Het was de tijd dat Relatieplanet en Parship nét opkwamen, maar datingapps nog lang niet bestonden. Ik was single en had een date gehad met een leuke jongen. Dat ik zo enthousiast was na een ontmoeting via het internet was nog niet eerder voorgekomen. We hadden leuke gesprekken gevoerd en enorm met elkaar gelachen. En hij was nog knap ook! 

Aangezien er nog geen whatsapp bestond, opende ik elke dag vol spanning mijn mail. Maar ondanks dat we wederzijds ons enthousiasme hadden uitgesproken en dat de leuke gesprekken via de mail onverminderd door gingen, volgde er geen uitnodiging voor een tweede date

Dus na een tijdje deed ik zelf het voorstel om weer af te spreken. Ik kreeg echter niet het antwoord dat ik verwachtte. Naast wat luchtige zinnetjes over hoe zijn dag was eindigde hij zijn mail met: “Ik heb morgen nog een date met iemand anders, en dat wil ik eerst even afwachten. Dan laat ik je daarna even weten of ik nog wil afspreken”.  

Ik weet nog goed hoe verontwaardigd ik was. Het was toch leuk geweest? Hoezo wilde hij dan eerst iemand anders ontmoeten? Ik reageerde resoluut: als hij nog verder wilde kijken, prima. Maar een tweede date met mij kon hij wel op zijn buik schrijven! 

In deze tijd van datingapps zou ik wellicht anders reageren. Maar toch blijft het een vraag die ook veel van mijn klanten bezighoudt: Kun je met meerdere mensen tegelijk daten? En na hoeveel dates stop je daarmee? 

De meningen over dit onderwerp lopen sterk uiteen. “Natuurlijk kan dat, als je elkaar een paar uur kent, kun je toch onmogelijk verwachten dat je meteen exclusief bent?” versus “Hoe kun je ooit iets met iemand opbouwen, als je alleen maar vergelijkend waren-onderzoek zit te doen. Het is geen spijkerbroek, waarvan je er op 3 verschillende webwinkels één bestelt, om de beste te houden? Het gaat hier om iets zo precairs als de liefde”. 

Beide hebben een beetje gelijk, vind ik. Toch zijn er twee groepen klanten die ik nét iets verschillends aanraadt. Dat zijn de mensen met verlatingsangst en bindingsangst. 

Als je last hebt van verlatingsangst ben je vaak vanaf het begin totaal op de ander gefocust. Als de eerste date leuk was, móet dit het worden. Je droomt al over een toekomst samen en je humeur hangt volledig af van hoeveel bevestiging de ander geeft. Je telefoon, waarop mogelijk een bericht van de ander kan verschijnen, wordt de basis van jouw bestaan. 

Het kan dan heel fijn zijn om je focus wat van die ander af te halen en je onafhankelijker te voelen, door meerdere dates in je agenda te hebben staan. Oftewel: voor jou, met verlatingsangst, is het daten met meerdere mensen naast elkaar zo slecht nog niet. 

Als je echter last hebt van bindingsangst, roept het daten met één persoon vaak meteen de angst op om al gebonden te zijn. Is deze persoon wel leuk genoeg? Wat als je niet de goede keuze maakt? En wat als er ergens nog een leuker iemand rondloopt? 

Het kan dan juist goed zijn om je patroon te doorbreken en je voorlopig te committeren aan één persoon. Om deze eerst beter te leren kennen, zonder te vergelijken. Mijn ervaring is dat de mensen met bindingsangst die met drie personen tegelijk daten, meestal eindigen met niets. 

Maar de beste manier om de vraag over het simultaan daten te beantwoorden, is jezelf de vraag te stellen: wat voelt nog goed voor jou? Wat zegt jouw ethische kompas? En wat zou je fijn vinden dat de ander deed? Kortom: laat je eigen normen en waarden, en niet je verlatingsangst of bindingsangst, bepalen wat voor jou het beste is.

Hoe kunnen wij je helpen?

Heb jij meer vragen over daten en het aangaan van een relatie? En wil je daar persoonlijk in worden begeleid? Kom eens bij ons langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Workshops, artikelen, podcasts en nieuwsbrieven… ik werd de afgelopen weken regelmatig geconfronteerd met de vraag wat mijn goede voornemens zijn voor dit nieuwe jaar. Ook Meinou schreef er al over in haar blog van vorige week.  

En als ik hier in ons nieuwe huis in Apeldoorn om me heen kijk, dan is het niet zo moeilijk mijn goede voornemen te bedenken. De verbouwing van de benedenetage is nog in volle gang en het wonen in een bouwput begint me al flink te irriteren. Dus voornemen nummer één is van ons huis snel een goed bewoonbaar, veilig en warm nest te maken.

Ook het schrijven van een boek samen met collega Meinou staat op het lijstje. Maar die staat er al zeker 3 jaar op, als het niet langer is. Op de een of andere manier komt er telkens iets tussendoor wat nog belangrijker is, waardoor er van schrijven weinig komt.

Jij hebt vast ook al wel nieuwe goede voornemens voor dit jaar. En ook niet gerealiseerde voornemens van afgelopen jaar. Net als dat boek van mij en Meinou, waarbij we het advies dat het idee langzaam moet rijpen iets te veel ter harte hebben genomen. Misschien heb je je zelfs je voornemen alweer laten varen. Want 25% van de mensen stopt al in de eerste week van januari met zijn of haar goede voornemen.  Slechts 9% houdt het vol en bereikt uiteindelijk het doel.

Misschien is het aangaan van een vervullende duurzame relatie wel een goed voornemen van jou. En mogelijk had je die vorig jaar ook al. Er kunnen veel redenen zijn waarom dat vorig jaar niet gelukt is. Online daten werkte niet goed, je hebt last van bindingsangst of verlatingsangst, je bent de juiste man of vrouw telkens maar niet tegenkomen, je hebt dates die keer op keer niet aan de verwachtingen voldoen en ga zo maar door.

Wil je je goede voornemen van een duurzame relatie dit jaar wel laten slagen? Dan is het belangrijk dit anders aan te pakken dan vorig jaar (want toen lukte het immers niet). 

 Veel mensen denken dat het krijgen van een goede duurzame relatie gewoon vanzelf moet gaan. Misschien denk jij dat zelf ook, of hoor je het regelmatig in je omgeving. Niets is echter minder waar. Je hebt daar allerlei vaardigheden voor nodig. Denk aan goed contact kunnen leggen met vreemden, flirten, een emotionele connectie opbouwen, seksuele spanning opbouwen, goed kunnen communiceren, grenzen en verlangens aangeven, en nog veel meer. 

Bij mijn eerste grote verbouwing van een klushuis dacht ik ook dat iedereen wel kon verbouwen. En ging ik ervan uit dat dit zich vanzelf wel wees als ik er eenmaal mee bezig was. Dat kostte me een jaar en een aantal vriendschappen. Ook heb ik er een mooie promotie in mijn werk door gemist. 

Dus mijn huidige verbouwing pak ik iets anders aan. We hebben ons goed geïnformeerd, weten wat we zelf wel en vooral ook niet kunnen en hebben een goed plan gemaakt. Ook schakelen we waar nodig de juiste hulp in van vrienden en professionals.

Ik ben ervan overtuigd dat het krijgen en behouden van een relatie nog meer vereist dan het verbouwen van een huis. En als je één of meerdere vaardigheden niet goed onder de knie hebt, heb je net als ruim 3 miljoen andere singles moeite om in een goede, duurzame relatie te komen. Of je moet, net als veel mensen die wel in een relatie zitten, genoegen nemen met een matige relatie.

Dus kijk eens wat je al wel of niet goed kunt, wat vorig jaar wel of niet werkte en maak een concreet plan. Je hoeft niet overal gelijk goed in te zijn. Gips op een muur smeren kan iedereen, maar een muur mooi strak stucen, dat kan maar een enkeling. Voor de vaardigheden die je voor je werk nodig hebt krijg je ook trainingen en coaching.  Dus waarom dan niet voor het krijgen van een echt fijne en goede duurzame relatie ook wat hulp inroepen? 

Hoe kunnen wij je helpen?

Kom eens bij ons langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

De kerstvakantie was voor mij een mooi moment om weer voornemens voor het nieuwe jaar te maken. De mensen die hier niets mee hebben (“voornemens kun je toch op elk moment maken!?”) hebben natuurlijk helemaal gelijk. Maar ik vond het fijn om eens uitgebreid terug te kijken op het afgelopen jaar en om nieuwe doelen te stellen. En al snel bleek: van één van mijn belangrijkste doelen was niets terecht gekomen. 

Wat was er aan de hand? 2024 begon voor mij met fysieke klachten. Mijn doel was dan ook om weer fitter en gezonder te worden.  En met behulp van een gespecialiseerde sportschool lukte het me om langzaam weer op te bouwen. Na een paar maanden was ik echt blij, het ging de goede kant op! 

Toen alles even on hold moest wegens een medische ingreep was ik dan ook wel wat teleurgesteld. De echte dolksteek kwam echter toen ik een paar maanden later mijn heup blesseerde en daarna bijna 3 maanden niet kon sporten. Ik kon mijn nieuwe energieke en übergezonde zelf wel op mijn buik schrijven!

Op 1 januari heb ik mijn oude jaar ritueel afgesloten en nieuwe voornemens gemaakt. En ja, hetzelfde doel staat er gewoon weer tussen. Sterker nog, het voelt gewoon weer goed om opnieuw te beginnen. 

Ik moest hier aan denken toen ik deze week meteen door drie klanten benaderd werd die allemaal ongeveer dezelfde vraag hadden: “Als ik terugkijk naar vorig jaar heb ik veel ondernomen, dates gehad, geprobeerd, maar er is niets uitgekomen! Ik merk dat ik zó gedemotiveerd ben. Ik vraag me af of het ooit gaat lukken met die relatie!” 

Natuurlijk weten ook deze drie dat het geen zin heeft om hierin te blijven hangen. Maar moeilijk is het wel, om die motivatie weer te vinden. Daarom hier een aantal tips:

Sluit vorig jaar ritueel af en maak een nieuw begin

Als je blijft hangen in “ik ben al zolang bezig”, dan is elke mislukte date er een te veel. En zak je bij elke kleine tegenslag meteen terug in het gevoel “het gaat nooit lukken”. Zie het nieuwe jaar als nieuwe start met nieuwe kansen.

Maak kleine tussendoelen

Een “goede gelukkige relatie krijgen” is best een groot doel. Maak dus kleine tussendoelen. Als jouw doel is om weer te gaan online daten, is het installeren van een nieuwe datingapp al een mooie eerste stap. En als jij je meer wilt openstellen voor je dates, begin dan eens met het oefenen daarvan door je open te stellen naar een goede vriend(in). Zo kun je veel sneller je eerste successen behalen, en krijg je een goed gevoel. 

Proberen is ook succes behalen

Je hebt je doel niet pas gehaald als het ook tot een goed eindresultaat leidt. Als jij als tussendoel hebt weer een datingapp uit te proberen, is je doel niet pas geslaagd als je een fijne date hebt geregeld. Je hebt een eerste succes al behaald als je daadwerkelijk met iemand gechat hebt, of dat nu tot een leuk einde kwam of niet. 

En als jouw doel is je meer open te stellen, is je doel niet pas gehaald als de ander geweldig reageert. Het doel is gehaald als je het geprobeerd hebt, ongeacht de reactie van de ander. 

Alleen door er zo naar te kijken, houd je de motivatie om te komen tot je einddoel. En het mooie is, zoals faaldeskundige Remko van der Drift al zei: “Proberen lukt altijd!” 

Ik heb mijn eerste tussendoelen ondertussen al gehaald. Ik ben nog niet naar de sportschool geweest, maar heb de eerste keren wel al ingepland. En ik heb een vriendin ingeschakeld om me te helpen met mijn doel. Als je je doelen maar klein stelt, kun je ze de eerste week al halen!

Doe het niet alleen

Als laatste tip: Zorg dat je hulp en ondersteuning krijgt als je het lastig vindt. Dit kan door een goede vriend(in) of familielid te betrekken. Maar je kan ook ons inschakelen. Wij kunnen je helpen om de motivatie te vinden en door met kleine tussenstappen je einddoel te bereiken.

Hoe kunnen wij je helpen

Kom eens bij ons langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma

Na drie tropenweken (in de kou) zit het ergste erop. Ik ben ruim twee weken geleden van mijn huis in Oosterwolde naar ons gezamenlijke nieuwe huis in Apeldoorn (met prachtige coachruimte) verhuisd. Afgelopen weekend is Lonneke, mijn vriendin, erbij gekomen. Ondertussen zijn we ook de benedenverdieping nog even aan het verbouwen. Verhuizingen én verbouwen tegelijkertijd, dat voelde een beetje alsof we een aflevering van Help, Mijn Man Is Klusser! aan het naspelen waren.

Een vriend vroeg aan mij of de relatie nog wel steeds aan was. Geen gekke vraag, want zoveel stress en drukte hebben best wel wat invloed op je relatie. Bij veel stellen leidt dat tot overprikkeling, uit verbinding gaan, irritaties en uiteindelijk ruzies. Door alle communicatietrainingen die mijn Lonneke en ik  hebben gehad, bleven bij ons de ruzies gelukkig achterwege. Maar de rest van “de uitdagingen” waren er wel, en daar hadden we het niet altijd gemakkelijk mee.

Door al dat geregel, gesjouw en verbouwen waren we helemaal in ons hoofd geschoten, vooral nog aan het overleggen over praktische zaken en soms “lekker” kortaf in onze reacties naar elkaar. Van de energie en uitstraling van die man / vrouw op wie we gevallen waren was opeens ook weinig meer over. We leken meer op twee klussers die discussiërend een bouwmarkt uitlopen over welke kleur muurvuller het beste is.

Bij mijn coachklanten merk ik gelijksoortige patronen. Zodra er heel veel stress is, door bijvoorbeeld een verhuizing, verbouwing, een deadline of een groot project op het werk, verloopt het daten of aangaan van een relatie  anders dan normaal. Coachklanten bij wie het daten normaal gesproken soepel verloopt, krijgen bijvoorbeeld opeens geen dates meer. Of ze worden telkens na één of twee dates afgewezen.

Er zijn veel redenen waarom stress je dates en relatiegeluk ondermijnt. Coachklant Myrthe vertelde bijvoorbeeld: “Mijn vader ligt in het ziekenhuis, en in de tussentijd ben ik met een aantal sollicitaties bezig. Dus veel drukte en stress. Sindsdien gaat het helemaal niet goed meer met het daten. Ik vind geen enkele man meer leuk en ben continu aan het twijfelen. Mannen vinden me ook veel afstandelijker; ik heb het idee dat ik veel meer in mijn hoofd zit.”

Hoewel het heel vervelend is voor Myrthe, is het wel heel logisch wat haar gebeurt. Stress verhoogt je negatieve gedachten en maakt je perfectionistisch, waardoor je de lat al snel te hoog legt. Ook vermindert stress je vermogen om echt contact te maken. Je bent veel te veel in je hoofd bezig en je focust veel meer op problemen dan op plezier. Je lichaam reageert onder stress ook vaak met een “fight, flight, freeze”-reactie. Dit kan ertoe leiden dat je afstandelijk of ongeïnteresseerd overkomt, terwijl je dat natuurlijk niet wilt. Ook je angst voor afwijzing neemt toe.

Myrthe besloot het daten maar even in de ijskast te zetten totdat de ergste stress weer voorbij was. Want vruchteloos blijven daten is erg slecht voor je motivatie en zelfvertrouwen. Als je al aan het daten bent of in een (beginnende) relatie zit, en je wordt overvallen door de stress, is het heel belangrijk om goed met elkaar hierover te communiceren en te accepteren dat het in een stressperiode allemaal even wat minder is.

Gelukkig heeft mijn relatie onze stressperiode goed overleefd. We hebben elkaar nog beter leren kennen in deze nieuwe omstandigheden. En ontdekt dat regelmatig samen ontspannen en weer verbinden belangrijker is dan samen klussen. Een tip voor wie dat nog niet weet: onder tijdsdruk schuren en schilderen doet weinig voor je liefdesleven.

Mijn conclusie: tijdens stress daten is alsof je een liefdesbrief probeert te schrijven terwijl er een brandalarm (in je hoofd) afgaat. Je doet je uiterste best, maar uiteindelijk komt er alleen rook uit je oren. Dus ga dan in plaats van daten lekker ontspannen.

Hoe kunnen wij je helpen?

Ben jij wel toe aan daten en wil je in het nieuwe jaar een start maken op weg naar een liefdevolle relatie? Kom dan een bij ons langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Een paar jaar geleden ben ik van mijn fiets gevallen. Of, een val… het was meer een fietsongeluk. Hoewel er geen andere voertuigen bij betrokken waren (wel een hengsel van mijn tas, een trapper en een stenen brug), waren de effecten zodanig dat er over een ongeluk gesproken mag worden. Een ambulance die me op kwam halen, een hersenschudding, een breuk in mijn arm, een ontwrichte kaak en wat stukjes verbrijzelde tand … dat werk. 

Toen ik na enige tijd weer op de fiets stapte was ik dan ook wat bibberig. Maar na een paar weken werd dat gelukkig minder en fietste ik weer als een jonge godin. 

Totdat ik op een dag met de fiets op weg was naar mijn intervisiegroep. Ineens fietsten twee jongens in volle vaart de hoek om, pontificaal op de verkeerde weghelft. Ze schampten mijn fiets en voor ik het wist lag ik weer op de grond. 

Dit keer was er niets gebroken. Ik had zelfs helemaal niets. Maar toch zat ik daarna te shaken als een rietje. En toen ik mijn intervisiegenoten even later vertelde wat er gebeurd was, begon ik tot mijn eigen verbazing ineens hard te huilen. 

Achteraf is het niet raar dat ik zo heftig reageerde. Ik leek het eerdere ongeluk verwerkt te hebben, maar in mijn onbewuste brein zat het nog ergens opgeslagen als “gevaar”. En ook in mijn lijf waren de gevolgen van het voorval opgeslagen.  “The body keeps the score”, zoals traumadeskundige Bessel van der Kolk het zo mooi noemt.  

Het is dan ook niet zo gek dat je dit ook op andere vlakken kan verwachten. Je kunt heftige, soms zelfs overdreven reacties hebben als een oude, pijnlijke ervaring weer getriggerd wordt door een gebeurtenis in het heden. En in het geval van mijn klanten is die pijnlijke ervaring vaak een relatiebreuk. Wist je dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat dezelfde hersengebieden geactiveerd worden bij zowel fysieke pijn als bij emotionele pijn, zoals liefdesverdriet? En als het einde van de relatie ook nog met veel ellende gepaard gaat (er zijn bijvoorbeeld “andere voertuigen” bij betrokken zijn), kan dat diepe sporen achterlaten. 

Vaak stappen mensen vervolgens wat bibberiger weer op het liefdespad. En ook als je het gevoel hebt het weer in de hand hebben, kan een volgende breuk of afwijzing tot een nog heftiger reactie leiden. The body keeps the score. 

Sommige mensen denken na een paar van deze pijnlijke ervaringen zelfs: “ik begin er niet meer aan”. En degenen die het wel aandurven (hoe moedig!) gaan soms zo voorzichtig te werk dat ze uit voorzorg iedereen al na de eerste ontmoeting afwijzen. Zo voorkomen ze tenminste dat ze nog eens die pijn moeten ervaren. 

Ik vond zelf dat ik na mijn fietsongeluk geen andere keuze had dan om weer zo snel mogelijk op de fiets te klimmen. Mijn wereld zou wel erg klein worden zonder fiets. Kies jij er ook voor om het liefdesavontuur weer aan te gaan? 

Als jij zo dapper bent weer in het zadel te klimmen, wees dan lief voor jezelf en ga met kleine stappen. Wees je bewust wanneer je oude ervaringen je reacties misschien wat heftiger maken dan normaal. En stel je potentiële geliefde op de hoogte dat je voorzichtig wilt zijn, maar wel vooruit wil. 

Veel succes op deze weg!

Hoe kunnen wij je helpen?

Als je je weer op het liefdespad wilt begeven, maar daar wat hulp bij kunt gebruiken, kun je bij ons aankloppen. Kijk eens naar onze online training “Naar een relaxte relatie, vrij van bindingsangst of verlatingsangst” als je de neiging hebt dates telkens van je af te duwen. 

Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

“Ik heb veel te weinig gehad aan deze training, terwijl jij zei dat ik er veel van zou leren!” Harm* keek me kwaad aan en vervolgde: “De rest had duidelijk een heel ander niveau dan ik, en eigenlijk voelde ik me meer een derde trainer. Ik wil hier niet voor betalen!” 

Het was zaterdag 17.00 uur. Hans en ik hadden net een training over daten achter de rug. We hadden afgesloten met een korte evaluatie, waarin de deelnemers aangaven hoe fijn en leerzaam ze de dag ervaren hadden. Iedereen behalve Harm. Met zijn armen over elkaar zei hij dat er voor hem weinig nieuws tussen zat. 

Harm had in de training veelal gedeeld dat hij geen moeite had met daten en dat zijn probleem enkel was dat hij te kritisch was. Als we in kleine groepjes werkten, vertelde hij vooral hoe anderen het beter konden aanpakken. Ik gaf bij hem aan dat hij zich misschien wat meer op zichzelf moest concentreren. En raadde hem aan eens te oefenen met zichzelf kwetsbaar op te stellen. Harm reageerde met dat hij dat prima kon, alleen daar nu geen behoefte aan had. 

Toen Harm mij achteraf op boze toon aansprak, schrok ik. Ik vroeg hem wat hij gemist had. Ik hoorde mezelf zeggen: “Laten we maandag samen nog eens praten over hoe we dit kunnen oplossen”. Met een vervelend gevoel sloot ik de dag af en toen ik naar huis ging merkte ik dat ik boos werd. Hoe onredelijk vond ik Harm! Had hij niet gezien dat de anderen niet op zijn advies zaten te wachten en dat hij niets leerde, omdat hij zichzelf niet openstelde? 

Pas ‘s avonds besefte ik dat ik precies had gedaan wat ik Harm verweet. Ik had mezelf niet opengesteld naar hem. Hoewel ik overdag nota bene aan mensen leerde om hun gevoel te voelen en dat uit te spreken, had ik zelf niets van dat alles gedaan. Geen moment had ik Harm verteld wat zijn reactie met mij deed. Toen hij na afloop van de training zo boos zei dat hij de training maar niets vond, was ik alleen maar bezig geweest met “redelijk te reageren” en hem “proberen te begrijpen”.

Wat was er wel gebeurd? Ik voelde me blijkbaar onveilig door het gedrag van Harm en was onmiddellijk in mijn “overlevingsstrategie” gegaan. En dat was: “de aandacht bij de ander leggen, begripvol zijn, me aanpassen”. Vooral niet laten blijken hoe het me raakt. Oftewel: ik was er weer keihard ingestonken: mijn onbewuste had de regie overgenomen. 

Misschien herken jij dit ook. Dat je op bepaalde stressvolle momenten niet reageert zoals je wilt. Dat je als het ware wordt overgenomen door oude overlevingsstrategieën. Misschien merk je bijvoorbeeld dat je ineens dichtklapt als je date iets zegt wat raakt. Dat je contact gaat vermijden of heel rationeel wordt. Of dat je juist afhankelijk, pleasend of onderdanig gaat opstellen. 

Veel van mijn klanten vinden het daten en het aangaan van een beginnende relatie stressvol, en reageren dan ook vanuit hun overlevingsstrategie. Achteraf geven ze aan dat ze anders hadden willen reageren en zijn ze boos op zichzelf dat ze zich niet anders, volwassener, gedragen hebben. Soms schamen ze zich zelfs voor hun reactie. 

Belangrijk is dan om met meer compassie naar jezelf te kijken. Het zijn oude reactiepatronen, die er al heel lang inzitten en een automatisme zijn geworden. Je hebt ze aangeleerd toen je jong was en dat deze manier van reageren het beste was om te overleven in die situatie. En een automatisme leer je niet zomaar af, die worden vanzelf geactiveerd onder stress. 

Het helpt daarom om goed te weten wat je overlevingsstrategieën zijn en te formuleren wat je wilt doen als ze de kop opsteken. Te weten wat voor concreet ander gedrag je dan wel inzetten. Bijvoorbeeld te uiten hoe je je voelt of even een moment voor jezelf te nemen om je gedachten te ordenen. 

Het vraagt veel bewustzijn en oefening om je oude patronen te doorbreken. En soms gaat het weer mis. Zo ook bij mij op die dag. Harm had achteraf gelijk: hij was een leraar geweest. Niet die van de deelnemers, wel die van mij.  

* De naam Harm en enkele details zijn om privacy-redenen gewijzigd

Hoe kunnen wij je helpen?

Wil jij ook leren om je overlevingsstrategieën te herkennen en om te buigen, kijk dan eens naar onze online training “Naar een relaxte relatie, vrij van bindingsangst of verlatingsangst”

Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Ik zat gisteren lekker onderuitgezakt in mijn comfortabele bruine leren stoel tegenover Merel en had een leuk filosofisch gesprek met haar. Haar stelling was: “Als ik de ware ontmoet dan gaat het vanzelf, dan kom ik moeiteloos in een liefdevolle verbonden relatie. Dan hoef ik niet eindeloos aan mezelf te werken”. Die stelling wordt door veel singles onderschreven, dus daarom vond ik het wel interessant om hem eens nader te onderzoeken.

Wanneer gaat het helemaal vanzelf en moeiteloos als je de ware tegenkomt? Merel en ik kennen beide mensen die het is overkomen, dus het is zeker mogelijk! In het geval van Merel is het wél belangrijk te weten waar zij tegenaan loopt in de liefde. En waarom het tot nu toe nog niet gelukt is. 

Merel vertelt: “Ik ben iets over de 40 en ben 5 jaar geleden, na een lange relatie met een leuke vrouw heel plotseling en kil aan de kant gezet voor een ander. Ik heb daardoor moeite vrouwen te vertrouwen die een relatie met me willen. Ik durf nog maar moeilijk mijn kwetsbare kant te laten zien. Ook kan ik een dag van slag zijn als een date of geliefde plotseling een afspraak afzegt, appjes te laat beantwoord, of boos of geïrriteerd doet.

Aan de andere kant moet mijn date of geliefde ook niet plotseling emotioneel te dichtbij komen, want dan krijg ik het Spaans benauwd. Toen mijn laatste date na twee maanden voorstelde om een weekendje naar Antwerpen te gaan met z’n tweeën, voelde ik veel stress en benauwdheid. Ik zette daarna gelijk een hele dag mijn telefoon op de vliegtuigstand. Tenslotte voel ik me vaak niet goed genoeg in een relatie. Ik vind ik het belangrijk dat m’n vriendin me heel regelmatig bevestiging geeft door te zeggen hoe leuk ik ben.”

De kans dat alle liefdeskwetsuren en hinderende liefdespatronen bij Merel als sneeuw voor de zon verdwijnen als “de ware” plotseling opduikt, is net zo waarschijnlijk als dat een gebroken spiegel zichzelf ineens heel maakt zodra iemand erin kijkt.

Daarom heb ik samen met Merel gekeken aan welke eisen “de ware” moet voldoen om gemakkelijk en moeiteloos in een fijne relatie te kunnen komen. En waaraan diezelfde ware moet voldoen om die relatie ook te houden. 

Allereerst moet “de ware” heel veel geduld met Merel hebben vanwege haar wantrouwen. “De ware” moet haar emoties en gevoelens goed kunnen uiten, maar niet verwachten dat Merel dat ook snel gaat doen. 

Verder mag deze vrouw natuurlijk geen afspraken afzeggen en nooit boos of geïrriteerd doen. Tenslotte moet ze ook heel langzaam en geduldig de relatie opbouwen in het tempo dat Merel aankan en haar gevraagd en ongevraagd veel bevestiging geven. 

Kortom: de ware moet zich volledig aanpassen aan alle pijnpunten en hinderende liefdespatronen die zich in de loop van de jaren gevormd hebben bij Merel. En natuurlijk mag zij zelf geen eigen kwetsuren en eigenaardigheden hebben en inbrengen in de relatie, anders wordt het alsnog veel te ingewikkeld. Het beschadigde potje moet dan al het ware een afwijkend dekseltje vinden dat exact op een goede fijne manier op dat potje past. 

We kunnen concluderen dat het aangaan van een liefdevolle relatie als vanzelf kan gaan als je weinig tot geen beschadigingen of pijnpunten op het gebied van de liefde hebt opgelopen. Maar ook dat de kans dat Merel “de ware” vindt met wie alles moeiteloos verloopt, bijzonder klein is.

Merel besloot toch maar met zichzelf aan de slag te gaan. En haar pijnpunten en de liefdespatronen die haar in de weg zitten op te gaan lossen. Want als je je eigen kwetsuren en liefdespatronen die je in de weg zitten opgelost hebt, hoef je niet meer oneindig lang te zoeken naar “de ware” die zich helemaal daaraan aanpast. Je zult gemakkelijker een match vinden met een fijne vrouw of man die ook wat de liefde betreft helemaal in haar of zijn kracht staat.

Hoe kunnen wij je helpen?

Wil jij ook met jezelf aan de slag en beter voorbereid zijn als je een leuke man of vrouw tegenkomt? Kijk dan eens naar onze laagdrempelige training Dansend op weg naar de liefde of onze online training “Naar een relaxte relatie, vrij van bindingsangst of verlatingsangst”

Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.n naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Eerder dit jaar schreef ik al over mijn kat met verlatingsangst. En over hoe haar gedrag bij mij spontaan bindingsangst opriep. Helaas hebben we daar samen nog steeds niet helemaal een goede modus in gevonden. Wat is het geval? 

Mijn man en ik lopen ’s avonds regelmatig nog een blokje door onze wijk. Onze stappenteller “uitlaten” als het ware. En omdat mijn kat verlatingsangst heeft en zoveel mogelijk bij me in de buurt wil zijn, loopt ze graag met ons mee. Dat hebben we wel eens toegelaten. Vervolgens trippelde ze de helft van de tijd genoeglijk achter ons aan. De andere helft van de tijd echter – ongeveer op elke straathoek – keek ze doodsbang om zich heen zodra er een auto of fietser op minder dan honderd meter afstand voorbijkwam. Daarnaast moest er bij elke kat die we tegen kwamen een ritueel gevecht worden uitgevoerd. 

De stress die ze constant had sloeg ook op mij over: ook ik stond even later op elke hoek gestrest om me heen te kijken. Weg ontspannen wandelingetje. Weg lekker bijpraten met mijn man. Als puntje bij paaltje komt, laat ik de kat dus liever thuis. 

Maar dan ken je mijn verlatingsangstige kat nog niet. Ze staat al voor de deur te trappelen zodra ik mijn jas aan doe, en weet elke keer tussen onze benen door naar buiten te glippen. Onze oplossing, haar opsluiten in de woonkamer, brengt geen soelaas. We hebben namelijk aan de achterkant een kattenluikje. En tegenwoordig, zodra ze doorheeft dat we de voordeur uitgaan, rent ze pijlsnel langs de achterkant naar buiten. Ze snelt het huizenblok rond, om 2 minuten later weer vrolijk achter ons aan te lopen. 

Om haar te snel af te zijn, rennen we nu hard weg zodra we de voordeur uit zijn. Zo kunnen we als het meezit nét voordat zij arriveert de hoek om zijn. De buren denken onderhand dat we óf gek zijn óf iets op onze kerfstok hebben, aangezien we meerdere keren per week als een idioot door de straat rennen. 

Wat zou ik graag tegen mijn kat kunnen zeggen “Wij gaan even weg, ik heb even mijn rust nodig, maar daarna kom ik gewoon weer bij je terug!”

Nu komt het goede nieuws: in een relatie tussen twee volwassen mensen, kan dat gewoon! Tegen je date of partner kun je gewoon zeggen: “Ik ben even weg, ik heb even rust nodig, maar daarna ben ik er weer voor je”. En geloof me, voor mensen die last hebben van verlatingsangst is dat precies wat ze nodig hebben. 

Als je last hebt van verlatingsangst is je grootste zorg namelijk dat je partner je definitief verlaat. En dat als je partner (letterlijk of figuurlijk) afstand neemt, niet meer terugkomt. Als hij even niets laat horen “heeft hij vast genoeg van me”. Als zij naar een feestje is “komt ze vast iemand tegen die leuker is”. En als hij op stap gaat met een vriend “vindt hij me vast niet meer belangrijk”. Pas als de bevestiging komt dat de ander gewoon weer terugkomt en er weer helemaal is, voelt iemand met verlatingsangst zich gerustgesteld. 

Nu is het helaas zo dat mensen met verlatingsangst regelmatig een partner hebben die last heeft van bindingsangst. En helaas halen deze “bindingsangstigen”, net als ik met mijn kat, allerlei capriolen uit om de rust en ruimte die ze nodig hebben te krijgen. Ze verzinnen smoezen en zeggen dat ze het idioot druk hebben, verzwijgen details over hun doen en laten (en hopen dat de ander niet doorvraagt), of laten maar niets meer horen omdat ze niet weten hoe ze het moeten aanpakken

Ook mensen met bindingsangst zou het enorm helpen als zij zich zouden uitspreken over hun behoeften. Het zou zoveel gemakkelijker zijn als ze gewoon kunnen zeggen dat ze even tijd of ruimte nodig hebben. Zolang ze de toevoeging doen dat ze niet voorgoed weg zijn en er daarna weer helemaal voor de ander zijn, geeft het beiden rust! 

Mijn partner en ik hebben dat goed onder de knie gekregen, maar met mijn kat is het nog behelpen.  Dus ren ik gewoon weer elke dag door de straat. Misschien moet ik mijn buren deze blog maar laten lezen… 

Wil je aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst? En wil je beter leren communiceren tijdens het daten of in je beginnende relatie? Kijk dan eens naar onze online training “Naar een relaxte relatie, vrij van bindingsangst of verlatingsangst”

Hoe kunnen wij je helpen?

Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Ken je dat nare gevoel van als laatste gekozen worden bij de gymles omdat je nou eenmaal niet goed bent in die ene sport? Dat gevoel had ik afgelopen weekend aan het begin van het dansweekend waar ik samen was met mijn vriendin Lonneke. De gemiddelde leeftijd lag rond de 35, en zij vonden ons als 50-plussers een stuk minder aantrekkelijk om mee te dansen. 

Gelukkig waren er nog vier leeftijdsgenoten. Alleen… drie van de vier hadden er al snel genoeg van om het minst populaire jongetje of meisje van de klas te zijn. Dus die kozen snel het hazenpad, zodat wij samen met nog één andere vrouw in onze leeftijdscategorie overbleven. Ik noem haar maar even Rieneke.

Dan denk je natuurlijk: Jij en Rieneke hebben vast veel samen gedanst. Maar dat was dus helemaal niet zo. Ze kon best goed dansen, maar ik had het gevoel dat Rieneke iets “kwam halen” bij me. En iets moeten geven omdat die ander iets van je wil, voelt behoorlijk onaangenaam.

Het dansen met Rieneke deed me gelijk weer denken aan de verhalen van mijn coachklanten bij het daten. Want bij het daten werkt dat “halen” hetzelfde als bij het dansen. Maar met het voorbeeld van dansen kan ik het beter uitleggen.

Tijdens het dansen is er een natuurlijke uitwisseling van energie tussen twee mensen. In de meeste gevallen voelt die energie voor mij wederzijds: zowel ik als de ander genieten van het dansen, we staan in onze eigen kracht, geven elkaar ruimte, en het voelt ontspannen. We komen beiden iets brengen en krijgen daarvoor ook iets moois terug.

Maar afgelopen weekend tijdens het dansen merkte ik dat Rieneke figuurlijk te veel op mij leunde, mijn energie leek te “nemen” zonder echt iets terug te geven. In plaats van samen een mooie interactie te creëren, ging het haar (onbewust) meer om wat zij uit het moment haalde. Alsof ze danste om iets van me te krijgen – zoals aandacht, bevestiging of controle – in plaats van samen een mooie ervaring te hebben. 

Hoe ziet dat er dan uit in een date? In een evenwichtige date voelt de interactie als een wederzijdse uitwisseling van aandacht, interesse en energie. Je leert elkaar rustig kennen, stelt vragen en luistert echt naar de ander.

Ik hoor vaak terug van coachklanten dat dates regelmatig minder fijn verlopen. Zeker als hun date trekjes van verlatingsangst heeft. Ze voelen als het ware dat hun date iets bij hen komt halen. 

Zo ook de laatste date van coachklant Digna. Ze vertelt: “Dave was vooral gefocust op wat hij van mij wilde krijgen – aandacht en bevestiging. In zijn hoofd was hij al bezig met snelle stappen richting een relatie – zonder echt interesse te tonen wie ik nu echt ben. Het gesprek met Dave voelde vaak als eenrichtingsverkeer, waarbij ik nauwelijks vragen kreeg. 

Ik moest hem ook regelmatig geruststellen en bevestiging geven. Hij wilde altijd snel weer afspreken, anders voelde hij zich afgewezen. Waar ik helemaal op afknapte is dat hij al heel snel intiem wilde worden zonder goed op mij af te stemmen en rekening met mij te houden. Ik voelde me totaal niet gezien. Het ging Dave meer om het hebben van een relatie dan om mij.”

Rieneke deed Lonneke en mij gelijk weer beseffen hoe belangrijk het is om “te brengen” in het contact met anderen. Op die manier lukte het ons goed om na verloop van tijd een mooie band op te bouwen met de andere, veel jongere dansers tijdens het dansweekend. Wil jij ook een fijne dans of date? Kom dan ook iets brengen in plaats van halen. Je krijgt vanzelf iets moois terug!

Hoe kunnen wij je helpen?

Wist je dat je je datevaardigheden ook op een leuke speelse manier kunt verbeteren in de dans via deze training? Ook ben je van harte welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek om samen eens te kijken waar jij vastloopt. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma

Wil je liever eerst zelf aan de slag met je verlatingsangst of bindingsangst? Kijk dan eens naar onze online training “Naar een relaxte relatie vrij van bindingsangst en verlatingsangst

H

Een vraag die vaak terugkomt in onze coachingspraktijk is de volgende: “Past die ander echt niet bij me, of is het mijn bindingsangst die opspeelt?” Iedereen met bindingsangst snapt meteen wat ik bedoel met deze vraag. Voor de rest van de lezers zal ik de vraag toelichten. 

Stel, je hebt last van bindingsangst. Je stopt voortdurend met daten of met beginnende relaties op het moment dat de ander te dichtbij komt. Eerst denk je nog dat je gewoon de ware nog niet ontmoet hebt. Maar na het zoveelste date-avontuur of de zoveelste verbroken relatie besef je dat het misschien ook wat met jouzelf te maken heeft. Je googelt, leest eens een boek en schrikt: misschien heb je wel bindingsangst! En hoewel je de angst niet voelt, besef je dat je onbewust de echte verbinding aan het vermijden bent. 

Goed, na wat zelfonderzoek besef je dat je het anders aan moet pakken. Bij een nieuwe beginnende relatie besluit je door te zetten, waar je eerder altijd stopte. Ondanks dat het niet helemaal goed voelt, besluit je het een kans te geven. 

Maar dan komt de twijfel. Want wanneer weet je nu of dit de juiste persoon is, om dit experiment mee aan te gaan? Is dit nu degene die je dan wél een kans moet geven? En op het moment dat de negatieve punten van die ander steeds meer in het oog beginnen te springen, vraag je je vertwijfeld af: “Past die ander echt niet bij me, of is dit nu mijn bindingsangst die opspeelt?”

Ik snap helemaal dat dit een enorm lastige vraag is. Ikzelf ben achteraf gezien ook wel eens te vroeg gestopt met een relatie. En ook wel te lang met iemand doorgegaan. Ik twijfelde steeds of de ander niet bij me paste, of dat ik te kritisch was. Om gek van te worden!

Eén van de dingen die mijn collega Hans en ik daarom in de coaching in kaart brengen, is wat je écht belangrijk vindt in een relatie. We kijken naar je relatiewaarden. Als de relatiewaarden allemaal aanwezig zijn én je vindt de ander in het begin aantrekkelijk, dan is de ander waarschijnlijk een potentieel geschikte partner. En als er dan toch allerlei kleine punten zijn waardoor je ineens vindt dat je de relatie weer moet verbreken, is de kans groot dat het je bindingsangst is die opspeelt. 

Maar dat is nog vrij verstandelijk geredeneerd. Probleem is dat je het niet voelt. Je voelt misschien ineens weerstand, stress of zelfs helemaal niets. En dat is niet raar, je hele onbewuste is zo geprogrammeerd dat je je slecht gaat voelen of je afsluit als iemand te dichtbij komt. 

Punt is: voelen is wel het sleutelwoord hierbij. Voelen hoe het bij jou werkt, voelen wanneer je angstig wordt en wanneer het juist fijn is, en voelen of het wel of niet goed voelt om met de ander te zijn. Pas als je meer in contact bent met je gevoel, kun je goed bepalen wie er wel en niet bij je past. 

Op deze boodschap zitten mensen met bindingsangst vaak niet te wachten. Liever willen ze van mij horen wat wel of niet een goede reden is om het uit te maken, in plaats van zelf goed te gaan voelen. Ik weet in ieder geval dat ik vroeger graag een boek had gehad waarin precies stond wat goed (genoeg) voor mij was en wanneer iemand wel of niet bij me paste.

Sorry dus als ik ook jou teleurstel als je dit leest. Maar wil je toch aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst en wil je samen een antwoord vinden op bovenstaande vraag, kijk dan eens naar onze online training “Naar een relaxte relatie, vrij van bindingsangst of verlatingsangst”. Want het positieve nieuws is, je kunt er wel degelijk iets aan doen! 

Hoe kunnen wij je helpen?

Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.