Ik dacht dat ik niet in de groep zou passen…

“Dat wordt echt niks met mij in zo’n groep,” zei ik tegen mijn vriendin Lonneke. Terwijl ik dit zo zei, hoorde ik zelf hoe onzeker het eigenlijk klonk. Ze stelde voor om met een groep en gids de vulkaan Etna te beklimmen, helemaal naar de topkrater. 

“Dat is vanaf 2.900 meter nog 450 meter omhoog door sneeuw en rokende lavavelden, met allemaal van die jonkies die normaal elke dag in de sportschool staan.” Met deze argumenten probeerde ik me er onderuit te praten.

Te oud en te traag

Ik zag ons – dik in de 50 – al helemaal achteraan en half buiten adem die berg op klimmen. De rest van de groep zat dan natuurlijk elk kwartier geïrriteerd op ons te wachten. En ik kom ook nooit in de sportschool, dus dan heb ik natuurlijk ook niet veel om met die anderen over te praten. Ik vond wandelen van de parkeerplaats naar een Italiaans terras eerlijk gezegd al voldoende lichaamsbeweging voor een vakantiedag.

Alsof ik op singlevakantie moest

“Het lijkt wel alsof je met een singlevakantie mee moet,” zei Lonneke op een bepaald moment. Daar had ze helemaal gelijk in. Ik merkte dat ik precies dezelfde angsten had als de mensen die de vorige jaren met onze singlevakanties meegingen. 

Ik kreeg allemaal gedachten als: “Past dit wel bij mij? Wat als ik niet in de groep pas? Wat als ik de mensen in die groep niet leuk vind? Welke sukkel gaat er nu met een groep mee? Dat kun je toch zelf wel.”

Soms ontkom je niet aan goede begeleiding

Zelf naar de top van de vulkaan Etna klimmen bleek een heel slecht idee. Er was geen duidelijk wandelpad en zo’n actieve vulkaan kan elk moment voor ‘leuke’ verrassingen zorgen. Dus je hebt echt een gids nodig om je veilig naar boven en beneden te begeleiden. Uiteindelijk vond ik het nog steeds spannend om te gaan, maar had ik toch de moed om me samen met Lonneke aan te melden voor de tocht.

Kan ik nog weg?

Toen we op de dag van de beklimming de groep zagen, hadden we gelijk door dat we veruit de oudsten waren. De moed zakte me al een beetje in mijn bergschoenen. 

Alsnog begon ik vrolijk een gesprekje met een jonge vrouw. Ik vroeg haar op een bepaald moment: “Heb je nog getraind voor die klim van bijna 450 meter door de sneeuw?” “Nee, dat vond ik niet nodig. Ik loop een paar keer per jaar de halve marathon” zei ze. Daarna begon ik stiekem te kijken of ik ongezien weer weg kon glippen…

Hoe je angsten helemaal ongegrond blijken te zijn

Gelukkig ben ik toch gewoon mee naar boven gegaan. Toen we na een uurtje in een skilift en tocht met terreinwagens naar 2.900 meter gebracht waren, begon een prachtige klim door uitgestrekte sneeuwvelden, langs gestolde lavastromen en dampende scheuren in de vulkaanwand. Na enkele uren klimmen stonden we uiteindelijk met de hele groep op de rand van de rokende krater.

We liepen inderdaad regelmatig achteraan en de groep moest af en toe even wachten op ons. Maar de enige die zich stoorde aan onze leeftijd en conditie… was ik zelf. We hadden met de gidsen en de andere deelnemers juist hele leuke gesprekken en veel plezier. En we voelden juist steun vanuit de groep. Doordat iedereen elkaar hielp en niemand hoefde te bewijzen hoe sterk of sportief hij was, voelde ik me verrassend snel op mijn gemak.

Zo gaat het ook op singlevakantie

Dat is ook precies hoe het gaat op onze singlevakantie op Preau in Frankrijk. Iedereen die zaterdags aankomt vindt het spannend, is soms bang geen aansluiting te vinden in de groep of schaamt zich zelfs een beetje dat hij/zij begeleiding nodig heeft voor het krijgen van een relatie. 

En altijd weer ontstaat er al heel snel een hechte, fijne en veilige groep waar iedereen zich thuis voelt en elkaar helpt mooie stappen te zetten. En zien de deelnemers dat er geen sukkels in de groep zitten, maar juist moedige mensen die naar zichzelf durven te kijken. 

Mensen die zichzelf willen ontwikkelen in plaats van maar in dezelfde situatie te blijven steken. O ja, en dezelfde ‘sukkels’ die met een groep meegaan, blijken uiteindelijk wel de leukste week van het jaar te hebben.

Heb jij ook de moed om een flinke stap vooruit te zetten?

Misschien herken jij die stem in jezelf ook wel. Die stem die zegt dat je niet in de groep past, te oud of te jong bent of het zelf moet kunnen. Terwijl juist daar waar schaamte, onzekerheid of weerstand zit, vaak de grootste groei mogelijk is. Misschien is onze singlevakantie dan wel precies de stap die je nu wilt zetten.