Reacties op: Twijfel over je date of relatie: naar luisteren of juist negeren?

Door: Jasmijn

Jasmijn — Thu, 27 Jul 2023 06:24:39 +0000

Ik ben 22 jaar en 10 maanden samen geweest. Nu is het een kleine maand later en twijfel heel erg over mijn keuze. Omdat we ook heel veel leuke momenten hebben en ik mij heel fijn bij hem voel. Daarnaast zijn er ook dingen waar ik tegen aan loop.

De dingen die goed zijn zijn:
– lachen veel, zijn ons zelf bij elkaar, plannen elke maand een date, ben nog steeds erg verliefd, zien elkaar vaak, geen jaloezie, vinden tijd met onze vrienden ook heel belangrijk, luisteren naar elkaar wanneer iemand het moeilijk heeft, staan meestal voor elkaar klaar, ik wordt vaak uitgenodigd om mee te gaan naar zijn familie en zit de aantrekkingskracht ook zeker goed.

De dingen die ik lastig vind
– ik hecht meer waarde aan familie (hij gaat altijd tegen zijn zin in mee naar mijn familie) en elkaar betrekken in elkaars leven (vanuit hem kost dat heel veel moeite en vanuit mij niet “omdat ik het leuk vind” zoals hij dat zegt), hij kan mij erg kwetsen met zijn woorden (ook al bedoelt hij het niet kwetsend + ben ik heel gevoelig), daarnaast heb ik het gevoel dat ik mij meer/ makkelijk aanpas in de relatie.

Al deze dingen maakt de keuze heel moeilijk. Hij zegt ook dat hij nooit door heeft gehad dat hij mij veel verdriet heeft gedaan.
Ik twijfel om het nog een laatste kans te geven en denk als het hierna nog steeds niet werkt dan is het een bevestiging voor mezelf. Andere kant kan ik ook wel weer wat nieuws vinden (maar vraag ik mij af of het beter zal worden/ ben ik mo te kritisch).
Daarnaast denk ik ook wil ik bij hem terug om niet alleen te zijn of wil ik met hem zijn. Er gaan zoveel dingen door mijn hoofd wat de keuze onmogelijk maakt.

Wat kan ik doen om een juiste keuze te maken en zijn de dingen waar ik tegen aan loop reëel in vergelijking met de goeie dingen in de relatie?

Door: Renee

Renee — Fri, 10 Dec 2021 09:01:41 +0000

In antwoord op Rita. Hoi Rita, welke beslissing heb je uiteindelijk genomen. Ik ben heel benieuwd? Groetjes

Door: Marije

Marije — Tue, 19 Oct 2021 07:06:41 +0000

In antwoord op Antje.

Hoi Antje,

Ik ben eigenlijk wel benieuw hoe het nu met je twijfel gaat? Ik heb zelf namelijk exact zo’n relatie (5 jaar) met die twijfel gehad als jij beschrijft en uiteindelijk heb ik het om die reden uitgemaakt. Dat is nu een ruime maand geleden, maar ik ben er nog zo intens verdrietig om en blijf me maar afvragen of het niet toch had kunnen werken – ook met de twijfel. Het liefst had ik ook door gewild maar het gevoel bleef zo erg knagen.. heel lastig allemaal.

Door: Maggie

Maggie — Wed, 28 Jul 2021 11:23:28 +0000

Mijn partner en ik zijn bijna alweer 10 jaar bij elkaar. We hebben 2 kids van 8 en 6 jaar. Ik ben nu 47. Een aantal keer eerdere relaties gehad die vaak niet lang duurde. 1 keer wel wat langer, ca 6 jaar. De reden waarom ik altijd aan een relatie begon was omdat ik niet alleen wilde zijn, zo ook heb ik een keuze gemaakt toen ik mijn huidige partner ontmoette. Ik was niet verliefd maar zocht een uitweg in de situatie waarin ik op dat moment zat. Hij was heel verliefd, dat zag ik. Voor hem was en ben ik zijn eerste relatie en hij had met trots verteld aan zijn familie en vrienden dat hij iemand had ontmoet. De eerste tijd vond ik fijn dat hij helemaal dol op mij was en ik wilde hem niet kwetsen met te zeggen dat ik twijfelde. We deden leuke dingen en omdat ik ook ouder werd en met de gedachte speelde of ik nog kinderen zou willen en nu een relatie had. Het idee dat als ik niet met hem door zou gaan en weer alles alleen moest doen. Misschien was dit de man die mij een stabiel leven kon geven. Ik ging ervoor maar de twijfels zijn altijd gebleven. Nu heb ik alles wat ik maar kan wensen, alleen nog steeds die gemengde gevoelens en ik heb door de jaren heen ook gemerkt dat we erg verschillen. Het moeilijkste vind ik de schijn ophouden dat kost veel energie. En ik stel geregeld mezelf de vraag: is dit het beste wat ik mijn leven zou kunnen hebben en ligt het aan mij of moet ik voor mezelf kiezen en mijn eigen pad volgen?

Door: N.M

N.M — Wed, 07 Jul 2021 18:03:21 +0000

Mijn vriend en ik zijn 6 jaar samen en hebben een huis gekocht. Ik twijfel ineens aan onze relatie. Of ik er wel klaar voor ben om met hem samen te gaan wonen. Of hij wel de ware voor me is. Of ik kinderen met hem wil en ga zo maar door.
Af en toe krijg ik echt het gevoel wat ik bij hem doe.
Ik irriteer me soms echt aan kleine stomme dingen en het ander moment ervaar ik wel echt een geluk gevoel.
Mijn vriend is niet romantisch of knuffelig en soms denk ik dat ik dat ook heel erg mis.
Ik ben nog jong (21) en ik heb het gevoel nu we samen een huis hebben gekocht dat ik enorm veel stress heb. En dan bedoel ik geen stress om het huis maar om onze relatie.
Hij neemt alles maar voor lief en laat nooit zien dat hij trots is op me, of zegt dat hij van me houd.
Ik weet echt niet wat ik met mezelf en mijn gevoel aan moet… er ligt enorm veel druk op mijn schouders en ik merk dat ik erg prikkelbaar ben.
Ik ga trouwens mijn ouders heel erg missen als ik uit huis ga. Wellicht heeft dat er ook iets mee te maken… iemand tips?

Door: Sjors

Sjors — Thu, 17 Dec 2020 19:14:45 +0000

Beste,

Nadat ik me heb ingelezen over twijfels wil ik mijn verhaal kwijt. Ik ben nu ongeveer een halfjaar met mijn huisgenoot samen. Toen we voor het eerst zoende voelde ik een vonk overslaan en was ik erg blij. In het verleden heb ik vervelende dingen meegemaakt met een jongen in een relatie en dit was na 1,5 jaar geen man te hebben gezien best overweldigend (het zoenen en de aandacht). De eerste weken van de relatie waren ook erg fijn, maar op lange duur begin ik te twijfelen. Wij zien elkaar super veel, hij is wat jonger en ik twijfel of we een toekomst samen hebben. Wel is hij iemand die eigenschappen heeft wat ik zoek in een man en wil ik hem niet kwijt.

Ik heb heel erg het gevoel alsof ik niet verliefd ben, niet genoeg voel en daardoor komen de twijfels constant terug. ik word er zelf helemaal gek van.

Ik weet niet zo goed wat ik met de twijfels moet en hoop dat iemand me kan helpen.

Door: Stefanie

Stefanie — Sun, 29 Nov 2020 17:50:16 +0000

Hallo! Ik ben Stefanie, 25 jaar oud, sinds zo’n 5 maanden single na een relatie van 6,5 jaar lang (waarvan 1,5 samenwonend). Ik ben eigenlijk snel in het datingbootje gestapt, omdat ik geen enkele twijfel had over de breuk met mijn ex. Ik heb na 3 weken me op Tinder, Badoo etc begeven. Meer om gewoon leuke gesprekken te hebben. Eens kijken wat de wereld nog te bieden had. Op enkele dates geweest maar er zat eerst niets tussen. De laatste date was wel een heel leuke jongen. Hij is 22 jaar, maar daar struikel ik niet over. We lachen er af en toe mee. Eerst leek er een klik te zijn en ik vind hem nog steeds een toffe gast, maar ik kan er niet overheen dat ik niets meer voel. Ik word namelijk heel snel verliefd. Eerst schreef ik het toe aan het feit dat ik volwassener ben dan de laatste keer dat ik verliefd werd (bij mijn ex), maar ik kan het niet loslaten dat het gewoon komt omdat er dingen zijn waar ik me aan stoor. Hij is namelijk nog student (ik ook terug sinds dit jaar) maar hij gaat nooit naar de les, is vrij rommelig en draagt ALTIJD een training. Ik kan er ook niet omheen dat hij altijd naar zweet lijkt te ruiken… ik heb hem al eens willen aanspreken op die training, maar ik wil hem zich ook niet slecht laten voelen over zijn eigen keuzes. Ik ben zelf in mijn vorige relatie heel erg veranderd voor mijn ex en ik wil dat niemand anders aan doen. Ik ben ook nog eens zijn eerste vriendin. Wat het voor mij niet echt makkelijker maakt om het gedaan te maken. Ook al ben ik er nog niet aan uit of ik dit echt wil. Maar nu komt het moeilijkste deel van het verhaal. Toen ik hem leerde kennen op Badoo, leerde ik nog een andere jongen kennen daarop. Met hem had ik ook een heel goede klik, misschien zelfs een betere. Maar hij wou me eerst helemaal leren kennen via chat en pas binnen een paar maanden afspreken. Maar ik leer liever mensen in het echt kennen… dus dat was nogal een struikelblok voor me. Ik heb het een paar keer laten vallen dat ik op date wou, maar hij zei elke keer dat hij er nog niet klaar voor was. Ik ben toen eerlijk tegen hem geweest en heb gezegd dat ik ook een goede klik had met die andere jongen en dat hij wel met me op date wou. Hij was een beetje jaloers, maar zei dat ik vooral voor mezelf moest een keuze maken. Ik zat nog steeds met twijfels en stuurde hen allebei en begin echt close met hen te worden. Maar opeens zei gast nummer 2 (die wat niet wou afspreken) dat hij met een zus van een vriend aan het chatten was en met haar een dag ging wandelen. Iets wat me even raakte, want ik voelde me echt aan de kant geschoven. Hij zei dat hij haar al langer kende, dus dat voor hem de drempel om met haar te gaan wandelen (aka een kleine date) veel lager lag dan met mij. We hebben toen nog wat gestuurd maar uiteindelijk ging het daten met gast nr 1 heel goed en hebben we gezegd dat we ons elk op onze date gingen concentreren. Nu zijn we al 2 maanden verder denk ik. Ik ben soort van samen met gast nr 1, maar voor mij voelt het niet zo. Ik heb het zelfs nog niet tegen mijn ouders durven zeggen. En vorige week stuurde gast nr 2 ineens dat hij mij mist en dat dat meisje bijlange niet kan tippen aan mij. Dat hij zijn best heeft gedaan om me met rust te laten, maar dat het niet meer lukt… maar ik kan er niet aan doen. Het komt over op mij alsof ik nu gewoon een soort van stok achter de deur ben voor als hij zich verveelt of als het niet lukt met iemand anders. Want om eerlijk te zijn, ik hoor niet super veel van hem. Als ik echt iemand wil leren kennen, kan ik niet wachten op een nieuw smsje van hem, maar bij deze jongen duurt het uren voordat ik antwoord krijg.
En dan nog de twijfel: is het met jongen 1 wel echt oprecht als ik nog evenzeer nieuwsgierig ben naar die andere? Ik kan me niet herinneren dat ik ooit bij een van mn exen geïnteresseerd was in iemand anders dan hun tijdens de relatie…

Door: Hans Gierkink

Hans Gierkink — Mon, 23 Nov 2020 06:33:00 +0000

In antwoord op Lisette.

Beste LIsette,
Ik snap dat je het daar flink moeilijk mee hebt. Wat belangrijk is, is dat je bij jezelf nagaat of je vaker twijfels hebt gehad in een relatie t.a.v. zaken die niet vitaal zijn om het fijn met elkaar te hebben, maar wel een beetje irritant of een beetje hinderlijk. Als dat zo is, zou het één van de kenmerken van een niet geheel veilige hechting kunnen zijn (bindingsangst). Dit soort situaties zoals bij komen we vaak tegen in onze coachingspraktijk en vaak heeft het met bindingsangst te maken. In dat geval zou je eens een testje kunnen doen of je meer kenmerken van bindingsangst hebt. Het is in ieder geval goed om een gespecialiseerde coach of therapeut te zoeken die je kan ondersteunen bij dit proces. Heel veel sterkte ermee.
Hans Gierkink
Singlecoach

Door: Lisette

Lisette — Sun, 22 Nov 2020 16:31:27 +0000

Beste,
Ik date op dit moment met een lieve man. Hij is 51 en ik 46. We hebben twee heel verschillende achtergronden. Hij is extravert, slim en durft risico’s te nemen. Ik ben ondernemend, spontaan, sportief maar hou van stabiliteit en ben minder veranderlijk. We,kunnen samen goed praten, hij ziet er leuk uit en er is zeker een klik maar het gevoel om te stoppen overheerst. En dat komt omdat hij een vreemde lichaamshouding heeft en heel raar loopt (schouders naar beneden gebogen en x benen en hypermobiel). Lopen gaat daardoor ook echt moeizaam. Ik heb echt geprobeerd om dit los te laten omdat hij zoveel andere dingen heeft die leuk zijn. Maar het lukt me niet. Als hij naast me loopt dan kijk ik km me heen of anderen hem erg nakijken.ik weet het, dit is best kortzichtig en mijn probleem maar ik kan het niet accepteren. Ik heb weleens,geprobeerd er met hem over te praten. Het is echt wel een handicap maar zo ziet hij het niet. Voor hem is het ook geen ding. Hij heeft genoeg zelfvertrouwen. Ik heb het echt een kans gegeven maar het lukt me niet. Ik zit daardoor steeds in mijn hoofd. Baal van mezelf want ik ben zelf ook niet perfect. En iedereen heeft wel wat….maar dit is voor mij toch te groots en zichtbaar. En hem zeggen dat ik om deze,reden niet verder wil, kan ik niet maken. Het knaagt aan me en ik baal van mezelf maar het gevoel gaat niet weg. Ik zit wat klem. Durf hem de reden waarom ik het uit wil maken niet te noemen maar ik weet ook dat dit voor mij niet werkt. Ik zou graag advies krijgen.

Door: Hans Gierkink

Hans Gierkink — Mon, 06 Apr 2020 04:34:30 +0000

In antwoord op Sophie Bongers.

Beste Sophie,
Ik kan me goed voorstellen dat je niet goed weet wat je met deze situatie moet. Zo kom je niet verder. Je noemt de volgende kenmerken:
– altijd aan het twijfelen,
– nooit verliefd worden,
– als het te dicht bij komt onzeker worden,
– het voelt niet goed omdat je niets voor de ander voelt.
Dit zijn allemaal kenmerken van een vermijdende hechting (bindingsangst). Dus ik adviseer je hierover meer te lezen zodat je kunt kijken of je nog meer zaken herkent. Als dat zo is, dan kun je hiermee aan de slag en dit oplossen. Op onze site vind je diverse artikelen hierover. Sterkte ermee!
Met vriendelijke groet,
Hans Gierkink
Singlecoach