Verlatingsangst: wat is het? De symptomen en de oplossing

Angstige man met verlatingsangst

Misschien herken je het: je hebt net iemand ontmoet en vindt hem of haar meteen geweldig. Maar in plaats van dat je ervan geniet, ben je constant onzeker. Je checkt de hele tijd je app, je twijfelt constant of je wel leuk genoeg bent en je wilt dolgraag bevestiging. En als het je lukt die relatie vast te houden, ben je enorm bang dat de ander je verlaat. In plaats van je gelukkig te voelen, voel je je steeds gestrest. Tijd om je verlatingsangst te overwinnen!

Wat vind je in dit artikel?

We gaan in op de volgende onderwerpen:

  • Wat is verlatingsangst?
  • Wat betekent verlatingsangst voor een (beginnende) relatie?
  • De symptomen, wat zijn ze?
  • De achtergrond van verlatingsangst: onveilige hechting.
  • Hoe kun je verlatingsangst overwinnen?

Wat is verlatingsangst

Verlatingsangst is eigenlijk precies wat het woord zegt: je bent bang om verlaten te worden. Omdat in relaties je dieper liggende angst is om afgewezen te worden en alleen te zijn, doe jij alles om een relatie te behouden. Ook als dat ten koste gaat van jezelf. Om de ander bij je te houden, gebruik je allerlei “strategieën” die niet effectief zijn. Dat is niet alleen onprettig voor jezelf, maar ook voor  je (potentiële) partner!

Wat betekent verlatingsangst voor een beginnende relatie

Als je verlatingsangst hebt en je bent single, voel je je vaak erg ellendig en alleen. Je denkt immers dat je pas gelukkig kan zijn als jij een relatie hebt. Daardoor hecht je je vaak heel snel aan die ander als je eenmaal iemand hebt ontmoet. Ook als het iemand betreft die niet bij je past of niet goed voor je is.

Zit je eenmaal in een (beginnende) relatie, dan voel je je vaak onzeker en ben je voortdurend aan het vechten om de relatie te behouden. Dat resulteert bijvoorbeeld in je te veel aanpassen en niet goed je eigen grenzen aangeven. Of juist in conflicten aangaan, de ander claimen of controleren, of te lang bij iemand blijven die niet bij je past. In plaats van je gelukkig te voelen in een relatie, voel je je regelmatig ongelukkig, onzeker en angstig. En met je onzekere en claimende gedrag vergroot je ook de kans dat je de ander afstoot. Dat er uiteindelijk dus precies gebeurt waar je bang voor bent. Voor je het weet ben je weer alleen!

Vrouw met verlatingsangst

Eva: Toen ik Jornt leerde kennen voelde ik me de eerste paar dates heel vrij en onafhankelijk. Maar toen ik hem eenmaal leuker begon te vinden veranderde dat. Ik begon me steeds meer zorgen te maken of hij mij wel aantrekkelijk en interessant genoeg vond. Daardoor ging ik me steeds onzekerder gedragen. Ik checkte voortdurend mijn telefoon en begon elke app te analyseren op wat  hij voor me voelde. En als ik hem zag gedroeg ik me verkrampt. Toen hij wat afstand begon te nemen heb ik op vrij dramatische wijze laten weten wat ik daar van vond, waardoor hij erg schrok. Helaas heeft de prille relatie mijn gedrag niet overleefd…

Wat zijn symptomen van verlatingsangst

Verlatingsangst uit zich op allerlei manieren in een (beginnende) relatie. Hieronder noemen we een aantal symptomen die we vaak in de praktijk tegenkomen. Kijk eens eerlijk welke je bij jezelf herkent.

  • Je bent snel en veel verliefd, en bent graag meteen intiem met de ander.
  • Je bent bang dat als de ander je echt leert kennen, hij/zij jou niet meer leuk zal vinden.
  • Als je iemand hebt ontmoet, ben je constant met hem/haar bezig.
  • Je gooit alles in de strijd om te zorgen dat de ander je leuk vindt, ook als dat ten koste gaat van jezelf.
  • Je merkt dat (potentiële) partners vaak na een tijdje afstand nemen, wat veel onrust teweeg brengt.
  • Als de ander zijn/haar eigen plan trekt, voelt dat al snel als een afwijzing.
  • Je fantaseert al vroeg in de relatie over de toekomst (samenwonen, trouwen etc.).
  • Je vindt het niks als de ander weggaat. Het liefst breng je zoveel mogelijk tijd samen door.
  • Je bent bang dat de ander geïnteresseerd raakt in iemand anders die leuker is en bent snel jaloers.
  • Als de ander zijn of haar aandacht aan andere mensen geeft, voel je je al snel tekort gedaan.
  • Wanneer de ander niet reageert op je appje of telefoontje, dan denk je dat hij/zij niks meer met je te maken wil hebben.
  • Je reageert zelf altijd direct op berichtjes van de ander.
  • Je hebt veel bevestiging nodig en vraagt hier veelvuldig om.
  • Als de relatie uitgaat zie je snel weer de mooie kanten van de ander, en ben je geneigd om weer contact te zoeken.
  • Je hebt de neiging tot controle, jaloers gedrag, claimen en/of manipulatie.
  • Je vecht altijd voor je relatie, ook als je merkt dat de relatie je niet meer gelukkig maakt.

Ik ben iemand die er helemaal voor gaat als ik iemand leuk vind. Ik ben op slag verliefd en doe meteen alles voor mijn nieuwe liefde. Ik verwacht dat ook van de ander. Als het goed zit, waarom dan nog wachten met grote stappen? Mijn exen vonden vaak dat ik veel te snel ging en claimend gedrag liet zien. Ik moet ook wel toegeven dat ik vaak jaloers was, en soms wel eiste dat de ander mij liet zien dat ik op nummer één stond. Ik begin wel in te zien dat ik zelf misschien ook wat moet veranderen in mijn gedrag om een leuke relatie te krijgen en ook te houden.

Mark

De achtergrond van verlatingsangst

Mensen met verlatingsangst hebben vaak de neiging zichzelf erg kwalijk te nemen dat ze zo reageren. Ze willen niet zo zijn en zich niet zo voelen, maar het lijkt alsof ze zichzelf niet in de hand hebben. Voor een deel klopt dit: verlatingsangst komt namelijk vaak voort uit ervaringen in de (vroege) jeugd.

Als je je als kind onveilig hebt gevoeld, kun je een angstige hechtingsstijl ontwikkelen. Deze angstige stijl en bijbehorende emoties liggen vaak goed verborgen in het onderbewuste. Als je geen liefdesrelatie aangaat of hebt, is er niets aan de hand. Zodra je gaat daten en/of een relatie krijgt, wordt de verlatingsangst echter getriggerd. De nabijheid van een geliefde roept als het ware “oude angstgevoelens” op uit je (vroege) jeugd. Daardoor voel je je alsof je weinig controle hebt en volledig in beslag genomen wordt door je gevoel: angst en onzekerheid!

Onveilige hechting en verlatingsangst

Verlatingsangst is een belangrijk kenmerk van wat ze in de psychologie een angstige, ambivalente of gepreoccupeerde hechtingsstijl noemen. Deze angstige hechtingsstijl kan bijvoorbeeld ontstaan doordat ouders ten tijde van de opvoeding veel problemen hadden. Denk aan een situatie waarin moeder depressief is, of vader aan de drank is. Maar ook minder heftige situaties kunnen al verlatingsangst veroorzaken. Denk aan een vader die door omstandigheden een tijd lang weinig aandacht geeft of een ziekenhuisopname van de moeder.

Als ouders op het ene moment wel aandacht voor hun kind en zijn/haar emoties hadden, maar het andere moment niet, voelt het kind zich vaak onveilig en onzeker. De ouders kunnen immers elke moment geen aandacht meer hebben of weg zijn! Het kind ontwikkelt een strategie die er op gericht is om de ander bij zich te houden: huilen, claimen en bevestiging zoeken. Of juist aanpassen en het zoete lieve kind zijn. Onderliggend ontwikkelt het kind een overtuiging van “niet goed genoeg” zijn, en angst voor afwijzing en verlating.

Een onveilige hechtingsstijl in relaties

Wat je vroeger (onbewust) hebt geleerd over relaties, kan later in volwassen relaties weer terugkomen. In feite wordt dat oude gevoel van “niet goed genoeg zijn” of “de ander kan opeens weg zijn” weer getriggerd. Oude angsten kunnen ineens weer opspelen als je partner je niet genoeg bevestiging geeft of afstand neemt. En voor je het weet heb je de poppen aan het dansen.

Marieke: In relaties ben ik vaak heel onzeker. Mijn laatste partner, Bas, was vrij vaak weg. Ik was voortdurend bang dat hij vrouwen tegen zou komen die aantrekkelijker en spannender waren dan ik. Ik was geneigd hem te controleren en vroeg voortdurend bevestiging. Hij werd daar stapelgek van. Achteraf snap ik wel waar het vandaan komt. Ik had een vader die vaak van huis was. Zijn relatie met mijn moeder was niet goed, maar als kind dacht ik vaak dat dat aan mij lag. Hij is er uiteindelijk met een andere vrouw vandoor gegaan. Het verdriet van mijn moeder heb ik van dichtbij meegemaakt. Ik heb die angst om verlaten te worden zeker meegenomen vanuit vroeger.

Ook andere onveilige ervaringen kunnen verlatingsangst veroorzaken: (lange) ziekenhuisopnames, het overlijden van een ouder, gepest worden, het plotseling verlaten worden door een partner, etc. Het is handig om te weten waar het vandaan komt, maar veel belangrijker is: hoe kom je er vanaf!

Verlatingsangst overwinnen: de oplossing

Uit onderzoek is gebleken dat een onveilige hechtingsstijl niet onveranderbaar is. En dat verlatingsangst te overwinnen is. Waaruit bestaat de oplossing? We noemen een aantal belangrijke sleutels.

Herken je eigen symptomen van verlatingsangst

Allereerst is belangrijk om je eigen symptomen te herkennen. Hoe voel je je, wat denk je en hoe gedraag jij je als je last hebt van verlatingsangst? En waardoor word je getriggerd in je verlatingsangst? Welk gedrag van je date of partner gaat bijvoorbeeld vooraf aan jouw verlatingsangst?

Neem verantwoordelijkheid

Weet dat het gedrag van de ander slechts een trigger is. Jij bent zelf verantwoordelijk om je verlatingsangst op te lossen. Stop met de ander de schuld te geven en ga er zelf wat aan doen!

Vergroot je zelfvertrouwen

Misschien voel je je in het algemeen best tevreden over jezelf. Zoals we gezien hebben ligt er echter vaak een e onderliggendovertuiging van “niet de moeite waard zijn” ten grondslag aan verlatingsangst. Vooral als het gaat om een liefdesrelatie. Een liefdesrelatie kan deze overtuiging en de bijbehorende gevoelens van onzekerheid opeens aanwakkeren. Werk aan je zelfcompassie en zelfwaardering, zodat je minder afhankelijk van de bevestiging van de ander wordt en meer (zelf)vertrouwen voelt in de relatie.

Leer om te gaan met je angsten

Vaak hebben we de neiging om gevoelens van angst, jaloezie of onzekerheid uit de weg te gaan. Je doet hard je best het vervelende gevoel te negeren. Of je wilt het meteen oplossen, door bijvoorbeeld je partner om bevestiging te gaan vragen. Het werkt echter een stuk krachtiger als je het gevoel van angst durft toe te laten. Door de angst en onzekerheid te doorvoelen verwerk je deze stap voor stap. Als je zelf met deze angst kan dealen en deze niet direct omzet naar gedrag zoals bevestiging vragen of claimen, voel je je tevens een stuk beter en onafhankelijker in een relatie.

Communiceer in je relatie

Een  belangrijke sleutel richting de oplossing is om te communiceren in je relatie over hoe je je voelt. Ook als die relatie nog in de beginfase zit! Ga niet elk uur om bevestiging vragen, maar praat wel overkoepelend over je angst, je wensen en behoeften. En doe dat vooral op een open, niet-aanvallende en respectvolle manier. Houd het bij jezelf. Als je als partners op de hoogte bent van elkaars wensen, verlangen en pijnpunten, kun je je veel sneller veilig voelen in een relatie.

Zoek hulp

Het is niet gemakkelijk om verlatingsangst zelfstandig te overwinnen. Maar met hulp is het zeker mogelijk. Schroom dus niet om begeleiding te zoeken.

Michael: Vroeger voelde ik me vaak erg tekort gedaan als mijn nieuwe vriend te weinig tijd voor mij had. Als hij ging stappen met vrienden was ik stik jaloers, maar zei ik niets. Hij merkte natuurlijk dat er iets was. Na het een paar keer opgekropt te hebben, gooide ik uiteindelijk alles eruit. Maar dat was dan met zo’n felheid dat ik hem alleen maar afschrok en we regelmatig conflicten kregen.

Ik heb geleerd om te kijken wat er onder die boosheid zit. Nu weet ik dat ik me onzeker voel. Ik probeer daar zelf iets aan te doen, maar kan het ook bespreekbaar maken bij mijn huidige vriend. Omdat we er rustig over kunnen praten, is er veel meer wederzijds begrip. Ik voel me vaak al zo opgelucht dat ik het niet meer erg vind als hij weg gaat met anderen. En ik moet zeggen, het is ook erg prettig dat mijn vriend er rekening mee houdt. Hij stelt mij gerust door regelmatig even te appen als hij op stap is, erg lief.

Hoe kunnen wij je helpen?

Ben jij succesvol in je werk, heb je een rijk sociaal leven en doe je leuke dingen? Maar mis je nog die leuke relatie? Dan is ons coachingsprogramma “Laat de liefde werken” iets voor jou. Ons programma bewijst al jaren dat je wel degelijk invloed kunt hebben op je eigen liefdesleven. De singles die ons programma volgden wilden allemaal een relatie met iemand die écht bij ze past, zonder gedoe en getwijfel. Een relatie waarin ze zichzelf kunnen zijn en ze echte liefde ervaren. En dat is ze gelukt. Heb jij ook helemaal genoeg van alle dating- en relatiegedoe en ben je gemotiveerd om aan jezelf te werken? Kom dan ook eens met ons praten!

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en je wordt regelmatig geattendeerd op nieuwe blogs en artikelen.

Herken je jezelf in dit artikel? Of heb je een mening hierover? Reageer dan hieronder.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

18 reacties op “Verlatingsangst: wat is het? De symptomen en de oplossing

  1. Wat wordt precies bedoeld met “je angst doorvoelen”? Het nog niet duidelijk zeggen tegen je partner/niet meteen om bevestiging vragen?

  2. Ik ben 34 jaar, heb op papier een heel leuk leven met veel sociale, leuke activiteiten en een leuke job. Maar ik voel het niet zo aan als een leuk leven omdat ik al jaren met een heel groot gemis zit, nl een standvastige relatie. Zonder relatie leef ik eerder wat op automatische piloot en maak ik mee steeds de bedenking, als ik dit kon delen met een partner had dit zo veel meer waarde kunnen hebben. Het eenzame gevoel dat bij mij continu onderliggend heerst, neemt heel veel moois weg. Ik heb nog maar 1 serieuze relatie gehad en dat was eentje van 1 jaar (dateert nog maar van vorig jaar). Mijn andere ‘relaties’ waren steeds eerder dates die een paar maanden aanslepen. Bij zo goed als elke man die datete is hij de persoon geweest om het daten stop te zetten. In het begin merk ik wel steeds dat een man echt heel gek van mij kan staan. Maar van zodra dat ik voel dat er bij gevoelens beginnen te groeien (vaak vanaf dat we naar bed zijn geweest) herken ik mezelf niet meer. Ik moet continu denken aan wat we hebben, is het wel genoeg, is het normaal dat hij toen zo reageerde en nu zo… kortom ik start heel veel te analyseren waardoor het spontane wegvalt. Ik denk continu na over hoe lang ik moet wachten met antwoorden op een berichtje. Als we dan afspreken, ben ik enorm geremd. Opnieuw, ik ben mezelf echt kwijt. Ik kom daarna dan thuis en dan ben ik zo teleurgesteld in mezelf dat ik mezelf niet kan blijven. Maar ik vind op dat moment geen weg om er terug iets positiefs van te maken. Met iemand daten hoort leuk te zijn, voor mij is het dat vanaf date 3 niet meer. Het wordt iets heel vermoeiends. Gisteren heb ik bvb mijn date tegen gekomen op een festival. Waren 1,5 maand aan het daten, voelde dat hij zich aan terug trekken was en ben dus heel onzeker geworden en afstand genomen. Hij zag me staan en is heel vriendelijk naar mij toegestapt en had zelfs sorry gezegd voor zijn afstand. Beetje later kom ik hem tegen met een meisje en ik reageer heel bitsig en ben letterlijk gaan vluchten. Vanmorgen heb ik een berichtje gekregen dat het beter is dat we afstand nemen dat het niet akward wordt als we elkaar nog eens zouden tegen komen. Ook na gevolg van een paar emotionele berichten die ik snachts nog had gestuurd. Ik ben op dit moment dan zo teleurgesteld in mezelf dat ik het weer zo ver heb laten komen. En dus nu net ontdekt dat doe gevoelens onder de noemer verlatingsangst vallen. Dat geeft ergens een opluchting want het is heel herkenbaar en ik weet waar ik nu aan kan werken.

  3. Bedankt voor dit artikel. Dit ben ik honderd procent.

    Moeilijk en pijnvol.

    Mijn partner (vrouw-vrouw) heeft gezegd dat ze twijfelt. Dat is honderd procent mijn ‘schuld’. Overladen met liefde en bevestiging zoeken. Ik word zelfs moe van mezelf hierdoor en verlang soms ook om weer single te zijn (veiliger).

    Mooi advies om de angst te doorvoelen. Dat ga ik proberen. En praten met haar over wat me kan helpen.

    1. Hoi Martine,
      je post sprak me aan, als vader van een prachtige dochter die ook een relatie heeft met een vrouw en die gister kwam eten en me tijdens de maaltijd vertelde wat jij beschrijft, zo ongeveer woord voor woord. Nu weet ik dat de meid in kwestie hardstikke gek op haar is en dat mijn dochters angst eigenlijk ongegrond is. Ik herken het ook wat je zegt over dan maar liever weer single willen zijn, heeft m’n dochter ook. Maar dat is natuurlijk weglopen voor het probleem en indirect de intimiteit met je partner. En daarmee bereik je het tegenovergestelde wat je eigenlijk wilt, nl een stabiele relatie.

      Wat je eigenlijk onbewust zegt, met je iets te enthousiaste gedrag en zoektocht naar bevestiging, is dat je jezelf niet goed genoeg vind voor de ander. Die ander zal misschien op een onbewust niveau jouw overtuiging oppikken en dan zelf gaan twijfelen aan de relatie.
      Veel van de aantrekkingskracht tussen twee mensen bestaat uit vrij onbewuste processen.

      Verlatingsangst onstaat vaak op jonge leeftijd. Het zijn vaak zeer diep ingesleten gevoelens en gedachten over ” niet goed genoeg zijn”. Het is onvermijdelijk dat iedereen waar je van houdt je toch zal afwijzen, is vaak de onbewuste overtuiging. Het is zeer moeilijk om jezelf te herprogrammeren om positiever naar jezelf te kijken maar het is wel mogelijk. Vooral als je leert zien dat anderen jou helemaal niet zo zien als jijzelf. Hoe langer je ermee rond blijft lopen hoe moeilijker het wordt om er vanaf te komen. Het schijnt iets te maken te hebben met je hechtingsstijl, daarover is op google wel het een en ander te vinden.

      Ik durf wel te zeggen dat ik ervaringsdeskundige ben, mijn dochter, met wie ik van mijn vier kinderen altijd het meest close ben geweest, heeft het niet van een vreemde.
      Haar vader heeft een leven achter de rug vol onstuimige, maar altijd kortdurende relaties en verlatingsangst speelde daar een grote rol in. Het heeft me ervan weerhouden om een betekenisvolle lange termijn relatie te onderhouden, waar ik, zoals de meeste mensen wel degelijk naar verlang. Ik saboteer steeds weer wat ik eigenlijk het liefste wil.

      Mijn advies naar mijn dochter indirect aan jou is dan ook, wordt je er bewust van en doe er iets mee, voor het te laat is. Onderschat niet de schade die verlatingsangst kan aanrichten. Jullie zijn nog jong, gaat wel goed komen. Heel veel (zelf)liefde en kracht gewenst, door een betrokken vader, vriendelijke groet, John.

  4. Beste Hans

    Wat een goed en herkenbaar artikel heb je geschreven. Ik ben een goed functionerende jonge vrouw van 29, zelf werkzaam als orthopedagoog. Na een weinig veilige relatie met mijn ex, die ik 1 jaar geleden heb verbroken, ben ik nu weer voor het eerst aan het daten. Het is een veel gezondere man dan ik gewend ben: zorgzaam, lief, en voorspelbaar. Het contact is totaal niet dynamisch. Ik ben minder verliefd, maar hierdoor sta ik er veel relaxeder in, minder bezig met pleasen en kan ik veel meer bij mezelf blijven. Fijn om te ervaren! Helaas wordt verlatingsangst op momenten toch nog getriggerd en is de verleiding groot om in oude patronen terug te vallen.
    Ik vind het nog wat ingewikkeld wat hiermee te doen in dit stadium. Het voelt nog veel te pril om openheid te geven over wat zich binnenin mij afspeelt (ik laat weinig zien van mijn angst en ook het gedrag naar hem toe is niet evident anders), maar tegelijkertijd weet ik ook dat het juist mijn valkuil is om me niet kwetsbaar op te stellen, en dat daardoor de nabijheid met gezonde partners ook niet zo tot stand komt.
    Heb je hier een tip voor? We zien elkaar nu zo’n 3 maanden, meerdere keren per week. We hebben geen relatie of gesprekken over commitment gehad.

    Dank voor je reactie alvast,
    Groet,

    Elise H.

  5. Tja wat ik op dit moment voor gevoel moet hebben weet ik eerlijk gezegd niet ik ben al 21 jaar getrouwd met mijn vrouw hebben altijd een goede relatie gehad en natuurlijk ook onze ups&downs maar ons er altijd samen doorheen geslagen en overwonnen echter nu vindt ik haar erg verandert ze is bvb 20 kilo afgevallen wat mij echter nooit gestoord heeft ze neemt tattoos laat piercings zetten en heeft opeens een super band met haar huidige baas zelfs zo erg dat ze naast me op de bank en op vakantie steeds met hem aan het chatten is en als ik dan mijn ongenoegen hierover kenbaar maak krijg ik als antwoord je weet toch dat jij de enigste voor me bent en dat ik van je hou , maar ik merk zelf dat de genegenheid zoals het knuffelen en het intiem zijn met elkaar stukken minder geworden is en ook vaak als onprettig wordt afgedaan en er opmerkingen komen van waarom ik opeens zo plakkerig ben en dat terwijl dit voorheen omgedraaid was en ik daar uiteraard nooit moeite mee heb gehad .
    Alleen nu ben ik bang dat ze waarschijnlijk steeds verder zal doorslaan met wat ze doet en ik heb haar ook gezegd dat eea me behoorlijk stoort eb dat ze dan oprecht en eerlijk moet zijn tegenover mij alleen ben ik dan oneerlijk want er zou niks zijn en nu lopen we dan ook beide op scherven aangezien ik meen dat ik continu alles goed moet doen en zei heeft het gevoel alsof ik alles alleen maar voor haar doe om het goed te doen ik zeg bvb nergens nee op als ze iets wilt wat is nu mijn probleem ik ben dus bang dat onze relatie na 25 jaar hierdoor stuk loopt want ik voel me uiteindelijk onzeker en weet gewoon niet meer wat ik ermee aan moet want ze is mijn hele wereld waar ik al jaren op bouw en waar we jaren samen op gebouwd hebben ik weet even noet meer wat ik nu moet
    Behalve loslaten waar je van houdt zei me iemand want wat je lief hebt komt bij je terug maar ik kn je wel zeggen dat dit ontzettend moeilijk is en aan me vreet ik ben zelfs al 13 kilo afgevallen daardoor.

    1. Dag Scoop,

      wat een ontzettend nare gebeurtenis beschrijf, maar heel herkenbaar. Mij is ook zoiets overkomen na ruim 15 jaar samen. Hoe is het nu met je? Heb je een oplossing kunnen vinden samen? Ik hoop het voor je.

      Je uitspraak; “wat je lief hebt, komt bij je terug” vind ik zo mooi en hoopvol dat ik dit even wilde melden.
      Hopelijk gaat het goed met je!
      groet
      Petra

  6. Ik ben nu al zo’n 6 jaar alleen, dit wil ik graag veranderen maar vind ik erg moeilijk.
    Als ik 2 keer met iemand op date ben geweest gaat het prima, maar daarna word ik onrustig en wil ik continue in contact blijven met degene. Als ik dan nogmaals afspreek word ik vaak wat afstandelijk om wat afstand te creëren,
    Ik probeer nu niet direct te reageren op zijn berichtje zodat ik niet te wanhopig overkom.
    Als ik het verhaal zo lees kan ik mijzelf vinden in de verlatingsangst categorie. Zijn er oefeningen waarmee ik thuis kan trainen wat minder last ervan te hebben?

    1. Beste Anne,
      Heel herkenbaar wat je beschrijft. En heel vervelend ook voor je. Op basis van al onze ervaringen met het coachen van mensen met verlatingsangst, hebben we een heleboel oefeningen bijeengebracht in ons e-book (PDF) Overwin bindingsangst en verlatingsangst. Zie https://singlecoaching.nl/product/e-book-bindingsangst-en-verlatingsangst/ Daar kun je direct in de praktijk mee aan de slag. Als je er niks mee kunt, krijg je gewoon je geld terug, dus je loopt geen risico.

      Heel veel succes!
      Hans Gierkink
      Singlecoach

    2. Ik ben over het algemeen een sterke persoonlijkheid. Of laten we zeggen ik heb alles onder controle TOT ik iemand echt leuk ga vinden.

      Op het moment ben ik een relatie aangegaan met een van mijn beste vrienden. Dit na jaren van korstondige relaties te hebben gehad met totaal onbereikbare mannen EN een slopende relatie van 7 jaar waarin het aan en aftrek mechanisme mij helemaal uit elkaar heeft getrokken. Ik was al beschadigd door mijn jeugd… Dus geholpen heeft het niet.

      Goed, ik heb mijn therapie gevolgt en dacht weer aardig stabiel te zijn. Ik vind iemand leuk dus ik ging het aan. Omdat we elkaar dachten te begrijpen.( Hij heeft in mijn ogen bindings angst en Ik dacht dit ook te hebben) Had ik het idee dat dit goed zou kunnen gaan. We hebben immers allebei ruimte nodig toch?. En we kenden elkaar al. Het punt dat ik even over het hoofd heb gezien is dat ik bindings angst heb TOT ik echt om iemand ga geven. TOT ik een emotionele klik gemaakt heb op seksueel gebied. Het ging een tijd best ok. Maar sinds vorige week sta ik qua emotie op mijn kop.
      Ik doe enorm mijn best om door mijn angsten en mijn emoties heen te gaan en was eindelijk een beetje verliefd. Hij vond het nodig te zeggen dat het bij hem anders voelde als normaal. Dat hij een keer heel verliefd is geweest maar dit niet prettig vond en dat dit fijner aan voelde. Opzich een compliment. Ik snap ook niet zo goed waarom, maar ik schrok me toch een ongeluk.De volgende dag had ik dit al weer verwerkt, maar stuitte nietsvermoedend op een muur. Hij deed zo afstandelijk. Vond ineens dat ik te veel bevestiging vraag. Dat hij naar huis moet kunnen gaan als hij dat wil ( en dit heb ik altijd gezegt ). Dat ik nu maar eens moet weten dat ik van hem ben ( we zijn net een paar maanden bij elkaar!!) Praten is ineens te veel (dingen bespreken komt hijover het algemeen mee) ect.
      We hebben het uitgesproken. Maar het nare gevoel blijft hangen. En het resultaat is dat ik veranderd ben in een onzeker ding, dat alleen maar met ZIJN grenzen bezig is. Bang is om iets verkeerd te doen en niet meer zo goed weet wat ik nu wil. Ik verstijf helemaal om hem heen, dus ik voel me duidelijk onveilig. Of probeer de neiging om weg te rennen te onderdrukken. Praten lukt niet meer omdat ik bang ben dat dit het erger maakt en hij aangegeven heeft dat hij vaak het gevoel heeft iets verkeerd te doen. Ik wil het niet erger maken. Ik ben dus van alles aan het onderdrukken en het ergste is nog het is mijn beste vriend. Ik kon alles met hem bespreken. Nu zit ik op slot. Soms overweeg ik het maar weer uit te maken…. Dan keert de rust terug. Maar .. dan kom ik op het punt dat ik echt van hem hou en dat ik niets liever wil dan bij hem zijn.

      Misschien heb je tips. Ik zou niets liever willen dan met hem het onderwerp open gooien. Zodat we er aan kunnen werken. Zonder labiel en afhankelijk over te komen.

      Ik weet niet hoe ik hier uit kom en ik voel me zwaar onbegrepen.

  7. Ik ben het inmiddels helemaal kwijt. De weg dan bedoel ik. Ik date nu zo’n 7 mnd met een leuke jongen die ik een jaar ken.
    Op het begin werd ik overspoeld met telefoontjes en berichtjes en om het weekend elkaar zien. Ik was volledig verzadigd. Maar toch raakte ik keer op keer in paniek en ging ik op zoek naar bevestiging als het contact minder is. Bang dat hij met
    Dus een paar weken geleden gebeurde het weer.
    Hij gaf aan dat hij moe werd van mijn gedrag en niet wist wat hij nog meer moest doen.
    Hij wilt wat hij hebben nog geen relatie noemen omdat hij daar (financieel) niet klaar voor is.
    Maar Ja ik weet niet wat we dan wel hebben.

    Ik raak dan ook elke keer helemaal verdrietig. Zeker hij me nu minder belt.
    Hij zegt nog wel met mij te willen zijn maar het voelt anders.
    Zo ook vandaag. Hij is aan het opruimen en ik denk dan meteen Oooow hij krijgt zeker bezoek van een andere vrouw. Hij hing ook op met ik ga even verder ik bel je strax. Nou we zijn een uur verder en je begrijpt het al ik ben al mijn hoed aan het opvreten.

    Ik ga sinds kort wel bij de praktijkondersteuner van de huisarts om hierover te praten. Volgende week voor de tweede keer.
    Maar ben bang dat mijn uitbarsting van de vorige keer de relatie heeft verpest.
    En ja hij komt wel as weekend. Maar moet werken (is dichterbij vanuit mij) dus dan denk ik ja lekker makkelijk.
    Je komt hier lekker voor de seks en lekker dichtbij werk.
    Ik denk dan niet dat hij mij graag wil zien ondanks dat hij moet werken.

    Ik wil eigenlijk de handdoek in de ring gooien.

    Pfff vermoeiend

    1. Beste Queenie,
      Ik kan me helemaal voorstellen dat je hier moe van wordt en de handdoek in de ring wilt gooien. Zoveel emoties…Heel goed dat je met de praktijkondersteuner van je huisarts aan de slag bent gegaan. Het is belangrijk om echt te gaan werken aan je verlatingsangst en alle emoties die daarbij komen kijken. Als je hem meer ruimte kunt geven, komt hij vanzelf meer naar jou toe. Als je continu bevestiging vraagt stoot je hem juist af zoals je merkt. Door je emoties onder controle te krijgen vergroot je de kans dat het goed gaat een heel stuk. Wel belangrijk is om een goed gesprek met deze man te hebben wat zijn intenties zijn. Kijk of hij je ook wil zien en samen dingen wil doen als jullie geen seks hebben. En ook wat begrip te vragen voor je verlatingsangst. Heel veel succes!

      Hans Gierkink
      Singlecoach

  8. Na 8x het uitgemaakt te hebben in 3 jaar ,begint het nu toch ergens op te lijken.
    Door de cursus wist ik hoe ik het moest handelen en liet haar los zodra ze weer in de afweer zat.
    Na een paar keer een rede aangevoerd te hebben wat haar zelf betrof {ik ben te saai ,,ik heb te weinig energie etc.]had ik haar gezegd dat ik wel uitmaakte wat zij was en dat de reden voor een breakup bij mij moest liggen.
    De 4e keer gaf zij aan dat ze niets meer voelde en ik complimenteerde haar dat dat nu een goede rede was tot ik bij de workshop hoorde dat de angst zo groot kan worden dat al het gevoel verdwijnt. “ëureka” en nog voor de workshop over was had ik haar alweer..
    De 7e keer was ik in de fout gegaan en al haar vooroordelen [jij blijft toch niet trouw]kwamen uit en dat duurde meer dan een jaar. De aantrekkingskracht was weg en ik had haar al uit mijn hoofd gezet. Maar ze heeft me toch weer terug genomen[zorgde dat ze me tegenkwam met 1 doel de rest deed ik ] Het voelt best wel fijn zo iemand met meer bindingsangst dan ik

    1. Beste Hans,
      De aanhouder wint in jou geval! Blijf goed praten over jullie patronen en laat je niet gek maken door jou of haar (bindings-)angst. Ik wens jullie veel liefde en succes!
      Hans Gierkink
      Singlecoach

  9. Ik ben ondertussen al 6 jaar alleen. Ik wil heel graag terug een relatie maar ik vind maar geen perfecte match voor mij. Daten via internet vind ik vreselijk om te doen, ik vind het veel makkelijker om iemand in het echt te zien en waar ik onmiddellijk een warm gevoel bij krijg. Als ik online date dan bereik ik dit nooit helaas, ik blijf altijd op mijn honger zitten. Ik krijg dan vooral angst als ik die persoon moet toelaten, ik neem vanzelf heel veel afstand dan, En als ik iemand tegen het lijf loop die me wel dat gevoel geeft dan is die persoon niet geïnteresseerd, of heeft hij al een relatie. Wat mij alleen nog meer gefrustreerd laat voelen! Ik zal wellicht een vorm van verlatingsangst hebben, waarschijnlijk in combinatie met bindingsangst ofzo. Vind het echt zo lastig en word er best wel boos van ook! Ik zeg mezelf vaak dat ik het wel waard ben om voor te vechten of om graag te zien maar als er dan iedere keer iets misloopt vraag ik me toch ook af of het mij gewoon niet gegunt is…

    1. Beste Bieke,
      Wat je beschrijft is een heel vervelend en lastig patroon. Ik kan me voorstellen dat je hier moedeloos van wordt en je afvraagt of het jou niet gegund is. Dit is inderdaad een patroon wat we veel zien bij mensen met verlatingsangst en ook bindingsangst. Lees maar eens het artikel https://singlecoaching.nl/waarom-val-ik-steeds-op-de-verkeerde. Als je hier doorheen wilt breken is het belangrijk dat je echt aan jezelf gaat werken. Dat je erachter komt hoe jouw patroon werkt en hoe je dat kunt doorbreken. We hebben al bij heel veel cursisten en clienten gezien dat je dit kunt overwinnen. Dus als je serieus met jezelf aan de slag gaat, moet het jou ook lukken!
      Heel veel succes.
      Hans Gierkink
      Singlecoach

  10. Ik herken wel een aantal kenmerken van verlatingsangst. Momenteel heb ik daar ook weer last van. Maar ja wat wil je ook als je vriend eerst niet wist hoe snel die naar je toe moest komen en je steeds berichjtes kreeg met de teks ‘ík mis je, nog een nachtje en we zijn weer samen’ en meer van die teksten en na een half jaar opeens laat weten meer tijd voor zichzelf nodig te hebben. Absoluut nooit te willen samen wonen en alleen wil latten, terwijl ik dacht nu eindelijk de partner gevonden te hebben, die aan mijn behoeften kan voldoen. Hij wil maar 2 en een halve dag samen zijn in de week (in het weekend). Ik ervaar dit als een afwijzing, al is hij verder nog wel erg lief voor me. Ik denk erover om met hem te breken, omdat het gevoel van veiligheid en geborgenheid dat ik bij hem had, weg is. Heb ik nu verlatingsangst?

    1. Beste Catharina,
      Begrijpelijk dat je niet heel blij wordt van deze situatie met je vriend. Het gedrag dat je vriend nu vertoont roept ook gedrag van verlatingsangst op. Ook veilig gehechte mensen kunnen last krijgen van bepaalde kenmerken van verlatingsangst als hun partner op deze manier afstand neemt. Belangrijk is dat je voor jezelf nagaat of je erop kunt vertrouwen dat de situatie waar je nu in zit nog kan verbeteren. Als iemand die verschijnselen van bindingsangst vertoont even met rust gelaten wordt en veel ruimte krijgt, kan de behoefte aan nabijheid na een paar weken weer toenemen. Als dit niet zo is of heel erg lang gaat duren, moet je voor jezelf beslissen of datgene wat je nu/dan krijgt aan verbondenheid, aandacht en liefde genoeg is.
      Heel veel sterkte ermee.
      Hans Gierkink
      Singlecoach

Copyright 2015 Single Coaching | All Rights Reserved