“Ik hoef geen relatie meer” – ben jij ook bewust single?

,

“Steeds meer singles willen geen relatie meer – wat vind jij daarvan?” Het is al de tweede journaliste die deze stelling aan me voorlegt. Ik word vaker door de pers benaderd als het over singles gaat, maar de laatste tijd gaat het steeds vaker over “nieuwe trends” onder singles.

Ik vroeg me in eerste instantie af of deze trend echt klopte, of dat het slechts een verzonnen verhaal was, dat de media gretig van elkaar overnam. Totdat er onlangs een onderzoek naar buiten kwam van EenVandaag, waaruit blijkt dat inderdaad steeds meer singles zeggen dat ze bewust single willen blijven. Bij vrouwen is dat zelfs een percentage van 48%!  

Ineens hoor je het overal: “Ik hoef geen relatie”

Ook in interviews wordt er driftig ingesprongen op het fenomeen van “de bewuste single”. Zoals het geval is bij Carolien Spaans, die in haar nieuwe boek schrijft dat ze geen nieuwe relatie meer wil. Zij wordt overstelpt door media-aandacht en mag steeds opnieuw uitleggen waarom zij denkt beter af te zijn zonder man in haar leven.

Die ene vraag waar elke single jeuk van krijgt

Wat ik goed vind aan deze specifieke “nieuwe trend”, is dat het idee dat je ook (een tijdje) alleen door het leven kunt gaan, genormaliseerd wordt. Dat je ook als single gewoon een gelukkig leven kunt leiden.

Wat had ik in mijn tijd als single een hekel aan de vraag “hoe het kan dat zo’n leuke vrouw als jij nog steeds alleen is.” Alsof er toch iets mis met mij was, dat ik ter plekke zou moeten gaan verklaren aan de vraagsteller. Alsof ik pas een compleet mens was met een partner aan mijn zijde.

Ik juich dus alleen maar toe dat je op een verjaardagsfeest gewoon kunt vertellen dat je single bent, zonder dat er nog een wenkbrauw wordt opgetrokken.

Perfectie-denken

Er zit echter wat mij betreft ook een nadeel aan dit nieuwe beeld van de single. Het stimuleert namelijk ook het idee dat er maar twee keuzes zijn: een perfecte relatie met iemand die in alle opzichten voldoet, of alleen blijven. Dat je een relatie hebt met iemand die zijn plussen en minnen heeft, en dat het soms hard werken is in een relatie, lijkt steeds minder een optie. 

Van ‘zielig single’ naar ‘verplicht gelukkig alleen’?

Daarnaast geeft het de suggestie dat als je single bent, je een happy single moet zijn die daar bewust voor gekozen heeft. Dat je moet bewijzen dat je absoluut niet zielig – of nog erger: needy – bent.

Maar wat als je single bent en je hebt er níet bewust voor gekozen? Ben je dan pas écht hopeloos? Ook dat ken ik maar al te goed uit mijn eigen single-verleden: dat ik voortdurend aan het bewijzen was dat ik heel gelukkig was zonder partner. Dat ik het heerlijk had met mijn vrienden en me absoluut niet eenzaam voelde.

Mag je nog gewoon zeggen: ik wil een relatie?

De vraag die ik zou willen stellen is: mag je ook nog gewoon zeggen dat je single bent én er naar verlangt om weer met iemand samen te zijn? 

Dat het helemaal niet “desperate”, maar gewoon menselijk is om dat verlangen te hebben?

Dat ieder mens behoefte heeft aan verbondenheid, aan fysiek contact, aan iemand die jou helemaal kent en accepteert. En dat je dat natuurlijk ook bij iemand anders dan een liefdespartner kunt vinden, maar dat het vanzelfsprekende van die ene speciale persoon toch wel heel prettig is.

En wat als je daar ook echt naar op zoek bent…

En mag je dan ook nog zeggen dat je op zoek bent? Dat als je initiatief neemt om dat wat je wilt te bewerkstelligen, dat niet zielig en behoeftig is, maar gewoon een kwestie van je kans vergroten?

Ik heb er persoonlijk een hekel aan dat er altijd verkondigd wordt – vooral trouwens door mensen met een relatie – dat je juist niet op zoek moet zijn en dat de ware dán op je pad komt. Ik vraag me altijd af of deze mensen hun werk ook zo benaderen: “Ik wil wel een nieuwe baan, maar ik mag er niet actief naar zoeken. Ik moet wachten tot die prachtbaan vanzelf op mijn pad komt, want anders ben ik te needy.”

Misschien is dit wel de enige regel die wél klopt in de liefde

Mijn conclusie: ik zou ervoor willen pleiten dat je alles mag zijn wat je wilt. Single met of zonder wens voor een partner, een actief zoekende single of een single die gewoon wacht tot het vanzelf komt.

Want uiteindelijk gaat het niet om hoe je single bent, maar of je jezelf toestaat eerlijk te zijn over wat je verlangt. En om daar dan naar te handelen.  

Kom eens langs

Ben jij single en verlang jij naar een fijne relatie? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Hoe online daten bindingsangst en verlatingsangst triggert

,

Van kroeg naar swipe: hoe daten veranderde

Hoe heb jij je laatste date gevonden? In de Verenigde Staten vindt al meer dan de helft van de stellen elkaar online. In Nederland zal dat waarschijnlijk niet veel anders zijn. 

Dat is best een verandering als je het vergelijkt met zo’n 15 jaar geleden. Toen werd in uitgaansgelegenheden nog volop geflirt en spraken mensen elkaar gewoon aan, ook als ze elkaar nog niet kenden. Tegenwoordig lijkt dat wel “not done”, zeker bij de jongere generaties. 

Ook op het werk en in de vriendenkring wordt beduidend minder geflirt. Kortom: we zijn steeds meer aangewezen op de online manieren om elkaar te ontmoeten. 

De dopamine achter je datingapp

Toen ik zelf een aantal jaren geleden op een datingapp zat, was ik verbaasd over wat ik daar meemaakte. Zodra ik inlogde, kreeg ik direct de meest aantrekkelijke vrouwen op mijn scherm. Dat gaf me hoop en ook het gevoel dat ik die allemaal kon krijgen, ook zouden ze me in het echte leven straal voorbijlopen. 

Soms had ik even heel veel matches, en dan weer heel weinig. Als het dan wel even goed ging, kreeg ik al snel een dopaminekick. Ik bleef dan swipen, hopen en had het idee dat ik op een bepaald moment zelfs licht verslaafd aan het raken was. 

Het verdienmodel achter jouw liefdesleven

Achteraf gezien zat daar een mechanisme achter. Datingapps zijn er niet primair op gericht om jou zo snel mogelijk een goede relatie te laten vinden. Ze doen er alles aan om je zo lang mogelijk actief te houden. Dan verdienen ze immers het meest aan je.

Waarom online daten je verlatingsangst triggert

Wat me ook opviel, is dat online daten bepaalde gevoelens kan versterken die je misschien al een beetje hebt.

Ik was alweer bijna vergeten hoe verlatingsangst ook alweer voelde, totdat ik actief ging online daten. Dan had ik eindelijk weer een leuke match, maar reageerde ze niet. Of ik deelde best persoonlijk dingen en werd ik vervolgens geghost. Dat onvoorspelbare — en de herhaalde kleine afwijzingen — triggerde mijn verlatingsangst.

Online daten kan ervoor zorgen dat je flink gaat twijfelen aan jezelf. Zeker als je al gevoelig bent voor bevestiging of afwijzing.

De illusie van oneindige keuze

Datingapps triggeren niet alleen verlatingsangst, maar ook bindingsangst.  Ze zijn de perfecte omgeving om nabijheid te vermijden. Ideaal als je je bindingsangst een boost wilt geven. Er staat immers honderdduizenden potentiële partners op de apps. En als het te close wordt, ben je met één klik weer weg zonder vervelende gevolgen voor jezelf. 

Bovendien kan het niet anders dat er altijd nog wel een betere te vinden is. Iemand die een paar kilometers dichterbij woont en niet die verkeerde schoenen aanheeft. Daardoor kan het lastiger worden om de band te verdiepen en ergens echt voor te kiezen.

Kortom, als je bindingsangst of verlatingsangst hebt, dan wordt dit door een datingapp nog eens extra versterkt.

Zo voorkom je dat je jezelf verliest in het swipen

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er al vrij snel schoon genoeg van had. Ik heb na een paar weken de apps er weer afgegooid en ben leuke dansfeestjes gaan bezoeken. Dat voelde voor mij veel natuurlijker. En daar was het al snel raak.

Dat betekent niet dat datingapps per definitie verkeerd zijn. Maar het helpt wel om ze bewust te gebruiken. Als je merkt dat je er onrustig of afhankelijk van wordt, kan het helpen om je gebruik te beperken. Bijvoorbeeld door niet continu te checken en niet al je aandacht op één persoon te richten. Eén à twee keer per dag die app openen is echt genoeg.

Voor mensen met verlatingsangst is het belangrijk om te beseffen dat geen reactie of een match die verdwijnt niets zegt over hoeveel jij waard bent. Het zegt vaak meer over hoe vluchtig contact op apps kan zijn.

Voor mensen met bindingsangst kan het helpen om minder kritisch te zijn. Iemand echt leren kennen lukt niet via een app. Dus blijf niet hangen in het swipen en appen, en ga sneller over naar een echte ontmoeting. Pas dan krijg je een goed beeld van iemand.

Uiteindelijk gaat het er niet om hoeveel matches je hebt, maar of je de moed hebt om met één iemand echt verbinding te maken.

Swipen en daten zonder stress? 

Heb jij ook genoeg van de stress bij het swipen en daten door bindings- en verlatingsangst? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Waarom het na leuke dates toch uitloopt op…niets

,

…

Twee leuke mannen. Meerdere leuke dates. En tóch geen relatie. Hoe kan dat? Sanne zit gedesillusioneerd tegenover me in mijn coachruimte. Ze weet het echt niet meer. Hoe kon het dat het met beide mannen niets geworden is?

De leuke sportieve man

De eerste man was Jasper. Jasper was een aardige, vriendelijke, sportieve man. Ze hadden veel overeenkomsten: allebei hielden ze van lezen, sporten, en allebei waren ze politiek geïnteresseerd. Ze hadden goede gesprekken en raakten de eerste dates niet uitgepraat.

Maar dat was niet het enige. Omdat ze allebei aan het trainen waren voor een halve marathon, gingen ze zelfs op de derde date samen hardlopen.

Toch gebeurde er… niets. Er was geen aanraking, geen flirt, niets wat erop wees dat ze meer waren dan vrienden. Uiteindelijk besloten ze na vier dates dat er helaas geen chemie tussen hen ontstond.

De spannende man

Na weer wat “saaie chats” op haar datingapp kwam ze Jeroen tegen. Jeroen wist meteen haar aandacht te trekken met zijn eerste openingszin. En ook daarna bleven de berichten grappig, uitdagend en spannend, zonder dat ze plat werden.

Ook de eerste date was ongewoon. Toen Sanne vertelde dat ze die avond ging dansen met vriendinnen, zei Jeroen meteen: “Ik kom ook.” Hun eerste ontmoeting was midden op de dansvloer. Ze wisselden niet veel woorden, maar dansten samen de sterren van de hemel. De avond eindigde met een gepassioneerde zoen.

Niet veel later volgde een tweede romantische date in een knus restaurantje. Hun gesprekken waren spannend en speels, en de avond eindigde met het nodige vuurwerk in bed.

Sanne was ervan overtuigd dat ze eindelijk die leuke, knappe, spannende man had gevonden waar ze zo op hoopte. De teleurstelling was dan ook enorm toen ze na de derde date ineens niets meer hoorde van Jeroen. Na een paar appjes van haar kant kwam er nog een kort berichtje dat hij het heel druk had. Daarna bleef het stil…

Hoe kon dit gebeuren? Wat was er aan de hand?

Wat hier écht gebeurde

Wat hier gebeurt, zie ik continu bij singles die aan het daten zijn: er ontbreekt een belangrijk element. Bij Sanne zag je precies dé twee essentiële aspecten van daten… maar helaas verdeeld over twee verschillende mannen.

En die twee aspecten zijn: verbinden en verleiden.

Beide zijn nodig om van een date naar een relatie te komen.

Verbinden zonder verleiding… blijft vriendschap

Bij Jasper was er duidelijk verbinding. Ze konden goed praten, hadden overeenkomsten, voelden zich op hun gemak bij elkaar. Maar het verleidingsaspect bleef volledig achterwege. Er was geen spanning, geen spel en geen lichamelijke toenadering. En zonder die aantrekking ontstaat er zelden romantische chemie.

Verleiding zonder verbinding… blijft vluchtig

Bij Jeroen was het precies andersom. Daar spatte de verleiding ervan af. Het was spannend, speels en fysiek. Maar de echte verbinding – het stukje waarin je jezelf laat zien, iets van je binnenwereld deelt, de ander echt leert kennen – bleef uit. En zonder die basis blijft het vaak oppervlakkig en vluchtig.

Waarom het bij veel singles hier misgaat

En dat is precies waarom veel leuke dates toch niet verder komen. Mensen leunen vaak op wat al goed gaat – verbinden óf verleiden – en laten het andere liggen. Terwijl juist de combinatie maakt dat iemand blijft.

Dus merk jij ook dat het steeds “gezellig maar geen vonk” is? Dan mis je waarschijnlijk iets in het verleiden. En als het juist snel intens is maar weer dooft? Kijk dan eens naar hoeveel je écht van jezelf laat zien.

En dan ontstaat die ene mooie combinatie waar je misschien net als Sanne naar op zoek bent: iemand bij wie het én veilig voelt… én het een beetje spannend blijft.

Van Date naar Relatie 

Wil jij ook dat je dates tot een leuke relatie leiden? Kom dan aanstaande zaterdag 11 april naar de training “Van date naar relatie”. We hebben nog 2 plekjes! 

Wil je liever met een coachingsprogramma onderzoeken hoe jij wel die leuke relatie krijgt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie. 

De grootste denkfout in daten en relaties

,

“Ik weet alles al over daten en relaties!”

Dat is een opmerking die ik regelmatig hoor. Laatst zei Danique ook precies deze zin tegen me tijdens een kennismakingsgesprek. Ze had alles gelezen over hechting, patronen en daten. En ik moet toegeven… ik kon haar weinig nieuws meer vertellen.

Dus ik stelde haar één simpele vraag: “En… lukt het ook om dit allemaal in de praktijk toe te passen?”

De denkfout die veel singles maken (en ik ook)

En het grappige is, die denkfout maak ik zelf ook regelmatig. Dat ik alles over een onderwerp weet, en dan denk dat ik het automatisch ook goed ga aanpakken. Enige tijd geleden is mijn vader overleden. Hij was bijna 90 en in mijn ogen al stokoud. Ik was me er heel bewust van dat zijn leven elk moment afgelopen kon zijn. Maar toen hij binnen een week enorm aftakelde en overleed, kwam de klap nog best hard aan.

Ik weet best veel van rouwverwerking. Ik begeleid bijna wekelijks coachklanten die hun ex maar moeilijk los kunnen laten. En help hen daarna met het rouwproces dat volgt als het loslaten lukt. Dus rouwen, dat moet ik dan ook wel zelf kunnen en doe ik effe, was mijn gedachte.

Toen ik zelf vastliep in wat ik anderen leer

Mijn lijf dacht daar duidelijk anders over. Tijdens het hele proces van stervensbegeleiding en regelen van de begrafenis voelde ik me snipverkouden en was ik regelmatig een beetje ziek. Alle onverwerkte verdriet en frustratie zochten een andere uitweg. Maar dat was niet de gezonde manier: via het uiten van mijn emoties. 

Na de begrafenis kon ik mezelf gelukkig wel wat meer laten gaan. Ik knapte daarna snel weer op. Echter…twee weken later begon de keelpijn weer op te komen. Ik was gelijk bang dat ik weer ziek zou worden en baalde flink.

De spiegel die ik nodig had

Lonneke, mijn vriendin zag me worstelen en sprak me erop aan. “Je bent je emoties weer aan het onderdrukken Hans. Je staat weer helemaal in het standje doorpakken. Je praat weer heel mooi over je gevoel, maar niet met je gevoel. Ik zie je gevoel niet. En door je emoties niet te laten zien, sluit je mij ook buiten.” 

Ik werd even stil… Daar had ze helemaal gelijk in. Weten en doen waren dus helemaal niet in lijn met elkaar.  En inderdaad, als ik mijn partner emotioneel niet toelaat of buitensluit, houd ik haar op afstand.

Van begrijpen naar ervaren

Herken je dit? Dat je precies weet wat je zou moeten doen en het toch niet werkt? Ik ben snel met mijn eigen coach aan de slag gegaan om te doen wat ik allemaal al lang wist maar niet deed: mijn eigen rouwverwerking goed in gang zetten.

Doordat verwerkingsproces in te gaan en mijn emoties toe te laten, kon ik Lonneke ook weer emotioneel dichtbij laten. Emoties zijn immers de sleutel tot verbinding. En na een goede nacht slaap was de keelpijn ook weer weg en voelde ik me weer helemaal gezond.

Waarom inzicht geen verandering is

Tegenwoordig is alle kennis beschikbaar via (zelfhulp)boeken, Google en AI. Maar toepassen is een heel ander verhaal. Danique verwoordde het aan het eind van ons gesprek heel mooi: “Ja, ik zie net als leren fietsen. Je kunt er alles over lezen of op Youtube zien hoe je het moet doen. Maar het zelf voor het eerst ervaren is toch heel anders. Als je het leert, is het toch fijn als iemand je in het begin even vasthoudt en begeleid.”

Niet wat je weet bepaalt of je een fijne relatie krijgt— maar of je het succesvol toe kunt passen!

Herken je dit bij jezelf?

Weet jij ook alles al over daten en het aangaan van relaties, maar wil je het nu eindelijk eens echt succesvol toepassen? Dan is de kans groot dat je jezelf nog steeds in de weg zit — en dat is precies waar wij je bij helpen. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Ik ben single en zoek een coach

Lees meer

Rode vlag of oude pijn

,

“Mijn date was een narcist.”

“Mijn ex was een borderliner.”

Ik hoor het regelmatig. En als je inderdaad een relatie hebt gehad met iemand met ernstige persoonlijkheidsproblematiek, kan dat enorm ondermijnend zijn.

Aan de andere kant… plakken we deze labels tegenwoordig niet erg snel op de ander als de date of relatie eindigt in een flinke teleurstelling? Zien we niet elk ongewenst gedrag meteen als een rode vlag?

De angst om opnieuw gekwetst te worden

Sommige van mijn klanten gaan tegenwoordig niet meer op date zonder hun mentale lijstje met rode vlaggen in hun achterhoofd. Ze willen immers nooit meer iemand tegenkomen die net zo dominant, grensoverschrijdend of bindingsangstig is als hun vorige partner. Dat is op zich heel begrijpelijk. Zeker als je in het verleden flink gekwetst bent, is het logisch dat je dat in de toekomst wilt vermijden.

Maar wat als jouw voorzichtigheid niet vóór je, maar tégen je gaat werken? Wat als je in alles wat de ander doet en wat jij niet prettig vindt, meteen een rode vlag ziet? En je daarmee voorkomt dat je überhaupt nog een relatie kunt aangaan?

Wanneer is iets écht een rode vlag?

Mijn coachee Elske bijvoorbeeld, heeft een ex die vreemdging. Ook haar vader ging vreemd. Zij is er ergens van overtuigd geraakt dat mannen niet te vertrouwen zijn. Toen een man — met wie ze al een aantal leuke dates had gehad — haar vertelde dat hij nog contact had gehad met zijn ex, was ze diep gekwetst. 

Ze wist zeker dat het slechts een kwestie van tijd was voordat hij ook vreemd zou gaan. “Dit was een rode vlag!” zo redeneerde ze meteen. Ze kapte het contact dus maar snel af. Terecht… of zonde?

Wanneer is het gedrag van de ander écht een rode vlag, en wanneer is het je eigen angst die je dwarszit?

Deze vraag is niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Zeker niet als je vanuit je jeugd of eerdere relaties gewend bent geraakt aan onveilig gedrag. Wat is werkelijk onveilig, en wat is simpelweg gedrag dat jij niet prettig vindt?

Vier vuistregels om onderscheid te maken

Hier zijn een paar helpende richtlijnen:

1. Eén zwaluw maakt nog geen zomer

Zoals één zwaluw nog geen zomer maakt, maakt één signaal nog geen foute liefde. Iedereen doet wel eens iets onhandigs of onprettigs. Kijk vooral of het gedrag van de ander structureel is. Zie je een patroon? Zijn er meerdere signalen die samen iets zeggen?

2. Ken je eigen pijnpunten

Weet waar jouw gevoeligheden zitten en welke overtuigingen jij hebt over liefde. Ben jij bijvoorbeeld bang dat iemand over je grenzen gaat? Ga er dan niet automatisch vanuit dat iemand die daadkrachtig optreedt meteen een volgende ‘foute’ man of vrouw is. Onderzoek eerst eens of er bij jou iets geraakt wordt en wat je eigen patronen zijn in de liefde.

3. Check je verhaal bij een eerlijk klankbord

Twijfel je of het gedrag van de ander echt onveilig is? Bespreek het met een goede vriend of vriendin. Let er wel op dat dit iemand is die niet automatisch met je meepraat. Je hebt het meeste aan iemand die eerlijk en objectief durft te zijn.

4. Praat erover met de ander

En het allerbelangrijkste: ga het gesprek aan met de persoon in kwestie. Als het iemand is met zelfreflectie, die bereid is samen te kijken naar wat voor jullie beiden prettig is, hoeft het echt geen rode vlag te zijn.

Laat iemand na een date bijvoorbeeld niets meer horen? Check eerst wat de reden is voordat je conclusies trekt. Pas als de ander jouw vraag onzin vindt, enorm defensief reageert of ook daarna niets meer laat horen, weet je dat je mogelijk wél met een rode vlag te maken hebt.

De kunst is niet om rode vlaggen te vermijden, maar om ze goed te lezen

Liefde vraagt moed. Het is zaak niet te naïef te zijn, maar ook niet over-beschermend. Natuurlijk, als je hart ooit gekwetst is, wil je jezelf beschermen. Maar wanneer bescherming verandert in wantrouwen, kan het je juist weghouden van de liefde waar je naar verlangt.

De centrale vraag is dus: Is dit een mogelijke rode vlag bij de ander… of spreekt hier mijn oude pijn? Hoe beter je deze vraag kunt beantwoorden, hoe meer die fijne relatie in het verschiet ligt!

Wil jij hulp bij het onderscheiden van rode vlaggen? 

Vind jij het lastig om te beslissen wanneer je wel of niet door wilt gaan met daten? Spelen jouw oude pijn of jouw oude ervaringen hier nog een grote rol? Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

“Als ik de juiste tegenkom, is alles opgelost” en (andere liefdesillusies)

,

Ik zat met Cathy, een vriendin, aan een bar gezellig wat te drinken. Ze is single en vertelde over haar dates met Evert: “De eerste twee dates waren heel leuk, maar na de derde date begon hij steeds meer appjes te sturen. Hij wilde ook de hele tijd afspreken. Alsof ik niks anders te doen heb! Ik ga het morgen via de app beëindigen. Ik kom ook steeds de verkeerde mannen tegen.”

Ik heb gewoon pech

Ik opperde voorzichtig of zij hier misschien ook een aandeel in had. Dat ze misschien zelf telkens de voor haar verkeerde mannen uitzoekt. Maar toen antwoordde ze resoluut: “Nee, ik heb gewoon pech. Als ik de juiste man tegenkom, gaat het allemaal soepeltjes en is er helemaal niks aan de hand.”

Ik moest inwendig een beetje lachen en dacht aan de tijd toen ik net was afgestudeerd en aan mijn eerste baan was begonnen in een nieuwe stad. Want die overtuiging van haar herkende ik maar al te goed. Ik vertelde haar daarover.

Als ik verhuis wordt alles weer beter

Aan het eind van mijn studententijd vond ik de stad waar ik woonde niet meer leuk. Ik had niet zoveel aansluiting meer met mijn vrienden daar, omdat ik door mijn afstuderen alleen nog maar op mijn studie was gericht. Ik voelde me in deze stad daardoor niet meer helemaal happy en dacht: “Als ik ga verhuizen naar een andere stad kom ik allemaal nieuwe mensen tegen en wordt het weer supergezellig en leuk.”

Een half jaar nadat ik verhuisd was naar de nieuwe stad waar ik werk had gevonden, viel het me op dat ik nog steeds datzelfde gevoel had. Ook daar voelde ik me niet helemaal happy. Ik was flink gefrustreerd en weet nog dat ik dacht: hoe kan dit nou? Alles is toch anders hier?

Je neemt jezelf mee

Toen ik daar met anderen over sprak kwam ik tot de ontdekking dat ik iets belangrijks meeverhuisd had naar deze nieuwe stad, namelijk: mezelf. Ik had nog steeds dezelfde mindset en hetzelfde gedrag. Blijkbaar dacht ik dat een nieuw postcodegebied automatisch ook een nieuwe persoonlijkheid zou opleveren. Ik had nu een hyperfocus op mijn werk in plaats van een studie. Het was dan ook niet raar dat ik ook in deze stad weinig aansluiting met nieuwe vrienden kreeg. 

Wat is jouw aandeel?

Het ligt voor de hand dat als iets niet lekker loopt in je leven, je eerst buiten jezelf de oorzaak zoekt, net als ik. “Als de omstandigheden anders waren…”, ”Als ik de juiste persoon tegenkom…” Maar als iets zich telkens op dezelfde manier ontvouwt, dan is het ook goed om te kijken wat je eigen aandeel hierin is. 

Ben je telkens ongelukkig op een bepaalde plek, bij een bepaalde werkgever of met een date of partner? Kijk dan of je een patroon kunt ontdekken om te zien wat jouw aandeel is. Omstandigheden en andere mensen zijn vaak lastig te veranderen. Aan jezelf werken is dan vaak de kortste en gemakkelijkste weg om te bereiken wat je wilt.

Op welke rode knop wordt er telkens gedrukt?

En weet je wat ik nog meer ontdekt heb? De date of partner die je tegenkomt is precies de juiste partner voor jou. “Hoezo?” denk je misschien. Niet omdat het continu gezellig is, maar omdat hij of zij onbewust feilloos weet waar jouw rode knoppen zitten. En daar ook per ongeluk steeds op drukt. 

Kortom: door bij je date of relatie te kijken waar je bij de ander het meest last van hebt, ontdek je tevens je eigen belangrijkste ontwikkelpunt. Respecteert je date bijvoorbeeld je grenzen niet en loopt hij/zij over je heen? Dan mag je leren beter je grenzen aan te geven. Zodra je dat kunt krijg je meer respect van je huidige date, of je krijgt een nieuwe date die goed rekening houdt met jouw grenzen.

Ga aan jezelf werken in plaats van telkens te vluchten

En Cathy? Zij mocht leren om over de zaken waar ze last van had met haar date het gesprek aan te gaan en haar eigen behoeften duidelijk in te brengen in plaats van gelijk weg te rennen. En ikzelf in die nieuwe stad? Ik was lekker eigenwijs en hardleers en moest eerst nóg een keertje verhuizen om erachter te komen dat ik toch echt zelf uit moest reiken naar nieuwe mensen. 

Wat zijn jouw patronen en wat mag jij daarvan leren?

Wil je meer inzicht in wat jouw patronen zijn? Wil je onderzoeken waarom jij telkens maar niet de juiste tegenkomt?  Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Als je dates goed zijn, maar er toch niets gebeurt 

,

“Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen”

Marit zit voor me te snikken. En terwijl de tranen over haar wangen lopen, zegt ze: “Ik had me nog zó voorgenomen om niet te huilen.”

We hebben een kennismakingsgesprek en Marit vertelt hoe moe ze is van haar voortdurend strandende dates en relaties. Natuurlijk is het begrijpelijk dat ze daar geëmotioneerd over is. Maar wat me raakt, is dat ze zich bijna verontschuldigt voor haar tranen. Alsof huilen iets is wat je moet voorkomen.

Marit is niet de enige. Veel mensen vinden het ongemakkelijk om hun emoties te laten zien als ze me nog niet goed kennen. Zelfs niet in de veilige sfeer van mijn praktijkruimte. En hoe iemand hier met emoties omgaat, zegt vaak al veel over hoe hij of zij dat tijdens dates doet.

Het muurtje dat je niet ziet

Waar de één laat zien hoe gefrustreerd, verdrietig of eenzaam hij of zij soms is, blijft de ander achter een subtiel muurtje. “Ik mis wel eens iets, maar ik heb een heel mooi leven”, hoor ik dan bijvoorbeeld.  

En natuurlijk – dat kan helemaal waar zijn. Maar géén emoties voelen bij zo’n beladen onderwerp? Niemand voelt niets als het om de liefde gaat.

Wat ik vaak zie bij hoger opgeleide, reflectieve singles is het volgende: Ze kunnen uitstekend praten over hun gevoelens. Ze analyseren, duiden zichzelf, begrijpen waarom ze zich zo voelen. Maar ze laten zichzelf niet echt zien.

Ik schaamde me voor mijn kwetsbaarheid

Ik herken het overigens maar al te goed: het verbergen van mijn echte emoties. Van huis uit had ik niet meegekregen om mijn gevoelens vrijelijk te uiten. Tijdens mijn studie psychologie leerde ik ze beter te verwoorden. Maar het bleef vaak reflectief. Beheerst.

Als ik in een relatie uit de bocht vloog en emotioneel werd, schaamde ik me achteraf. Hoe had ik me zo kunnen laten gaan? Boos worden, of huilen om zoiets kleins?

En natuurlijk is het goed om je emoties niet onbeheerst uit te leven. Maar alleen rationeel praten over wat je voelt, creëert geen verbinding. De ander kan pas echt meeleven als hij of zij ziet en ervaart wat je voelt. Als de spiegelneuronen aangaan. Dán ontstaat er verbinding.

Gecontroleerde kwetsbaarheid

Ik noem het fenomeen “gecontroleerde kwetsbaarheid”: wel vertellen wat je voelt, maar zó netjes dat de ander het niet echt hoeft te voelen. Het is kwetsbaarheid zonder risico.

Waarom het bij daten vaak misgaat

En precies daar gaat het bij daten vaak mis. Veel van mijn coachees hebben leuke gesprekken, maar stellen zich niet echt kwetsbaar op.  

Stel dat je date zegt “Ik ben best zelfstandig.” Je neemt het tot je. “Een goede eigenschap”, denk je misschien. En mogelijk vraag je je af wat dat voor een eventuele relatie met die ander zou betekenen. 

Maar wat zou er gebeuren als die ander toevoegt: “Ik vind het soms lastig om hulp te vragen.” Of zelfs: “Ik ben ergens bang dat als ik echt leun, iemand me te veel vindt.” Opeens ga je wat voelen. Misschien voel je empathie, herkenning of op zijn minst nieuwsgierigheid. Dat is het begin van verbinding! 

Kwetsbaarheid begint waar er iets op het spel staat. Als er een emotie voelbaar wordt. 

Als er steeds ‘niets’ wordt gevoeld

Merk jij dat dates na een tijdje stuklopen omdat één van jullie ‘niets voelt’? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt. Er is dan te weinig échte emotionele uitwisseling ontstaan. Misschien herken je dat je het lastig vindt om jezelf echt te laten zien. Dat je denkt:
“Wat als de ander het raar vindt?” Of: “Stel dat ik word afgewezen?”

Juist dan is het waardevol om de proef op de som te nemen.

Als het ergste gebeurt en de ander wijst je af, dan is dat misschien maar goed ook – liever vroeg dan laat. Want je wilt geen relatie waarin je je altijd groot moet houden en je gevoelens geen plek hebben.

Maar het kan ook anders uitpakken. Misschien ontstaat er juist échte verbinding. En monden je dates ineens uit in een mooie, duurzame relatie.

Van date naar relatie

Kun jij goed praten op een date, maar blijft het vaak bij “leuk gesprek”? Hoor je regelmatig dat er “geen echte klik” was? Of dat iemand “het niet genoeg voelde”? Dan kan het zijn dat gecontroleerde kwetsbaarheid een rol speelt.

In de vernieuwde training Van Date Naar Relatie leer je hoe je van leuke gesprekken naar echte emotionele verbinding gaat — zonder jezelf te verliezen of dramatisch te worden.

Wil je liever een op-een-begeleiding?  Kijk dan eens of ons coachingsprogramma iets voor je is. Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

De datingfase overslaan: romantisch of risicovol?

,

“Hans, wat vind je van mensen die elkaar ontmoeten, de vonk slaat over en na precies één dag gaan ze al samenwonen?” Ik keek een beetje verbaasd naar Yvonne, de nieuwe vriendin van Arthur, een vriend van me. We zaten lekker te dineren bij mij thuis en toen Yvonne ontdekte dat ik singlecoach was, was dit een van haar eerste vragen.

Wanneer verlangen naar zekerheid het tempo bepaalt

Bij het horen van die vraag, moest ik meteen denken aan de periode waarin ik nog verlatingsangst had. De datefase vond ik toen best spannend: “Stel je voor dat ze me tijdens het daten afwijst!”. Dus stuurde ik al snel aan op een relatie. Die veilige haven van een relatie voelde veel prettiger. Alleen… die dating fase is er niet voor niets. Want ergens wil je toch een beetje ontdekken of je goed bij elkaar past voordat je allerlei grote stappen zet.

Mijn selectiecriteria waren in die tijd heel simpel. Vind ik haar aantrekkelijk, hebben we plezier met elkaar en vallen er niet te veel stiltes? Dan zit het wel goed. Of iemand aan deze drie criteria voldoet, ontdek je al als je een dag met elkaar omgaat. Maar of iemand goed genoeg past om samen een relatie aan te gaan, of zelfs te gaan samenwonen? Dat is een heel ander verhaal. Dan spelen er nog diverse andere criteria een belangrijke rol. In die tijd kwam ik er meerdere keren pas in de relatiefase achter dat we veel te verschillend waren, met alle gevolgen van dien.

Door schade en schande wijs geworden

Om op de vraag van Yvonne terug te komen: wat vind je ervan om al na één dag samen te gaan wonen? Toen ik nog in mijn verlatingsangstige periode zat, had me dat een fantastisch idee geleken. Maar inmiddels, door schade en schande wijs geworden en na vele gelijksoortige verhalen van mijn coachklanten aangehoord te hebben, weet ik wel beter. Mijn antwoord op Yvonne’s vraag was dan ook: “Ik vind dat heel onverstandig!”

Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem

Toen vertelde Yvonne: “ Arthur en ik hebben elkaar ontmoet op een trainingsdag waar we elkaar veel opzochten. Ik voelde gelijk dat Arthur een bijzondere man is. We spraken af dat we de volgende dag uit eten zouden gaan in Amsterdam. Die volgende dag sneeuwde het hard, mijn trein strandde en ik stond daar op een ijskoud winderig perron. Arthur bood gelijk aan om me op te halen en voor me te koken. Sindsdien ben ik niet meer weggegaan bij hem. Dus we kennen elkaar nu 26 dagen en wonen daarvan 25 dagen samen.”

De functie van de datingfase

Ik vind het een mooi en bijzonder verhaal dat Yvonne vertelde. Alleen, het gaat wel in tegen alle principes van op een gezonde manier een relatie op te bouwen. Natuurlijk hoop ik dat zij de uitzondering zijn die de regel bevestigen, maar die datingfase is er niet voor niets. In die fase ontdek je pas echt of je bij elkaar past of niet. Dat gaat verder dan aantrekkingskracht, verliefdheid, een gezellig gesprek en plezier met elkaar.

Wat tijd zichtbaar maakt

Daar spelen bijvoorbeeld ook zaken als: voel ik me veilig bij jou? Zijn we gelijkwaardig? Kunnen we onze gevoelens en emoties met elkaar delen? Ben je er echt voor mij als ik het moeilijk heb? Is er stabiliteit (i.p.v. aantrekken en afstoten) en gaan we goed met verschillen en conflicten om? Dit ontdek je zeker niet in een dag. Daarom is het verstandig om die datingfase een tijdje te laten duren en elkaar echt goed te leren kennen voordat je grote stappen zet.

Hoe lang is lang genoeg?

Nu vraag je je misschien af: na hoeveel tijd het dan wél goed is om samen te gaan wonen. Dat is natuurlijk per stel anders. Wij kijken in onze coaching in de eerste plaats of de interacties tussen jullie – oftewel jullie relatiewaarden – allemaal kloppen. Vervolgens hebt je echt minimaal 4 tot 6 maanden nodig voordat je elkaar echt door en door kent. Dan pas weet je of je nog samen door een deur kunt als de eerste conflicten geweest zijn, ken je ook elkaars minpunten en heb je de roze bril alweer grotendeels afgezet.

Mijn vriendin en Ik hebben er 3 jaar over gedaan voordat we het besluit namen om samen een huis te gaan kopen. We merkten in die periode dat we al min of meer aan het samenwonen waren in onze beide huizen. En dat het gesleep met koffers en tassen bloedirritant werd. Natuurlijk kan dat ook eerder, maar voor ons was het een natuurlijke overgang. Ik ben heel benieuwd of Yvonne en Arthur de uitzondering zijn die de regel bevestigen als het gaat om het overslaan van de datingfase. Ik hoop het van harte voor ze!

Wil jij ook leren hoe je van een leuke date naar een fijne relatie komt?

Wil je leren omgaan met verbinding, spanning en ook met twijfels en onzekerheid  — zonder te snel te gaan of meteen af te haken? Dan is het fijn als je een steuntje in de rug krijgt. Kijk eens naar onze geheel vernieuwde training over dating. Of kom eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij je past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle, duurzame relatie.

Datingregels… of gewoon mens zijn? 

,

Op 14 februari stond ik in dagblad Trouw. Een goede reden om de rest van de krant ook eens door te spitten. En dat bleek een uitstekend idee, want op deze dag ging het uiteraard over… de liefde.

En wat zo leuk is: Trouw heeft sinds een jaar de goede oude contactadvertenties in een nieuw jasje gestoken. En dat was een doorslaand succes. Nu, een jaar later, interviewden ze een aantal koppels over hoe zij via deze advertenties de liefde gevonden hadden.

Hartverwarmend én hoopgevend

Wat een hartverwarmende en hoopvolle gesprekken waren dat! Wat me vooral raakte, was hoe echt de mensen waren. Datingapps hebben natuurlijk voordelen, maar ze geven ook veel singles stress: Hoeveel moet je appen? Wat kun je wel en niet zeggen? En hoe moet je met je toch al kwetsbare ego omgaan als je afgewezen wordt… of erger: geghosted? 

Hier: niets van dat alles. Dit waren oprechte ontmoetingen. Met nog die prille hoop en verliefdheid, alsof je weer even achttien bent.

Van vingerhoedjes tot “ik hou van je”

Zo was er een man in de zeventig die vertelde dat hij het zo leuk vond dat de nieuwe liefde in zijn leven vingerhoedjes bleek te sparen. Dat was precies dezelfde hobby als van zijn overleden vrouw. Hoe bijzonder is dat? 

En er was een dame van 39 die pas net had ontdekt dat ze op vrouwen viel. Haar date had zich zó voorgenomen om het rustig aan te doen… maar riep toch al op de tweede date: “Ik hou van je!”. Iets wat totaal tegen alle datingregels ingaat. Maar in haar geval leidde het juist tot een mooie liefde.

En dáár wringt het soms in mijn werk…

Dit is precies wat mijn beroep soms lastig maakt. Veel singles die ik coach vragen zich af hoe ze succesvol kunnen daten. En het liefst gaan ze naar huis met een duidelijk lijstje datingregels.

En begrijp me niet verkeerd: natuurlijk zijn er dingen die handig zijn om te doen als je iemand net leert kennen. 

Maar tegelijk wil je ook gewoon jezelf kunnen zijn. Zonder continu te hoeven nadenken of je wel handelt volgens de nieuwste datingetiquette. Je wilt niet meteen iemand afserveren, of zelf afgeserveerd worden, omdat iemand “iets verkeerds” zegt of doet.

Dus… hoe blijf je authentiek zonder je date te verpesten?

Zonder in regels te vervallen, heb ik toch een paar suggesties:

1.      Wees jezelf… maar check af en toe even bij de ander

Wees jezelf, maar check af en toe of de ander wat jij doet ook prettig vindt. Als jij het bijvoorbeeld fijn vindt om veel te appen na een date, is het vervelend om jezelf de hele tijd in te moeten houden. Maar aan de andere kant wil je ook niet dat de ander zich verstikt voelt en het daarom voor gezien houdt. Even checken dus, zelfs als het wat van de romantiek afhaalt. 

2. Denk in matches, niet in “goed of fout”

Als jij iemand niet als jouw levenspartner ziet, betekent dat niet dat diegene geen waardevol mens is.

En dat geldt andersom net zo. En als je dát uitgangspunt pakt, wordt het eigenlijk ook makkelijker om jezelf te zijn. Want als jij de ideale date probeert te spelen om de ander te pleasen… moet je die rol daarna je hele leven blijven volhouden. Of word je twee maanden later alsnog afgewezen als je dan uiteindelijk besluit jezelf te laten zien. Geen aantrekkelijk vooruitzicht, toch? 

3. Doe alsof je met een vriend(in) aan tafel zit

Vind jij het lastig om jezelf te zijn tijdens het daten? Stel je dan eens voor dat de ander een goede vriend(in) is… die je toevallig nog niet kent. Hoe praat je met je vrienden? Hoe ben je als je ontspannen bent? Dát is je basis. En natuurlijk: op een gegeven moment mag je er best een vleugje romantiek overheen strooien 😊.

Conclusie: minder strategie, meer verbinding

Wat ik zo mooi vond aan die contactadvertenties uit Trouw, was dit: er zat geen datingstrategie achter. Geen spel, geen perfecte timing, geen 48-uursregel. Gewoon twee mensen die elkaar durfden te ontmoeten. En misschien is dat wel precies waar dating uiteindelijk om draait.

Niet om alles goed doen. Maar om jezelf durven laten zien, mét je enthousiasme, onzekerheid, rare hobby’s en soms iets te snelle “ik hou van jou”.

Hulp bij het daten?

Wil jij ook begeleiding in hoe je jezelf kunt zijn tijdens het daten? Wil je leren hoe je bij jezelf kunt blijven in de wirwar van datingregels en -normen? Kijk eens naar onze training Van Date Naar Relatie op 11 april. Of kom langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past én hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.