Waarom goedbedoelde adviezen van je omgeving niet altijd helpend zijn

“Als het goed zit, dan voel je het meteen!” Ik zit op een verjaardag en aan het woord is Pieter, een van de gasten. Vol vuur vertelt hij hoe zijn hart meteen op hol sloeg toen hij zijn huidige vrouw ontmoette. Om af te sluiten met “Als je de ware nog niet ontmoet hebt, moet je gewoon geduld hebben. Als hij of zij het is, voel je het wel en gaat alles vanzelf!”

Ik moet even op mijn tong bijten. Ik vind niets mooiers dan horen hoe anderen elkaar ontmoet hebben. En vraag er ook regelmatig naar. Anders wordt het als mensen door hun eigen liefdesgeluk ineens denken precies te weten hoe anderen het moeten doen. En dat is bij Pieter het geval. 

Anja had “toxische relaties”

Want naast Pieter zit Anja. En Anja heeft net verteld dat ze aan het daten is. Ze gaf aan dat ze deze man – op wie ze niet meteen stapelverliefd was – een kans wil geven. Zij onthult dat ze al een paar keer in een toxische relatie is terechtgekomen. En dat ze nu probeert open te staan voor een ander soort man. 

Anja vertelt dat ze op de huidige man weliswaar niet stapelverliefd is, maar dat hij lief en zorgzaam is en dat ze zich echt rustig bij hem voelt. Ik zie haar echter twijfelen door Pieters woorden: Is ze dan toch verkeerd bezig? 

Betweterige liefdesexpert 

Ik weet wel beter dan op een verjaardag de liefdesexpert te gaan uithangen. Voor je het weet ben ik betweterig aan het oreren over mijn werk. Of raak ik weer verzeild in een gratis coachingsgesprek. Maar toch kan ik het niet laten om Anja bij het weggaan nog even een hart onder de riem te steken: goed bezig Anja, geef hem gewoon nog een kans!

Het lastige aan ‘het oude vertrouwde’

Waarom denk ik dat Anja goed bezig is? Omdat mij in al deze jaren singlecoaching alleen maar duidelijker is geworden hoe mensen patronen herhalen. Patronen, al zo vroeg geleerd, maar zo moeilijk afgeleerd. 

De hamvraag is elke keer weer: Wat heb je vroeger geleerd over liefde? Hoe was het contact met je ouders en andere belangrijke hechtingsfiguren? Was er een liefdevolle, ontvankelijke omgeving of was het minder veilig? Wat voelt voor jou vertrouwd? 

Reken maar dat je in liefdesrelaties onbewust op zoek gaat naar wat vertrouwd voelt, ook als dat helemaal níet fijn was. Patronen herhalen zich, ook in de liefde. 

Wat doe jij om liefde te krijgen? 

En de tweede vraag: wat deed jij in die omgeving om liefde te krijgen en te voorkomen dat je werd afgewezen? Ging je goed je best doen, je aanpassen en pleasen? Of je juist afzonderen, het ‘wel alleen doen’ en niemand toelaten? Of had je nog andere onbewuste strategieën?

Reken maar dat je deze strategieën ook inzet in (nieuwe) liefdesrelaties. 

Misschien werkt jouw kompas net anders

Dus het is zomaar mogelijk dat Pieter een relatief veilige jeugd heeft gehad met liefdevolle ouders, broers en zussen en klasgenoten. En dat hij, door zijn onbewuste impulsen te volgen en te gaan voor wat vertrouwd voelt, meteen bij een geweldige partner uitkwam. En dat hij door zich te gedragen hoe het hij vroeger geleerd had, een fijne liefdevolle relatie kon opbouwen. 

Maar mijn gok is dat Anja een wat minder veilige omgeving heeft gekend. En dat zij – als zij puur ‘haar gevoel’ volgt – zo weer in de armen van de volgende ‘foute’ partner loopt. Iemand die vertrouwd voelt, maar waar geen goede relatie uit voortkomt. En iemand waarbij zij zich – net als vroeger – wellicht gaat aanpassen, onzichtbaar maken of andere niet helpende strategieën gaat hanteren. 

Niet ieder liefdesadvies past bij iedereen

Nu ik dus niet op een verjaardag zit, kan ik het gewoon verkondigen: ken je eigen patronen. En volg daarna je eigen pad en doe wat voor jou het beste is. Laat je niet automatisch van de wijs brengen door goedbedoelde adviezen van je omgeving. 

Tenzij ze echt oog voor jouw situatie hebben, zullen ze meestal noemen wat voor hén goed werkte. En dat kan zomaar anders zijn dan voor jou. 

En ben je zelf de goedbedoelende liefdesadviseur? Neem dan de situatie van de betreffende persoon in ogenschouw. Misschien is het wachten tot de ware vanzelf op je pad komt, of puur op je verliefdheid afgaan, niet voor iedereen het beste pad. 

Voor sommigen is het goed om zowel je hart als je hoofd te gebruiken. En zo vindt uiteindelijk iedereen op zijn eigen manier ‘de ware’.

Je eigen pad volgen, met advies

Wil jij je eigen pad vinden in de liefde? En je daarbij laten begeleiden door een ervaren singlecoach? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. Dan kijken we of ons coachingsprogramma “Laat de liefde werken” ook jou kan helpen naar een fijne én veilige, duurzame relatie.

“Dat wordt echt niks met mij in zo’n groep,” zei ik tegen mijn vriendin Lonneke. Terwijl ik dit zo zei, hoorde ik zelf hoe onzeker het eigenlijk klonk. Ze stelde voor om met een groep en gids de vulkaan Etna te beklimmen, helemaal naar de topkrater. 

“Dat is vanaf 2.900 meter nog 450 meter omhoog door sneeuw en rokende lavavelden, met allemaal van die jonkies die normaal elke dag in de sportschool staan.” Met deze argumenten probeerde ik me er onderuit te praten.

Te oud en te traag

Ik zag ons – dik in de 50 – al helemaal achteraan en half buiten adem die berg op klimmen. De rest van de groep zat dan natuurlijk elk kwartier geïrriteerd op ons te wachten. En ik kom ook nooit in de sportschool, dus dan heb ik natuurlijk ook niet veel om met die anderen over te praten. Ik vond wandelen van de parkeerplaats naar een Italiaans terras eerlijk gezegd al voldoende lichaamsbeweging voor een vakantiedag.

Alsof ik op singlevakantie moest

“Het lijkt wel alsof je met een singlevakantie mee moet,” zei Lonneke op een bepaald moment. Daar had ze helemaal gelijk in. Ik merkte dat ik precies dezelfde angsten had als de mensen die de vorige jaren met onze singlevakanties meegingen. 

Ik kreeg allemaal gedachten als: “Past dit wel bij mij? Wat als ik niet in de groep pas? Wat als ik de mensen in die groep niet leuk vind? Welke sukkel gaat er nu met een groep mee? Dat kun je toch zelf wel.”

Soms ontkom je niet aan goede begeleiding

Zelf naar de top van de vulkaan Etna klimmen bleek een heel slecht idee. Er was geen duidelijk wandelpad en zo’n actieve vulkaan kan elk moment voor ‘leuke’ verrassingen zorgen. Dus je hebt echt een gids nodig om je veilig naar boven en beneden te begeleiden. Uiteindelijk vond ik het nog steeds spannend om te gaan, maar had ik toch de moed om me samen met Lonneke aan te melden voor de tocht.

Kan ik nog weg?

Toen we op de dag van de beklimming de groep zagen, hadden we gelijk door dat we veruit de oudsten waren. De moed zakte me al een beetje in mijn bergschoenen. 

Alsnog begon ik vrolijk een gesprekje met een jonge vrouw. Ik vroeg haar op een bepaald moment: “Heb je nog getraind voor die klim van bijna 450 meter door de sneeuw?” “Nee, dat vond ik niet nodig. Ik loop een paar keer per jaar de halve marathon” zei ze. Daarna begon ik stiekem te kijken of ik ongezien weer weg kon glippen…

Hoe je angsten helemaal ongegrond blijken te zijn

Gelukkig ben ik toch gewoon mee naar boven gegaan. Toen we na een uurtje in een skilift en tocht met terreinwagens naar 2.900 meter gebracht waren, begon een prachtige klim door uitgestrekte sneeuwvelden, langs gestolde lavastromen en dampende scheuren in de vulkaanwand. Na enkele uren klimmen stonden we uiteindelijk met de hele groep op de rand van de rokende krater.

We liepen inderdaad regelmatig achteraan en de groep moest af en toe even wachten op ons. Maar de enige die zich stoorde aan onze leeftijd en conditie… was ik zelf. We hadden met de gidsen en de andere deelnemers juist hele leuke gesprekken en veel plezier. En we voelden juist steun vanuit de groep. Doordat iedereen elkaar hielp en niemand hoefde te bewijzen hoe sterk of sportief hij was, voelde ik me verrassend snel op mijn gemak.

Zo gaat het ook op singlevakantie

Dat is ook precies hoe het gaat op onze singlevakantie op Preau in Frankrijk. Iedereen die zaterdags aankomt vindt het spannend, is soms bang geen aansluiting te vinden in de groep of schaamt zich zelfs een beetje dat hij/zij begeleiding nodig heeft voor het krijgen van een relatie. 

En altijd weer ontstaat er al heel snel een hechte, fijne en veilige groep waar iedereen zich thuis voelt en elkaar helpt mooie stappen te zetten. En zien de deelnemers dat er geen sukkels in de groep zitten, maar juist moedige mensen die naar zichzelf durven te kijken. 

Mensen die zichzelf willen ontwikkelen in plaats van maar in dezelfde situatie te blijven steken. O ja, en dezelfde ‘sukkels’ die met een groep meegaan, blijken uiteindelijk wel de leukste week van het jaar te hebben.

Heb jij ook de moed om een flinke stap vooruit te zetten?

Misschien herken jij die stem in jezelf ook wel. Die stem die zegt dat je niet in de groep past, te oud of te jong bent of het zelf moet kunnen. Terwijl juist daar waar schaamte, onzekerheid of weerstand zit, vaak de grootste groei mogelijk is. Misschien is onze singlevakantie dan wel precies de stap die je nu wilt zetten.

De eerste sneeuw: enthousiasme en ontsporing

Die sneeuw van de afgelopen maand: heb je ervan genoten of vond je het vreseijk? Als de eerste sneeuw valt, voel ik me altijd als een koe die in de lente voor het eerst de wei weer in mag. 

Lekker sneeuwballen gooien, wandelen over de witte heide en stoer glibberen met mijn fiets en auto over de weg. Heerlijk! Totdat de sneeuw ervoor zorgde dat die ene bocht veel te ruim werd en onbeheerst de stoeprand raakte… Maar gelukkig liep dit incident zonder schade af.

En afgezien van die te ruime bocht zorgde die sneeuw ook voor andere dompers op de feestvreugde. Diverse coachingsafspraken werden afgezegd of moesten online plaatsvinden. Al mijn dansavondjes waar ik me na de winterstop zo op verheugd had, gingen niet door. De grootste teleurstelling was dat een goede vriend, die eindelijk na lange tijd weer zou komen eten, de afspraak op het laatste moment afzegde. 

Wanneer je gevoel ‘nee’ zegt, maar de werkelijkheid iets anders laat zien

Toen ik op het moment dat ik zijn appje kreeg naar buiten keek, zag ik prachtige, schone wegen zonder sneeuw of ijs. Er was die dag en avond ook geen sneeuw of ijzel voorspeld. Voor hem voelde het echter gewoon niet goed om in deze sneeuwperiode de weg op te gaan.

Ik moet heel eerlijk bekennen: op dat moment vond ik daar wel van alles van… Maar eerlijk gezegd is het ook niet goed om je gevoel dan te negeren en vervolgens 60 km lang met angst en vrezen in je auto te zitten. 

Je gevoel serieus nemen: noodzakelijk voor psychische gezondheid

Dit voorval zette me wel aan het denken over hoe serieus je je gevoel moet nemen. Er wordt gezegd dat je goed naar je gevoel moet luisteren en je gevoel serieus moet nemen. Vaak klopt dat, je lichaam vertelt je precies wanneer je te veel stress hebt, angstig bent, jezelf overbelast of overprikkeld bent. Dat gevoel serieus nemen en daarnaar handelen zorgt dat je (psychisch) gezond blijft.

Maar wat als je gevoel je misleidt?

Maar toch is het ook goed kritisch te blijven ten aanzien van je eigen gevoelens. Soms zetten ze je ook compleet op het verkeerde been. Neem bijvoorbeeld Safira. Ze was onlangs bij me voor een kennismakingsgesprek. Safira had regelmatig enorm veel twijfels over haar relatie met Eline. 

Als Safira en Eline elkaar een paar dagen niet gezien hadden, verlangde Safira enorm naar Eline. Maar als ze langer dan twee dagen bij elkaar waren, dan begon ze zich te ergeren aan Eline, kwamen er veel twijfels en voelde ze druk op haar borst.

Safira had dit met een hulpverlener besproken en zijn advies was: “Wat zegt je gevoel? Luister daarnaar en neem dat serieus.” “Nou”, vertelt Safira: “Op dat moment was ik net een weekendje weggeweest met Eline.  Ik voelde heel veel druk bij mijn borst en dat gevoel schreeuwde alleen maar heel hard: MAAK HET NU UIT met Eline. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want na drie dagen weinig contact miste ik haar weer. 

Bindingsangst voelt als waarheid

Toen we iets dieper de relatiegeschiedenis van Safira doken, wees alles op een vermijdende hechting, oftewel bindingsangst. Na een bepaalde hoeveelheid contact met haar vriendin wordt haar bindingsangst geactiveerd. En bindingsangst schreeuwt om afstand. Als je dat gevoel heel serieus neemt, kom je in een emotionele rollercoaster van aantrekken en afstoten terecht.

Neem je gevoel serieus, maar volg deze niet blindelings

De tips die ik Safira heb meegegeven, is om bij benauwdheid en twijfels het zeker niet meteen uit te maken, maar liefdevol een korte time-out van een paar uurtjes te nemen. En natuurlijk ook om structureel aan haar bindingsangst te gaan werken. Ze moet haar gevoel dus wel serieus nemen, maar de boodschap die zij eruit haalt niet blindelings volgen. 

Net als ik. Als “koe in een malse lentewei” kun je ook wel een beetje doorslaan in de sneeuw als je je enthousiaste blindelings volgt. En die te ruime bocht met m’n auto? Dat was flink schrikken toen mijn voorwiel hard de stoeprand raakte, maar gelukkig liep dit helemaal goed af.

Dus: je gevoel serieus nemen is belangrijk, maar pas als je weet dat je je gevoel juist interpreteert, voorkom je dat je gevoel je telkens weer uit verbinding stuurt (of uit de bocht vliegt).

Wil jij ook leren welke gevoelens je serieus moet nemen en welke je misleiden?

Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.

Singles op het podium

Onlangs zat ik bij een optreden van de finalisten van het Camarettenfestival. Door ziekte viel één van de cabaretiers uit en werd hij vervangen door de comedian Jelle Brouwer*. En dat was beslist geen straf, want Jelle’s optreden ging over … zijn leven als single. 

Te klein voor de datingapp

Sinds zijn relatie van negen jaar was stukgelopen, had Jelle zich voor het eerst op datingapps gewaagd. Dat leverde vooral frustraties op. Want Jelle is 1,72m. En kleinere mannen… daar wordt in swipe-land nauwelijks op gereageerd.

Tot er op een dag tóch een berichtje binnenkwam. Van een dame van 1,83m. Hij was blij verbaasd. Maar op de dag van hun date appte ze ineens: ze had zijn lengte “over het hoofd gezien” 😊 en twijfelde alsnog.

Humor als superpower

Hoe Jelle reageerde vond ik briljant. Hij stuurde terug:
“met 1,83 ben je niet de langste vrouw waarmee ik ooit gedate heb, maar voor jou wil ik mijn lat best wat lager leggen”

De dame in kwestie vond dit zo’n grappige reply, dat ze toch besloot op date te gaan. 

Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Jelle last had van één van zijn eigenschappen (zijn lengte), maar dit compenseerde met één van zijn kwaliteiten: zijn humor. In plaats van te fixeren op wat hij níet was, gebruikte hij wat hij wél had.

Het ‘minpuntenmonster’

Dit is iets waar ik het vaak over heb met mijn coachees. Veel van hen zijn ontzettend leuke mensen, maar denken dat één minpunt alles verpest. Dat ze daardoor nooit een relatie krijgen. Dat niemand hen “goed genoeg” vindt.

Noor bijvoorbeeld is knap, slim en gevoelig — maar overtuigd dat niemand haar wil daten als ze weten dat ze last heeft van haaruitval.
Jorn is charmant, sociaal en heeft een interessante baan — maar denkt dat hij afschrikt zodra hij vertelt dat hij ooit is opgenomen na een depressie.
En Kim is empathisch, idealistisch en grappig — maar verzwijgt op dates dat ze onzeker is en daarom onder haar niveau werkt.

Allemaal vergroten ze dat ene minpunt gigantisch uit, en vergeten ze wat ze verder allemaal in huis hebben.

Een kleine focus-shift

Misschien herken je dit. Dat je enorm focust op dat ene minpunt van jezelf en denkt dat dat de reden is dat jij geen leuke relatie kan krijgen. Hoe zou het dan zijn als je die focus op je minpunten eens achterlaat in 2025, en in 2026 de nadruk gaat leggen op wat jij te bieden hebt? Niet dat je ermee hoeft te pochen. Maar gewoon: beseffen wat er al wél is. Dat je kwaliteiten hebt en dat je leuk bent. Dat je iets te brengen hebt op je dates en in een relatie.

Het daten lichter maken

Hoe zou daten voelen als je jezelf beschouwt als iemand met aantrekkelijke eigenschappen — en niet als iemand die iets te verbergen heeft? Misschien kun je je dan voorstellen dat het een stuk lichter wordt! En als jouw date je minpunt toch onoverkomelijk vindt? Dan is hij of zij gewoon niet de juiste voor jou. Pech voor die ander! 

Perfectie is een minpunt

Single zijn betekent niet dat je perfect moet zijn voordat je mag daten. Het vraagt vooral dat je durft staan voor wie je bént: pluspunten, minpunten en alles ertussenin. Dat maakt je een veel leukere catch dan iemand die zichzelf voortdurend op zijn minpuntjes staat af te rekenen.

Wat ondersteuning?

Wil jij ook weer met zelfvertrouwen een relatie aangaan? Voelen dat je goed genoeg bent? Kom dan naar onze training Stevig staan in de liefde

Liever één op één coaching? Kijk dan eens naar ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ en plan een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek

* Benieuwd geworden naar Jelle Brouwer? Voor zijn speeldata kijk je op zijn site of op instagram.

Recensie Het relatieboek voor singles van Aukelien van Abbema
2024 | Kok Boekencentrum Uitgevers

Dit boek van GZ-psycholoog en relatietherapeut Aukelien van Abbema is een aanrader. Het behandelt alle aspecten van daten, een relatie beginnen en een gezonde relatie behouden. Het boek is praktisch toepasbaar en ook heel begrijpelijk geschreven.

“De ware komt vanzelf”

“Maar je bent zo leuk!” “De ware komt vanzelf.” “Weet je wat jij moet doen? Eerst in je eentje gelukkig worden!” In dit boek maakt Aukelien korte metten met deze dooddoeners. Ze vertelt hoe je als single met die vooroordelen kan omgaan en hoe je wél kan zorgen dat je een partner tegenkomt die bij je past. Ze behandelt respectievelijk de eerste 3 dates, de eerste 3 maanden en de eerste 3 jaar, en alles wat je daarin tegenkomt. Heel handzaam!

Niets menselijks is ons vreemd

Tenslotte: Aukelien schuwt het niet om ook haar eigen persoonlijke verhaal rondom het aangaan van een relatie te vertellen. Ook vertelt ze wat zij in haar beroepspraktijk tegen is gekomen. Zo krijg je ook voldoende voorbeelden uit de praktijk, en weet je weer dat je beslist niet de enige bent!

Loslaten is geen einde, maar een nieuw begin

Zaterdagochtend, ik, mijn vriendin Lonneke en nog twee vrienden stonden klaar in werkkleding met stevige werkhandschoenen. We gingen Bart, een vriend van ons verhuizen. Hij woonde op 40 vierkante meter, dus ik dacht: effe doorpakken met z’n allen en dan liggen we om 2 uur vanmiddag lekker aan het water bij zijn nieuwe huis.

Even een snelle verhuizing… toch?

Gaandeweg de ochtend verbaasde ik mij steeds meer over hoe enorm veel spullen je wel niet op 40 vierkante meter kunt opslaan. Toen we om vier uur in de middag eindelijk klaar waren met het verhuizen van de inboedel riep Bart: “Alles uit mijn tuin moet ook mee, het meeste heb ik al in de voortuin van mijn buurman gezet.” 

Daar aangekomen, zagen we niet alleen een compleet gedemonteerd tuinhuis en 15 houten pallets die ooit onderdeel van een loungeset waren, maar ook nog drie kuub brandhout en nog een heleboel andere tuinspulletjes. 

Nadat ik met enige pijn in mijn hart het idee van een frisse duik in het kanaal had losgelaten, begonnen we vol goede moed met het verhuizen van de tuininventaris. Bart liep het grootste deel van de tijd wat aangedaan door zijn oude huis. Af en toe kwam hij aanzetten met een vergeten lampje of een verstopte vork, terwijl wij lekker brandhout aan het versjouwen waren.

Twee huizen, twee harten – dat werkt niet

Bart ging samenwonen met zijn vriendin in een prachtig ruim nieuw huis, maar hij had duidelijk zijn oude huis en zeker ook al zijn overbodige dubbele spulletjes nog niet losgelaten. Tja, loslaten is best moeilijk. Ik kom het ook vaak tegen in mijn coachingspraktijk. Coachklanten die vol goede moed een nieuwe relatie proberen te krijgen terwijl ze hun ex nog niet losgelaten hebben.

Net als je portemonnee het niet trekt om elke maand de huur of hypotheek van twee huizen te betalen, trekt je emotionele systeem het ook niet om een nieuwe relatie aan te gaan terwijl je de oude nog niet goed afgesloten hebt. Het is me de afgelopen 15 jaar als singlecoach dan ook nog niet gebeurd dat een coachklant die zijn of haar ex niet goed verwerkt had, een nieuwe relatie kreeg. Kortom: loslaten is een must!

Signalen dat iemand nog niet los is van de ex

Ik merk aan mijn coachklanten dat ze hun oude relatie nog niet goed verwerkt hebben, als ze bijvoorbeeld nog met veel verdriet of boosheid over hun ex praten. Of überhaupt veel over hun ex praten. Een ander signaal waar ik op let is dat ze vertellen dat ze nog dagelijks of meerdere malen per week aan hun ex denken, of erger nog, zonder noodzakelijke aanleiding hun ex nog regelmatig zien. En het lastigste: ze willen wel een nieuwe relatie, maar staan er emotioneel absoluut niet open voor.

Wat maakt loslaten zo moeilijk?

Als we dan met loslaten bezig gaan, kom ik van alles tegen bij mijn coachklanten. “De hoop dat het weer goed komt” is wel de lastigste en meest hardnekkige. Zolang er nog hoop is, is loslaten kansloos. 

Stephanie: “Wout heeft nog steeds geen nieuwe vriendin. Hij stuurt me af en toe een appje als hij zin heeft in seks. Misschien ziet hij wel in wat hij fout gedaan heeft. En gaat hij in de toekomst wel serieus tijd investeren in de relatie.” Tja, als als als… Als je wil openstaan voor een nieuwe relatie, kun je die valse hoop beter met wortel en al uitroeien.

Mees: “Als ik mijn ex loslaat heb ik het gevoel dat mijn kans op echte liefde verkeken is. Het wordt vast nooit meer zo fijn als met Tess, ook al moest ik mezelf flink aanpassen om geen ruzie te krijgen.” 

Dit soort overtuigingen kunnen loslaten ook heel moeilijk maken. Soms wil iemand als Mees daarom nog helemaal niet loslaten, terwijl de relatie toen toch echt heel slecht was. Vaak heeft dat te maken met onzekerheid of een laag zelfbeeld. Zo zijn er natuurlijk nog veel meer redenen om niet los te laten.

Alles verhuisd… behalve zijn hart

En die verhuizing? Terwijl we aan het begin van de avond het laatste brandhout in de verhuiswagen gooiden, werd ik geraakt door iets: Ik zag Bart nog één keer omkijken naar zijn oude huis. Wel twee minuten lang. Alsof hij afscheid moest nemen van iets groters dan vier muren.

Dat moment herkende ik. De angst en het verdriet om het oude los te laten. Zelfs als je weet dat het nieuwe veel beter is. En ik snap dat het pad naar het nieuwe heel spannend kan zijn, want je weet nog niet hoe het precies gaat worden. Maar durf erop te vertrouwen dat het de weg is naar iets dat beter bij je zal passen.

Wil jij ook weer openstaan voor de liefde?

Heb jij ook een ex die als een verdwaalde verhuisdoos in je hoofd blijft staan en zin om je weer open te stellen voor nieuwe contacten? En is jouw doel weer echte verbinding aan te gaan en een fijne liefderelatie te vinden? Kom dan eens gratis en vrijblijvend kennismaken en kijken hoe wij je kunnen helpen. Met ons coachingsprogramma hebben wij al veel singles begeleidt naar die leuke. duurzame relatie!  

“Met jouw inzet overleven alleen de brandnetels.”

Dat kreeg ik gisteren van mijn vriendin Lonneke naar mijn hoofd. En eerlijk is eerlijk, ze had wel gelijk. De brandnetels staan er florissant bij, en de rest… laten we zeggen dat het potentie heeft.

Nu ons nieuwe huis van binnen bijna klaar is kijk ik graag en veel naar buiten, de tuin in. Soms heb ik het idee dat de natuur in onze tuin de afgelopen maand ontploft is. Alles groeit, bloeit, schiet omhoog, alsof de natuur haar eigen feestje bouwt. Dat ken je vast wel als je zelf ook een tuin hebt die uit meer bestaat dan grint, tegels en twee bloembakken met lavendel die al sinds vorig jaar met pensioen lijkt te zijn.

Ik word terughoudend als ik niet weet wat het eindresultaat is

Sommige stukken hebben we opnieuw aangeplant. Oude troep weg, omspitten, naar het tuincentrum en nieuwe plantjes erin. Als ik niet weet of het er dan echt mooi uit gaat zien heb ik er eigenlijk niet zoveel zin in om er veel geld en moeite in te steken. Ik word terughoudend. Dan geef ik ze minder water en laat het onkruid maar even zitten. Dadelijk valt het tegen en kunnen we weer opnieuw beginnen.

Lonneke roept dan dat ik best wel iets meer commitment en vertrouwen mag tonen richting onze nieuwe tuin “Anders is het binnenkort een complete jungle, maar dan zonder Tarzan.”

Ook daten vraagt vertrouwen

Datzelfde zeg ik ook regelmatig tegen coachklanten die aan het daten zijn. Zo ook tegen Monica.

“Tot vijf jaar geleden ging het eigenlijk allemaal als vanzelf,” zegt Monica. Ze vervolgt: “Ik kreeg gemakkelijk dates en als het goed klikte werd dat na een tijd een relatie. Na mijn laatste relatie met Esmee, die vier jaar geleden uitging, wil het niet meer met daten. Na twee tot vier daten stopt het telkens. Het daten zelf loopt trouwens ook niet lekker. Het voelt wat gereserveerd…, afstandelijk zelfs.”

Ik wil het zeker weten voordat ik het helemaal voor ga

We zijn gaan onderzoeken wat Monica nu anders deed dan 5 jaar geleden. Het volgende bleek: na haar laatste relatie heeft ze niet zoveel vertrouwen meer in de liefde. Ze wil eigenlijk wel eerst zeker weten dat het helemaal goed zit voordat ze er helemaal voor gaat. Voordat ze zich openstelt voor de ander. Ze is net als ikzelf in mijn tuin, een beetje terughoudend als ze niet zeker weet dat het eindresultaat fantastisch gaat zijn.

Haar dates voelen dat haarfijn aan. Die voelen zich net als mijn nieuwe plantjes in de tuin, een beetje verloren, onbemind en uitgedroogd. Als jij iemand een beetje laat bungelen omdat je niet zeker weet of dit ‘m wordt, voelt die ander dat haarfijn aan. Net als een plant zonder water sluit die zich langzaam af. Niet omdat ze niet wil groeien, maar omdat ze zich niet gezien voelt.

Commitment voor het proces of het eindresultaat?

Kortom: net als bij het opnieuw aanplanten van je tuin, weet je bij het daten nooit wat het eindresultaat is. Mogelijk is het een prachtige orchidee. Of als je pech hebt een cactus met bindingsissues: weinig water nodig, maar stekelig als je dichterbij komt. 

Toch vraagt het een tijd lang toewijding en commitment om iets moois te laten groeien. Maar het mooie bij daten is, net als bij je tuin: als het eindresultaat toch niet is wat je graag wilt, hoef je er niet mee verder. Je kunt er weer mee stoppen. 

Kortom: om iets moois te laten groeien heb je commitment nodig voor het proces, het aangaan van de relatie. Nog niet voor het eindresultaat. Je bent echt niet verplicht om te trouwen als je er bij de eerste dates voor gaat en het een echte kans geeft. En als je dat doet, is de kans dat je ooit kunt trouwen, als je dat zou willen, oneindig veel groter dan wanneer je bij de start al allerlei reserves hebt.

En Lonneke, daar heb ik gelukkig heel veel meer in geïnvesteerd dan in mijn tuin.

Herkenning?

Herken jij jezelf in dit verhaal? Merk je dat je in het daten terughoudend bent geworden — uit angst dat het toch niets wordt? Dan is het misschien tijd om niet alleen je plantjes, maar ook jezelf weer wat aandacht te geven. In een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek kijken we samen wat jou nu tegenhoudt én wat er nodig is om weer met vertrouwen te daten. Geen druk, geen beloftes — gewoon een eerste stap om te ontdekken hoe het wél kan groeien.

De onbereikbare man of vrouw

De mannen op wie Inge een crush heeft, zien haar niet staan of zijn alleen in voor een korte affaire. Erger nog, sommigen hebben zelfs al (stiekem) een relatie. 

In het gesprek met Inge — een nieuwe coachklant — herinnerde me aan een bepaalde periode in mijn leven. Ik was toen zelf aan het daten en… viel keer op keer op onbereikbare vrouwen.

De aantrekkingskracht van het onbereikbare

Een leuke, maar vaak ook frustrerende tijd. Er komen weer beelden en namen van verschillende vrouwen voorbij. Vooral Corine komt weer boven. We kenden elkaar van dansles. Als ze in haar zwarte jurk over de dansvloer zwierde, volgde mijn ogen haar vol bewondering. Een paar weken na onze eerste ontmoeting was ik al smoorverliefd. 

Ik heb me suf zitten piekeren hoe ik haar hart kon veroveren. Maar al die mooie plannen, en ook mijn heftige verliefdheid waren compleet kansloos…

De klap op de derde dansles

Dat werd me duidelijk op onze derde dansles, vlak voordat ik haar wilde vragen voor een etentje. Corine: “Hé Hans, ik kan volgende week niet dansen, want ik ga een weekje naar de zon met Olaf, mijn vriend.” 

Ik trok wit weg… Ze was dus al lang bezet. Haar vriend hield alleen niet van dansen. Dus daarom kwam ze alleen naar rock & roll dansles. Het kostte me best wel een maandje of wat om daar overheen te komen.

Verliefd op emotioneel onbereikbare mensen

Corine was niet de enige dame op wie ik in die periode verliefd geweest ben. Dat volgde elkaar in snel tempo op. Later heb ik eens zitten zoeken wat de belangrijkste overeenkomst was tussen al die vrouwen waarop ik verliefd ben geweest. 

Nee, de belangrijkste overeenkomst was niet hun uiterlijk of karakter, maar … hun (on)bereikbaarheid. Vooral emotionele onbereikbaarheid. Hoe onbereikbaarder de vrouw, hoe heftiger de verliefdheid, leek het wel. 

Mijn onbewuste leek in die tijd perfect aan te voelen wanneer een diepe emotionele connectie compleet kansloos was. Op “emotioneel onbereikbaar” ging ik compleet aan. Alleen, dat zie je niet zomaar aan de buitenkant van iemand.

Waarom we soms ‘veilig’ kiezen voor onbereikbaar

Ik heb me dan ook lang afgevraagd hoe ik het voor elkaar kreeg om zo’n goede neus voor onbereikbare vrouwen te hebben. Toen ik eenmaal singlecoach was en daar nog eens naar keek, was het antwoord niet zo moeilijk. 

Namelijk: bindingsangst. 

De angst voor een diepe connectie, dat die ander mij helemaal zou zien en ik me kwetsbaar moest opstellen was onbewust zo groot, dat ik de veiligheid van een onbereikbare vrouw opzocht. In feite zat er een diepe angst voor afwijzing onder. 

Door achter onbereikbare vrouwen of mannen aan te gaan, voorkom je dus dat je afgewezen wordt. Het kan bij voorbaat immers al niks worden.

Inge valt op onbereikbare mannen – en dat is geen toeval

Ik kom ditzelfde mechanisme ook regelmatig tegen bij mijn coachklanten. Zo ook bij Inge. Zij valt, keer op keer, op mannen die emotioneel of praktisch niet beschikbaar zijn.

Tijd voor haar — net als ik destijds — om haar liefdespatroon onder ogen te zien.
En met haar dieperliggende angsten aan de slag te gaan.

Herken jij dit patroon?

Misschien merk jij ook, dat je net als ik vroeger en Inge nu, steeds valt op mensen die voor jou niet echt beschikbaar zijn – emotioneel of praktisch gezien. 

Grote kans dat er iets anders onder zit dan alleen maar “pech in de liefde”. 

Vaak is er sprake van een patroon met als doel om lekker veilig afstand te houden. Echte nabijheid en emotionele verbinding komen immers gevoelsmatig te dichtbij.

Sta eens stil bij deze vraag:

“Hoe zou het zijn om te kiezen voor iemand die wél beschikbaar is – en wat roept dat in mij op?”

Hoe kunnen wij jou helpen?

Durf jij je verlangen naar liefde serieus te nemen door ook je dieperliggende angst voor verbinding onder de loep te nemen? Onderzoek eens wat jouw patroon is. Daar begint echte verandering. Kom daarom eens langs voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kunnen we samen onderzoeken wat jouw patronen zijn en kijken we hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Terwijl ik blogs en facturen typ, denk ik nog regelmatig met heel veel plezier terug aan onze singlesweek in Frankrijk. Een van de leukste momenten vond ik onze “Flirty Dancing” workshop die ik samen met Meinou heb gegeven. Deze speelse workshop was niet alleen voor onze eigen deelnemers, maar ook de deelnemers van andere cursussen op het landgoed.

In onze workshop kon je niet alleen lekker dansen. Het ging ook om oogcontact maken, glimlachen naar elkaar, elkaars handen vasthouden, je verbinden met elkaar en ook een beetje flirten en verleiden. Niet alleen nieuwe vaardigheden leren, maar ook heel veel plezier en vooral lachen om jezelf en alle anderen. 

Maar… in eerste instantie wilde bijna niemand komen. Daar baalden we flink van! Als we de mensen enthousiast probeerden te maken, kregen we allemaal opmerkingen zoals: “Dan heb ik straks allemaal kerels achter me aan”, “Dan denkt ze nog dat ik meer van haar wil”, en “Ik wil geen verkeerde verwachtingen wekken”. 

Dat leek een beetje op wat ik ook vaak van klanten hoor in mijn coaching. “Als ik laat merken dat ik hem of haar aantrekkelijk vindt, dan wil de ander gelijk meer. Dan heb ik verwachtingen gewekt en moet ik ook de volgende stap zetten. Ik wil die ander niet teleurstellen”. Het gevolg van deze denkwijze: “Dan doe ik maar helemaal niks”. Want de overtuiging is: wie A zegt moet ook B zeggen.

Dus laten we elkaar bij het daten niet merken dat we elkaar leuk vinden. En durven we niet te flirten, bijna geen complimenten te geven en ook geen diepe verbinding te maken. Het resultaat? Er gebeurt niets. Er is geen klik of je wordt al snel verbannen naar de friendzone. Beide helpen niet echt om een relatie te krijgen.

Als ik er over nadenk, vind ik het eigenlijk een beetje bizar. Als je de overtuiging van veel singles volgt, kun je dus tijdens een date niet gewoon een beetje flirten en een mooie verbinding maken. Ten minste, niet zonder dat je dan gelijk verwachtingen wekt en dus verdere stappen moet zetten. 

Bekijk het eens van een andere kant. Het zou hetzelfde zijn als dat ik naar de fietsenmaker ga met een gebroken ketting, en verwacht dat deze al zijn of haar werk uit de handen laat vallen en mijn fiets als eerste maakt. Of dat als ik een nieuw shirt koop en lief naar de verkoopster lach, gelijk verwacht dat ik 50% korting krijg. Aan die verwachtingen is (helaas voor mij) nog nooit voldaan. Al is mijn verwachting nog zo sterk en vind ik dit misschien heel normaal.

Bovenstaande voorbeelden vind ik net zo onzinnig als verwachten dat er gezoend gaat worden als er een beetje geflirt is. Of dat je de ander mee naar binnen moet vragen als je voor je deur afgezet wordt. 

Dat hoopt of verwacht die ander misschien wel. Er is niks mis met hoop en verlangen. Maar dat is heel wat anders dan de verwachting, dat het “moet” gebeuren omdat het zo hoort. Dat bepaal je nog altijd zelf. Dus zeg gerust “A” en zeg pas “B” als je het ook echt zelf graag wilt. 

Dat geeft veel meer vrijheid om te flirten, te verbinden en te laten merken dat je die ander leuk vindt zonder verdere verplichtingen. Het gaat om wat er in het moment gebeurt en elke volgende stap zul je weer opnieuw samen moeten onderzoeken. 

Dit gaven we trouwens ook uitdrukkelijk aan bij alle aarzelende deelnemers van onze Flirty Dancing Workshop in Frankrijk. En je raadt het al: zonder druk en zonder dat er iets moest, hebben we vervolgens heerlijk geflirt en gedanst!

Hoe kunnen wij je helpen?

Wil jij ook veilig oefenen met “A” zeggen zonder dat je gelijk aan “B” vast zit? Kom dan naar onze de workshop “Leer flirten en contactleggen in één middag” of

workshop “Dansend op weg naar de liefde”.  Natuurlijk ben je ook welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen hoe we ook jou kunnen begeleiden naar een fijne duurzame relatie via ons coachingsprogramma.

Meinou mocht meewerken met een item van Spuiten en Slikken, waarbij ze presentatrice Diva een flirtworkshop gaf.

Kijk hier hoe dat uitwerkte…