Ik was 33 jaar toen mijn relatie – die zeven jaar duurde – uitging. Ik was verdrietig, maar toch ging het best oké. Het was min of meer een gezamenlijk besluit en de relatie was gewoon op. 

Toen ik daarna weer iemand tegenkwam, zag ik de toekomst weer helemaal rooskleurig tegemoet. Toch verbrak hij uiteindelijk binnen een jaar de relatie. Ik zag het totaal niet aankomen en was totaal van de kaart. Ik snapte er niets van: het was toch zo fijn? Al met al had ik heel wat tijd nodig om het te verwerken! 

Dat zette me aan het denken: waarom kan het verbreken van een relatie van een paar maanden soms meer pijn doen dan een relatie van zeven jaar? 

In tranen na 3 maanden daten

Ik moest hieraan denken toen ik mijn coachklant Tara sprak. Tara zat in tranen voor me. Ze had drie maanden gedatet met een geweldige man. Maar nu was het voorbij. 

Tara vertelde dat de dates enorm romantisch waren. Ze hadden samen gelachen en hadden fantastische uitjes gehad. Ook hadden ze meteen heel veel met elkaar gepraat en veel persoonlijke dingen gedeeld. En de seks… was fantastisch. 

Toch maakte hij ineens, na nog geen drie maanden, een terugtrekkende beweging. Hij gaf aan dat hij het heel druk had. En nog eens twee weken later gaf hij aan dat hij het toch niet voelde, en er mee wilde stoppen. Via de app. Daarna bleef het stil…

Tara vertelde dat ze alleen maar lag te huilen. Alle scenario’s over wat er mis was gegaan – en vooral wat zij fout had gedaan – speelden door haar hoofd. 

Verdriet en schaamte

Maar wat haar ook enorm raakte, waren de reacties uit haar omgeving: “Kom op, hier hoef je toch niet je hoofd over te laten hangen: je kende hem nog maar net!” En “Je had nog niet eens een relatie met hem.” Tara besloot haar gevoelens maar niet meer te delen. Ze schaamde zich dat ze zoveel verdriet had, terwijl het nog geen drie maanden geduurd had.

Misschien heb jij dit ook wel eens meegemaakt. Dat het je enorm pijn doet als je date of beginnende relatie weer over is. Er zijn wel degelijk goede redenen waarom het beëindigen van een relatief korte “liefde” zoveel pijn kan doen. Hier zijn ze:

Je vond de ander leuk

De eerste reden is simpel: je vindt de ander leuk. Het stroomde tussen jullie en je voelde verbinding. Als dat ineens wordt afgebroken, mis je het contact met die persoon. 

Je verliest het gevoel verliefd te zijn

De tweede reden heeft minder met de ander te maken, maar meer met wat de ander in jou opriep. Er was iemand die oprecht geïnteresseerd in je was, die je aandacht gaf en jou even de leukste persoon op aarde liet voelen. Er was lichamelijk contact, een arm om je heen, spanning, verlangen en intimiteit. Dat valt allemaal ineens weg.

Je verliest de toekomst die je al voor je zag

De derde reden doet misschien wel nog meer pijn: je droomde weer van de liefde. Je had misschien een toekomstplaatje voor je en ineens bestond er een reële mogelijkheid dat dat uit zou komen. Je zag weer voor je hoe je gelukkig zou zijn in een relatie, met alles erop en eraan. Die hele toekomstdroom verdwijnt in één klap.   

Eenzijdige afwijzing raakt je hard

De ‘manier waarop’ kan veel pijn kan veroorzaken. In Tara’s geval maakte de man in kwestie het heel plotseling uit. Door dit via de app te doen en daarna geen contact meer te zoeken, sloot hij haar ineens buiten. 

Dit eenzijdig afbreken van een contact is extra pijnlijk. Je wil uitleg, het begrijpen, wat nu niet mogelijk is. Je brein wil het verhaal nu eenmaal rond maken. En door het eenzijdig afsluiten heb je totaal geen controle. Je kunt niet zoeken naar een oplossing: de deur zit bij de ander al dicht.  

Het raakt oude overtuigingen

Tara bleef maar nadenken over wat zij verkeerd had gedaan. Daarmee raakte deze afwijzing ook oude overtuigingen: Zie je wel, ik ben niet de moeite waard. En: Blijkbaar ben ik iemand met wie je geen relatie wilt. Wanneer een afwijzing zulke oude onzekerheden raakt, gaat het verdriet vaak over veel meer dan alleen deze ene persoon.

Afwijzing doet letterlijk pijn

Tot slot: afwijzing veroorzaakt nu eenmaal pijn. Onderzoek laat zien dat sociale afwijzing zelfs dezelfde hersengebieden activeert als fysieke pijn! Daarom kan het bijna voelen als een fysieke klap in je gezicht. Je voelt de pijn niet alleen emotioneel, maar bijna in je hele lichaam.

Wees mild en neem de tijd

Al met al niet raar dat Tara zich zo verdrietig voelde. Ook ik had dat in mijn jonge jaren beter willen begrijpen. En misschien heb jij ook weleens gedacht: “Waarom ben ik hier na een paar dates nog steeds niet overheen?” Of heb je je, net als Tara, zelfs een beetje geschaamd voor je verdriet.

Verdriet laat zich niet meten in weken, maanden of jaren. Wees daarom voorzichtig met het bagatelliseren van je eigen verdriet – of dat van iemand anders. Soms is een korte liefde lang genoeg om diep te raken. En juist als je begrijpt waarom het zoveel pijn doet om die liefde en hoop weer kwijt te raken, kun je ook milder naar jezelf worden. Die mildheid is vaak de eerste stap om het uiteindelijk weer los te kunnen laten.

Toch weer open stellen voor de liefde

Heb jij ook pijn ervaren na een eerdere breuk, maar wil je je toch weer open stellen voor de liefde? En kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Kom dan eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen of ons  coachingsprogramma wat voor je is.

De zomer is dé tijd om nieuwe mensen te ontmoeten. En als je dan daadwerkelijk met die leuke persoon afspreekt, wil je natuurlijk ook dat de vonk overslaat. Daarbij willen we jou helpen! En daarom hebben we nog één keer die magische methode van stal gehaald. Dé manier om meteen die klik te krijgen.

Kun je verliefd worden door een gesprek?

Hoe kun je in één date al zo’n enorme klik krijgen dat je zelf verliefd wordt? Misschien heb je er al wel eens van gehoord: Dr. Arthur Aron deed in 1997 een spraakmakend wetenschappelijk onderzoek naar die klik: “The Experimental Generation of Interpersonal Closeness”. Zijn onderzoeksvraag: kan je zorgen dat iemand in een heel korte tijd (zelfs in een paar uur) heel “close” met je wordt? En zelfs verliefd op je wordt? Het antwoord was: ja, dat kan!

36 vragen die steeds persoonlijker worden

Aron liet twee complete vreemden elkaar tijdens een ontmoeting 36 vragen beantwoorden. De vragen werden stap voor stap persoonlijker en intiemer. Ze begonnen luchtig, met vragen als: “Zou je beroemd willen worden?” en eindigden bij onderwerpen als: “Hoe ervaar je de relatie met je moeder?”

Wat bleek: mensen die de antwoorden op deze 36 vragen met elkaar deelden, voelden na afloop diepe vriendschap en werden soms zelfs verliefd!

De kracht van kwetsbaarheid

Waarom werken deze vragen zo goed?

Omdat ze je uitnodigen om niet alleen je leukste, grappigste of meest succesvolle kant te laten zien, maar juist ook iets van jezelf te delen dat kwetsbaar is. En juist die openheid zorgt voor veiligheid, vertrouwen en verbondenheid. De ander leert niet alleen de buitenkant kennen, maar ook wie jij werkelijk bent. Dat is precies de voedingsbodem waarop die klik ontstaat.

Waarom een perfect plaatje niet werkt

Tijdens een eerste date proberen veel mensen hun beste versie te laten zien. Dat is heel begrijpelijk, maar het heeft ook een nadeel. Als iemand alleen verliefd wordt op jouw perfecte plaatje, wat gebeurt er dan zodra je gewoon jezelf bent? Iedereen heeft onzekerheden, eigenaardigheden en minder mooie kanten. Juist als die verborgen moeten blijven, wordt het moeilijk om een ontspannen en duurzame relatie op te bouwen.

Bovendien kost het veel energie om voortdurend een masker op te houden. Je blijft bang dat de ander ontdekt wie je ‘echt’ bent. Terwijl een goede relatie juist ontstaat wanneer je merkt dat je jezelf kunt zijn én de ander dat ook mag zijn.

Durf jij het experiment aan?

Via de link onderaan deze blog zie alle 36 vragen die Dr. Arthur Aron’s gebruikt heeft voor zijn onderzoek en waardoor sommigen zelfs verliefd werden op elkaar. Je kunt ze gebruiken als inspiratie en een aantal vragen als gespreksonderwerp inbrengen tijdens je date.

Maar misschien durf jij het experiment wel echt aan te gaan. En kun je je date uitdagen om ze alle 36 te gaan bespreken. Stel elkaar om de beurt een vraag, en beantwoord de vragen zo eerlijk mogelijk. Je kan de vragen eventueel over meerdere dates verspreiden. Eén ding is zeker: ze zorgen ervoor dat je elkaar heel goed leert kennen en een goede band krijgt!

Extra stap: kijk elkaar 4 minuten in de ogen

Na Arons oorspronkelijke onderzoek is het experiment meerdere keren herhaald. Daarbij werd soms nog een extra stap toegevoegd: nadat de vragen waren besproken, keken de deelnemers elkaar vier minuten lang zwijgend in de ogen.

Dat klinkt misschien ongemakkelijk, maar langdurig oogcontact versterkt gevoelens van verbondenheid en intimiteit. Intiem oogcontact is nu eenmaal een belangrijke factor voor het krijgen van een diepe emotionele band. Uitproberen dus!

Je bent gewaarschuwd!

We zeiden het al: deze 36 vragen werken zo goed dat enkele datende stellen tijdens het onderzoek zelfs verliefd werden op elkaar. Dr. Arthur Aron werd als dank dan ook uitgenodigd voor hun huwelijk. 

Of het jullie ook overkomt, weten we natuurlijk niet. Maar één ding durven we wel te voorspellen: als je elkaar op deze manier leert kennen, wordt het gegarandeerd een heel andere date dan de standaardgesprekken over werk, vakanties en hobby’s. En wie weet… slaat die vonk dan inderdaad deze zomer over.

Check hier de 36 vragen van Aaron: 

Onderaan deze pagina vind je de 36 vragen! 

Verder hulp bij het starten van een liefdevolle relatie

Wil jij verdere begeleiding bij het vinden van die fijne, duurzame relatie? Kom dan eens langs voor een gratis vrijblijvend kennismakingsgesprek met de singlecoaches. Samen kijken we of ons coachingsprogramma jou kan helpen jouw wens te verwezelijken.

“Mag ik als vrouw eigenlijk ook op een man afstappen, of moet ik wachten tot hij het initiatief neemt?” Die vraag werd afgelopen zaterdag gesteld tijdens mijn workshop ‘Leer flirten en contactleggen in één middag’. Iedereen keek me verwachtingsvol aan: wat was “de regel”? 

Vroeger was ik verbaasd als dit me gevraagd werd. In mijn hoofd was Nederland een geëmancipeerd land en ik had mezelf deze vraag als single nooit gesteld. Gelukkig maar, anders had het met mijn huidige man, denk ik, een stuk langer geduurd voordat het wat werd (al denkt mijn man daar anders over 😊).

Wat vinden de mannen?

Maar inmiddels weet ik dat deze vraag vaker bij vrouwen speelt. Daarom legde ik hem voor aan de mannen in de groep. De tien mannen in de workshop hoefden er niet lang over na te denken: 

“Heerlijk als een vrouw ook eens het eerste initiatief neemt.”

Ze begonnen zelfs blij te glimlachen bij het idee dat een leuke vrouw gewoon, vanuit het niets, op hen zou afstappen. 

“Wij moeten al het werk doen” 

Ik kan alle vrouwen die twijfelen dan ook geruststellen: deze vraag is in de afgelopen jaren regelmatig voorbijgekomen tijdens mijn flirtworkshops en negen van de tien mannen zegt hetzelfde:  

“Waarom moeten wij altijd al het werk doen?” hoor ik regelmatig. Want hallo, die mannen moeten niet alleen de moed verzamelen om op iemand af te stappen, maar ook steeds weer omgaan met de kans op een afwijzing! Heel fijn toch als het een keer anders is? 

Wanneer werkt het juist minder goed?

Dus ik kan alleen maar zeggen – of je nu man of vrouw bent – je vergroot je kansen op een leuke liefde enorm door gewoon eens op iemand af te stappen. 

Maar… er zijn toch een paar uitzonderingen. Hier komen ze:

De traditionele man

Natuurlijk zijn er ook mannen die het niet prettig vinden als een vrouw op hen afstapt. Vaak zijn dat mannen met een meer traditionele achtergrond. Bevind je je dus in een heel traditionele omgeving of val je juist op een traditionele man, dan kan het slimmer zijn om het initiatief aan hem te laten.

De macho of ‘alpha-man’

Val je juist op de man boven op de apenrots? De man die graag jaagt, vol zelfvertrouwen op vrouwen afstapt en met zijn charme iedereen om zijn vinger lijkt te winden?

Ook deze mannen vinden het meestal minder leuk als een vrouw als eerste op hen afstapt. Je ontneemt hen namelijk een deel van het spel waar zij juist plezier aan beleven: de uitdaging van het verleiden.

Wil je juist zo’n man, dan kun je hem beter zelf in beweging laten komen.

De bindingsangstige man die graag de regie houdt

Mensen met bindingsangst (zowel mannen als vrouwen) vinden het vaak prettiger als zij zelf kunnen bepalen wanneer iemand dichtbij mag komen. Dat zie je bijvoorbeeld tijdens het daten: ze leggen liever geen afspraken vast, maar spreken pas af als het hún uitkomt. 

Voor sommigen begint dat al bij de eerste ontmoeting: te veel toenadering van de ander is beklemmend en beangstigend. Als je het als vrouw dan niet wil verpesten bij deze man met bindingsangst, kun je het initiatief dus beter bij hem laten. 

Het verschil tussen initiatief nemen en alles overnemen

Tijdens mijn workshop was er overigens één man die aangaf een minder positieve ervaring te hebben. Toen hij eraan terugdacht betrok zijn hele gezicht: “Een vrouw stapte op me af en was meteen helemaal ‘all over me'”

En daarmee gaf hij meteen een belangrijk verschil aan. De eerste stap zetten is natuurlijk iets heel anders dan vervolgens ook ál het initiatief nemen. Wanneer jij niet alleen het eerste contact legt, maar daarna ook het gesprek gaande houdt, strooit met “flirtsignalen”, het telefoonnummer regelt, steeds als eerste appt én de eerste date plant, is het wat veel. 

Als je alleen seks wilt kan het nog werken. Maar als je op zoek bent naar een duurzame relatie, is het wel prettig wanneer het initiatief zich meer verdeelt en er een balans kan ontstaan.

Jezelf op een presenteerblaadje aanbieden. 

Waarom werkt het zo? In de eerste plaats vindt bijna niemand het fijn als de ander zich helemaal “op een presenteerblaadje aanbiedt”. Dan ontstaat al snel het gevoel dat de ander vooral graag een relatie wil, in plaats van dat híj of zíj jou echt wil leren kennen. Misschien herken je dat zelf ook wel. 

Ten tweede: een beetje spanning en moeite moeten doen voor de ander, hoort ook bij verliefd worden.

“Vindt die ander mij eigenlijk wel leuk?” 

“Moet ik nu iets sturen of nog even wachten?”

Juist die kleine onzekerheden maken dat je over iemand gaat nadenken. Wanneer de ander alwéér een appje heeft gestuurd of een volgende afspraak heeft gepland voordat jij daar zelf over hebt kunnen nadenken, verdwijnt een deel van die spanning.

Mijn coachklanten – man en vrouw – vinden het allemaal fijn om ook de ruimte te krijgen om zelf te ontdekken of ze de volgende stap willen zetten. En ook ik herken dat enorm. 

Dus… mag je als vrouw het initiatief nemen?

Zeker weten! Uiteindelijk gaat flirten niet over wie de eerste stap zet. Flirten is als een dans, waarbij je af en toe een stap naar voren doet en daarna ook weer ruimte laat voor de ander. Juist met die afwisseling kan er nieuwsgierigheid, spanning én verbinding ontstaan!

Op weg naar de liefde

Wil je niet alleen de eerste stap zetten, maar ook de verdere weg naar een fijne liefde vrijmaken? Kijk eens naar ons coachingsprogramma en vraag een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

“Kun jij mij helpen de plekken te vinden waar ik wél leuke singles kan ontmoeten?” Ik krijg deze vraag regelmatig. Alsof er ergens een geheime plek bestaat waar de leuke singles zich met z’n allen verschuilen.

Vertel me waar de leuke singles zijn! 

Toch snap ik deze vraag maar al te goed. Zeker als je een hetero vrouw bent die in de zorg werkt en als hobby yoga en lezen hebt, is de kans dat je daar een man tegenkomt vrij klein. Ook als je een hetero man bent met een technisch beroep en in je vrije tijd vooral aan het gamen bent, of als je gay bent in een klein dorpje en niet van uitgaan houdt, is het niet altijd gemakkelijk om iemand tegen te komen.

Maar als je een sociale single bent, die er regelmatig op uit gaat en toch al jaren niemand bent tegengekomen, ligt er onder deze vraag vaak iets heel anders. Iets wat wel eens een grote rol zou kunnen spelen bij het feit dat je nog single bent.

De ware vinden

Het probleem ligt misschien juist wel in het idee dat het krijgen van een fijne relatie gewoon een kwestie is van die ene goede partner vinden. En dat als je eenmaal jouw ware hebt gevonden, je net als al die andere koppels vanzelf een gelukkige, langdurige relatie zult hebben.

Deze manier van kijken nodigt uit tot een grote zoektocht, waarin je zoveel mogelijk mensen moet tegenkomen. Als je honderd dates hebt, zal hij of zij er wel tussen zitten, toch? En als het dan toch niet zo is, ligt het aan de plek of de betreffende datingsite, en zul je gewoon op zoek moeten naar een betere plek.

Een goed voorbeeld van deze gedachte was een van mijn coachees die vertelde dat hij alle datingsites en -apps had “uitgespeeld” en mij vroeg of ik nog internationale sites kende waar hij die ware wél zou kunnen vinden.

Eva heeft al ruim honderd dates gehad

En ook mijn coachklant Eva vraagt mij waar die leuke mannen zitten. Eva heeft al veel gedatet via datingsites, maar komt daar maar geen geschikte man tegen.

“Misschien ligt het aan de sites die ik heb gebruikt”, zegt ze. Ze kijkt me hoopvol aan alsof ik een nog voor haar onbekende site uit mijn hoge hoed kan toveren. Eentje waar al die leuke, aantrekkelijke mannen wél te vinden zijn.

Eva geeft daarnaast aan dat ze veel onderneemt. Ze gaat naar festivals, naar padeltoernooitjes en gaat regelmatig uit met vriendinnen. Maar ze komt nooit iemand tegen, zo geeft ze aan. “De leuke mannen zijn gewoon op!”

Maar wat als dat niet zo is?

Toch staan er duizenden mannen online. En Eva komt jaarlijks vele honderden mannen in real live tegen. Zou het echt zo zijn dat daar geen enkele passende man tussen zit? 

Stel dat het feit dat jij nog geen relatie hebt niet ligt aan het nog ontbreken van de ware, maar aan wat jij zelf meeneemt in de liefde?

Eva heeft in het verleden een paar keer een verkeerde keuze gemaakt. Ze was aangelopen tegen partners die weinig rekening met haar hielden en door bindingsangst vaak ineens de beginnende relatie verbraken. De reden waarom ze juist dit soort mannen telkens uitkoos, was deels in haar jeugd te vinden.

Nu was Eva heel voorzichtig geworden. Ze was zó bang dat ze weer in dezelfde valkuil zou stappen, dat ze bijna geen enkele man meer een echte kans gaf.

Dit speelde zich echter grotendeels op onbewust niveau af. Op bewust niveau zag ze altijd een reden waarom de man die ze op dat moment aan het daten was, het niet voor haar was. Ze zag elke keer een bewijs dat hij weer bindingsangst had, of te egoïstisch was, en brak het dan snel af. Of ze gedroeg zich zó afstandelijk en wantrouwig dat de man in kwestie er zelf geen zin meer in had.

Waar zit het probleem eigenlijk?

Hopen dat ik wist waar ze wél die goede, betrouwbare en aantrekkelijke man tegen zou komen, was dus de gemakkelijkste – en voor haar ook de meest logische – weg.

En dit geldt niet alleen voor Eva. Veel vaker zie ik dat singles vastlopen doordat ze steeds dezelfde keuzes maken. Omdat ze oude patronen blijven herhalen. Omdat ze zich onbewust afsluiten. Omdat ze moeite hebben om iemand echt dichtbij te laten komen. Of omdat ze het vertrouwen in de liefde een beetje zijn kwijtgeraakt. 

Misschien herken je dit wel? En heb jij ook regelmatig iemand afgewezen omdat er “iets niet helemaal goed voelde”, terwijl je je niet bewust was van je eigen patronen?

Misschien hoef je dus niet op zoek naar een betere datingsite, een andere stad of een nieuwe hobby. Misschien begint de volgende stap in de liefde wel dichter bij huis: bij jezelf.

Een week die over veel meer gaat dan nieuwe mensen ontmoeten

Dat is precies waarom wij deze zomer weer onze singleweek in Frankrijk organiseren. 

Natuurlijk ontmoet je daar andere singles. Maar het doel van de week is niet om de liefde van je leven tegen te komen. Het doel is dat je ontdekt wat jou helpt – en wat jou juist belemmert – bij het vinden van een duurzame relatie.

De ene deelnemer ontdekt waarom hij steeds op onbereikbare partners valt. Een ander beseft dat zij juist niemand echt dichtbij laat komen. Weer iemand anders merkt dat hij wel verbinding zoekt, maar nauwelijks laat zien wat hij zelf voelt.

Want uiteindelijk ontstaat een duurzame relatie niet doordat je toevallig de juiste persoon tegenkomt. Die ontstaat wanneer twee mensen elkaar ontmoeten die ook in staat zijn om die relatie op te bouwen. En daar kun je gelukkig veel meer invloed op uitoefenen dan je misschien denkt.

Wil jij ook meer inzicht in jouw patronen en ontdekken hoe je wel die liefdevolle duurzame relatie kunt krijgen?

Geef je dan nu op voor onze singlevakantie “Inspiratie voor een nieuwe relatie” van 4 tm 11 juli op het landgoed Preau! Let op: als je nog gebruik wilt maken van je favoriete accomodatie, geef je dan meteen op. Plekken zijn beperkt! 

En hoe flirten weer leuk, licht en natuurlijk wordt.

Toen ik laatst op een borrel was, zag ik daar twee bekenden waarvan ik wist dat ze elkaar leuk vonden. “Nu gaat het gebeuren!”, dacht ik, en ik verheugde me al op de blije verhalen over hun toekomstige dates. 

Maar gingen ze op elkaar af, maakten ze een praatje, waren ze lekker met elkaar aan het flirten? Niets van dit alles! Ze maakten zelfs geen oogcontact en bleven angstvallig in gesprek met hun eigen groepje bekenden. Wat een gemiste kans!  

Dit brengt mij bij de vraag: Kunnen singles nog wel flirten tegenwoordig? 

Het #Metoo-tijdperk heeft veel goeds gebracht, maar zorgt er ook voor dat sommige mannen voor de zekerheid maar helemaal geen initiatief meer nemen. Aan de andere kant hoor je op sociale media nog steeds dat de man moet jagen en de vrouw vooral moet afwachten, waardoor vrouwen ook maar niets ondernemen.

En dan is er nog de grootste vijand van live flirten: de mobiel. Die zorgt dat mensen vaak helemaal niet meer om zich heen kijken – en alleen via schermpjes contact maken. 

Dat vind ik enorm jammer. Want hoe fijn is het als je als single niet alleen afhankelijk bent van datingapps, maar ook gewoon live contact kunt maken? Dat je een leuk gesprek kan aanknopen en als het klikt, dat ook kan laten merken.

Als je wat subtiele flirtsignalen geeft, geef je niet alleen de ander een goed gevoel, maar zorg je ook dat je zelf aantrekkelijker wordt. Bovendien maakt het het contact een stuk luchtiger en speelser. 

Omdat ik zie dat – als het flirten betreft – nogal wat misverstanden bestaan tussen (hetero)mannen en vrouwen, zet ik ze hier op een rijtje: 

“Hij flirtte helemaal niet met me”

Misverstand 1: Als man kun je beter helemaal niet flirten

“Hij flirtte helemaal niet met me.” Ik hoor het regelmatig van vrouwen na een date. De man was aardig, ze konden goed praten, maar verder gebeurde er niets.

Veel mannen zijn tegenwoordig voorzichtig. Begrijpelijk. Mannen denken nu vaker: “Stel dat ik over haar grenzen ga?” En het is wat mij betreft te prijzen dat iemand nadenkt over of zijn gedrag wenselijk is. 

Maar als je na een date of vier nog steeds alleen veilige gesprekken voert, kan de ander zich afvragen of je haar wel leuk vindt. Voor je het weet donder je keihard in de friendzone. Een compliment, wat langer oogcontact of een speelse opmerking kan soms al het verschil maken tussen een gezellig gesprek en een date.

“Hij flirtte wel met me en ging veel te snel”

Misverstand 2: Als je interesse hebt, moet je dat meteen heel duidelijk laten merken

“Hij zat meteen aan me, ik wist niet hoe snel ik weg moest komen!“ Ook dit hoor ik regelmatig van vrouwen na een date. In tegenstelling tot hierboven zijn er namelijk ook een aantal mannen die denken dat ze direct moeten laten zien hoe aantrekkelijk ze de ander vinden. 

Ze hebben iemand ontmoet en denken meteen: dit is een leuke, mooie vrouw, nu ga ik er werk van maken! De vrouw wordt overladen met complimenten, intense blikken en aanrakingen. Maar in plaats van dat de vrouw in kwestie het leuk vindt, voelt ze zich ongemakkelijk.  

Flirten is geen sprint. Aantrekking groeit vaak juist wanneer verbinding en nieuwsgierigheid eerst de ruimte krijgen. Als het veilig en verbonden voelt, kun je weer stappen maken. 

“Zij flirtte niet met me”

Misverstand 3: De man moet het werk doen

Sommige vrouwen denken nog steeds dat mannen al het werk moeten doen. “Hij moet wel moeite voor me doen”, hoor ik dan. Of “als vrouw moet je de man laten jagen”. 

Maar ook mannen hebben bevestiging nodig. Ze willen weten of hun toenadering welkom is. Dat betekent niet dat je direct bovenop iemand hoeft te springen. Wel dat je signalen kunt geven dat je benaderbaar bent. Oogcontact, een glimlach of een compliment doen vaak al wonderen.

Wie uitsluitend afwacht, loopt eerder alleen de notoire vrouwenjagers tegen het lijf, maar mist kansen met mannen die juist respectvol en voorzichtig zijn.

“Zij flirtte met me maar wilde niet verder!”

Misverstand 4: Vriendelijkheid als flirten opvatten

“Ze zat de hele tijd met me te flirten, maar uiteindelijk wilde ze niet eens een drankje met me doen!” Ik hoor dit regelmatig van mannen. Maar even vaak hoor ik van vrouwen dat zij afstandelijk of zelfs onvriendelijk reageren, omdat zij eerder hebben meegemaakt dat hun vriendelijke opstelling verkeerd wordt opgevat. 

En dit is soms terecht. Uit onderzoek blijkt dat als vrouwen gewoon vriendelijk zijn naar een man, mannen dat regelmatig onterecht opvatten als flirten. 

Als je als man niet weet hoe het gedrag van vrouwen bedoeld is, kan dat op zijn minst onhandig zijn. Als je twijfelt en je wilt het niet rechtstreeks vragen, is het beter om te checken of er nog meer flirtsignalen zijn of te kijken of je eigen flirtsignalen beantwoord worden. 

En soms is het wel degelijk een flirtsignaal. Maar dan nog kunnen mensen genieten van een gesprek, oogcontact maken of een beetje plagen zonder dat ze meteen verder willen. Een flirtsignaal is sowieso geen garantie voor meer.

De kunst van het flirten

Als er één les is die uit al deze misverstanden naar voren komt, dan is het deze: goed flirten draait om afstemmen.

Goed flirten gaat niet om het toepassen van trucjes. Het gaat over kleine stapjes zetten, een beetje risico durven nemen en goed kijken hoe de ander reageert. Komt er een glimlach terug? Wordt je oogcontact beantwoord? Dan kun je een volgend stapje zetten.

Zo voelt de ander zich tegelijkertijd veilig én verleid. En dat is vaak precies waar aantrekkingskracht ontstaat.

Leer flirten in een middag!

Wil je leren hoe dit er in de praktijk uitziet? En wil je nog veel meer flirttips? Kom naar de workshop “Leer flirten en contactleggen in één middag” op zaterdag 27 juni aanstaande. Liever één-op-één coaching? Kijk eens naar ons coachingsprogramma en vraag een vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

Waarom goedbedoelde adviezen van je omgeving niet altijd helpend zijn

“Als het goed zit, dan voel je het meteen!” Ik zit op een verjaardag en aan het woord is Pieter, een van de gasten. Vol vuur vertelt hij hoe zijn hart meteen op hol sloeg toen hij zijn huidige vrouw ontmoette. Om af te sluiten met “Als je de ware nog niet ontmoet hebt, moet je gewoon geduld hebben. Als hij of zij het is, voel je het wel en gaat alles vanzelf!”

Ik moet even op mijn tong bijten. Ik vind niets mooiers dan horen hoe anderen elkaar ontmoet hebben. En vraag er ook regelmatig naar. Anders wordt het als mensen door hun eigen liefdesgeluk ineens denken precies te weten hoe anderen het moeten doen. En dat is bij Pieter het geval. 

Anja had “toxische relaties”

Want naast Pieter zit Anja. En Anja heeft net verteld dat ze aan het daten is. Ze gaf aan dat ze deze man – op wie ze niet meteen stapelverliefd was – een kans wil geven. Zij onthult dat ze al een paar keer in een toxische relatie is terechtgekomen. En dat ze nu probeert open te staan voor een ander soort man. 

Anja vertelt dat ze op de huidige man weliswaar niet stapelverliefd is, maar dat hij lief en zorgzaam is en dat ze zich echt rustig bij hem voelt. Ik zie haar echter twijfelen door Pieters woorden: Is ze dan toch verkeerd bezig? 

Betweterige liefdesexpert 

Ik weet wel beter dan op een verjaardag de liefdesexpert te gaan uithangen. Voor je het weet ben ik betweterig aan het oreren over mijn werk. Of raak ik weer verzeild in een gratis coachingsgesprek. Maar toch kan ik het niet laten om Anja bij het weggaan nog even een hart onder de riem te steken: goed bezig Anja, geef hem gewoon nog een kans!

Het lastige aan ‘het oude vertrouwde’

Waarom denk ik dat Anja goed bezig is? Omdat mij in al deze jaren singlecoaching alleen maar duidelijker is geworden hoe mensen patronen herhalen. Patronen, al zo vroeg geleerd, maar zo moeilijk afgeleerd. 

De hamvraag is elke keer weer: Wat heb je vroeger geleerd over liefde? Hoe was het contact met je ouders en andere belangrijke hechtingsfiguren? Was er een liefdevolle, ontvankelijke omgeving of was het minder veilig? Wat voelt voor jou vertrouwd? 

Reken maar dat je in liefdesrelaties onbewust op zoek gaat naar wat vertrouwd voelt, ook als dat helemaal níet fijn was. Patronen herhalen zich, ook in de liefde. 

Wat doe jij om liefde te krijgen? 

En de tweede vraag: wat deed jij in die omgeving om liefde te krijgen en te voorkomen dat je werd afgewezen? Ging je goed je best doen, je aanpassen en pleasen? Of je juist afzonderen, het ‘wel alleen doen’ en niemand toelaten? Of had je nog andere onbewuste strategieën?

Reken maar dat je deze strategieën ook inzet in (nieuwe) liefdesrelaties. 

Misschien werkt jouw kompas net anders

Dus het is zomaar mogelijk dat Pieter een relatief veilige jeugd heeft gehad met liefdevolle ouders, broers en zussen en klasgenoten. En dat hij, door zijn onbewuste impulsen te volgen en te gaan voor wat vertrouwd voelt, meteen bij een geweldige partner uitkwam. En dat hij door zich te gedragen hoe het hij vroeger geleerd had, een fijne liefdevolle relatie kon opbouwen. 

Maar mijn gok is dat Anja een wat minder veilige omgeving heeft gekend. En dat zij – als zij puur ‘haar gevoel’ volgt – zo weer in de armen van de volgende ‘foute’ partner loopt. Iemand die vertrouwd voelt, maar waar geen goede relatie uit voortkomt. En iemand waarbij zij zich – net als vroeger – wellicht gaat aanpassen, onzichtbaar maken of andere niet helpende strategieën gaat hanteren. 

Niet ieder liefdesadvies past bij iedereen

Nu ik dus niet op een verjaardag zit, kan ik het gewoon verkondigen: ken je eigen patronen. En volg daarna je eigen pad en doe wat voor jou het beste is. Laat je niet automatisch van de wijs brengen door goedbedoelde adviezen van je omgeving. 

Tenzij ze echt oog voor jouw situatie hebben, zullen ze meestal noemen wat voor hén goed werkte. En dat kan zomaar anders zijn dan voor jou. 

En ben je zelf de goedbedoelende liefdesadviseur? Neem dan de situatie van de betreffende persoon in ogenschouw. Misschien is het wachten tot de ware vanzelf op je pad komt, of puur op je verliefdheid afgaan, niet voor iedereen het beste pad. 

Voor sommigen is het goed om zowel je hart als je hoofd te gebruiken. En zo vindt uiteindelijk iedereen op zijn eigen manier ‘de ware’.

Je eigen pad volgen, met advies

Wil jij je eigen pad vinden in de liefde? En je daarbij laten begeleiden door een ervaren singlecoach? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. Dan kijken we of ons coachingsprogramma “Laat de liefde werken” ook jou kan helpen naar een fijne én veilige, duurzame relatie.

Waarom we (onbewust) op zoek gaan naar verkeerde spanning in relaties

Toen ik Elco vroeg waarom hij niet verder wilde daten met Tamar, hoefde hij niet lang te denken. “Op papier heeft ze alles wat ik zou willen, maar ze is zo… saai,” antwoordde hij. 

Soms betekent “saai” iets heel anders

Als coachklanten het woord “saai” uitspreken, is dat voor mij altijd een teken om goed door te vragen. Wat bedoelen ze met saai? Is het iemand die niets te melden heeft? Dan snap ik dat. En als het gaat om iemand die alleen maar thuis op de bank naar series wil kijken: begrijpelijk. 

Maar soms is er iets heel anders aan de hand…

Alles klopt… behalve het gevoel

Elco formuleerde het als volgt: Tamar was gewoon rustig en betrouwbaar. Ja, ze hadden goede gesprekken. En ja, de seks was ook heerlijk geweest. En ja, ze dachten over heel veel hetzelfde. Maar hij voelde geen sterke verliefdheid. Het was misschien een beetje … kabbelend. 

De aantrekkingskracht van onvoorspelbaarheid

Wat Elco voorheen gewend was, waren dames met heel onvoorspelbaar gedrag. Zijn ex bijvoorbeeld, zei regelmatig dat ze niets liever wilde dan bij hem zijn. Maar als hij iets zei wat haar niet zinde, kon ze woedend worden. Vaak vertrok ze dan meteen naar haar eigen huis, om vervolgens dagenlang niets meer van zich te laten horen.

Soms kreeg hij alleen nog een berichtje waarin stond dat ze hem nooit meer wilde zien. Maar als ze zich weer bedacht had en hem weer toeliet, hadden ze vaak wilde goedmaakseks en voelde het weer fantastisch.   

Elco werd hier uiteindelijk heel ongelukkig van, maar het was allesbehalve saai

Van diepe dalen naar euforische pieken

Ook zijn relaties daarvoor hadden een soortgelijk patroon. Vaak waren er diepe dalen met hevige ruzies en pijn. En altijd was er de spanning: zou het goedkomen en zou zijn liefde weer beantwoord worden? De hoogtes – als alles weer even goed was – voelden dan geweldig: dit was waar hij naar had verlangd! 

Waarom rust onwennig kan voelen

In de coaching kwamen we erachter dat Elco eigenlijk niet anders kende. In zijn jeugd was Elco’s vader al vroeg weggegaan bij het gezin. Elco bleef als enig kind achter bij zijn moeder. Zijn moeder – met een borderline persoonlijkheidsstoornis – was doorgaans enorm lief voor hem. Maar zorgde ook voor veel onveiligheid, als ze weer een woede-uitbarsting had. Ook kon ze hem dagenlang negeren als hij iets verkeerds gedaan had.

Geen wonder dus dat het veilige gedrag van date Tamar door Elco als “saai” werd betiteld. Haar voorspelbare en liefdevolle manier van reageren was Elco vreemd; het zorgde niet voor de stress die hij zo goed kende. En Elco verwarde de stress en spanning door de heftige relatiedynamieken in eerdere relaties – én de geweldige endorfine die door zijn lijf stroomde als het weer goed was – met verliefdheid.

Je patroon herkennen is de eerste stap

Pas toen Elco zijn dynamiek onder ogen kon zien en kon voelen wat hij vroeger gemist had, kon hij zijn patroon doorbreken. Elco kon op een gegeven moment voelen dat hij dit in zijn liefdesrelaties écht niet meer wilde. Langzaam begon hij te wennen aan het opbouwen van een meer veilige liefdesrelatie. Een relatie waar hij zichzelf kon zijn. En waarin hij soms onhandige dingen kon zeggen of doen, zonder dat het meteen vreselijke consequenties had. 

Maak je relatie spannend (maar op de juiste manier)

Nog steeds vindt Elco zijn beginnende relatie soms een beetje saai. Maar mijn advies is dan: máák het spannend.

Ga samen iets nieuws doen. Ga bungeejumpen, verras de ander met een spannend uitje, experimenteer in bed, doe iets wat je nog nooit hebt gedaan. Maar zoek de spanning niet meer in conflict en onveiligheid.

Herken jij dit en wil je er iets aan doen? 

Herken jij dat je net als Elco (onbewust) op zoek gaat naar de verkeerde spanning in relaties? Of dat je veel van je dates maar saai vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. En ontdek hoe je wel een fijne én veilige, duurzame relatie opbouwt. 

Of kom aankomende zaterdag naar onze training Overwin bindingsangst en verlatingsangst en ga direct aan de slag om oude patronen te doorbreken. Voor nieuwsbrieflezers is er nog een interessante korting. Wil je daar gebruik van maken? Mail dan naar team@singlecoaching.nl.

“Steeds meer singles willen geen relatie meer – wat vind jij daarvan?” Het is al de tweede journaliste die deze stelling aan me voorlegt. Ik word vaker door de pers benaderd als het over singles gaat, maar de laatste tijd gaat het steeds vaker over “nieuwe trends” onder singles.

Ik vroeg me in eerste instantie af of deze trend echt klopte, of dat het slechts een verzonnen verhaal was, dat de media gretig van elkaar overnam. Totdat er onlangs een onderzoek naar buiten kwam van EenVandaag, waaruit blijkt dat inderdaad steeds meer singles zeggen dat ze bewust single willen blijven. Bij vrouwen is dat zelfs een percentage van 48%!  

Ineens hoor je het overal: “Ik hoef geen relatie”

Ook in interviews wordt er driftig ingesprongen op het fenomeen van “de bewuste single”. Zoals het geval is bij Carolien Spaans, die in haar nieuwe boek schrijft dat ze geen nieuwe relatie meer wil. Zij wordt overstelpt door media-aandacht en mag steeds opnieuw uitleggen waarom zij denkt beter af te zijn zonder man in haar leven.

Die ene vraag waar elke single jeuk van krijgt

Wat ik goed vind aan deze specifieke “nieuwe trend”, is dat het idee dat je ook (een tijdje) alleen door het leven kunt gaan, genormaliseerd wordt. Dat je ook als single gewoon een gelukkig leven kunt leiden.

Wat had ik in mijn tijd als single een hekel aan de vraag “hoe het kan dat zo’n leuke vrouw als jij nog steeds alleen is.” Alsof er toch iets mis met mij was, dat ik ter plekke zou moeten gaan verklaren aan de vraagsteller. Alsof ik pas een compleet mens was met een partner aan mijn zijde.

Ik juich dus alleen maar toe dat je op een verjaardagsfeest gewoon kunt vertellen dat je single bent, zonder dat er nog een wenkbrauw wordt opgetrokken.

Perfectie-denken

Er zit echter wat mij betreft ook een nadeel aan dit nieuwe beeld van de single. Het stimuleert namelijk ook het idee dat er maar twee keuzes zijn: een perfecte relatie met iemand die in alle opzichten voldoet, of alleen blijven. Dat je een relatie hebt met iemand die zijn plussen en minnen heeft, en dat het soms hard werken is in een relatie, lijkt steeds minder een optie. 

Van ‘zielig single’ naar ‘verplicht gelukkig alleen’?

Daarnaast geeft het de suggestie dat als je single bent, je een happy single moet zijn die daar bewust voor gekozen heeft. Dat je moet bewijzen dat je absoluut niet zielig – of nog erger: needy – bent.

Maar wat als je single bent en je hebt er níet bewust voor gekozen? Ben je dan pas écht hopeloos? Ook dat ken ik maar al te goed uit mijn eigen single-verleden: dat ik voortdurend aan het bewijzen was dat ik heel gelukkig was zonder partner. Dat ik het heerlijk had met mijn vrienden en me absoluut niet eenzaam voelde.

Mag je nog gewoon zeggen: ik wil een relatie?

De vraag die ik zou willen stellen is: mag je ook nog gewoon zeggen dat je single bent én er naar verlangt om weer met iemand samen te zijn? 

Dat het helemaal niet “desperate”, maar gewoon menselijk is om dat verlangen te hebben?

Dat ieder mens behoefte heeft aan verbondenheid, aan fysiek contact, aan iemand die jou helemaal kent en accepteert. En dat je dat natuurlijk ook bij iemand anders dan een liefdespartner kunt vinden, maar dat het vanzelfsprekende van die ene speciale persoon toch wel heel prettig is.

En wat als je daar ook echt naar op zoek bent…

En mag je dan ook nog zeggen dat je op zoek bent? Dat als je initiatief neemt om dat wat je wilt te bewerkstelligen, dat niet zielig en behoeftig is, maar gewoon een kwestie van je kans vergroten?

Ik heb er persoonlijk een hekel aan dat er altijd verkondigd wordt – vooral trouwens door mensen met een relatie – dat je juist niet op zoek moet zijn en dat de ware dán op je pad komt. Ik vraag me altijd af of deze mensen hun werk ook zo benaderen: “Ik wil wel een nieuwe baan, maar ik mag er niet actief naar zoeken. Ik moet wachten tot die prachtbaan vanzelf op mijn pad komt, want anders ben ik te needy.”

Misschien is dit wel de enige regel die wél klopt in de liefde

Mijn conclusie: ik zou ervoor willen pleiten dat je alles mag zijn wat je wilt. Single met of zonder wens voor een partner, een actief zoekende single of een single die gewoon wacht tot het vanzelf komt.

Want uiteindelijk gaat het niet om hoe je single bent, maar of je jezelf toestaat eerlijk te zijn over wat je verlangt. En om daar dan naar te handelen.  

Kom eens langs

Ben jij single en verlang jij naar een fijne relatie? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Twee leuke mannen. Meerdere leuke dates. En tóch geen relatie. Hoe kan dat? Sanne zit gedesillusioneerd tegenover me in mijn coachruimte. Ze weet het echt niet meer. Hoe kon het dat het met beide mannen niets geworden is?

De leuke sportieve man

De eerste man was Jasper. Jasper was een aardige, vriendelijke, sportieve man. Ze hadden veel overeenkomsten: allebei hielden ze van lezen, sporten, en allebei waren ze politiek geïnteresseerd. Ze hadden goede gesprekken en raakten de eerste dates niet uitgepraat.

Maar dat was niet het enige. Omdat ze allebei aan het trainen waren voor een halve marathon, gingen ze zelfs op de derde date samen hardlopen.

Toch gebeurde er… niets. Er was geen aanraking, geen flirt, niets wat erop wees dat ze meer waren dan vrienden. Uiteindelijk besloten ze na vier dates dat er helaas geen chemie tussen hen ontstond.

De spannende man

Na weer wat “saaie chats” op haar datingapp kwam ze Jeroen tegen. Jeroen wist meteen haar aandacht te trekken met zijn eerste openingszin. En ook daarna bleven de berichten grappig, uitdagend en spannend, zonder dat ze plat werden.

Ook de eerste date was ongewoon. Toen Sanne vertelde dat ze die avond ging dansen met vriendinnen, zei Jeroen meteen: “Ik kom ook.” Hun eerste ontmoeting was midden op de dansvloer. Ze wisselden niet veel woorden, maar dansten samen de sterren van de hemel. De avond eindigde met een gepassioneerde zoen.

Niet veel later volgde een tweede romantische date in een knus restaurantje. Hun gesprekken waren spannend en speels, en de avond eindigde met het nodige vuurwerk in bed.

Sanne was ervan overtuigd dat ze eindelijk die leuke, knappe, spannende man had gevonden waar ze zo op hoopte. De teleurstelling was dan ook enorm toen ze na de derde date ineens niets meer hoorde van Jeroen. Na een paar appjes van haar kant kwam er nog een kort berichtje dat hij het heel druk had. Daarna bleef het stil…

Hoe kon dit gebeuren? Wat was er aan de hand?

Wat hier écht gebeurde

Wat hier gebeurt, zie ik continu bij singles die aan het daten zijn: er ontbreekt een belangrijk element. Bij Sanne zag je precies dé twee essentiële aspecten van daten… maar helaas verdeeld over twee verschillende mannen.

En die twee aspecten zijn: verbinden en verleiden.

Beide zijn nodig om van een date naar een relatie te komen.

Verbinden zonder verleiding… blijft vriendschap

Bij Jasper was er duidelijk verbinding. Ze konden goed praten, hadden overeenkomsten, voelden zich op hun gemak bij elkaar. Maar het verleidingsaspect bleef volledig achterwege. Er was geen spanning, geen spel en geen lichamelijke toenadering. En zonder die aantrekking ontstaat er zelden romantische chemie.

Verleiding zonder verbinding… blijft vluchtig

Bij Jeroen was het precies andersom. Daar spatte de verleiding ervan af. Het was spannend, speels en fysiek. Maar de echte verbinding – het stukje waarin je jezelf laat zien, iets van je binnenwereld deelt, de ander echt leert kennen – bleef uit. En zonder die basis blijft het vaak oppervlakkig en vluchtig.

Waarom het bij veel singles hier misgaat

En dat is precies waarom veel leuke dates toch niet verder komen. Mensen leunen vaak op wat al goed gaat – verbinden óf verleiden – en laten het andere liggen. Terwijl juist de combinatie maakt dat iemand blijft.

Dus merk jij ook dat het steeds “gezellig maar geen vonk” is? Dan mis je waarschijnlijk iets in het verleiden. En als het juist snel intens is maar weer dooft? Kijk dan eens naar hoeveel je écht van jezelf laat zien.

En dan ontstaat die ene mooie combinatie waar je misschien net als Sanne naar op zoek bent: iemand bij wie het én veilig voelt… én het een beetje spannend blijft.

Van Date naar Relatie 

Wil jij ook dat je dates tot een leuke relatie leiden? Kom dan aanstaande zaterdag 11 april naar de training “Van date naar relatie”. We hebben nog 2 plekjes! 

Wil je liever met een coachingsprogramma onderzoeken hoe jij wel die leuke relatie krijgt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

“Mijn date was een narcist.”

“Mijn ex was een borderliner.”

Ik hoor het regelmatig. En als je inderdaad een relatie hebt gehad met iemand met ernstige persoonlijkheidsproblematiek, kan dat enorm ondermijnend zijn.

Aan de andere kant… plakken we deze labels tegenwoordig niet erg snel op de ander als de date of relatie eindigt in een flinke teleurstelling? Zien we niet elk ongewenst gedrag meteen als een rode vlag?

De angst om opnieuw gekwetst te worden

Sommige van mijn klanten gaan tegenwoordig niet meer op date zonder hun mentale lijstje met rode vlaggen in hun achterhoofd. Ze willen immers nooit meer iemand tegenkomen die net zo dominant, grensoverschrijdend of bindingsangstig is als hun vorige partner. Dat is op zich heel begrijpelijk. Zeker als je in het verleden flink gekwetst bent, is het logisch dat je dat in de toekomst wilt vermijden.

Maar wat als jouw voorzichtigheid niet vóór je, maar tégen je gaat werken? Wat als je in alles wat de ander doet en wat jij niet prettig vindt, meteen een rode vlag ziet? En je daarmee voorkomt dat je überhaupt nog een relatie kunt aangaan?

Wanneer is iets écht een rode vlag?

Mijn coachee Elske bijvoorbeeld, heeft een ex die vreemdging. Ook haar vader ging vreemd. Zij is er ergens van overtuigd geraakt dat mannen niet te vertrouwen zijn. Toen een man — met wie ze al een aantal leuke dates had gehad — haar vertelde dat hij nog contact had gehad met zijn ex, was ze diep gekwetst. 

Ze wist zeker dat het slechts een kwestie van tijd was voordat hij ook vreemd zou gaan. “Dit was een rode vlag!” zo redeneerde ze meteen. Ze kapte het contact dus maar snel af. Terecht… of zonde?

Wanneer is het gedrag van de ander écht een rode vlag, en wanneer is het je eigen angst die je dwarszit?

Deze vraag is niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Zeker niet als je vanuit je jeugd of eerdere relaties gewend bent geraakt aan onveilig gedrag. Wat is werkelijk onveilig, en wat is simpelweg gedrag dat jij niet prettig vindt?

Vier vuistregels om onderscheid te maken

Hier zijn een paar helpende richtlijnen:

1. Eén zwaluw maakt nog geen zomer

Zoals één zwaluw nog geen zomer maakt, maakt één signaal nog geen foute liefde. Iedereen doet wel eens iets onhandigs of onprettigs. Kijk vooral of het gedrag van de ander structureel is. Zie je een patroon? Zijn er meerdere signalen die samen iets zeggen?

2. Ken je eigen pijnpunten

Weet waar jouw gevoeligheden zitten en welke overtuigingen jij hebt over liefde. Ben jij bijvoorbeeld bang dat iemand over je grenzen gaat? Ga er dan niet automatisch vanuit dat iemand die daadkrachtig optreedt meteen een volgende ‘foute’ man of vrouw is. Onderzoek eerst eens of er bij jou iets geraakt wordt en wat je eigen patronen zijn in de liefde.

3. Check je verhaal bij een eerlijk klankbord

Twijfel je of het gedrag van de ander echt onveilig is? Bespreek het met een goede vriend of vriendin. Let er wel op dat dit iemand is die niet automatisch met je meepraat. Je hebt het meeste aan iemand die eerlijk en objectief durft te zijn.

4. Praat erover met de ander

En het allerbelangrijkste: ga het gesprek aan met de persoon in kwestie. Als het iemand is met zelfreflectie, die bereid is samen te kijken naar wat voor jullie beiden prettig is, hoeft het echt geen rode vlag te zijn.

Laat iemand na een date bijvoorbeeld niets meer horen? Check eerst wat de reden is voordat je conclusies trekt. Pas als de ander jouw vraag onzin vindt, enorm defensief reageert of ook daarna niets meer laat horen, weet je dat je mogelijk wél met een rode vlag te maken hebt.

De kunst is niet om rode vlaggen te vermijden, maar om ze goed te lezen

Liefde vraagt moed. Het is zaak niet te naïef te zijn, maar ook niet over-beschermend. Natuurlijk, als je hart ooit gekwetst is, wil je jezelf beschermen. Maar wanneer bescherming verandert in wantrouwen, kan het je juist weghouden van de liefde waar je naar verlangt.

De centrale vraag is dus: Is dit een mogelijke rode vlag bij de ander… of spreekt hier mijn oude pijn? Hoe beter je deze vraag kunt beantwoorden, hoe meer die fijne relatie in het verschiet ligt!

Wil jij hulp bij het onderscheiden van rode vlaggen? 

Vind jij het lastig om te beslissen wanneer je wel of niet door wilt gaan met daten? Spelen jouw oude pijn of jouw oude ervaringen hier nog een grote rol? Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.