“Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen”

Marit zit voor me te snikken. En terwijl de tranen over haar wangen lopen, zegt ze: “Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen.”

We hebben een kennismakingsgesprek en Marit vertelt hoe moe ze is van haar voortdurend strandende dates en relaties. Natuurlijk is het begrijpelijk dat ze daar geëmotioneerd over is. Maar wat me raakt, is dat ze zich bijna verontschuldigt voor haar tranen. Alsof huilen iets is wat je moet voorkomen.

Marit is niet de enige. Veel mensen vinden het ongemakkelijk om hun emoties te laten zien als ze me nog niet goed kennen. Zelfs niet in de veilige sfeer van mijn praktijkruimte. En hoe iemand hier met emoties omgaat, zegt vaak al veel over hoe hij of zij dat tijdens dates doet.

Het muurtje dat je niet ziet

Waar de één laat zien hoe gefrustreerd, verdrietig of eenzaam hij of zij soms is, blijft de ander achter een subtiel muurtje. “Ik mis wel eens iets, maar ik heb een heel mooi leven”, hoor ik dan bijvoorbeeld.  

En natuurlijk – dat kan helemaal waar zijn. Maar géén emoties voelen bij zo’n beladen onderwerp? Niemand voelt niets als het om de liefde gaat.

Wat ik vaak zie bij hoger opgeleide, reflectieve singles is het volgende: Ze kunnen uitstekend praten over hun gevoelens. Ze analyseren, duiden zichzelf, begrijpen waarom ze zich zo voelen. Maar ze laten zichzelf niet echt zien.

Ik schaamde me voor mijn kwetsbaarheid

Ik herken het overigens maar al te goed: het verbergen van mijn echte emoties. Van huis uit had ik niet meegekregen om mijn gevoelens vrijelijk te uiten. Tijdens mijn studie psychologie leerde ik ze beter te verwoorden. Maar het bleef vaak reflectief. Beheerst.

Als ik in een relatie uit de bocht vloog en emotioneel werd, schaamde ik me achteraf. Hoe had ik me zo kunnen laten gaan? Boos worden, of huilen om zoiets kleins?

En natuurlijk is het goed om je emoties niet onbeheerst uit te leven. Maar alleen rationeel praten over wat je voelt, creëert geen verbinding. De ander kan pas echt meeleven als hij of zij ziet en ervaart wat je voelt. Als de spiegelneuronen aangaan. Dán ontstaat er verbinding.

Gecontroleerde kwetsbaarheid

Ik noem het fenomeen “gecontroleerde kwetsbaarheid”: wel vertellen wat je voelt, maar zó netjes dat de ander het niet echt hoeft te voelen. Het is kwetsbaarheid zonder risico.

Waarom het bij daten vaak misgaat

En precies daar gaat het bij daten vaak mis. Veel van mijn coachees hebben leuke gesprekken, maar stellen zich niet echt kwetsbaar op.  

Stel dat je date zegt “Ik ben best zelfstandig.” Je neemt het tot je. “Een goede eigenschap”, denk je misschien. En mogelijk vraag je je af wat dat voor een eventuele relatie met die ander zou betekenen. 

Maar wat zou er gebeuren als die ander toevoegt: “Ik vind het soms lastig om hulp te vragen.” Of zelfs: “Ik ben ergens bang dat als ik echt leun, iemand me te veel vindt.” Opeens ga je wat voelen. Misschien voel je empathie, herkenning of op zijn minst nieuwsgierigheid. Dat is het begin van verbinding! 

Kwetsbaarheid begint waar er iets op het spel staat. Als er een emotie voelbaar wordt. 

Als er steeds ‘niets’ wordt gevoeld

Merk jij dat dates na een tijdje stuklopen omdat één van jullie ‘niets voelt’? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt. Er is dan te weinig échte emotionele uitwisseling ontstaan. Misschien herken je dat je het lastig vindt om jezelf echt te laten zien. Dat je denkt:
“Wat als de ander het raar vindt?” Of: “Stel dat ik word afgewezen?”

Juist dan is het waardevol om de proef op de som te nemen.

Als het ergste gebeurt en de ander wijst je af, dan is dat misschien maar goed ook – liever vroeg dan laat. Want je wilt geen relatie waarin je je altijd groot moet houden en je gevoelens geen plek hebben.

Maar het kan ook anders uitpakken. Misschien ontstaat er juist échte verbinding. En monden je dates ineens uit in een mooie, duurzame relatie.

Van date naar relatie

Kun jij goed praten op een date, maar blijft het vaak bij “leuk gesprek”? Hoor je regelmatig dat er “geen echte klik” was? Of dat iemand “het niet genoeg voelde”? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt.

In de vernieuwde training Van Date Naar Relatie leer je hoe je van leuke gesprekken naar echte emotionele verbinding gaat — zonder jezelf te verliezen of dramatisch te worden.

Wil je liever een op-een-begeleiding?  Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

“Hans, wat vind je van mensen die elkaar ontmoeten, de vonk slaat over en na precies één dag gaan ze al samenwonen?” Ik keek een beetje verbaasd naar Yvonne, de nieuwe vriendin van Arthur, een vriend van me. We zaten lekker te dineren bij mij thuis en toen Yvonne ontdekte dat ik singlecoach was, was dit een van haar eerste vragen.

Wanneer verlangen naar zekerheid het tempo bepaalt

Bij het horen van die vraag, moest ik meteen denken aan de periode waarin ik nog verlatingsangst had. De datefase vond ik toen best spannend: “Stel je voor dat ze me tijdens het daten afwijst!”. Dus stuurde ik al snel aan op een relatie. Die veilige haven van een relatie voelde veel prettiger. Alleen… die dating fase is er niet voor niets. Want ergens wil je toch een beetje ontdekken of je goed bij elkaar past voordat je allerlei grote stappen zet.

Mijn selectiecriteria waren in die tijd heel simpel. Vind ik haar aantrekkelijk, hebben we plezier met elkaar en vallen er niet te veel stiltes? Dan zit het wel goed. Of iemand aan deze drie criteria voldoet, ontdek je al als je een dag met elkaar omgaat. Maar of iemand goed genoeg past om samen een relatie aan te gaan, of zelfs te gaan samenwonen? Dat is een heel ander verhaal. Dan spelen er nog diverse andere criteria een belangrijke rol. In die tijd kwam ik er meerdere keren pas in de relatiefase achter dat we veel te verschillend waren, met alle gevolgen van dien.

Door schade en schande wijs geworden

Om op de vraag van Yvonne terug te komen: wat vind je ervan om al na één dag samen te gaan wonen? Toen ik nog in mijn verlatingsangstige periode zat, had me dat een fantastisch idee geleken. Maar inmiddels, door schade en schande wijs geworden en na vele gelijksoortige verhalen van mijn coachklanten aangehoord te hebben, weet ik wel beter. Mijn antwoord op Yvonne’s vraag was dan ook: “Ik vind dat heel onverstandig!”

Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem

Toen vertelde Yvonne: “ Arthur en ik hebben elkaar ontmoet op een trainingsdag waar we elkaar veel opzochten. Ik voelde gelijk dat Arthur een bijzondere man is. We spraken af dat we de volgende dag uit eten zouden gaan in Amsterdam. Die volgende dag sneeuwde het hard, mijn trein strandde en ik stond daar op een ijskoud winderig perron. Arthur bood gelijk aan om me op te halen en voor me te koken. Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem. Dus we kennen elkaar nu 26 dagen en wonen daarvan 25 dagen samen.”

De functie van de datingfase

Ik vind het een mooi en bijzonder verhaal dat Yvonne vertelde. Alleen, het gaat wel in tegen alle principes van op een gezonde manier een relatie op te bouwen. Natuurlijk hoop ik dat zij de uitzondering zijn die de regel bevestigen, maar die datingfase is er niet voor niets. In die fase ontdek je pas echt of je bij elkaar past of niet. Dat gaat verder dan aantrekkingskracht, verliefdheid, een gezellig gesprek en plezier met elkaar.

Wat tijd zichtbaar maakt

Daar spelen bijvoorbeeld ook zaken als: voel ik me veilig bij jou? Zijn we gelijkwaardig? Kunnen we onze gevoelens en emoties met elkaar delen? Ben je er echt voor mij als ik het moeilijk heb? Is er stabiliteit (i.p.v. aantrekken en afstoten) en gaan we goed met verschillen en conflicten om? Dit ontdek je zeker niet in een dag. Daarom is het verstandig om die datingfase een tijdje te laten duren en elkaar echt goed te leren kennen voordat je grote stappen zet.

Hoe lang is lang genoeg?

Nu vraag je je misschien af: na hoeveel tijd het dan wél goed is om samen te gaan wonen. Dat is natuurlijk per stel anders. Wij kijken in onze coaching in de eerste plaats of de interacties tussen jullie – oftewel jullie relatiewaarden – allemaal kloppen. Vervolgens hebt je echt minimaal 4 tot 6 maanden nodig voordat je elkaar echt door en door kent. Dan pas weet je of je nog samen door een deur kunt als de eerste conflicten geweest zijn, ken je ook elkaars minpunten en heb je de roze bril alweer grotendeels afgezet.

Mijn vriendin en Ik hebben er 3 jaar over gedaan voordat we het besluit namen om samen een huis te gaan kopen. We merkten in die periode dat we al min of meer aan het samenwonen waren in onze beide huizen. En dat het gesleep met koffers en tassen bloedirritant werd. Natuurlijk kan dat ook eerder, maar voor ons was het een natuurlijke overgang. Ik ben heel benieuwd of Yvonne en Arthur de uitzondering zijn die de regel bevestigen als het gaat om het overslaan van de datingfase. Ik hoop het van harte voor ze!

Wil jij ook leren hoe je van een leuke date naar een fijne relatie komt?

Wil je leren omgaan met verbinding, spanning en ook met twijfels en onzekerheid  — zonder te snel te gaan of meteen af te haken? Dan is het fijn als je een steuntje in de rug krijgt. Kijk eens naar onze geheel vernieuwde training over dating. Of kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Op 14 februari stond ik in dagblad Trouw. Een goede reden om de rest van de krant ook eens door te spitten. En dat bleek een uitstekend idee, want op deze dag ging het uiteraard over… de liefde.

En wat zo leuk is: Trouw heeft sinds een jaar de goede oude contactadvertenties in een nieuw jasje gestoken. En dat was een doorslaand succes. Nu, een jaar later, interviewden ze een aantal koppels over hoe zij via deze advertenties de liefde gevonden hadden.

Hartverwarmend én hoopgevend

Wat een hartverwarmende en hoopvolle gesprekken waren dat! Wat me vooral raakte, was hoe echt de mensen waren. Datingapps hebben natuurlijk voordelen, maar ze geven ook veel singles stress: Hoeveel moet je appen? Wat kun je wel en niet zeggen? En hoe moet je met je toch al kwetsbare ego omgaan als je afgewezen wordt… of erger: geghosted? 

Hier: niets van dat alles. Dit waren oprechte ontmoetingen. Met nog die prille hoop en verliefdheid, alsof je weer even achttien bent.

Van vingerhoedjes tot “ik hou van je”

Zo was er een man in de zeventig die vertelde dat hij het zo leuk vond dat de nieuwe liefde in zijn leven vingerhoedjes bleek te sparen. Dat was precies dezelfde hobby als van zijn overleden vrouw. Hoe bijzonder is dat? 

En er was een dame van 39 die pas net had ontdekt dat ze op vrouwen viel. Haar date had zich zó voorgenomen om het rustig aan te doen… maar riep toch al op de tweede date: “Ik hou van je!”. Iets wat totaal tegen alle datingregels ingaat. Maar in haar geval leidde het juist tot een mooie liefde.

En dáár wringt het soms in mijn werk…

Dit is precies wat mijn beroep soms lastig maakt. Veel singles die ik coach vragen zich af hoe ze succesvol kunnen daten. En het liefst gaan ze naar huis met een duidelijk lijstje datingregels.

En begrijp me niet verkeerd: natuurlijk zijn er dingen die handig zijn om te doen als je iemand net leert kennen. 

Maar tegelijk wil je ook gewoon jezelf kunnen zijn. Zonder continu te hoeven nadenken of je wel handelt volgens de nieuwste datingetiquette. Je wilt niet meteen iemand afserveren, of zelf afgeserveerd worden, omdat iemand “iets verkeerds” zegt of doet.

Dus… hoe blijf je authentiek zonder je date te verpesten?

Zonder in regels te vervallen, heb ik toch een paar suggesties:

1.      Wees jezelf… maar check af en toe even bij de ander

Wees jezelf, maar check af en toe of de ander wat jij doet ook prettig vindt. Als jij het bijvoorbeeld fijn vindt om veel te appen na een date, is het vervelend om jezelf de hele tijd in te moeten houden. Maar aan de andere kant wil je ook niet dat de ander zich verstikt voelt en het daarom voor gezien houdt. Even checken dus, zelfs als het wat van de romantiek afhaalt. 

2. Denk in matches, niet in “goed of fout”

Als jij iemand niet als jouw levenspartner ziet, betekent dat niet dat diegene geen waardevol mens is.

En dat geldt andersom net zo. En als je dát uitgangspunt pakt, wordt het eigenlijk ook makkelijker om jezelf te zijn. Want als jij de ideale date probeert te spelen om de ander te pleasen… moet je die rol daarna je hele leven blijven volhouden. Of word je twee maanden later alsnog afgewezen als je dan uiteindelijk besluit jezelf te laten zien. Geen aantrekkelijk vooruitzicht, toch? 

3. Doe alsof je met een vriend(in) aan tafel zit

Vind jij het lastig om jezelf te zijn tijdens het daten? Stel je dan eens voor dat de ander een goede vriend(in) is… die je toevallig nog niet kent. Hoe praat je met je vrienden? Hoe ben je als je ontspannen bent? Dát is je basis. En natuurlijk: op een gegeven moment mag je er best een vleugje romantiek overheen strooien 😊.

Conclusie: minder strategie, meer verbinding

Wat ik zo mooi vond aan die contactadvertenties uit Trouw, was dit: er zat geen datingstrategie achter. Geen spel, geen perfecte timing, geen 48-uursregel. Gewoon twee mensen die elkaar durfden te ontmoeten. En misschien is dat wel precies waar dating uiteindelijk om draait.

Niet om alles goed doen. Maar om jezelf durven laten zien, mét je enthousiasme, onzekerheid, rare hobby’s en soms iets te snelle “ik hou van jou”.

Hulp bij het daten?

Wil jij ook begeleiding in hoe je jezelf kunt zijn tijdens het daten? Wil je leren hoe je bij jezelf kunt blijven in de wirwar van datingregels en -normen? Kijk eens naar onze training Van Date Naar Relatie op 11 april. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past én hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Een veelbelovende date

Thomas (47), een coachee van me, heeft een tijdje fijn gedatet met Mirjam. Tijdens de vorige coachsessie vertelde hij glunderend dat dit écht potentie had om een fijne relatie te worden. Ik kijk hem deze sessie daarom verwachtingsvol aan… maar dit keer staat zijn gezicht op onweer.

 “Ik ga ermee stoppen”, zegt hij.

Van verliefd naar ‘geclaimd’

Thomas vertelt dat hij helemaal gek wordt van het ‘geclaim’ van Mirjam. En als ik doorvraag, kan ik me in zijn beleving wel iets voorstellen. Mirjam is namelijk erg verliefd. In haar enthousiasme heeft ze een foto van hun romantische strandwandeling op Instagram gezet. En nu weet de hele wereld dat ze een stelletje zijn. Gevolg: allerlei uitnodigingen van haar vrienden en familie om “gezellig samen langs te komen”. Daar was Thomas nog helemáál niet aan toe.

Wanneer liefde te snel gaat

Ook “overstelpt ze hem” (Thomas’ woorden) met lieve berichtjes. Ook tijdens werktijd. Laatst stuurde ze een foto van het cafeetje waar ze samen hadden gezeten: “Ik liep hier langs en moest aan je denken.” Probleem: Mirjam denkt door haar verliefdheid ongeveer 32 keer per dag aan Thomas. En Thomas krijgt dus 32 foto’s, smileys en updates.

De druppel

De druppel voor Thomas was het moment waarop Mirjam vroeg of het niet eens tijd werd om zijn kinderen te ontmoeten. Voor Thomas ongeveer het liefdesequivalent van: “Zal ik alvast een trouwdatum prikken?” Zijn kinderen wil hij pas met zijn liefdesleven ‘belasten’ als hij zeker weet dat het goed zit. En hiermee eindigde hun romantische etentje in een halve ruzie.  

Bindingsangst versus behoefte aan nabijheid

Thomas en ik hebben het al een paar keer gehad over zijn “vermijdende hechtingstijl”.  Hij heeft regelmatig last van bindingsangst en heeft al veel vrouwen afgewezen omdat hij zich benauwd voelde. Als hij een foutje aan hen ontdekte, serveerde hij hen keer op keer snel af. 

Maar nu verwacht hij van mij dat ik hem ga bevestigen dat het dit keer niet aan hem ligt. “Want zó geclaimd worden: dat is toch niet normaal?!”

Wat is ‘normaal’ in een relatie?

Hoewel ik snap dat Thomas het gedrag van Mirjam lastig vindt, kan ik hem die bevestiging toch niet geven. Want wat is “normaal” in een liefdesrelatie? 

Waar de één (zeker boven de 40) denkt: “Het leven is kort! Gas erop!” Denkt de ander: “We hebben alle tijd! Iedereen heeft een rugzakje, laten we het rustig ontdekken. Wie heeft er gelijk?”

Het echte probleem: niet praten

In een relatie gaat het er niet om wat “normaal” is, maar of je er samen uit kan komen als je verschillend over zaken denkt. Dat je eerlijk met elkaar kan bespreken wat belangrijk voor je is en waar je behoefte aan hebt. En dat je beiden bereid bent daarnaar te luisteren en te kijken of er oplossingen mogelijk zijn die voor beiden prettig of acceptabel zijn.

Dat is toch raar!

In dit geval zou het heel goed kunnen dat Mirjam denkt: “Je kinderen zijn de belangrijkste mensen in je leven — ik heb ze niet eens gezien! Dat is toch raar?”

Als ik vraag of Thomas hierover al met Mirjam heeft gepraat, bekent hij dat hij dit tot nu toe niet gedaan heeft. “Ik wilde de sfeer niet verpesten.” En – de klassieke single gedachte -: “En als ze echt bij me past… dan snapt ze dat toch wel?” Nee helaas. Niemand snapt zomaar vanzelf wat jij nodig hebt.

De grootste misvatting van singles

Dus voor iedereen die zich herkent in Thomas of Mirjam: schrap de zin “Als de ander echt bij me past… dan snapt hij/zij dit wel” onmiddellijk uit je vocabulaire. Niemand snapt zomaar wat jij wilt of voelt. Dus zeker niet in het begin als je elkaar nog nauwelijks kent. En uit ervaring kan ik zeggen: ook na tien jaar niet 😊.

En nu?

Thomas is na de sessie weggegaan met het voornemen om met Mirjam te gaan praten en het wél te benoemen. Te vragen of Mirjam bereid is het iets rustiger aan te doen. En te kijken of het verschil in snelheid te overbruggen is.

Ik ben benieuwd…

Verder komen in het daten

Wil jij je eigen overtuigingen rondom daten en relaties eens onder de loep nemen? En kijken of je iets kan doorbreken waardoor jij die fijne, duurzame relatie vindt? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

De perfecte relatie. Heb jij daar ook wel eens van gedroomd? Ik wel, zeker toen ik nog single was. Dan kreeg ik allerlei beelden van samen één zijn, de ultieme verbinding, elkaar 100% aanvoelen zonder maar één woord, altijd geweldige seks en het was natuurlijk nooit saai. En we hoefden nooit samen een IKEA-kast in elkaar te zetten. 

Je gelooft het misschien niet, maar ik denk dat de perfecte relatie tegenwoordig gewoon mogelijk is! Verderop in deze blog leg ik uit hoe je die perfecte relatie kunt krijgen.

Waarom de werkelijkheid altijd tegenvalt

Maar voordat ik hier verder op in ga, hoe ziet de praktijk wat betreft mijn relatie er op dit moment uit? Ik vind het geweldig om een relatie te hebben, maar in werkelijkheid klopt er natuurlijk niet veel van die ideale denkbeelden. Een relatie is gewoon hard werken, ook voor mij. Je moet er veel (kwaliteits)tijd en energie insteken om je relatie goed krijgen en ook te houden.

Alle dingen die ik echt belangrijk vind in een relatie kloppen voor mijn relatie met Lonneke. Maar er zijn ook vele dingen die minder belangrijk zijn, maar  wel dagelijks irritaties en soms zelfs flinke meningsverschillen veroorzaken. Mijn relatie lijkt dus verre van perfect, net als Lonneke en ik verre van perfect zijn.

Als twijfel het overneemt

Als je bindingsangst hebt, zijn irritaties en verschillen al snel een grote bron van twijfel over je relatie. Zodra je bij elkaar bent, gaat het vaak nog wel. Maar in de dagen dat je elkaar niet ziet, gaat je hoofd malen en malen… Dat gaat bijvoorbeeld zo: “Ze pakt de afwasmachine niet goed in. Dan kan er minder in. Dat is slecht voor het milieu. Dan vindt ze het milieu blijkbaar niet zo belangrijk en hebben we verschillende normen en waarden. Maar dan passen we toch niet bij elkaar?”

De verleiding van perfectie

Hoe zou het dan zijn als je relatie wel perfect was? Als dat zo zou zijn hoef je niet meer te twijfelen. Deze persoon is altijd super empathisch, begrijpt je altijd, reageert altijd precies zoals jij het fijn vindt en is super sexy. 

En nu komt het: maar liefst 28% van de Amerikanen geeft aan een dergelijke romantische relatie te hebben!

Hoe ze dat doen? Nou gewoon, met een Artificial Intelligence (AI) chatbot. Kies het perfecte uiterlijk en het perfecte karakter en ga ervoor! Niks meer om over te twijfelen, geen aantrekken of afstoten meer, want hij of zij is altijd perfect. 

In Nederland is zelfs het eerste “huwelijk” al gesloten tussen een AI-chatbot en een man. Dit fenomeen groeit snel. Alleen is de seksualiteit (voorlopig) niet fysiek maar vooral iets mentaals en emotioneels. Maar aan de andere kant: de seksualiteit is volledig veilig en controleerbaar, geen prestatiedruk en geen onzekerheid of afwijzing. Je zou toch bijna je vriend of vriendin inruilen voor de “perfecte relatie” met een AI-chatbot!

Waarom imperfectie nodig is om te groeien

Alleen…, die AI-chatbod die je “als perfect” kunt configureren, heeft geen eigen behoeften, grenzen en verlangen. Je leert bijvoorbeeld in een AI-relatie niet om af te stemmen je verlangens uit te stellen en om om te gaan met verschillen, afwijzing, teleurstelling en conflicten. 

Dit betekent dat je ook geen mogelijkheid hebt om te groeien. Want om te groeien heb je relationele spanning nodig. En die  spanning ontstaat juíst door die verschillen, irritaties, verschil van inzicht, afwijkende behoeften en conflicten.

Durf jij te kiezen voor een echte relatie?

Als je de rest van je leven in een virtuele AI-omgeving door wilt brengen die je helemaal naar je eigen hand kunt zetten, is een relatie met een AI-chatbot ideaal. Je hoeft dan ook nooit meer te twijfelen als je bindingsangst hebt. Je partner voldoet immers aan al je wensen. 

Maar als je jezelf wilt ontwikkelen als mens, wilt groeien in het aangaan van relaties en relationeel volwassen wilt worden, dan is de relatie met een echt imperfect mens jouw perfecte relatie. Je wordt er een veel mooier en beter mens door, al is het niet de gemakkelijkste weg. Ik spreek uit ervaring, want ik oefen het nog elke dag.

Dus geef mij maar de echte imperfecte Lonneke. En wat zie jij als jouw perfecte relatie?

Zijn de hobbels op jouw relatie-groeipad net iets te hoog?

Wil je leren omgaan met twijfel, verschillen en spanning — zonder meteen de nooduitgang te zoeken? Dan is het fijn als je iemand hebt die je daarbij kan helpen. Kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

“Ik heb toch geen last van bindingsangst?” vraagt Marin voorzichtig. Ze zit tegenover mij voor een kennismakingsgesprek, en kijkt me angstig aan. Alsof ze bang is dat ik zo direct een diagnose ga stellen. En ook nog een diagnose die gaat bevestigen dat er iets grondig mis met haar is… 

Die angst herken ik maar al te goed. Toen ik rond de dertig was en zelf onderzocht waarom mijn relaties nooit echt duurzaam werden, vreesde ik óók dat er iets met mij mis was. Het kostte me flink wat tijd om daar anders naar te leren kijken.

Het ligt niet alleen aan pech (of aan de ander)

Eerst moest ik accepteren dat het niet gewoon pech was dat de relaties  die ik had strandden. Daarna moest ik erkennen dat het niet alleen aan de mannen lag die ik uitzocht. Ik had zelf óók een aandeel. 

En toen kwam misschien wel het lastigste stuk: mezelf overtuigen dat er niet fundamenteel iets mis was met mij. Dat ik best wat last had van bindingsangst of verlatingsangst (afhankelijk van de fase in de relatie en het gedrag van de ander), maar dat dat me geen minder leuk mens maakte.

Pas toen ik dat allemaal kon laten zijn, werd het makkelijker om dingen echt te veranderen. Dus ik snap heel goed waarom Marin nu wat zenuwachtig op mijn bank zit.

Bindingsangst is geen diagnose (en je bent niet raar)

Wat ik haar vertelde, deel ik hier ook:

1.       Bindingsangst is geen psychologische diagnose.
Het is een angst, net als vliegangst: heel vervelend als je ermee wordt geconfronteerd, maar verder kun je prima functioneren.

2.       Je bent niet de enige.
Bijna 40% van de mensen heeft last van bindingsangst en/of verlatingsangst. En dat zijn cijfers uit ouder Amerikaans onderzoek. In onze individualistische, maakbare maatschappij ligt dat percentage waarschijnlijk alleen nog maar hoger.

3.       Het maakt je geen minder mens.
Bindingsangst en verlatingsangst zijn in essentie stressreacties. Iets levert stress op, en de menselijke reactie daarop is vechten of vluchten.

Wat stress oplevert: échte verbinding

In dit geval is hetgeen wat je stress oplevert: een échte diepe verbinding aangaan met een ander mens. En dan kunnen er dus een van de twee reacties ontstaan: 

·      Je krijgt bindingsangst en je gaat vluchten (oftewel afstand nemen). 

·      Je krijgt verlatingsangst en je gaat vechten voor wat je hebt (oftewel alles doen om de ander bij je te houden). 

Jouw vroegere ervaringen bepalen in welke mate die nieuwe verbinding stress oplevert en wat jouw overlevingsstrategie in dat geval is: vechten of vluchten. Een normale stressreactie dus, maar helaas in dit geval gekoppeld aan de verkeerde situatie: het aangaan van een relatie. Want die verbinding wil je natuurlijk eigenlijk ook juist wél. 

Goed nieuws: met je stressreactie kun je leren omgaan

Als singlecoaches helpen Hans en ik mensen om die stressreactie te herkennen, begrijpen en vervolgens anders te kiezen. Niet wegvluchten of vastklampen, maar verbinden op een manier die wérkt en duurzaam is.

Daarom helpt het benoemen van bindingsangst of verlatingsangst juist: niet als enge diagnose, maar als kompas. Je bent dus niet stuk, maar een mens met een ongemak dat soms opspeelt.

Ook aan de slag met je bindingsangst of verlatingsangst? 

Marin durfde het aan om hiermee aan de slag te gaan. Wil jij dat ook? Kijk eens naar onze online training over dit onderwerp. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

De eerste sneeuw: enthousiasme en ontsporing

Die sneeuw van de afgelopen maand: heb je ervan genoten of vond je het vreseijk? Als de eerste sneeuw valt, voel ik me altijd als een koe die in de lente voor het eerst de wei weer in mag. 

Lekker sneeuwballen gooien, wandelen over de witte heide en stoer glibberen met mijn fiets en auto over de weg. Heerlijk! Totdat de sneeuw ervoor zorgde dat die ene bocht veel te ruim werd en onbeheerst de stoeprand raakte… Maar gelukkig liep dit incident zonder schade af.

En afgezien van die te ruime bocht zorgde die sneeuw ook voor andere dompers op de feestvreugde. Diverse coachingsafspraken werden afgezegd of moesten online plaatsvinden. Al mijn dansavondjes waar ik me na de winterstop zo op verheugd had, gingen niet door. De grootste teleurstelling was dat een goede vriend, die eindelijk na lange tijd weer zou komen eten, de afspraak op het laatste moment afzegde. 

Wanneer je gevoel ‘nee’ zegt, maar de werkelijkheid iets anders laat zien

Toen ik op het moment dat ik zijn appje kreeg naar buiten keek, zag ik prachtige, schone wegen zonder sneeuw of ijs. Er was die dag en avond ook geen sneeuw of ijzel voorspeld. Voor hem voelde het echter gewoon niet goed om in deze sneeuwperiode de weg op te gaan.

Ik moet heel eerlijk bekennen: op dat moment vond ik daar wel van alles van… Maar eerlijk gezegd is het ook niet goed om je gevoel dan te negeren en vervolgens 60 km lang met angst en vrezen in je auto te zitten. 

Je gevoel serieus nemen: noodzakelijk voor psychische gezondheid

Dit voorval zette me wel aan het denken over hoe serieus je je gevoel moet nemen. Er wordt gezegd dat je goed naar je gevoel moet luisteren en je gevoel serieus moet nemen. Vaak klopt dat, je lichaam vertelt je precies wanneer je te veel stress hebt, angstig bent, jezelf overbelast of overprikkeld bent. Dat gevoel serieus nemen en daarnaar handelen zorgt dat je (psychisch) gezond blijft.

Maar wat als je gevoel je misleidt?

Maar toch is het ook goed kritisch te blijven ten aanzien van je eigen gevoelens. Soms zetten ze je ook compleet op het verkeerde been. Neem bijvoorbeeld Safira. Ze was onlangs bij me voor een kennismakingsgesprek. Safira had regelmatig enorm veel twijfels over haar relatie met Eline. 

Als Safira en Eline elkaar een paar dagen niet gezien hadden, verlangde Safira enorm naar Eline. Maar als ze langer dan twee dagen bij elkaar waren, dan begon ze zich te ergeren aan Eline, kwamen er veel twijfels en voelde ze druk op haar borst.

Safira had dit met een hulpverlener besproken en zijn advies was: “Wat zegt je gevoel? Luister daarnaar en neem dat serieus.” “Nou”, vertelt Safira: “Op dat moment was ik net een weekendje weggeweest met Eline.  Ik voelde heel veel druk bij mijn borst en dat gevoel schreeuwde alleen maar heel hard: MAAK HET NU UIT met Eline. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want na drie dagen weinig contact miste ik haar weer. 

Bindingsangst voelt als waarheid

Toen we iets dieper de relatiegeschiedenis van Safira doken, wees alles op een vermijdende hechting, oftewel bindingsangst. Na een bepaalde hoeveelheid contact met haar vriendin wordt haar bindingsangst geactiveerd. En bindingsangst schreeuwt om afstand. Als je dat gevoel heel serieus neemt, kom je in een emotionele rollercoaster van aantrekken en afstoten terecht.

Neem je gevoel serieus, maar volg deze niet blindelings

De tips die ik Safira heb meegegeven, is om bij benauwdheid en twijfels het zeker niet meteen uit te maken, maar liefdevol een korte time-out van een paar uurtjes te nemen. En natuurlijk ook om structureel aan haar bindingsangst te gaan werken. Ze moet haar gevoel dus wel serieus nemen, maar de boodschap die zij eruit haalt niet blindelings volgen. 

Net als ik. Als “koe in een malse lentewei” kun je ook wel een beetje doorslaan in de sneeuw als je je enthousiaste blindelings volgt. En die te ruime bocht met m’n auto? Dat was flink schrikken toen mijn voorwiel hard de stoeprand raakte, maar gelukkig liep dit helemaal goed af.

Dus: je gevoel serieus nemen is belangrijk, maar pas als je weet dat je je gevoel juist interpreteert, voorkom je dat je gevoel je telkens weer uit verbinding stuurt (of uit de bocht vliegt).

Wil jij ook leren welke gevoelens je serieus moet nemen en welke je misleiden?

Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Singles op het podium

Onlangs zat ik bij een optreden van de finalisten van het Camarettenfestival. Door ziekte viel één van de cabaretiers uit en werd hij vervangen door de comedian Jelle Brouwer*. En dat was beslist geen straf, want Jelle’s optreden ging over … zijn leven als single. 

Te klein voor de datingapp

Sinds zijn relatie van negen jaar was stukgelopen, had Jelle zich voor het eerst op datingapps gewaagd. Dat leverde vooral frustraties op. Want Jelle is 1,72m. En kleinere mannen… daar wordt in swipe-land nauwelijks op gereageerd.

Tot er op een dag tóch een berichtje binnenkwam. Van een dame van 1,83m. Hij was blij verbaasd. Maar op de dag van hun date appte ze ineens: ze had zijn lengte “over het hoofd gezien” 😊 en twijfelde alsnog.

Humor als superpower

Hoe Jelle reageerde vond ik briljant. Hij stuurde terug:
“met 1,83 ben je niet de langste vrouw waarmee ik ooit gedate heb, maar voor jou wil ik mijn lat best wat lager leggen”

De dame in kwestie vond dit zo’n grappige reply, dat ze toch besloot op date te gaan. 

Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Jelle last had van één van zijn eigenschappen (zijn lengte), maar dit compenseerde met één van zijn kwaliteiten: zijn humor. In plaats van te fixeren op wat hij níet was, gebruikte hij wat hij wél had.

Het ‘minpuntenmonster’

Dit is iets waar ik het vaak over heb met mijn coachees. Veel van hen zijn ontzettend leuke mensen, maar denken dat één minpunt alles verpest. Dat ze daardoor nooit een relatie krijgen. Dat niemand hen “goed genoeg” vindt.

Noor bijvoorbeeld is knap, slim en gevoelig — maar overtuigd dat niemand haar wil daten als ze weten dat ze last heeft van haaruitval.
Jorn is charmant, sociaal en heeft een interessante baan — maar denkt dat hij afschrikt zodra hij vertelt dat hij ooit is opgenomen na een depressie.
En Kim is empathisch, idealistisch en grappig — maar verzwijgt op dates dat ze onzeker is en daarom onder haar niveau werkt.

Allemaal vergroten ze dat ene minpunt gigantisch uit, en vergeten ze wat ze verder allemaal in huis hebben.

Een kleine focus-shift

Misschien herken je dit. Dat je enorm focust op dat ene minpunt van jezelf en denkt dat dat de reden is dat jij geen leuke relatie kan krijgen. Hoe zou het dan zijn als je die focus op je minpunten eens achterlaat in 2025, en in 2026 de nadruk gaat leggen op wat jij te bieden hebt? Niet dat je ermee hoeft te pochen. Maar gewoon: beseffen wat er al wél is. Dat je kwaliteiten hebt en dat je leuk bent. Dat je iets te brengen hebt op je dates en in een relatie.

Het daten lichter maken

Hoe zou daten voelen als je jezelf beschouwt als iemand met aantrekkelijke eigenschappen — en niet als iemand die iets te verbergen heeft? Misschien kun je je dan voorstellen dat het een stuk lichter wordt! En als jouw date je minpunt toch onoverkomelijk vindt? Dan is hij of zij gewoon niet de juiste voor jou. Pech voor die ander! 

Perfectie is een minpunt

Single zijn betekent niet dat je perfect moet zijn voordat je mag daten. Het vraagt vooral dat je durft staan voor wie je bént: pluspunten, minpunten en alles ertussenin. Dat maakt je een veel leukere catch dan iemand die zichzelf voortdurend op zijn minpuntjes staat af te rekenen.

Wat ondersteuning?

Wil jij ook weer met zelfvertrouwen een relatie aangaan? Voelen dat je goed genoeg bent? Kom dan naar onze training Stevig staan in de liefde

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek

* Benieuwd geworden naar Jelle Brouwer? Voor zijn speeldata kijk je op zijn site of op instagram.

Wat ongezonde jaloezie onthult over oude pijn en nieuwe keuzes

Omdat ik onwijs veel van dansen houd, ga ik graag dansend het nieuwe jaar in. Dus hadden mijn vriendin en ik afgelopen oud en nieuw weer een spetterend dansfeest uitgezocht met een groepje van 40 ‘dansverslaafde’ mensen. De oliebollen waren net een beetje te droog, maar de sfeer en muziek waren geweldig.

“Ik ben net weer single”

Tussen het dansen door kwam ik met een leuke vrouw in gesprek. Ze was alleen naar het feest gekomen, dus toen kon ik me niet bedwingen om te vragen of ze haar partner thuisgelaten had of dat ze single was. Nou… ze was single, sinds een paar uurtjes.

Verbaasd en vragend keek ik haar aan. Toen legde ze het me uit: “Ik heb het net uitgemaakt met hem, omdat hij me helemaal gek maakte met zijn jaloezie. Als hij er nu bij zou zijn terwijl ik zo met jou zit te praten, dan hield hij het al bijna niet meer. Dan zou ik na ons gesprek minstens een kwartier bezig zijn om hem gerust te stellen dat ik echt van hem hou en niets met jou van plan ben. En dat het helemaal goed zit tussen hem en mij.”

Toen ik haar verhaal hoorde, herkende ik mezelf

Ik moet eerlijk bekennen dat ik me goed in kan leven in haar kersverse ex-partner. Ik kon zelf vroeger ook stikjaloers zijn. Dat was toen ik mijn verlatingsangst nog niet had opgelost. Als mijn partner dan met een andere man zat te praten, konden mijn jaloerse emoties mij volledig overnemen. Ik was dan volledig op haar gefixeerd en raakte compleet van slag als het gesprek tussen haar en hem voor mijn gevoel te lang duurde.

Ik vind het best knap van m’n ex dat ze het zo lang met me uitgehouden heeft. Zij werd flink benauwd van mijn jaloerse gedrag. Als ze al geen bindingsangst had gehad, dan had ze het wel gekregen van mij. Dat is ook wat de dame op het oud-en-nieuwfeestje vertelde. Ook zij kreeg het helemaal benauwd van hem en zijn controledrang. Ze voelde zich ingeperkt en had genoeg van al het emotionele gedoe wat ze kreeg met hem als ze even onschuldig contact had met een andere man.

Wanneer jaloezie geen liefde meer is

Een beetje jaloezie kan best gezond zijn. Het laat zien dat je veel om de ander geeft en hem of haar niet kwijt wilt. Maar als het te veel is, heb je er zelf – en ook je date of partner – veel last van. En ondermijnt het jullie relatie. Vaak zit er verlatingsangst, een angstige hechting of lage interne zelfwaardering op liefdesvlak onder. Het is dan belangrijk om ermee aan de slag te gaan.

De oorzaak van het bovenstaande zijn veelal (licht) traumatische ervaringen in het verleden. Daardoor wordt de angst om een geliefde kwijt te raken telkens weer getriggerd. Bij mij was de traumatische ervaring mijn moeder die me telkens alleen moest laten als klein jongetje in het ziekenhuis. Maar het kan bijvoorbeeld ook je vader zijn die telkens emotioneel afstand nam, een ex die je bedrogen heeft of je eerste vriendinnetje dat het op een nare manier uitmaakte met je.

Wat jouw jaloezie je wil vertellen

Als je zelf ook last hebt van ongezonde jaloezie, vraag je dan eens af: wat zit er bij mij voor ‘trauma(atje)’ onder mijn jaloezie? En hoe kan ik dat helen? Het oplossen hiervan maakt je leven een stuk relaxter. Mijn relatie werd destijds een heel stuk ontspannener toen ik mijn trauma opgelost had. En ook een stuk ‘saaier’, want het ongezonde aantrekken en afstoten werd ook een stuk minder. Beter gezegd, er was veel meer veiligheid, vertrouwen en emotieregulatie.

Wat het aantrekken van jaloerse partners over jou zegt

Natuurlijk kan het ook zijn dat je partners aantrekt die flink jaloers zijn. Dan is het goed om jezelf eens de vraag te stellen: wat zegt het aantrekken van jaloerse partners over mij? Want het gedrag van je partner is een belangrijke spiegel van je eigen meest prominente ontwikkelpunten. 

Als je goed bent in het aantrekken van jaloerse partners, kan het bijvoorbeeld zijn dat je een patroon hebt waarin je de emotionele last van de ander draagt, en zelf te empathisch en te weinig begrenzend bent. Of het kan zijn dat je een te hoog tolerantievermogen hebt voor emotionele onrust. Of misschien heb jij wel bindingsangst (en ben je gesteld op vrijheid en onafhankelijkheid), waardoor je onbewust iemand met verlatingsangst (en bijbehorende jaloezie) woest aantrekkelijk vindt.

Wil jij het komende jaar ook liefde zonder voortdurende onrust?

Is jouw goede voornemen dit jaar om met je jaloezie, onzekerheid of te grote behoefte aan vrijheid en onafhankelijkheid aan de slag te gaan? Dan ben je van harte welkom voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Wanneer relaties steeds opnieuw stranden

Ik was ergens in de 30 toen ik mijn toenmalige relatie uitmaakte. Dat ging me niet in de koude kleren zitten. Ik hield wel van deze man en regelmatig hadden we het nog steeds heel gezellig samen. Aan de andere kant was ik al maanden en maanden aan het twijfelen. We waren zo verschillend en er waren zoveel dingen waar we elkaar niet in konden vinden. Uiteindelijk heb ik er een punt achter gezet: iets waar ik achteraf nooit spijt van heb gehad. 

Ik was daarna echter wel intens verdrietig. Omdat ik hem miste. Maar ook omdat ik alwéér een relatie zag stranden. Waar ging het fout?

De roze wolk die je zicht vertroebelt

Natuurlijk kan het zo zijn dat je in een langere relatie uit elkaar groeit. Dat een van de twee verandert en dat de ander niet meeverandert. Punt was alleen dat de zaken waar we tegen aan liepen er bijna allemaal vanaf het begin al waren. Ik had ze alleen moedwillig aan de kant geschoven. 

Vanaf het moment dat ik hem ontmoette voelde ik aantrekkingskracht. We hadden een paar fijne avonden, een goede zoen… en ik was verkocht. Als ik al een minpunt zag, zette ik dat snel uit mijn hoofd: het was leuk samen en verder zagen we wel waar het schip zou stranden… 

Rode vlaggen worden roze

Ik ben niet de enige die zich in die beginfase door verliefdheidshormonen laat leiden. Verliefdheid is een heerlijk gevoel en het is heel fijn als je iemand tegenkomt waar je de liefde mee kunt delen. Rode vlaggen worden roze en grenzen vervagen. Waarom zou je dan gaan zitten piekeren of het allemaal wel klopt? 

Als je merkt dat je telkens niet gelukkig wordt van jouw relatie, is het zinvol om eens te kijken naar jouw patronen. Val je steeds op dezelfde soort partner? Iemand die je niet kan geven wat je nodig hebt? Of iemand die juist te veel of juist te weinig nabijheid zoekt?

Als je steeds op “hetzelfde type” valt: hoe doorbreek je dit patroon?

Het is dan misschien toch tijd om in een eerdere fase in te grijpen. Om juist in het begin iets meer je hoofd erbij te houden. Om je niet zomaar ergens in te storten, maar ook te kijken wat je op langere termijn belangrijk vindt. Voorkomen is in dit geval écht beter dan genezen. 

Hoe je dat kunt doen?

1. Maak een kort lijstje met jouw belangrijkste relatiewaarden

Niet met honderd eigenschappen, maar met een paar kernwaarden die voor jóu essentieel zijn. Denk aan gelijkwaardigheid, veiligheid, steun, emotionele beschikbaarheid of fijne gesprekken.

Zie dit lijstje als jouw innerlijke kompas: het helpt je koers houden, ook als de verliefdheid begint te kriebelen.

2. Leer iemand écht kennen vóór je er vol induikt

Ontmoet je iemand? Houd je aan je lijstje. Stort je er pas in als je een beeld hebt of je date of beginnende relatie aan jouw lijstje voldoet.

3. Betrek je vrienden erbij

Vraag je vriend(inn)en om eerlijk mee te kijken. Zij kennen jouw patronen en durven kritische vragen te stellen. “Jij vond stabiliteit toch belangrijk? Zie je dat bij hem/haar terug?”

4. Doorbreek je eigen patronen

Als je weet dat je steeds valt op iemand die je op lange termijn niet gelukkig maakt, gaat dat zelden “toevallig” mis. Vaak ligt er een oud patroon of hechtingsstijl onder. Doorbreek je die? Dan trek je vanzelf andere partners aan: partners die wél bij je passen.

Is het bovenstaande gelukt? Dan kun je je verstand weer lekker op nul zetten, je hart weer laten spreken en je gevoel weer lekker laten stromen! Zo creëer je stap voor stap een liefde die niet alleen goed voelt, maar ook écht goed is.

Wil jij de juiste partner leren herkennen?

Kun jij wel wat hulp gebruiken? De online training “Welke partner past bij mij” helpt je om op een rijtje te zetten wat écht belangrijk is en geeft je handvatten hoe jij de juiste partner kunt selecteren. 

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek