Ik voelde het niet. Of gaf ik hem geen kans?
Hoopvol loop ik naar het café. Ik heb afgesproken met P, die ik heb gevonden op een datingsite. Zijn profiel klinkt veelbelovend: zijn tekst is adrem, zijn foto aantrekkelijk en hij is net als ik psycholoog, dus diepgang is er vast ook.
Anderhalf uur later stap ik teleurgesteld het café weer uit. Wat een desillusie! Goed, hij was vriendelijk, en zelfs geïnteresseerd. Maar ook was hij wat sullig, een stuk minder aantrekkelijk dan op de foto én wat ik erg onaantrekkelijk vond… hij was aan het pleasen en wilde veel te graag!
Kort daarna laat ik hem weten dat ik het weliswaar gezellig vond, maar het verder niet voel. Om daarna al vrij snel de brui te geven aan het online daten: niets voor mij!
Ik oordeelde meteen
Nu, zo’n twintig jaar later, kijk ik met enige schaamte terug op deze ervaring. Ik gaf het helemaal geen kans. Wat oordeelde ik snel!
Waarschijnlijk was deze man niet sullig, maar gewoon zenuwachtig. Dat hij zijn voordeligste foto’s online had gezet, was niet zo gek. En dat hij zo graag wilde? Dat was misschien wel een stuk beter dan de man die ik daarna wél een kans gaf. Die man was minder “eager” en hield een stuk meer afstand, wat ik in eerste instantie wel comfortabel vond. Maar dat hij dat bléef doen – en schreeuwende bindingsangst bleek te hebben – was toch een stuk minder prettig.
Achteraf denk ik dat ik in die tijd veel te hard in die charmante droomprins geloofde. En met al die afstandelijke plaatjes op een datingsite, kon ik daar nog even van blijven dromen. Tot ik de mannen in kwestie live ontmoette en ik geconfronteerd werd met realiteit. En die realiteit was dat ik gewone mensen trof en niet meteen die enorme vonk voelde. En dat ik het contact geen tijd gaf om te ontwikkelen.
Wat bedoel je eigenlijk met ‘ik voel het niet’?
Bij mijn klanten zie ik regelmatig hetzelfde euvel. Als ik mijn coachees hoor zeggen dat ze het bij de eerste ontmoeting gewoon “niet voelden”, is het tijd om door te vragen.
Soms is er inderdaad niets te voelen: het gesprek loopt stroef, je hebt totaal geen raakvlakken of merkt dat je beiden totaal anders in het leven staat. Maar soms betekent “Ik voel het niet” het volgende:
“Ik voel wel iets, maar dat is vooral teleurstelling. Teleurstelling omdat jij niet voldoet aan het plaatje dat ik vooraf in mijn hoofd gevormd had. En dat maakt dat ik niet meer opensta voor andere gevoelens”.
Of:
“Ik heb best een leuke tijd met je. Maar ik kan me gewoon nog niet voorstellen dat ik met jou later intieme momenten zal beleven. Dat ik jou mee zou nemen naar mijn familie of dat wij voor elkaar zouden zorgen in mindere tijden”.
Of:
Ik vind je een aardig persoon, maar ik hoopte te voelen dat ik vuur en vlam zou staan. Dat ik verliefdheid, of op zijn minst zinderende aantrekkingskracht, zou voelen. En dat voel ik nu niet”
Droom of werkelijkheid
In alle gevallen is het een botsing tussen de droom en de werkelijkheid.
Het is namelijk heel logisch dat je je met deze wildvreemde, waarmee je nog totaal niet bent afgestemd en nog niets hebt gedeeld, nog geen toekomst kan voorstellen.
Daarnaast is het evenmin gek dat je de aantrekkingskracht niet meteen voelt. Bij een charmante, knappe Casanova die precies weet hoe hij iemand moet inpakken, of een prachtige femme fatale zal het ongetwijfeld eerder het geval zijn. Maar bij een normaal, leuk persoon, die wat minder bedreven is in flirten en versieren, moet dat gevoel gewoon groeien.
Niet te snel verliefd worden is een pré!
Iedereen blijft graag geloven in dat romantische beeld van die droomprins(es), waarbij de vonk meteen overslaat en je meteen verliefd wordt. Maar de wetenschap is hierover duidelijk: hardlopers zijn vaker doodlopers. Neuropsycholoog Erik Scherder is hier in ieder geval heel helder over. Hij verwijst naar een onderzoek dat aangeeft dat mensen die niet meteen volledig verliefd zijn, gemiddeld vaker minstens vier jaar bij hun partner blijven dan mensen die direct hoteldebotel raken.
De kans op een leuke, duurzame relatie is een stuk groter als je wat realisme in dat plaatje brengt.
Wat zou ik nu anders doen?
Als ik nu opnieuw tegenover P. in dat café zou zitten, zou ik hem waarschijnlijk nog een kans geven. Niet omdat iedere aardige man een potentiële partner is, maar omdat ik inmiddels weet dat echte verbinding tijd nodig heeft. Het daarbij horende gevoel moet gewoon groeien!
Met andere verwachtingen op weg naar die leuke relatie!
Wil jij ook die duurzame relatie krijgen? En wil jij zorgen dat onrealistische verwachtingen of andere belemmeringen niet langer in de weg zitten? Kom dan eens langs voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek. We kijken samen of ons coachingsprogramma ‘Laat liefde werken’ bij jou past en hoe wij je kunnen begeleiden naar die liefdevolle duurzame relatie.
Geschreven door Meinou Lambeck, Singlecoach en psycholoog NIP


Geef hier ook je reactie of lees bestaande reacties
Alle reacties (0)