Flirten in het wild: durf jij nog iemand aan te spreken?

Toen ik jong was, werd ik regelmatig aangesproken door mannen. In de kroeg, op een feestje of waar dan ook. Er bestonden nog geen mobiele telefoons en de #MeToo-beweging was nog ver weg. Dus live contact leggen en flirten was dé manier om iemand nieuws tegen te komen.

Soms vond ik het leuk om door een vreemde man te worden aangesproken. Maar soms was het ook behoorlijk opdringerig. Ik wist destijds niet goed hoe ik op dat laatste moest reageren. Ik wilde niet onaardig doen en bleef regelmatig beleefd en vriendelijk, terwijl ik het eigenlijk vervelend vond. Achteraf begrijp ik dat ik hiermee ook niet duidelijk was. Mijn vriendelijkheid kon de indruk wekken dat ik wel interesse had, terwijl dat helemaal niet zo was.

Ze werd een “bitch” genoemd

Mijn vriendin pakte het heel anders aan. Zij was bloedmooi en werd bijna elke dag wel aangesproken. Om daarvan af te zijn, reageerde ze allesbehalve vriendelijk. In mijn ogen was ze vaak ronduit onbeleefd: ze negeerde de man in kwestie of zei iets bits terug.

Regelmatig kreeg ze na zo’n afwijzing te horen dat ze ‘een bitch’ was. Wat haar alleen maar bevestigde in haar idee dat die mannen maar op één ding uit waren en dat het charmante gevlei in het begin slechts een masker was.

Opdringerig of grensoverschrijdend gedrag daargelaten, vind ik het nog steeds weleens lastig om te zeggen dat ik niet op contact of aandacht zit te wachten. Omdat ik ondertussen een trouwring om mijn vinger heb – en vooral ook een jaartje (of wat 😊) ouder ben geworden – heb ik hier veel minder mee te maken. Maar ook in andere situaties vind ik het soms lastig om duidelijk te zijn, zonder de ander te kwetsen.

Vriendelijk én duidelijk: hoe doe je dat?

Als het om gewone pogingen tot contact gaat, zie je dat met name vrouwen het lastig kunnen vinden om hun grenzen aan te geven. Vriendelijk én duidelijk zijn is dan de sleutel. Maar wat is de goede mix?

Te vriendelijk zijn kan leiden tot gemengde signalen. Terwijl een al te botte afwijzing de ander onnodig kan kwetsen. Natuurlijk hoef je niet op iedere toenaderingspoging vriendelijk te reageren, zeker niet als iemand over je grenzen gaat. Maar als iemand op een leuke en respectvolle manier contact probeert te leggen, kan een afwijzing toch ook vriendelijk zijn?

Want bij zo’n poging tot contact zijn natuurlijk twee mensen betrokken. En terwijl de één het lastig vindt om iemand af te wijzen, vindt de ander het misschien minstens zo lastig om het risico van die afwijzing te nemen.

En wie durft dan nog de eerste stap te zetten?

Want minstens zo lastig is het voor degene die zijn best doet om het eerste contact te maken en zijn interesse probeert te laten blijken.

Als het om heterorelaties gaat, verwachten vrouwen soms nog steeds dat mannen het eerste contact leggen en hen aanspreken. Voor de mannen in kwestie is het vaak best lastig om te laten zien dat ze interesse hebben. De echte casanova’s en mannen met een bord voor hun kop daargelaten, kan de angst voor afwijzing een reden zijn om maar helemaal geen initiatief meer te nemen.

Dan maar een dating-app? 

Dat is wél jammer. Want zo ontstaat een situatie waarin de één bang is om ongewenste aandacht te krijgen en de ander bang is om ongewenste aandacht te geven.

Op een datingapp iemand tegenkomen voelt dan misschien een stuk veiliger. Dan weet je in ieder geval dat de ander ook openstaat voor contact. (Of diegene vervolgens in jou geïnteresseerd is, is natuurlijk nog maar de vraag.)

Terwijl een spontane ontmoeting voor allebei juist heel leuk kan zijn!

Zijn we gedoemd om het flirten af te zweren?

Is het dan de enige oplossing dat we elkaar voortaan alleen nog maar via een schermpje leren kennen? Nee, gelukkig niet! Je kunt nog steeds heel goed contact leggen met een vreemde – en zelfs flirten – zonder dat je meteen in dit soort ongemakkelijke situaties terechtkomt.

De kunst is niet om geen initiatief meer te nemen, maar om beter aan te voelen of de ander daarvoor openstaat. En om zelf ook duidelijker te laten merken wat je wel en niet prettig vindt.

En een van de belangrijkste manieren daarvoor is: signalen geven, herkennen én afstemmen!

Mensen geven vaak onbewust allerlei non-verbale signalen af waaruit blijkt of ze iets prettig vinden of niet. En ook voordat er überhaupt contact is, laten ze vaak al merken of ze wel of niet openstaan voor contact. Hoe is het oogcontact? Kijkt iemand terug en glimlacht diegene? Is de houding open of juist gesloten? En wat gebeurt er als je het eerste contact legt? Krijg je korte antwoorden of stelt de ander ook vragen terug?

Natuurlijk betekent een glimlach niet automatisch dat iemand met je wil flirten. Juist daarom is het zo belangrijk om niet alleen signalen te geven, maar ook te kijken hoe de ander daarop reageert.

Als je deze signalen goed leert geven én opvangen, wordt contact leggen een stuk gemakkelijker. En vooral: een stuk leuker voor allebei!

Zelf leren flirten en contact leggen?

Wil jij ook leren hoe je op een leuke en ontspannen manier contact legt, interesse laat blijken en signalen kan geven én herkennen? Kom dan naar de workshop ‘Leer flirten en contact leggen in één middag’ a.s. zaterdagmiddag 17 oktober.

LET OP: Alleen voor vrouwen zijn er nog twee plekken (Voor mannen een wachtlijst). Gebruik de kortingscode ‘Nieuwsbriefflirten’ en krijg €20,- korting.

1-op-1 begeleiding: ons coachingsprogramma 

Wil je liever uitgebreider aan de slag om die fijne relatie te vinden? Dan is ons coachingsprogramma misschien iets voor jou. Je bent van harte welkom om eens kennis te maken en samen te kijken wat jou verder kan helpen.

Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP