klein voor de datingapp

Sinds zijn relatie van negen jaar was stukgelopen, had Jelle zich voor het eerst op datingapps gewaagd. Dat leverde vooral frustraties op. Want Jelle is 1,72m. En kleinere mannen… daar wordt in swipe-land nauwelijks op gereageerd.

Tot er op een dag tóch een berichtje binnenkwam. Van een dame van 1,83m. Hij was blij verbaasd. Maar op de dag van hun date appte ze ineens: ze had zijn lengte “over het hoofd gezien” 😊 en twijfelde alsnog.

Humor als superpower

Hoe Jelle reageerde vond ik briljant. Hij stuurde terug:
“met 1,83 ben je niet de langste vrouw waarmee ik ooit gedate heb, maar voor jou wil ik mijn lat best wat lager leggen”

De dame in kwestie vond dit zo’n grappige reply, dat ze toch besloot op date te gaan. 

Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Jelle last had van één van zijn eigenschappen (zijn lengte), maar dit compenseerde met één van zijn kwaliteiten: zijn humor. In plaats van te fixeren op wat hij níet was, gebruikte hij wat hij wél had.

Het ‘minpuntenmonster’

Dit is iets waar ik het vaak over heb met mijn coachees. Veel van hen zijn ontzettend leuke mensen, maar denken dat één minpunt alles verpest. Dat ze daardoor nooit een relatie krijgen. Dat niemand hen “goed genoeg” vindt.

Noor bijvoorbeeld is knap, slim en gevoelig — maar overtuigd dat niemand haar wil daten als ze weten dat ze last heeft van haaruitval.
Jorn is charmant, sociaal en heeft een interessante baan — maar denkt dat hij afschrikt zodra hij vertelt dat hij ooit is opgenomen na een depressie.
En Kim is empathisch, idealistisch en grappig — maar verzwijgt op dates dat ze onzeker is en daarom onder haar niveau werkt.

Allemaal vergroten ze dat ene minpunt gigantisch uit, en vergeten ze wat ze verder allemaal in huis hebben.

Een kleine focus-shift

Misschien herken je dit. Dat je enorm focust op dat ene minpunt van jezelf en denkt dat dat de reden is dat jij geen leuke relatie kan krijgen. Hoe zou het dan zijn als je die focus op je minpunten eens achterlaat in 2025, en in 2026 de nadruk gaat leggen op wat jij te bieden hebt? Niet dat je ermee hoeft te pochen. Maar gewoon: beseffen wat er al wél is. Dat je kwaliteiten hebt en dat je leuk bent. Dat je iets te brengen hebt op je dates en in een relatie.

Het daten lichter maken

Hoe zou daten voelen als je jezelf beschouwt als iemand met aantrekkelijke eigenschappen — en niet als iemand die iets te verbergen heeft? Misschien kun je je dan voorstellen dat het een stuk lichter wordt! En als jouw date je minpunt toch onoverkomelijk vindt? Dan is hij of zij gewoon niet de juiste voor jou. Pech voor die ander! 

Perfectie is een minpunt

Single zijn betekent niet dat je perfect moet zijn voordat je mag daten. Het vraagt vooral dat je durft staan voor wie je bént: pluspunten, minpunten en alles ertussenin. Dat maakt je een veel leukere catch dan iemand die zichzelf voortdurend op zijn minpuntjes staat af te rekenen.

Wat ondersteuning?

Wil jij ook weer met zelfvertrouwen een relatie aangaan? Voelen dat je goed genoeg bent? Kom dan naar onze training Stevig staan in de liefde

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek

* Benieuwd geworden naar Jelle Brouwer? Voor zijn speeldata kijk je op zijn site of op instagram.